Part

 1 Aut  |     pierwszych trosk o przyszłość swą doświadczała przed laty
 2 ZeSt |       Ojciec przygarnął do siebie swą "trójkę hultajską".~- Więc
 3 I    |      otwartych drzwi, czekając na swą kolej; czwarta bez zbytniego
 4 II   |           ulicy obroku. Płoszy je swą teką, potem biegnie za spłoszonymi
 5 III  |         zniecierpliwieniu uderzał swą grubą trzciną w stolik lub
 6 III  |        jego peruka. Potem chwycił swą grubą trzcinę, z silnym
 7 IV   |        ulicy, trzymając na widoku swą książkę czerwoną, od której
 8 IV   |   Chusteczką otrzepywał starannie swą książkę czerwoną ze złoconymi
 9 V    |       Prosto, jak zawsze, trzymał swą dużą głowę - oczy miał tylko
10 VI   |            całkowicie pochłonięty swą pracą, mruknął tylko przez
11 VI   | Welinowicz i Konopka. Za zdolność swą i usługi każe sobie płacić.
12 VII  |           nauczyciel niepokoją go swą nadzwyczajną nieprzystępnością...
13 VII  |         się - trudno mu było myśl swą wyrazić słowami.~- No, że...
14 VIII |         Niewiele myśląc wypróżnił swą kolosalną tekę, książki
15 VIII |        general.~Luceński wydostał swą małą tabakierkę, raz po
16 VIII |           widząca całą przyszłość swą w synu, jest do łez rozrzewniona
17 VIII |      plecach - ale spojrzawszy na swą olbrzymią łapę i wątłe barki
18 IX   |        maleńkiemu nauczycielowi i swą olbrzymią postacią prawie
19 X    |            kopnął się do matki na swą zwykłą gorącą kawę ze śmietanką
20 XI   |   Sprężycki próbuje ciągnąć dalej swą politykę opozycyjną i kunktatorską:~-
21 XII  |          Młody, piękny nauczyciel swą nadzwyczajną uprzejmością
22 XII  |        nazywa się inaczej".~Uwagę swą jednak zatrzymuje w myśli
23 XIII |       służącą. Służąca udowodniła swą niewinność. Z kolei zwrócono
24 XV   |        odróżniał się od otoczenia swą zewnętrznością. Gruby, szerokopleczysty,
25 XV   |          porywy.~Jastrebow kochał swą Rosję przepaścistą, półdziką,
26 XVI  |           nie może jakoś dotąd ze swą "cywilnością" dojść do ładu),
27 XVI  |  bohaterstwo!...~- Zatem - kończy swą rzecz mówca - jeżeli dzieło
28 XVII |      rzecz poważna. Wiśnicki miał swą zwykłą, dobrą, poczciwą
29 XVIII|         przekonania "przejadł" on swą promocję; zachodziła zaś