Part

1001 XV   |                stracił zupełnie głowę i ze ślepą odwagą, jaką daje
1002 XV   |       kontrolować.~Krzyk Sprężyckiego i jego udana pewność siebie
1003 XV   |         wprawiły w zachwyt słuchaczów i słuchali. Burmistrzowa i
1004 XV   |              i słuchali. Burmistrzowa i naczelnikowa wzruszone były
1005 XV   |          pochwyciwszy malca w objęcia i pocałunkami go okrywając,
1006 XV   |           dnia: Dzierżawin, Jastrebow i Sprężycki.~W kilka dni po
1007 XV   |             nie wie, że tera kanikuły i że oni są chore?... (Wojciechowa
1008 XV   |          smętnie kołyszącą się furtkę i rozejrzawszy dokoła, dostrzegł
1009 XV   |              pustkę. Od kołków do pni i od pni do kołków przeprowadzono
1010 XV   |          których suszyła się bielizna i wietrzyła pościel. Po pewnych
1011 XV   |         chłopca wszędzie wypatrywały.~I już cofnąć się miał z miejsca,
1012 XV   |            słowa, tak dobrze mu znane i w pamięci jego jakby ostrymi
1013 XV   |               zwrócił się w tę stronę i postąpiwszy kilka kroków,
1014 XV   |            niezawodną pewnością, choć i z niesłychanym zdziwieniem,
1015 XV   |              wierzchu łysą, a z boków i z tyłu okoloną długimi pasmami
1016 XV   |              pasmami włosów, na szyję i kark spadających, miał na
1017 XV   |          szerokie płócienne szarawary i nad biodrami paskiem rzemiennym
1018 XV   |            napoczęty bochenek razowca i stała miska mleka zsiadłego
1019 XV   |             miały wyraz zarazem dziki i obłędny.~Nie bez strachu
1020 XV   |       przystąpił uczeń do nauczyciela i czapkę zdjąwszy, zaczął
1021 XV   |              się do niego całą twarzą i skierował nań zaiskrzone
1022 XV   |           ciarki przebiegły po krzyżu i nogi pod nim zadygotały.~
1023 XV   |             okropnym, razem wściekłym i pełnym przerażenia wzrokiem -
1024 XV   |           odepchnąć chciał od siebie, i krzyknął przeraźliwie:~-
1025 XV   |           zdawał się uspokajać, twarz i oczy w inną zwrócił stronę.
1026 XV   |               jego kierunku wyciągnął i cichszym już, jakby złamanym
1027 XV   |           wyraz ostatecznego znużenia i apatii. Po chwili wyciągnął
1028 XV   |            butelkę, szklankę napełnił i wychylił. Twarz mu się rozjaśniła -
1029 XV   |       podniósł - cały się wyprostował i jakby urósł. Mocnym, patetycznym
1030 XVI  |            srodze zmęczeni "palantem" i "ekstrametą", obsiedli kloce,
1031 XVI  |  najzawilszych zagadek filozoficznych i życiowych.~Czapki na tył
1032 XVI  |          niezrównanie pomocne na upał i znużenie.~W odpoczywającej
1033 XVI  |            znużenie.~W odpoczywającej i filozofującej gromadce rej
1034 XVI  |           pociąg do spraw kościelnych i teologicznych. - Trzeba
1035 XVI  |              raz po raz, jednym tchem i bez najmniejszej omyłki: "
1036 XVI  |              Amen!..."~- Jednym tchem i bez omyłki? - podrwiwa znów
1037 XVI  |               powietrza, głodu, ognia i wojny"...~- I cóż Luter? -
1038 XVI  |            głodu, ognia i wojny"...~- I cóż Luter? - dopytują ciekawie
1039 XVI  |          chłopcy.~- Język mu skręciło i powiedział: "Od pół fieprza,
1040 XVI  |              pół fieprza, glowa, ogon i nogi..."~Chwila hałaśliwej
1041 XVI  |              dusze" wychodzą z grobów i zaczynają spacerować po
1042 XVI  |             kto im w drogę wejdzie.~- I któż to widział? - zauważa
1043 XVI  |               wiernych zmarłych"... - i natychmiast zniknęła.~-
1044 XVI  |       pofrunęła?~- Nie wiem. Zniknęła i tyle. Jakby ją kto zdmuchnął.~-
1045 XVI  |            Zbajał się! ~Ale występuje i opozycja.~- Ciało ciału
1046 XVI  |            może mieć inne...~- Nie ma i nie może mieć żadnego!~-
1047 XVI  |            człowiek składa się z mgły i duszy?... Ha, ha, ha!~-
1048 XVI  |              boli, gdy dostaną bicie, i którzy nie wiedzą, co jest "
1049 XVI  |     niezmierną przewagę nad młodszymi i otacza jego kędzierzawą
1050 XVI  |           zuchy: z Żydziakami wojować i do ogrodu zamkowego skradać
1051 XVI  |             Najpierw - mówi spokojnie i z wielką powagą - to nie
1052 XVI  |            złapał, lecz Bałandowicza, i czapkę nie mnie zerwał,
1053 XVI  |             ojca Bałandowicza poszedł i dostał "złoty, groszy sześć"
1054 XVI  |               sześć" za zerwany owoc. I wszystko jest już w porządku
1055 XVI  |          wszystko jest już w porządku i nie ma o czym mówić.~- Po
1056 XVI  |               dusz" wcale się nie boi i na cmentarz pójdzie o samej
1057 XVI  |            Pomiędzy młodymi chłopcami i dobre, i złe udziela się
1058 XVI  |            młodymi chłopcami i dobre, i złe udziela się zaraźliwie.
1059 XVI  |               popędy współzawodnicze. I ten, i ów zamyśla się -
1060 XVI  |               współzawodnicze. I ten, i ów zamyśla się - coś kombinuje,
1061 XVI  |           trzymając na głowie ubranie i nie zamoczywszy go, lada
1062 XVI  |               raz, lecz dwa razy: tam i z powrotem.~Szmer podziwu
1063 XVI  |           Bellon, zwany "Balonikiem", i cienkim głosem krzyczy:~-
1064 XVI  |   Przechwalasz się, Baloniku. Tego by i Kucharzewski nie dokazał?~-
1065 XVI  |              nie dokazał?~- Bo wielki i ciężki. A ja jestem mały
1066 XVI  |              ciężki. A ja jestem mały i lekki, więc dokażę.~- Nie
1067 XVI  |           mówi. - Kozłowski, Radzicki i Bellon ocalili honor waszej
1068 XVI  |            klasy. Nie same z was baby i zmokłe kury. Wprawdzie znaleźli
1069 XVI  |             ciężkiej chorobie. Skakać i krzyczeć, choćbym chciał,
1070 XVI  |         postanowiłem dokazać sztuki - i dokażę!~Głos chłopca, z
1071 XVI  |             chłopca, z początku słaby i nawet drżący cokolwiek.
1072 XVI  |          powiedział. Na próżno jednak i Kuszkowski, i towarzysze
1073 XVI  |           próżno jednak i Kuszkowski, i towarzysze oczekują bliższych
1074 XVI  |          Tirocinium, choć nie rapaces i nie crudeles, są jednak
1075 XVI  |              jedzenia - insatiabiles.~I w bohaterskiej drużynie
1076 XVI  |             pyta ostatni z niepokojem i troskliwością matki, czuwającej
1077 XVI  |       zabronił ci nawet wiele chodzić i głośno mówić?~- Toteż moja
1078 XVI  |           najdłużej, mieć dobry humor i przesiadywać po całych dniach
1079 XVI  |              nawet chodzisz do szkoły i męczysz się słuchaniem belfrów.
1080 XVI  |            książki, z szuflady kajety i starannie obciąwszy knot
1081 XVI  |          jedne oczy zabłysły radością i dumą, inne napełniły się
1082 XVI  |              albo brzydkiej zawiści - i miasteczko zapadło w senną,
1083 XVI  |             ten czas porznąć na deski i Narwią, a następnie Wisłą
1084 XVI  |         popisowej przeszli na bryczkę i pomknęli wyciągniętym kłusem
1085 XVI  |          Dembowski, Sprężycki, Bellon i inni. I znów rej wodzi,
1086 XVI  |             Sprężycki, Bellon i inni. I znów rej wodzi, i objawy
1087 XVI  |               inni. I znów rej wodzi, i objawy szacunku odbiera
1088 XVI  |         ukończenia całej "powiatówki" i kpi sobie ze wszystkich
1089 XVI  |               zadań, książek, belfrów i inspektorów.~Jeśli z niejaką
1090 XVI  |            honorowy obowiązek arbitra i zażądać od ochotników zdania
1091 XVI  |                gdy machnąwszy w prawo i w lewo prawdziwą trzcinową
1092 XVI  |             prawdziwą trzcinową laską i zaciągnąwszy się dymem prawdziwego
1093 XVI  |      Spełniłem.~- Świadkowie?~- Stróż i dziadek kościelny od Świętego
1094 XVI  |           mnie na cmentarzu schwytali i biorąc za złodzieja - obili.~-
1095 XVI  |            Jak lew... ale z "duszami" i "umarlakami". O! wynik walki
1096 XVI  |               A jakiż był z dziadkiem i stróżem?~- Taki, żem na
1097 XVI  |             dwa, ale dwadzieścia razy i nie jedną Narew, ale sto
1098 XVI  |           jakby kundel zębami chwycił i rwał! Ty naprzód, a kurcz
1099 XVI  |              wierzch, a kurcz do dna. I sam nie wiesz, jak się to
1100 XVI  |       Przepłynąłem raz w jedną stronę i już miałem wracać, gdy licho
1101 XVI  |               się stało blisko brzegu i że Onufer z Murowanki, co
1102 XVI  |                krzyczy - swoje kpinki i przytyki schowajcie dla
1103 XVI  |           miał "pietra", że stchórzył i uciekł? No, to chodźcie
1104 XVI  |          jakby już rozbierać się miał i do wody skakać.~- Zuch! -
1105 XVI  |               postrzeleniec, bzik!... I jeszcze mówi, że chce sztukę
1106 XVI  |                Uciszcie się, panowie, i słuchajcie, co ów powie.~"
1107 XVI  |             Skoczyłeś?~- Skoczyłem.~- I cóż?~- Ano, niech powiedzą
1108 XVI  |      świadkowie. Występuje Sitkiewicz i dwaj inni jeszcze.~- Chcieliśmy
1109 XVI  |                ale smarkacz uparł się i skoczył.~- Ty, Sitko - woła
1110 XVI  |            pogróżek nie czyniąc - no, i naturalnie, rękę złamał.~-
1111 XVI  |            się słuchacze - śmieje się i arbiter.~- Jakże zatem -
1112 XVI  |               Balonikowi słuszność.~- I ja!... i ja!... i ja!... -
1113 XVI  |      Balonikowi słuszność.~- I ja!... i ja!... i ja!... - przytakują
1114 XVI  |        słuszność.~- I ja!... i ja!... i ja!... - przytakują zewsząd
1115 XVI  |            przytakują zewsząd cieńsze i grubsze głosy.~Arbiter wstaje,
1116 XVI  |           finis. Skończone z Bellonem i skończone ze wszystkimi.
1117 XVI  |            całej szkole - dziesięciu. I to się powtarza corocznie.
1118 XVI  |               dziesięciomiesięcznego, i to nauczyć się nie tylko
1119 XVI  |               tylko na promocję, lecz i na nagrodę. Zdaje mi się,
1120 XVI  |            żaden z tych, co tu zuchów i bohaterów udają!~"Bohaterów" -
1121 XVI  |        niezmierną ironią.~- A jeszcze i to wiedzieć trzeba, że go
1122 XVI  |              bawialni, zapalał świece i kuł a kuł... Raz do białego
1123 XVI  |               dnia ślęczał nad łaciną i wydał ją potem expedite,
1124 XVI  |           głową kręcił, piątkę mu dał i jeszcze tabaką poczęstował.
1125 XVI  |           książki, skąd może, pożycza i czyta a czyta - aż ja dziwię
1126 XVI  |              jemu oczy wystarczą. No, i postawił na swoim. Tamten
1127 XVI  |               zaraz idzie do "handlu" i wszystkich belfrów zaprasza.
1128 XVI  |        naśladuje, wargę jak on wysuwa i brzuch wypina - musiał przyznać,
1129 XVI  |              bohaterstwo?~Odchrząknął i tym razem mocno już kapelusz
1130 XVI  |             taki czyn, który z trudem i niebezpieczeństwem wykonany,
1131 XVI  |           mieć skutki wręcz przeciwne i wykonawcom swym oraz innym
1132 XVI  |             korzyści przynieść szkodę i nieszczęście. Mianowicie:~
1133 XVI  |               rozpaczy rodziców swych i rodzeństwo;~ad tertium,
1134 XVI  |               wątły kolega? Czy można i czy godzi się powiedzieć,
1135 XVI  |          jednozgodnie:~- Bohater!!...~I zaraz potem odzywają się
1136 XVII |             obowiązków swych usunięty i że pełni je tylko czasowo,
1137 XVII |             narodzenia się tej wieści i jej prawdopodobieństwa był
1138 XVII |       zostawiał.~Kto go miał żałować? i za co? Czy ci, których skazywał
1139 XVII |  przeciągającą się nieraz do czterech i pięciu godzin? Czy ci, dla
1140 XVII |             szczęśliwie kar szkolnych i przed którymi inspektor
1141 XVII |       rozdawca rzeczy dobrych: nagród i pochwał?~I to nie!~Ten groźny
1142 XVII |            dobrych: nagród i pochwał?~I to nie!~Ten groźny zwierzchnik,
1143 XVII |               tak pochopny do karania i dręczenia i rozwijający
1144 XVII |       pochopny do karania i dręczenia i rozwijający w tym kierunku
1145 XVII |            się, że z tajoną niechęcią i tylko pod przymusem udziela
1146 XVII |            przymusem udziela promocji i nagród, że gdyby to od niego
1147 XVII |        umysłów w szkole - zmienił się i on sam częściowo. Nawet
1148 XVII |            nie trzeba...~Zdarzało się i teraz niekiedy, że zacięte
1149 XVII |            nie wystrzelą.~Osowiał też i jakby spotulniał kulawy
1150 XVII |         organizm, tam szwankować musi i ręka - czymże zaś był chromy
1151 XVII |             to ręka dzwoniąca, bijąca i sadzająca do kozy; obecnie
1152 XVII |        wyłącznie dzwoniącą. Ale nawet i w tym dzwonieniu doświadczone
1153 XVII |       krzyczał już z wieży tak rześko i rozgłośnie, jak niegdyś.
1154 XVII |            śmiało na środku korytarza i rozkraczywszy nogi, przyglądał
1155 XVII |          przewróciły go raz na ziemię i omal nie został na drugą
1156 XVII |            kaleką...~Przebąkiwano, że i on niedługo już tu będzie "
1157 XVII |             że lada dzień skończą się i jego "rządy".~Przez szkołę
1158 XVII |           zamyka w odwachu policyjnym i że na użytek jego kancelarii
1159 XVII |            kolei zjawił się inspektor i oznajmił, że nazajutrz o
1160 XVII |          Radomia.~Piękny to był dzień i na długo utrwalił się w
1161 XVII |             była msza - nieco dłuższa i uroczystsza niż zwykle.
1162 XVII |           obaj rektorowie: ustępujący i nowo przybyły.~Uczniów poiła
1163 XVII |                 co nie było dozwolone i co narażało na skręcenie
1164 XVII |         uosabiał największy despotyzm i największą okropność.~Serca
1165 XVII |         strachu przed tym despotyzmem i przed tą okropnością. To
1166 XVII |         otwarły się na całą szerokość i w otoczeniu świty profesorów,
1167 XVII |             jakby trochę zakłopotany, i dobrym, poczciwym spojrzeniem
1168 XVII |               Była to przemowa surowa i oschła, jak wszystko, co
1169 XVII |      następowała dokładna data nowego i starego stylu), za numerem (
1170 XVII |                zwierzchności szkolnej i rządu krajowego... Następowały
1171 XVII |                  Zawszem miał na celu i na uwadze: najpierw, dobro
1172 XVII |        Dożyłem siwizny na tym ciężkim i odpowiedzialnym stanowisku...
1173 XVII |             przypominam, żeście winni i jemu... posłuszeństwo. Żegnam
1174 XVII |                 uczniowie...~Skończył i głowę zwiesił na piersi -
1175 XVII |              chwili dopiero tknęła go i błyskawicą nagłą oświeciła
1176 XVII |          lodowaty powiew: obojętności i niechęci, żalu tłumionego
1177 XVII |             niechęci, żalu tłumionego i powstrzymanej nienawiści.~
1178 XVII |         Wszystkie kąty obszernej sali i cała szkoła, i cały kraj
1179 XVII |         obszernej sali i cała szkoła, i cały kraj syczały mu do
1180 XVII |             po niebieskich mundurkach i uśmiechnął się dobrotliwie.
1181 XVII |           przemówił zwykłym, szczerym i prostym głosem:~- Mam nadzieję,
1182 XVII |        pójdzie nam dobrze. Nieprawda?~I znów się uśmiechnął.~Trudno
1183 XVII |            wybuchu uczuł nagle strach i dał nurka pod ławkę.~Dzień,
1184 XVII |             Wiśnicki byłby przerażony i zmartwiony takim skandalem.
1185 XVII |   usposobieniu o wiele spokojniejszym i... rozsądniejszym, niż gdy
1186 XVII |   rozsądniejszym, niż gdy nań dążyli.~I był to pierwszy tryumf "
1187 XVII |           inspektorem opuściła szkołę i miasteczko jego "prawa ręka" (
1188 XVII |            Nieposkromionych zbytników i leniuchów nauczyciele straszyli
1189 XVII |               najwyższego upokorzenia i tej hańby, które równały
1190 XVII |            wystawianiu pod pręgierzem i piętnowaniu.~Miejsce kulawego
1191 XVII |               przy dzwonku, na zydlu, i w chwilach wolnych, nałożywszy
1192 XVII |          Roczniki wojskowe. Rektorowi i nauczycielom salutował po
1193 XVII |               się z początku nieufnie i Janowi, i jego uśmiechom -
1194 XVII |           początku nieufnie i Janowi, i jego uśmiechom - powoli
1195 XVII |          nabierać zaufania do jednego i drugiego. I niebawem stała
1196 XVII |       zaufania do jednego i drugiego. I niebawem stała się rzecz
1197 XVII |          stała się rzecz nadzwyczajna i prawdziwie niesłychana:
1198 XVII |            Jana, jak siedząc na zydlu i trzymając na jednym z kolan
1199 XVII |             przed sobą, a potem padli i podnieść się nie mogli,
1200 XVII |            ucierał się z Czeczeńcami.~I dzwonek szkolny innym teraz
1201 XVII |            wyrozumiałym, choć zarazem i stanowczym.~- Chodźcie,
1202 XVII |             was tu czeka przyjemności i korzyści! Dalej, śmiało,
1203 XVII |            uszy! Jedna chwila wysiłku i już będziecie umyci, ubrani,
1204 XVII |              ubrani, gotowi do lekcji i do życia! Chodźcie do nas,
1205 XVII |            lekcji, nie spóźniano się. I choć poczciwy, stary Jan
1206 XVII |        wesołości, z wywracaniem ławek i bójkami połączonej, więcej
1207 XVII |               za to szczerego śmiechu i spokojnego zadowolenia.~
1208 XVII |          krzyczeć, wracali na miejsca i z minami skruszonymi czekali,
1209 XVII |              głosem przyzywał prymusa i mówił na przykład:~- Otwórz,
1210 XVII |             dołoży drzewa do pieca...~I wychodził - a klasa stawała
1211 XVII |        piątoklasistów uporządkował go i posługiwał się nim stale
1212 XVII |         minerały, łamał je na cząstki i uczniom rozdawał, zachęcając
1213 XVII |            uczniowie uczą się sami... i że szkoła najzupełniej spełni
1214 XVII |              piątoklasistom o tytuniu i jego plantacjach, rzekł
1215 XVII |           miejscu bardzo niewłaściwym i bardzo brzydkim. Nie będę
1216 XVII |               pochwycenia go za ramię i zawołania: "Wariacie! co
1217 XVII |               winy uczniowie milczeli i próbowali się uśmiechać -
1218 XVII |          Chłopcy trącili się łokciami i milczeli. Żaden nie wiedział,
1219 XVII |               miejscu "nieodpowiednim i brzydkim". Wstydzili się
1220 XVII |               odbiegła chęć skręcania i napychania tytuniem tutek
1221 XVII |      cuchnącego, szczypiącego w język i gryzącego w oczy dymu jest
1222 XVII |             kręcili się ciekawie, ale i podejrzliwie, rzucając nieufne
1223 XVII |               najśmielszy, przystąpił i rzekł ostro:~- Proszę o
1224 XVII |            pudełko zapałek siarkowych i zapalił jedną z wielkim
1225 XVII |              mundurki, małe, mniejsze i najmniejsze - zewsząd też
1226 XVII |            ust mu wypadł. Ostatecznie i malca żadnego nie dosięgnął,
1227 XVII |          malca żadnego nie dosięgnął, i papieros stracił. Od proszenia
1228 XVII |             się po kieszeni wypchanej i pomrukując uprzejmie:~-
1229 XVII |           widziano utajone szyderstwo i odwracano się pośpiesznie
1230 XVII |          Zmniejszyło się też znacznie i poza szkołą.~Zajął się również
1231 XVII |   prześladowali bez litości "lizusów" i "donosicieli", jednak marny
1232 XVII |               lizus, wytyka dwa palce i raportuje:~- Nieprawda,
1233 XVII |           takiego ucznia za lojalność i wysługiwanie się władzy,
1234 XVII |           Wiśnicki potarł tylko brodę i spod oka nań spoglądając,
1235 XVII |               to idźże, moje dziecko, i pomóż mu... ~Chłopiec myśli,
1236 XVII |            Chłopiec myśli, że to żart i z miejsca się nie rusza.
1237 XVII |             rad nierad, zabierać tekę i wynosić się z klasy. Przeprowadzają
1238 XVII |             Przeprowadzają go śmiechy i szyderstwa kolegów. Rektor
1239 XVII |          Możemy wszyscy pójść do kozy i przenieść męki najokropniejsze,
1240 XVII |       chyłkiem wędrował do kancelarii i składał inspektorowi o całym
1241 XVII |             promocji - niekiedy nawet i pochwały.~Za Wiśnickiego
1242 XVII |              szybę...~- Wiem o tym.~- I zaklęli się, że nie powiedzą,
1243 XVII |             dziecko! - mówi zdejmując i kładąc na powrót okulary. -
1244 XVII |               tu właśnie Dobrosielski i powiedział, że szyba została
1245 XVII |              Będę musiał zatem ukarać i Dobrosielskiego, i ciebie.
1246 XVII |             ukarać i Dobrosielskiego, i ciebie. Ponieważ jednak
1247 XVII |                zupełnie z tropu zbity i bezradny.~- Chyba... - wtrąca
1248 XVII |             rektora, całuje go w rękę i z wysiłkiem wykrztusza:~-
1249 XVII |             uspokoiła się, umoralniła i wyszlachetniała. Nie słyszało
1250 XVII |             palić tytuń, grać w karty i pić zaprawiony melasą likierek.
1251 XVII |               nauczycieli z uczniami. I ten stosunek, dawniej jakby
1252 XVII |       przyjemnym, gładkim, na miłości i zaufaniu opartym.~Przede
1253 XVII |                szpicbub", "len" (leń) i "szpik" (żbik). Nierzadko
1254 XVII |        łagodny jak baranek, cierpliwy i wyrozumiały. Dla profesorów:
1255 XVII |            przeciw prawom grzeczności i przyzwoitości, obowiązującym
1256 XVII |            względem nauczycieli, lecz i odwrotnie. I było wszystkim
1257 XVII |        nauczycieli, lecz i odwrotnie. I było wszystkim dobrze pod
1258 XVII |             żeby trwały jak najdłużej i żeby te, które po nich nastąpią,
1259 XVIII|            caduco uczynili spacerowym i publicznym), doznaje dziś
1260 XVIII|              miasta, ich żony, dzieci i służba, jakby do tego ślubem
1261 XVIII|        granicach jak najszerszych psy i świnie - z małym, rozumie
1262 XVIII|             się, pożytkiem dla ogrodu i średnią przyjemnością dla
1263 XVIII|           głowę w stronę drzwi obraca i widzi w nich - niebieski
1264 XVIII|        żadnych ceregielów, czapkę łap i kwita!...~Jakże bardzo myli
1265 XVIII|          Pawlicki! Jakże bezpodstawne i niedorzeczne są jego obawy!~
1266 XVIII|          cywilnego, zapuszczania bród i wąsów, chodzenia z laskami,
1267 XVIII|              starej gruszy sapieżanki i zaraz wołają na "Alesia":~-
1268 XVIII|              przejętych powagą chwili i niebywale uroczystych: Sprężyckiego,
1269 XVIII|            Właszczuka, Petrykowskiego i innych.~Jedzą owoce, wypluwają
1270 XVIII|            pestki daleko przed siebie i milczą. Dopiero gdy zjedli,
1271 XVIII|               zawzięty, pociera czoło i powiódłszy oczyma po towarzyszach,
1272 XVIII|          przemawia:~- Jutro zatem... ~I wzdycha.~- Tak, jutro!... -
1273 XVIII|                     powtarzają inni. ~I również wzdychają.~Drażni
1274 XVIII|           żeby Kozły przestały brykać i żeby zrobiło się trochę
1275 XVIII|                Wygląda też dziecinnie i najmłodszy z całego grona,
1276 XVIII|             lat uczył cudze dzieciaki i grosz do grosza ciułał.
1277 XVIII|                Winszuję.~Bonuś milczy i nadyma się, myśląc o odparowaniu
1278 XVIII|                oczyma strzela w prawo i w lewo...~- Mnie ciągnie
1279 XVIII|              oświadcza głosem poufnym i zęby wyszczerza.~- Jak zwyczajnie
1280 XVIII|     Sitkiewicz ma słabość do przysłów i "przygadawek".~- A potem
1281 XVIII|            głupi myśleć? Indyk myślał i głowę mu ucięli.~- Czy zamierzasz
1282 XVIII|                Korneliusza, Owidiusza i kują greckie "aorysty!"~-
1283 XVIII|          wesołości Sitkiewicz milknie i zapala papierosa, prawdziwego
1284 XVIII|             szczery chłopiec, rumiany i okrągły, choć nie dość jeszcze
1285 XVIII|         zupełności do tego, co ojciec i stryj po wspólnej naradzie
1286 XVIII|            Spojrzenie, razem zuchwałe i zawstydzone, żółtawa cera
1287 XVIII|           dumą niejaką zmieszanego.~- I cóż tam będziesz robił?~-
1288 XVIII|             jego pokierować.~Nie brak i takich, co mówią wręcz,
1289 XVIII|          tymczasem o niczym nie myślą i myśleć nie chcą, że dość
1290 XVIII|              w "sztubie" napracowali, i przede wszystkim muszą -
1291 XVIII|             artyści klasowi": Konopka i Welinowicz.~Biedny Hefajstos,
1292 XVIII|             rozszerzając jednocześnie i zakres, i rodzaj swych "
1293 XVIII|   rozszerzając jednocześnie i zakres, i rodzaj swych "operacji".
1294 XVIII|              od gołębi do... wieprzów i rumaków i zasłynął wkrótce
1295 XVIII|              do... wieprzów i rumaków i zasłynął wkrótce jako pierwszorzędny
1296 XVIII|          pierwszorzędny handlarz koni i nierogacizny.~Pieś, zdumiewający
1297 XVIII|          wszystkich świetnym apetytem i równie świetnie rozwijającą
1298 XVIII|     zachodziła zaś obawa, że "przeje" i patent.~Szczerze to martwiło
1299 XVIII|               jednak z gimnastycznych i pływackich sztuk ostatniego
1300 XVIII|              na skraju gęstego klombu i rozgarnąwszy liście, wpatruje
1301 XVIII|              Zebranie wybucha gniewem i oburzeniem. Delegowani Sitkiewicz
1302 XVIII|     oburzeniem. Delegowani Sitkiewicz i Kozłowski wybiegają, biorą
1303 XVIII|               Sprężyckiego za ramiona i prawie przemocą wciągają
1304 XVIII|               dyplom uniwersytecki. A i na tym jeszcze nie koniec.~-
1305 XVIII|               zasiadają, z wyższością i prawie z politowaniem patrzą
1306 XVIII|               roją rzeczy tak dalekie i tak wysokie.~Jeden Osowski
1307 XVIII|             Osowski właściwie rozumie i ocenia Sprężyckiego.~Przystępuje
1308 XVIII|              porozumiewają się oczami i naraz z tych wszystkich
1309 XVIII|              wsparty na motyce "Aleś" i po raz pierwszy w życiu
1310 XVIII|            smutkiem na swe bose stopy i ręce czarne od ziemi inspektowej...~ ~