Part

 1 I    |             znam na dzwonku!~- Więc cóż?~- Inspektor pewnie się
 2 II   |         Kozłowski posępnieje.~- Ba! cóż z tego! - mówi, na wodę
 3 III  |              panie pro...sorze?~- A cóż! Nie chciał się gałgan uczyć,
 4 VI   |             jestem pierwszy.~- To i cóż! - krzyczał tamten, nie
 5 VI   |             okazuje lekceważenie.~- Cóż to jest kaligrafia! - szydzi
 6 VII  |         Podnieśli się wzdychając.~- Cóż, Witek? - zagadnął Dembowski -
 7 VII  |     powrócono do tego przedmiotu.~- Cóż Konrad Wallenrod, hę? -
 8 VII  |        starannie nową sapieżankę.~- Cóż to za poeta ten tam Krasicki!
 9 VIII |            ojca i swojej matki. Ale cóż więcej, rybko, panie święty?~
10 VIII |          Toż wiem o tym, rybko. Ale cóż to ma do Kucharzewskiego?~-
11 VIII |    najpotrzebniejszej części ciała? Cóż wart uczeń bez głowy? Gdzież
12 IX   |            występuje na środek.~- O cóż pan psor posądza?~- Paliliście...
13 IX   |           można... nie można...~- I cóż to paliliśmy podług pana
14 IX   |                Święty Pafnucy!... A cóż to się stało?~- Chłopczyki
15 XI   |              nie wpuszczą...~- To i cóż! Będzie dosyć tego, co jest! ~
16 XIII |         butelkami; w głębi - łóżko.~Cóż to za chłopczyna, blady
17 XIII |       puścił Niemcowi na katedrę.~- Cóż Niemiec?~- Z początku się
18 XIII |        ziemi całej nie jest znane - cóż to za rozkosz dla trzecioklasistów!
19 XIII |            zgładzić kogo ze świata? Cóż by im jednak na czyjejś
20 XIII | własnoręcznie została przyrządzona. Cóż to był za okropny jad! -
21 XIII |    zapominając, zaczął wypytywać:~- Cóż się stało z córeczką Fantiny?...
22 XIV  |     dobiegło go z dołu zapytanie:~- Cóż to, panie święty, Jaśka
23 XIV  |             lękliwe zaprzeczenie.~- Cóż więc cię tu sprowadziło?
24 XIV  |            o której mówił zakonnik. Cóż by to było za szczęście,
25 XV   |       familia ruska, tak ja dla was cóż? - proklatyj moskal, kacap...~-
26 XVI  |        głodu, ognia i wojny"...~- I cóż Luter? - dopytują ciekawie
27 XVI  |         Wyższa od gołębnika.~- Więc cóż?~- Więc ja rozhuśtam się
28 XVI  |         Skoczyłeś?~- Skoczyłem.~- I cóż?~- Ano, niech powiedzą świadkowie.
29 XVI  |          zdobył - spokojnie mówi.~- Cóż takiego?~- Nagroda.~- Winszujemy!
30 XVII |              kto to zrobił...~- Ha, cóż ja na to poradzę!~- Więc
31 XVIII|           wszelkiej płaczliwości.~- Cóż to? - woła głosem rześkim,
32 XVIII|        nauki, jak koń do żłobu. Ale cóż, kiedy tego konia przytrzymuje
33 XVIII|             nie mający pieniędzy.~- Cóż więc postanowiłeś? - Pytają
34 XVIII|            niejaką zmieszanego.~- I cóż tam będziesz robił?~- Będę
35 XVIII|         nauk? - dziwi się tamten. - Cóż ja mogę dziś o tym powiedzieć?