Part

 1 ZeSt |     mundura szkolnego!~Dwaj starsi chłopcy wystąpili z opozycją.~-
 2 ZeSt |       takim, jak wy, uczniakiem...~Chłopcy wyrywali sobie kołnierz,
 3 ZeSt |       nieraz bardzo fantastycznie.~Chłopcy starali się wyobrazić sobie,
 4 ZeSt | wykrzyknęli pytająco wszyscy trzej chłopcy.~- To opowiedziałby wam
 5 II   |          głosem basowym, gniewnym.~Chłopcy nic prawie nie rozumieją
 6 III  |          go! - poważnie dokończył.~Chłopcy otworzyli szeroko oczy i
 7 IV   |          Po skończonej "egzekucji" chłopcy rozbiegli się na wszystkie
 8 V    |             i tak jęczy, jęczy!...~Chłopcy skamienieli z przerażenia.
 9 V    |            Tego już było za wiele. Chłopcy z błyskawiczną szybkością
10 VII  |        jednym z kątów - pajęczynę.~Chłopcy tłumią ziewanie; siedzą
11 VII  |           Dobrzy, prości, wrażliwi chłopcy tak silnie odczuwają urok
12 VII  |    pustelni".~"Pustelnią" nazywali chłopcy "odkryty" przez siebie,
13 VII  |           szepnął:~- Ktoś umarł...~Chłopcy zdjęli czapki, przeżegnali
14 VIII |        klatki otwarte, rzucili się chłopcy do wyjścia. W kilka sekund
15 VIII |              lecz - wspólna nauka. Chłopcy przysposabiają się do egzaminów -
16 VIII |       mówiła mu wprost: "Edziu"...~Chłopcy zapominają na chwilę o powadze
17 IX   |           mieszka u profesorów. Ci chłopcy odznaczają się przyzwoitszym
18 IX   |  nadzwyczaj ważną, pierwszorzędną.~Chłopcy na "własnym wikcie" przywożą
19 IX   |         czarami wiosny i młodości.~Chłopcy rozłożyli książki, uszy
20 IX   |            obrzydliwościami. Jeśli chłopcy ubiegają się za nimi, to
21 IX   |       głosem:~- Ooo!... nie można!~Chłopcy stają wyprostowani, usiłując
22 XI   |    spokojniejsza niż kiedykolwiek. Chłopcy, zgarbieni nad książkami
23 XI   |           szpicbuby? Cicho mi tam!~Chłopcy uciszają się na chwilę -
24 XI   |          Powstaje hałas piekielny. Chłopcy wybiegają z ławek na pomoc,
25 XI   |  zmieniając tylko pozycję, gdyż go chłopcy, pod pozorem podnoszenia,
26 XI   |          katedry zrzucony. Wszyscy chłopcy opuścili swe miejsca; na
27 XI   |          lekcjom przedpołudniowym. Chłopcy, odmówiwszy modlitwę, z
28 XI   |         brzękiem ulatuje w górę, a chłopcy za nim, krzycząc i na palce
29 XII  |         panu psorowi! - wykrzykują chłopcy zgodnym, rześkim chórem.~
30 XII  |      szczególnym zajęciem słuchają chłopcy ze wsi. Nikt lepiej od nich
31 XIII |       stamtąd dwa sztylety...~Obaj chłopcy są niezmiernie dumni z posiadania
32 XIII |        przyrządzenia owej trucizny chłopcy użyli wszystkiego, co -
33 XIV  |            lekcją i złym stopniem.~Chłopcy piją wodę czapkami, oblewają
34 XIV  |              nalegają zaciekawieni chłopcy.~- Eeee... - wtrąca sceptyk -
35 XVI  |       pójść w nocy na cmentarz?...~Chłopcy, srodze zmęczeni "palantem"
36 XVI  |         Luter? - dopytują ciekawie chłopcy.~- Język mu skręciło i powiedział: "
37 XVI  |           proszkiem nie posypali! ~Chłopcy śmieją się, są jednak naprawdę
38 XVI  |    zapanowały chwilowo nad innymi. Chłopcy szybko zrywają się z kloców,
39 XVII |         zabawnie siwymi wąsiskami.~Chłopcy przyglądali się z początku
40 XVII |            na dziedzińcu szkolnym.~Chłopcy trącili się łokciami i milczeli.
41 XVIII|           lekarzem... od zwierząt.~Chłopcy zaczynają się śmiać.~- Nie
42 XVIII|         Kozioł nadleśny! - krzyczą chłopcy wesoło. Osowski śpieszy
43 XVIII|                Po zjedzeniu owoców chłopcy porozumiewają się oczami