Part

 1 II   |             bakalarnię, gdzie nabrali choć cokolwiek szkolnej "tresury".
 2 III  |               brzmi zupełnie inaczej, choć również niezwyczajnie: Księżopolczyk.~
 3 III  |          Konstantynopolczyk...~Klasa, choć każde z tych przekręceń
 4 III  |     nobilitacji.~Młody Księżopolczyk, choć piastuje godność "knota",
 5 IV   |          rzędach krzyknięto donośnie, choć spod ławki:~- Lizus!~Twarz
 6 IV   |              rozchodzili się. On zaś, choć czynnego udziału w życiu
 7 IV   |              w przeciwnika spokojnie, choć z natężeniem - na wargach
 8 IV   |         okazał się wielkim dyplomatą. Choć bity i poniewierany, nie
 9 V    |       umieścić się w ten sposób, żeby choć jedna noga każdego znajdowała
10 VI   |      szacunkiem. Niebieskie mundurki, choć cisną się przejęte ciekawością,
11 VI   |             pięknie nawet dużego "A", choć to najłatwiejsza litera
12 VII  |           zwłaszcza nauczyciel. Inni, choć otoczeni powagą, choć po
13 VII  |           Inni, choć otoczeni powagą, choć po jowiszowemu brwi ściągający,
14 VII  |          jowiszowemu brwi ściągający, choć zamieszkali na wyżynach
15 VIII |             wielkie ciało - wyraźnie, choć niezbyt głośno, czyta:~- "
16 IX   |              zawsze nuda.~Inni za to, choć im często brakuje guzika
17 IX   |            brakuje guzika u mundurka, choć daszki słabo trzymają się
18 IX   |            tylko - gdzie zucha udaje, choć mu dym z komina kręci w
19 IX   |            więc go spożywali łakomie, choć im niesmak usta wykrzywiał.~
20 X    |     Chłopczyna chce usłuchać rozkazu, choć go to "naprzód" przeraża -
21 X    |           zanurzył się raz i drugi, a choć sił mu braknie, nie przestaje
22 XI   |            się do tablicy, Sprężycki, choć mu się łzy w oczach kręcą,
23 XI   |               Sprężyckiego.~Chłopiec, choć od katastrofy ubezpieczony,
24 XI   |      Uczniowie twierdzą jednozgodnie, choć różnogłośnie, że "wszystek
25 XI   | przykościelnych - wszędzie, gdzie się choć kilka drzew zieleni - widać
26 XII  |      przyszłość płomienista duszą,~Że choć nauka trudna, choć praca
27 XII  |          duszą,~Że choć nauka trudna, choć praca mozolna,~Lecz cele
28 XIII |               czerwca muszę chodzić – choć - by na kuli. Uczcimy imieniny
29 XIV  |             przebywać owej przepaści. Choć korytarz klasztorny jest
30 XIV  |             może.~Śliczny to zakątek, choć zupełnie dziki. Ani śladu
31 XIV  |              i posłuszeństwo... Amen!~Choć nie patrzy wprost na księdza,
32 XV   |              nadzwyczajnego znużenia. Choć było chłodno, czoło chłopca
33 XV   |         prawie szutki ze mnie diełać, choć ja i uczyciel wasz, i człowiek
34 XV   |               z niezawodną pewnością, choć i z niesłychanym zdziwieniem,
35 XVI  |               odnosić się do mnie, bo choć byłem z Bałandowiczem "na
36 XVI  |               łacińskiego Tirocinium, choć nie rapaces i nie crudeles,
37 XVI  |              zdobył. Nawet inspektor, choć zły na niego jak pies za
38 XVII |            się w pamięci wszystkich - choć z pozoru nie odznaczał się
39 XVII |             jego sprawiał przykrość - choć współczucia nie budził.
40 XVII |              Sprężyckiego.~Sprężycki, choć najmłodszy, cieszył się
41 XVII |              uprzejmym, wyrozumiałym, choć zarazem i stanowczym.~-
42 XVII |          lekcji, nie spóźniano się. I choć poczciwy, stary Jan zawsze
43 XVIII|          chłopiec, rumiany i okrągły, choć nie dość jeszcze rozdęty,