Part

 1 II   |         to - drugoroczni.~Każdy z nich z wyższością i lekceważeniem
 2 III  |          Wówczas też odbywa się w nich stanowczy przełom, o całej
 3 III  |           dyftongów: en, an. Przy nich też zawsze bambus profesorski
 4 III  |           kolegów oddziaływają na nich korzystnie - czynią z nich
 5 III  |        nich korzystnie - czynią z nich ludzi podobnych innym. Zapowiedzią
 6 III  |        siemię lniane pozostawia z nich każdy... kanarkom. Wówczas
 7 III  |     pierwszych rzędów pozyskują w nich dobrych, wesołych, skłonnych
 8 III  |           współczucie.~Należał do nich ten syn zagrodowego szlachcica, "
 9 IV   |      szczelnie, jakby nigdy już z nich nie miało wyjść słowo bratniej,
10 V    |    zajęciem. To wszystko było dla nich takie nowe! takie ciekawe!~
11 V    |    trumien gotowych. Największa z nich i najszersza - tak wielka
12 VII  |          sposobu zbliżenia się do nich...~Nieprzystępny jest zwłaszcza
13 VII  |         się na rynku, podbiegł do nich Kozłowski.~- Umarł Skowron! -
14 VIII |    ulatują mu z pamięci. Wraca do nich - tamten gdzieś mu się zapodział.
15 VIII |   Kucharzewskiego przysposabia do nich Wroński.~W ciągu tych przygotowań
16 IX   |         stancjach panują. Jedna z nich stała się głośna stąd, że
17 X    |         Trzeba tylko spokojnie na nich leżeć poruszając tylko od
18 X    |       odnodze Narwi. Nagle dwaj z nich, przerywając zabawę, pobiegli
19 XI   |         kajetami, zdają się prócz nich nic na świecie nie widzieć.~
20 XI   |         przy czym potrącony przez nich olbrzymi kałamarz coraz
21 XII  | fatalnością pedagogów, że każdy z nich posiada w obejściu się coś
22 XII  |    chłopcy ze wsi. Nikt lepiej od nich nie zna tych przeróżnego
23 XII  |        mówi poeta. Czasem który z nich poruszy się niecierpliwie,
24 XIII |       uchylił drzwi. Ukazał się w nich najpierw wielki bukiet;
25 XIII |           zagląda, jakby chciał w nich myśli jego wyczytywać.~Teraz
26 XIII |      papier na kawałki; zrobimy z nich ładunki i obiecujących własnymi
27 XIII | własnością: nie tylko należała do nich, lecz i przez nich własnoręcznie
28 XIII |    należała do nich, lecz i przez nich własnoręcznie została przyrządzona.
29 XIV  |        palcach, a niżsi spomiędzy nich wcale dosięgnąć jej nie
30 XIV  |          Zlatywało się wówczas do nich ptactwo - ale jakie ptactwo?
31 XIV  |   obrazkami przekładane - jeden z nich wyjmuje i podaje Sprężyckiemu.~-
32 XV   | oświadczył bez namysłu - znaczy u nich Franciszek. Pewnie uważają
33 XV   |         nie rozumiejąc, ani przez nich rozumianym być nie mogąc.
34 XV   |           A czego to pan uczeń od nich chcą? Czy to pan uczeń nie
35 XV   |         Ha, to niech pan uczeń do nich idą. Oni w ogrodzie są.~-
36 XVI  |          tytuł bohatera żadnemu z nich się nie należy. Zastanówmy
37 XVII |          kulawy Szymon.~Żadnego z nich już tam więcej nie widziano.
38 XVII |       wszystkim zaznaczyły, że za nich w szkole pułtuskiej została
39 XVII |     nerwowych chłopców, że się od nich często rozchorowywali.~Profesor
40 XVII |           zbyteczna, gdyż żaden z nich nie wykraczał nigdy przeciw
41 XVII |     najdłużej i żeby te, które po nich nastąpią, niczym się od
42 XVII |           nastąpią, niczym się od nich nie różniły...~
43 XVIII|     stronę drzwi obraca i widzi w nich - niebieski mundurek. Ile