Part

 1 VII |          jego możność.~Jeden tylko Kucharzewski, olbrzym klasowy, z głosem
 2 VII |          olbrzymich kołnierzy, gdy Kucharzewski głosem potężnym wygrzmiewa
 3 VII |          tętent pędzącego konia...~Kucharzewski ma zawsze z polskiego stopnie "
 4 VIII|          uciechę miała raz szkoła: Kucharzewski przyniósł Wrońskiego - w
 5 VIII|     przyniósł Wrońskiego - w tece.~Kucharzewski - to olbrzym klasowy, z
 6 VIII|         ledwo do pasa Goliatowi.~- Kucharzewski, tłumacz: "Koń mego sąsiada -
 7 VIII|           i masz głowę na karku. A Kucharzewski jej nie ma. Stało się, com
 8 VIII|            bredzisz, panie święty!~Kucharzewski staje w miejscu jak ściągnięty
 9 VIII|     opustoszała - pozostali tylko: Kucharzewski i Wroński.~Wroński, nadzwyczaj
10 VIII|   pochwalać sam mistrz Welinowicz.~Kucharzewski wcisnął się w najdalszy
11 VIII|       przez długą chwilę milczy.~- Kucharzewski!...~Ktoś woła nań cienkim,
12 VIII|            lapis, pulvis, cinis...~Kucharzewski przerywa mu wybuchem śmiechu.~-
13 VIII|       bolała go łopatka.~Nazajutrz Kucharzewski znów się poci, znów wzdycha,
14 VIII|         przepisywania.~I tym razem Kucharzewski odpowiada wzorowo z arytmetyki,
15 VIII|       słówko.~Dochodzi do tego, że Kucharzewski względem wątłego koleżki
16 VIII|            tylko dzięki Wrońskiemu Kucharzewski, dla którego dawniej osobliwością
17 VIII|        prawie małym.~Gdy Wroński i Kucharzewski razem powracają do domu,
18 VIII|          prowadzony przez kornaka.~Kucharzewski, w imieniu matki swej, zaprasza
19 VIII|    rozhasane na łące źrebce. Potem Kucharzewski chwyta Wrońskiego na ręce
20 X   |           jaszczurek.~Rej tu wodzi Kucharzewski, pierwszorzędny pływak,
21 X   |          istna otchłań wodna.~Otóż Kucharzewski, po wejściu do wody, lekko,
22 X   |       przyrosłego do niej chłopca.~Kucharzewski w miarę podnoszenia się "
23 X   |         żeby się na niej utrzymać.~Kucharzewski już się cały rozkurczył -
24 X   |           przelękłe głosy:~- Gdzie Kucharzewski?... Co się stało z Kucharzewskim?...
25 X   | młodzieniec w niebieskim mundurku.~Kucharzewski.~W jednej chwili zrzucił
26 X   | nieprzytomni: Piotruś i Kozłowski.~Kucharzewski, wysadzony na ląd, zatoczył
27 X   |            niemałymi trudnościami. Kucharzewski przed podziękowaniem uciekł
28 XII |            zgrabnych ruchów; nawet Kucharzewski wy subtelniał i zdrobniał,
29 XIII|      figlach szkolnych, o tym, jak Kucharzewski w czasie pauzy przeniósł
30 XVI |         kiep potrafi?~- Potrafiłby Kucharzewski - ale chory.~- No, to ja
31 XVI |     Kuszkowskiego przekonam, że tu Kucharzewski niepotrzebny, bo to zrobi
32 XVI |           się, Baloniku. Tego by i Kucharzewski nie dokazał?~- Bo wielki
33 XVI |           przemówił milczący dotąd Kucharzewski.~Wszyscy zwracają nań oczy
34 XVI |    zwracają nań oczy zaciekawione. Kucharzewski jest najwyższą powagą w