Part

 1 I    |          Ciaputowicz, Dąbrowski, Dembowski, Demianowicz, Elżanowski,
 2 V    |             Wiesz, Witek - mówił Dembowski do Sprężyckiego - chciałbym
 3 V    |       nieodstępny jego towarzysz Dembowski. Do Dembowskiego przyczepił
 4 VII  |          przyjaciel i powiernik: Dembowski. Ale ostatni jest powściągliwy
 5 VII  |   Pewnego dnia wolnego od lekcji Dembowski przyszedł do Sprężyckiego
 6 VII  |        nocy...~W tej to pustelni Dembowski wyciągnął spod mundurka
 7 VII  |           Cóż, Witek? - zagadnął Dembowski - podobało ci się to? Gadaj!~
 8 VII  |         Wallenrod, hę? - zapytał Dembowski, gdy chodzili po ogrodzie
 9 VII  |      wyrzekł dobitnie:~- Głupiś!~Dembowski, znacznie spokojniejszy,
10 VII  |       poetów ma iść na śmietnik?~Dembowski potrząsnął głową przecząco.~-
11 VII  |       Jednakże - wziął na odwagę Dembowski - nigdyś nie słyszał od
12 VII  |          modliły się, płakały... Dembowski szepnął:~- Ktoś umarł...~
13 XIII |     dawnej chłopięcej wesołości.~Dembowski pochylił się, żeby powstrzymać
14 XIII |      pytałem.~Śmieją się obydwa.~Dembowski poprawia choremu kołdrę,
15 XIII |      einen grossen Floh...~Potem Dembowski opowiada o kolegach, o figlach
16 XIII |          uczestniczyć!~Po chwili Dembowski zaczyna wypytywać troskliwie:~-
17 XIII |         już ja to jakoś wykręcę.~Dembowski nie bez trudności uwalnia
18 XIII |   kosmykami spadają mu na czoło.~Dembowski przygląda się koledze ze
19 XIII |           Mruga na kolegę, a gdy Dembowski pochylił się nad nim, szczypie
20 XIII |      rześko - teraz do czytania. Dembowski otworzył starą, zatłuszczoną
21 XIII |       nam oddał - kończy tamten.~Dembowski przewraca kilka kartek.~-
22 XIII |  ciekawości: co się dalej stało? Dembowski ciągnie:~Przeczytawszy Rinaldo
23 XIII |        wzięte z powieści. Bronek Dembowski jest Altaverde, Maks Bałandowicz -
24 XIII |         teatr...~- Ba! - wzdycha Dembowski spoglądając na chorą nogę
25 XIII |    milczeniu, ciężko oddychając. Dembowski ze zwykłą troskliwością
26 XIII |         Dopiero gdy chory uśnie, Dembowski wysuwa się na palcach z
27 XIII |           W zapale rozmowy nawet Dembowski o nurtującym go smutku zapomniał.~
28 XIII |         wieczorem wpada do niego Dembowski, rozpromieniony, wesoły -
29 XIII |          także wielkie głupstwo.~Dembowski posępnieje. ~- Ale tymczasem...
30 XVI  |           Kozłowski, Sitkiewicz, Dembowski - oni też głównie podtrzymują
31 XVI  |   widział? - zauważa sceptycznie Dembowski.~- Byli tacy...~Petrykowski
32 XVI  |     czymże zatem?~- Zobaczysz... Dembowski wzdycha.~- Nie zapominaj,
33 XVI  | Sitkiewicz, Radzicki, Kozłowski, Dembowski, Sprężycki, Bellon i inni.
34 XVI  |    pomocą przyjacielowi przybywa Dembowski.~- O jednym tylko pan Kuszkowski
35 XVIII|      przepadło.~Wyjątek stanowił Dembowski. Brakło go w tym gronie,