Part

 1 III  |        Parole!~- Co się z nim stało, panie pro...sorze? - zapytało
 2 III  |          Nieszczęście!~- Co takiego, panie pro...sorze?~- A cóż! Nie
 3 III  |          Niech pan prosor powie! Mój panie prosorze!~Profesor wygarnął
 4 III  | sympatycznych oraz przysłowie: "tak, panie, tak..."~Otóż profesor Effenberger,
 5 III  |          zawołał:~- A ty tam... tak, panie, tak... skąd sze wsząleś? ~
 6 III  |       kasztana.~- Gadaj sara... tak, panie, tak!~Księżopolczyk nie
 7 III  |             jeszcze.~- Ach, ty, tak, panie, tak!... jak sze nazywasz?~
 8 III  |           prymusa:~- Prymus!... tak, panie, tak!... gadaj sara, so
 9 III  |           głosem zaraportował:~- On, panie prosorze, powiedział, "zabaczułem".~-
10 III  |             arabsku?... Prymus, tak, panie, tak! gadaj sara, so to
11 III  |     spełniając, zapiał:~- To znaczy, panie prosorze, że on zapomniał,
12 III  |             śmiechu.~- Ach, ty, tak, panie, tak! - wpadł Niemiec na
13 IV   |             wyprostował.~- Kto mówi, panie prosorze? - śmiało zapytał. ~
14 VIII |       księdza i milczy.~- No, rybko, panie święty, któż to był Mojżesz? -
15 VIII |               Ale cóż więcej, rybko, panie święty?~Kucharzesio długo
16 VIII |        kłaniać się kazał...~- Dosyć, panie święty, dosyć!... - krzyczy
17 VIII |            masz, rybko!... bredzisz, panie święty!~Kucharzewski staje
18 VIII |             ręce załamał...~- Rybko, panie święty, co się z tobą dzieje?
19 VIII |                  proca"...~- Prymus, panie święty! - woła ksiądz, za
20 VIII |        Goliatem.~- Co mówisz, rybko, panie święty! Gdzież w takim razie
21 VIII |     bohaterską miną.~- Niegodziwcze, panie święty - wpada na niego
22 VIII |             Dawidku! coś ty narobił, panie święty!~Ksiądz ociera czoło
23 VIII |             nie można. Bo i to uważ, panie święty, że gdyby on promocji
24 VIII |       Pamiętajże. Pamiętajże, rybko, panie święty, że obowiązkiem jest
25 IX   |             po pokoju.~- Co takiego, panie psorze? - pyta najspokojniej
26 X    |        bardzo zdziwiony.~- Przecież, panie inspektorze - bąkał, ramionami
27 X    |              prefekt.~- Ależ, rybko, panie święty! dla twojej matki
28 XI   |             nabrzmiewają mu łzami.~- Panie prosorze! - odzywa się w
29 XI   |             dłoń nerwowo przesuwa.~- Panie prosorze - doradza z udaną
30 XI   |             Effenberger.~- Ach, tak, panie, tak! - krzyczy na całe
31 XI   |             zauważa:~- To nie robak, panie prosorze, to chrabąszcz!~-
32 XI   |            Sprężyckiemu.~- Ach, tak, panie, tak! - krzyczy doprowadzony
33 XI   |              rozlegają się krzyki:~- Panie psorze! W żaden sposób pisać
34 XII  |         zapytania:~- Który to poeta, panie profesorze?~Pytanie jemu
35 XIV  |          papier brulionowy.~- Zimna, panie... aż zęby cierpną... -
36 XIV  |            dołu zapytanie:~- Cóż to, panie święty, Jaśka nie ma?... ~
37 XIV  |              tyś co za jeden, rybko, panie święty?~Sprężycki brzydzi
38 XIV  |             niestety...~- Oszalałeś, panie święty! - krzyczy prefekt. -
39 XIV  |           poskąpił.~- Kto ma odwagę, panie święty, zrobić głupstwo,
40 XIV  |            jutro. A pamiętaj, rybko, panie święty, nie pchać się nigdy
41 XVII |           prymus musiał przerywać:~- Panie profesorze! już dzwonili
42 XVII |              to, sięga po dzwonek.~- Panie rektorze! - jęczy przestraszony "
43 XVIII|           popychać się, dokazywać.~- Panie Pawlicki! - wołają na przechodzącego