Part

 1 ZeSt |               wyrwał się najmłodszy chłopiec, pierwszoklasista. - Nosili
 2 ZeSt |             westchnął smutno średni chłopiec - nie tylko kołnierz, ale
 3 II   |         Przy tych słowach zapytany, chłopiec jedenastoletni, ujmuje za
 4 III  |             nad jego losem. "Biedny chłopiec! - myśleli. - Nie wolno
 5 III  |           tak... skąd sze wsząleś? ~Chłopiec milczał, żuł chleb razowy,
 6 III  |           stanie zmęczyło.~- Baran!~Chłopiec wzruszył ramionami. Twarz
 7 III  |            wysoko sianem wysłanych. Chłopiec chorował całą wiosnę i pół
 8 IV   |   prawidłach "palanta" i "ekstry" - chłopiec, słowem, do różańca i do
 9 V    |            Tego Wojciecha synem był chłopiec z dużą kędzierzawą głową -
10 V    |        jasno to miejsce oświecała - chłopiec zapuścił tam wzrok niespokojny
11 VI   |              Olszewski-Kataryniarz, chłopiec pod innymi względami upośledzony,
12 VI   |      Olszewski. Ten rudy, piegowaty chłopiec, z dużym zakrzywionym nosem,
13 VII  |             Sprężycki, nie śpij!...~Chłopiec prostuje się, otwiera na
14 VII  |         śmietankową'', "maślaną"... Chłopiec czyni największe wysiłki,
15 VIII |              Słaby i trochę lękliwy chłopiec spełnił rozkaz - i przyniesiony
16 VIII |       garcon! Zażyj, boś wart tego.~Chłopiec zanurza koniuszek palca
17 X    |              żeby o nim nie myślał.~Chłopiec usnął... był ocalony!~Ale
18 XI   | spodziewając.~Jest to "poczciwości" chłopiec, tłusty, szerokopleczysty
19 XI   |             ale cofa ją zaraz, gdyż chłopiec ma włosy przy samej skórze
20 XI   |             szerokie plecy Bonusia. Chłopiec ugina się pod każdym uderzeniem -
21 XI   |           do lekcji - Sprężyckiego.~Chłopiec, choć od katastrofy ubezpieczony,
22 XII  |   Sprężyckiemu.~Dumny z wyróżnienia chłopiec zabiera się od razu do czytania -
23 XII  |             Więc to poeta?" - myśli chłopiec z uczuciem zawodu, a zarazem
24 XIII |            przy policzkach chorego.~Chłopiec z wysiłkiem podnosi cokolwiek
25 XIII |             wieczerzy, ale poczciwy chłopiec, zaprzysiągłszy koledze
26 XIV  |       postanowienie długo nie trwa. Chłopiec przekonywa się niebawem,
27 XIV  |                 bełkoce wystraszony chłopiec.~- Co mu się stało? - bada
28 XIV  |          tylko siostrę.~Wystraszony chłopiec chce już powiedzieć: "Toteż
29 XIV  |            i to mączystych.~Gdy już chłopiec był na korytarzu, wychylił
30 XIV  |          dadzą... Przejęty podziwem chłopiec zapomniał o ostrożności -
31 XIV  |         zdobywa się wreszcie biedny chłopiec na lękliwe zaprzeczenie.~-
32 XIV  |            bardziej ośmielający się chłopiec. - Co do ptaków, proszę
33 XIV  |               siostrzyczki moje"...~Chłopiec, przyjrzawszy się obrazkowi,
34 XIV  |           przebiegający miasteczko, chłopiec wraca do domu wolno, poważnie,
35 XV   |            owym ogrodem.~Wszedł tam chłopiec przez półotwartą, na jednej
36 XVI  |         mruczy:~- Bajki!~Zapalczywy chłopiec przyskakuje do niego:~-
37 XVI  |          sprawy", krępy, zapalczywy chłopiec rozpowiada głosem krzykliwym:~-
38 XVI  |         fachowe" uwagi.~Podrażniony chłopiec zwraca się do krytyków z
39 XVII |             dziecko, i pomóż mu... ~Chłopiec myśli, że to żart i z miejsca
40 XVII |            z Bogiem, moje dziecko. ~Chłopiec o pokręconym runie odchodzi,
41 XVIII| Sitkiewiczem Bellon.~Dobry, szczery chłopiec, rumiany i okrągły, choć