Part

 1 I    |            Na cmentarzu staje się prawie wesoło, gdy pomiędzy groby
 2 II   |    basowym, gniewnym.~Chłopcy nic prawie nie rozumieją z jego przemowy.
 3 III  |         lniane. Ci przeżuwacze są prawie zawsze ostatnimi osłami
 4 IV   |    niepokojące, że ten nauczyciel prawie nigdy nie wdawał się w prywatne
 5 V    |           izbie warsztatowej było prawie ciemno. Światło małej olejnej
 6 V    |         się inaczej: naturalnie i prawie wesoło.~Wojtuś nie wyglądał
 7 VI   |        żeby piłka tworzyła całość prawie jednolitą; "dętka czarna" (
 8 VII  |       Pacierz staruszka.~Cienkim, prawie dziewczęcym głosem, ale
 9 VII  |      jaśminowych, wreszcie jedna, prawie całkowicie pozbawiona liści,
10 VII  |         tylko ballady i spokojną, prawie klasyczną Grażynę - oszołomiły
11 VIII |       Niestety, "Kucharzesio" nic prawie o Mojżeszu nie wie. Nastały
12 VIII |       kupienie był za biedny. Już prawie całą książkę miał przepisaną
13 VIII |           tych wyrazów tak wiele! Prawie pół stronicy zajmują. Czyż
14 VIII |         malcem nie rozłączają się prawie. Codziennie przed wieczorem
15 VIII |          skurczony, że wydaje się prawie małym.~Gdy Wroński i Kucharzewski
16 IX   |          i swą olbrzymią postacią prawie wypycha go z pokoju.~- Ależ
17 IX   |           opuszczający tę stancję prawie zawsze wstępują do seminarium.~
18 X    |     przestraszony i wyrywając się prawie siłą zwierzchnikowi, chciał
19 X    |         lód. Szczęściem mieszkali prawie nad samą rzeką.~Tu dowiedzieli
20 XI   |           chwyta go. Z czułością, prawie z rozrzewnieniem wpatruje
21 XI   |             wspólnie z chłopcami, prawie jak ich rówieśnik, zajmuje
22 XII  |           znów sięga do pamięci - prawie na głos mówi:~Bodaj to szkolna
23 XII  |   wewnętrznego wzruszenia jest mu prawie gorąco.~Jednak oczy ma pełne
24 XIII |     kolorowe, które blask dzienny prawie zupełnie tłumią.~W saloniku
25 XIII |        wiele poduszek, że w łóżku prawie siedzi - ale jedną nogę
26 XIV  | zażywający tabakę, nie zdejmujący prawie na chwilę swej wysokiej
27 XIV  |         przyskakuje tamten z miną prawie groźną nie wierzysz?~- Bo...
28 XIV  |           dręczy go nadzwyczajna, prawie chorobliwa ciekawość zobaczenia "
29 XIV  |          o którego rzeczywistości prawie powątpiewa... - gdyby ta
30 XIV  |        zrozumiesz... ~Głos zniżył prawie do szeptu.~- Nie zapomnij
31 XV   |        zważając - uznajecie się w prawie szutki ze mnie diełać, choć
32 XVII |    człowiek niewielkiego wzrostu, prawie już stary, z rzadkimi, na
33 XVIII|         Sprężyckiego za ramiona i prawie przemocą wciągają pod rozłożyste
34 XVIII|         zasiadają, z wyższością i prawie z politowaniem patrzą na