Part

 1 ZeSt |    dłonią, później chusteczką...~Nagle szepnął z nowym westchnieniem:~-
 2 I    |         namiętnie spierając się, nagle machnął ręką, odwrócił się -
 3 II   |         kępką brzóz lub sosenek.~Nagle ktoś woła w pobliżu:~- Te, "
 4 II   |        się wesołością oczy tracą nagle blask, z kilku piersi wydobywa
 5 II   | wczorajszym a dzisiejszym wyrósł nagle mur nieprzebyty, kamienny.~
 6 II   |  uszczypnięcia - ktoś pociąga go nagle z całej siły za połę...~
 7 II   |        wolisz miód? - odzywa się nagle za jego plecami głos dziecinny,
 8 IV   |            Na ten widok wszystko nagle ucichło i jakby skamieniało.
 9 IV   |     jednak uśmiech zniknął jakoś nagle z jego ust wąskich.~Hasło
10 IV   | drugorzędną uliczkę, opuściła go nagle pewność siebie...~Ujrzał
11 IV   |          naraz z pomocą. Powziął nagle postanowienie i z bystrością
12 V    |       jednym kącie poruszyły się nagle wióry - spomiędzy wiórów
13 VI   |        gdy Sprężycki odezwał się nagle, ni stąd, ni zowąd:~- Mickiewicz
14 VII  |  młodości dnie!~Sprężycki uczuwa nagłe ściśnienie serca. Pełną
15 VII  |        przyrody, rozkołysało się nagle powietrze od potężnego huczenia
16 VIII |      egzaminami.~- Wrona! - woła nagle olbrzym przez całą szerokość
17 IX   |          nie krępowanej zabawie. Nagle drzwi otwierają się cichuteńko -
18 IX   |    przygląda się długo, długo...~Nagle wstaje, wydobywa chustkę,
19 X    |      Nieszczęście! nieszczęście!~Nagle głośny krzyk przygłusza
20 X    |   chłopcom nie śpieszy z pomocą.~Nagle czyjeś silne ręce roztrącają
21 X    |        lub walczy z nią zajadle. Nagle pogrążył się w przepaść -
22 X    |      zamarzniętej odnodze Narwi. Nagle dwaj z nich, przerywając
23 X    |      zdawało się, że oszaleje... Nagle wykrzyknął:~- Tam, przy
24 X    |     synów, lecz ich zwłoki - gdy nagle starszy z chłopców rozemknął
25 XI   |       barbarzyńskie, potworne...~Nagle w powietrzu rozlega się
26 XI   |      bestio jedna! - rozlega się nagle głos Izdebskiego. - Coś
27 XI   |          i z takim trudem, jakby nagle stracił władzę w języku.~
28 XI   |     czeka na koniec tej wyprawy.~Nagle odzywa się brzęk w przeciwnej
29 XIII |          słyszeć!...~Zasmuca się nagle. Zauważył to przyjaciel,
30 XIII |     kolońską i czoło mu naciera.~Nagle Sprężycki, coś ważnego sobie
31 XIV  |    razowcu wychowanym, budzi się nagle "powołanie" do życia zakonnego.
32 XIV  |  kolanach rozłożoną księgą - gdy nagle dobiegło go z dołu zapytanie:~-
33 XV   |    pełnym przerażenia wzrokiem - nagle machać zaczął rękami, jakby
34 XVII |        za późno!...~Pochylił się nagle bardzo nisko - zdawało się,
35 XVII |       który po tym wybuchu uczuł nagle strach i dał nurka pod ławkę.~
36 XVII |    większością głosów, gdyby nie nagłe wmieszanie się Sprężyckiego.~
37 XVII |  wychodził - a klasa stawała się nagle, bez żadnego nakazu, spokojna,
38 XVIII|       żartobliwych lub rzewnych, nagle przewodniczący zebraniu
39 XVIII|     wytrzymywana powaga opuszcza nagle członków zebrania.~Niebieskie