Part

 1 ZeSt|   swoje wspomnienia, które by was niezawodnie zajęły...~-
 2 I   |  ospalcy, próżniaki! Czyż się was dziś nie dowołam? Piersi
 3 I   |     do tego. Ale wiedzcie, że was czeka "pałka" z pilności,
 4 I   |  końcu - dajcie mi pokój. Mam was dosyć!~Na ulicach zaniebieszczyło
 5 II  |        O Adamie! o Ewo! Jakże was serdecznie te wszystkie
 6 III |      z mniejszym już zapałem. Wąs mu tymczasem sypał się coraz
 7 III |   powiedział, "zabaczułem".~- Was ist denn das: "sabba-szulem?"
 8 IV  |    rodzice i znajomi:~- Kto u was jest prymusem?~Prymus stanowi
 9 IV  |       skórę brali~Za nas i za was!~Piosenka była śpiewana
10 IV  |       wygarbujemy~Za nas i za was!~Nie były to czcze pogróżki -
11 IV  |       w las!"... "Za nas i za was!"...~Ostatni wynurzył się
12 V   |     Sprężycki - ale zapewniam was, że nie kłamię. Jak ojca
13 VII |      w kraj nieznany -~Żegnam was, młodości dnie!~Kładzie
14 VII |       na nią powtarza:~Żegnam was, młodości dnie!~Sprężycki
15 VII |      w kraj nieznany -~Żegnam was, młodości dnie!~Gdy tak
16 IX  |    Wicek skąpiec!~- Zapraszam was na babkę puchową.~- A ja
17 XIV |     tobie i innym, że każdy z was może żyć z ptakami, z dzikim
18 XV  |      do klasy, pyta: "Jakie u was pożywienie?" {kak pożywajetie);
19 XV  |     familia ruska, tak ja dla was cóż? - proklatyj moskal,
20 XVI |     czy odważyłby się który z was pójść w nocy na cmentarz?...~
21 XVI |      na czyn bohaterski. Znam was! Wyście zuchy: z Żydziakami
22 XVI |      waszej klasy. Nie same z was baby i zmokłe kury. Wprawdzie
23 XVI |     stąd, zaraz, wszyscy, ilu was jest, do Murowanki, a w
24 XVII|       jak nie, to nie!... Pal was licho!... Uczcie się lub
25 XVII| obowiązków, gdy przemawiam do was po raz ostatni, gdy może
26 XVII|       już ani wy mnie, ani ja was nie zobaczę... nie mogę
27 XVII|         posłuszeństwo. Żegnam was... moi... uczniowie...~Skończył
28 XVII|      szkoły - wołał - czekamy was z utęsknieniem! Żal wam
29 XVII|  łóżeczko, ale pomyślcie: ile was tu czeka przyjemności i
30 XVII|        chodźcie! Przyciśniemy was do serca, zrobimy z was
31 XVII|       was do serca, zrobimy z was rozumnych ludzi, użytecznych