Part

 1 I    |           jakby mu sił brakło lub sam w drzemkę zapadał...~W szarym
 2 I    |   gnieździe.~Kto wie, czy nie ten sam dzwonek przed dwustu kilkudziesięciu
 3 II   |     Sadowi się wygodnie, uśmiecha sam do siebie. Zaraz też zanurza
 4 III  |          rzecz się wyjaśniła.~Ten sam profesor Luceński, przyszedłszy
 5 III  |            Prawdziwa francuska, w sam raz do wymawiania dyftongów
 6 IV   |           figlujące - on pozostał sam, rażąco sam, jak człowiek
 7 IV   |           on pozostał sam, rażąco sam, jak człowiek zadżumiony,
 8 IV   |    spostrzegł za sobą drugi takiż sam hufiec, śpiewający tęż samą
 9 V    |           Jakbym się uparł, tobym sam... a... każdą rzecz zrobił.~"
10 VI   |        kancelista "sztychuje" jak sam Łypaczewski!~W gromadce
11 VII  |           na katedrze zasiadł ten sam stary nauczyciel; rozłożył
12 VIII |       kazał odlać cielca złotego, sam mu się kłaniał i innym kłaniać
13 VIII |           i które raczy pochwalać sam mistrz Welinowicz.~Kucharzewski
14 VIII |           publicznym, gromadzącym sam "kwiat" miejscowego towarzystwa,
15 IX   |          nie ucieka, lecz owszem, sam się o nie stara.~Na początku
16 X    |          niebezpieczeństwem, lecz sam idzie naprzeciw niemu.~Aby
17 X    |  pulchniutki Piotruś unosiłby się sam, bez żadnego wysiłku na
18 X    |  przemijające omdlenie. Po chwili sam się ocknął i porwał na nogi.~
19 X    |        już na nogach: Kozioł taki sam, jak zawsze, Piotruś nieco
20 X    |           silnie zaniepokojona.~- Sam mi powiedział. Przed chwilą
21 XI   |          profesor Żebrowski - ten sam, który wykładał historię
22 XI   |      zwariowali?~- Niech pan psor sam zobaczy... O... o... o...~
23 XII  |      podszczuwaniem u inspektora, sam inspektor wreszcie basem
24 XII  |            o którym myśli, że był sam i Hamletem, i królem Lirem,
25 XIII |           zabrał się do jedzenia.~Sam widok tego lekarza sprawia
26 XIV  |           mu się tak zimno, jakby sam był nieboszczykiem.~Ucieka
27 XIV  |          zajęty wyłącznie żerem i sam na żer przeznaczony.~Teraz
28 XIV  |       zupełnie zbity z tropu, zły sam na siebie, odurzony...~-
29 XV   |            Tego nie rozumie nawet sam Jastrebow!~- Czemuż więc,
30 XV   |          francusku, uważany był i sam siebie uważał za wielkiego
31 XV   |        mlekiem i chlebem razowym. Sam leczy się mlekiem na wszystkie
32 XV   |   usprawiedliwiał się Sprężycki - sam przyjść rozkazał.~- Ha,
33 XVI  |        wierzch, a kurcz do dna. I sam nie wiesz, jak się to stało,
34 XVI  |    ostatni - zapatrujesz się dziś sam na swoje bohaterstwo?~-
35 XVI  |           ani nawet nie namawiał. Sam słyszałem, jak pan Sprężycki
36 XVII |         umiał dokładnie wskazać - sam jednak fakt narodzenia się
37 XVII |         szkole - zmienił się i on sam częściowo. Nawet najmłodsi
38 XVII | wiosennego słońca, wywołuje takiż sam skutek. Lody pękają - strumień
39 XVIII|      ciężkiego kamienia, który je sam, automatycznie, z nadzwyczajnym