Part

 1 II   |           rysuje kredą olbrzymią głowę, ściera rysunek rękawem,
 2 II   |       głos ziewa. Trzeci położył głowę na książce i zasnął. Czwarty
 3 V    |      pójdziesz na "ciarki"?~On w głowę się drapał i usta szeroko
 4 V    |         zawsze, trzymał swą dużą głowę - oczy miał tylko trochę
 5 VII  |         ugasił pragnienie, ale i głowę zimną wodą oblał. Inni patrzą
 6 VII  |         policzki - zwłaszcza gdy głowę pochyli - do połowy się
 7 VII  |           świdrem wkręcają się w głowę - jak na przykład niektóre
 8 VIII |   Olbrzym wtłoczył się do ławki, głowę wsunął między ramiona -
 9 VIII |  przykłada.~- Jesteś zuch i masz głowę na karku. A Kucharzewski
10 VIII |      przepowiedział: Dawid uciął głowę Goliatowi!~Dowcip zdobywa
11 VIII |      rzeczy! Gdzieżeś ty podział głowę, Kucharzesiu?~Ledwie ksiądz
12 VIII |    ksiądz wspomniał nieszczęsną "głowę", we wszystkich ławkach
13 VIII |        święty! - woła ksiądz, za głowę się chwytając - czego chcą
14 VIII |        oni mówią, że Dawid uciął głowę Goliatowi.~- Toż wiem o
15 VIII |  obowiązkiem jest twoim, abyś mu głowę na powrót przyprawił!~Powszechna
16 VIII | żeńskiego...~Wbiwszy już sobie w głowę to zdanie, znów pochyla
17 VIII |    milcząco tę wyższość uznaje i głowę przed nią pochyla.~Ach!
18 VIII |      jedynaka. Ściska mu ręce, w głowę go całuje, potem zasadza
19 VIII |  prefekta.~Dawid uciął Goliatowi głowę - a potem mu ją na powrót
20 IX   |         się z książką na sianie, głowę dymnikiem wychyla; piątego
21 XI   |        znów usiłuje wbić sobie w głowę nazwy, które wydają mu się
22 XII  |    odrzuca cygaro, prostuje się, głowę odkrywa - z wbitym w chłopczynę
23 XIII |   upływie krwi. Podesłano mu pod głowę i plecy tak wiele poduszek,
24 XIII |      wysiłkiem podnosi cokolwiek głowę; całą twarz w wonnym gąszczu
25 XIII |      pocieszyć. Sprężycki uniósł głowę, chudą szyję wyciągnął -
26 XIII |      wojska przejdzie. Który zaś głowę Rinaldiniego przyniesie,
27 XIV  |        zapomniał o ostrożności - głowę zza krzaka wychyla.~Ksiądz
28 XIV  |        staje się naraz odważnym. Głowę podnosi, twarz rozpogadza,
29 XV   |    lekcję. Obejrzał mnie całego, głowę mi obwąchał, gęba rozszerzyła
30 XV   |         sprawowanie się, opierał głowę na rękach i zasypiał...~
31 XV   |     magistratu, stracił zupełnie głowę i ze ślepą odwagą, jaką
32 XV   |       jakby rzucić ją chciała na głowę przybysza.~- A czego to
33 XV   |          Nauczyciel uciszył się. Głowę zwiesił nisko - twarz jego
34 XV   |       rozjaśniła - hardym ruchem głowę podniósł - cały się wyprostował
35 XVI  |        mi jeszcze jaki "umarlak" głowę ukręcił? Nie głupim!~- Jest
36 XVI  |          otacza jego kędzierzawą głowę jakby aureolą. ~- Tchórze!
37 XVI  |          swe nazwisko, Sprężycki głowę podnosi, prostuje się, bystre
38 XVI  |       piątoklasistę. Chaber aż w głowę zachodził, skąd on tyle
39 XVII |          uczniowie...~Skończył i głowę zwiesił na piersi - po raz
40 XVII | Inspektor-emeryt stał w miejscu, głowę coraz niżej zwieszając.
41 XVIII|       sadzeniu "flanców" zgięte, głowę w stronę drzwi obraca i
42 XVIII|      dobrą radę Kozioł dostaje w głowę ogryzkiem jabłka.~Po krótkim
43 XVIII|     głupi myśleć? Indyk myślał i głowę mu ucięli.~- Czy zamierzasz