Part

   1 Aut  |               było; tworzyła też sobie na jej podstawie obraz jutra,
   2 Aut  |              obrazków składających się na Wspomnienia, wsunąć jeden
   3 Aut  |     Wspomnienia, wsunąć jeden jeszcze, na który w wydaniach poprzednich
   4 ZeSt |         Skrajane "do figury", zapinane na jeden rząd srebrnych, gładkich
   5 ZeSt |               dawały się najrozmaiciej na głowie układać. Przywdziewał
   6 ZeSt |                twarzą, bez siwiejących na skroniach włosów...~Ojciec
   7 I    |           przepowiadając" jednocześnie na cały głos: katechizm, gramatykę
   8 I    |           głośno nawet, jakby krzyczał na opieszałych z gniewem i
   9 I    |              pantoflach, rozczochrane, na pół senne służące.~- Kasiu!
  10 I    |        pierwszy.~- Nie gadaj!~- Tociem na własne uszy słyszała...~-
  11 I    |           Spieszajta! paniczowi bułków na gwałt trzeba!~- Ojoj! wielka
  12 I    |             Lećta duchem do Żydówki.~- Na jednej nodze!~- Jak bocion!~
  13 I    |               skubentami", najpierwsza na całe-miasteczko obwarzankarka,
  14 I    |            wyraźną już złością krzyczy na spóźniających się. Krzyczy
  15 I    |            nawet wysyłka bezterminowa "na grzyby"... W końcu - dajcie
  16 I    |               mi pokój. Mam was dosyć!~Na ulicach zaniebieszczyło
  17 I    |            potrącając się, wyścigając. Na rogu ulicy dwóch się spotkało;
  18 I    |                 Nie gadaj! Ja się znam na dzwonku!~- Więc cóż?~- Inspektor
  19 I    |           szkoły. Ledwie wśliznęli się na korytarz, kulawy Szymon
  20 I    |           tylko tyle czasu, ile trzeba na zrzucenie płaszczów, zawieszenie
  21 I    |          płaszczów, zawieszenie czapek na kołkach, wsunięcie tek we
  22 I    |               druga klasa wysypuje się na korytarz; trzecia wychyla
  23 I    |              otwartych drzwi, czekając na swą kolej; czwarta bez zbytniego
  24 I    |           biega szybko w prawo i lewo, na górę i na dół, do wszystkich
  25 I    |                prawo i lewo, na górę i na dół, do wszystkich klas
  26 I    |          mundurków, kołysząc się lekko na dużych, płaskich stopach,
  27 I    |                 półciemnym korytarzem, na kształt długiej, niebieskiej,
  28 I    |               w zagłębieniach ołtarzy, na chórze, zawsze pełnym mroku,
  29 I    |               milczeniu szli uczniowie na mszę; powracają z gwarem
  30 I    |                Każda klasa zmienia się na chwilę w ul brzęczący. Potem
  31 I    |           serca nasze... ~Zaraz potem, na dole i na górze, spoza drzwi
  32 I    |                 Zaraz potem, na dole i na górze, spoza drzwi zamkniętych
  33 I    |              wzywał niesforną gromadkę na dwie lekcje poobiednie.
  34 I    |            Mieszka ten dzwonek wysoko, na jednej z wież kościoła,
  35 I    |           którego wyrosnąć miał głośny na całą Europę Mateusz Sarbiewski?...
  36 I    |          starców drżących, którym się "na drugie stulecie zabiera",
  37 I    |              wierzchowiec kawaleryjski na głos trąbki wojskowej. Potem
  38 I    |           sobie do lotu - próbują biec na równi z uczniami w stronę
  39 I    |               do krańców miasta, gdzie na zielonym wzgórzu ponad Narwią
  40 I    |                przespanym zasypiają...~Na cmentarzu staje się prawie
  41 II   |                Malec wpada jak kartacz na środek klasy, pełnej wrzasku,
  42 II   |              długimi i zbyt szerokimi "na wyrost" uszytymi spodeńkami,
  43 II   |          wybębnia mu pięścią marsza to na jednej, to na drugiej łopatce.~
  44 II   |                marsza to na jednej, to na drugiej łopatce.~Znaleźli
  45 II   |               miejsce. Protektor sadza na nim protegowanego, objaśnia,
  46 II   |          Tamten zaś nie może wytrzymać na jednym miejscu. Wszędzie
  47 II   |             trzymali. To znów wskakuje na katedrę, przesuwa stolik,
  48 II   |              wytartych, po czuprynach, na których sterczą znamienne "
  49 II   |      wyższością i lekceważeniem patrzy na "knotów", co dziś w pierwszym
  50 II   |                rządowych i prywatnych, na wsiach własnych lub cudzych,
  51 II   |      spodeńkach, z włosami spadającymi na ramiona lub przy samej skórze
  52 II   |              matki lub służącej usiała na ich głowach całe konstelacje
  53 II   |           księżyców), z wyrazem twarzy na pół wesołym, na pół płaczliwym,
  54 II   |         wyrazem twarzy na pół wesołym, na pół płaczliwym, z niespokojnymi
  55 II   |           Niektórym matki poprzypinały na tę uroczystość wielkie kokardy
  56 II   |          motyle, które nakryć, a potem na szpilkę wbić trzeba.~Pół
  57 II   |           przynajmniej siedzieć prosto na ławce, patrzeć, gdzie należy,
  58 II   |              wykładem, przeciąga się i na cały głos ziewa. Trzeci
  59 II   |            ziewa. Trzeci położył głowę na książce i zasnął. Czwarty
  60 II   |             jakby znajdował się gdzieś na skraju lasu, pod kępką brzóz
  61 II   |            swego protektora, stojącego na wierzchu dwóch ławek w postawie
  62 II   |         wysuniętą, z wiecznym "marsem" na czole, przemawia krótko,
  63 II   |                 ale razem z ciszą pada na nią dziwna posępność. Iskrzące
  64 II   |               zdrów, "śnie złoty! śnie na kwiatach!" Pomiędzy dniem
  65 II   |               nieprzebyty, kamienny.~A na tym murze czernieje groźnie
  66 II   |           rodzaj ludzki został skazany na pracę, że człowiek w ciężkim
  67 II   |            przewrotny! godny, żeby cię na środku klasy rozciągnięto
  68 II   |           nauczycieli wypukuje kolegę "na minutkę", która przeciąga
  69 II   |            punkt o siódmej" stawić się na mszę uczniowską, "nie spóźniając
  70 II   |                 nie spóźniając się ani na sekundę, gdyż punktualność
  71 II   |          mundurkami korytarz, rozdając na wszystkie strony ukradkowe
  72 II   |            stoisz"?~- U Wojcieszkowej, na Starym Mieście, wpodle Reformatów.~
  73 II   |        parcianka".~- Nie, "włosianka". Na wierzchu skóra prawdziwa.~-
  74 II   |             zbiegło się do rozsypanego na ulicy obroku. Płoszy je
  75 II   |                jak i kiedy znalazł się na moście staromiejskim. Wsparł
  76 II   |               i zaułkach miasteczka...~Na wspomnienie o miodzie Kozłowski
  77 II   |                Ba! cóż z tego! - mówi, na wodę patrząc. - I tak wiem,
  78 II   |                I wiesz co? - oświadcza na zakończenie starszy. - Nie
  79 III  |             istocie, nazwisko chłopca, na którego tak wołają, brzmi
  80 III  |                szlachcica zagrodowego. na pół chłopa. Jego ojciec
  81 III  |         wszystkich uczniów, przybywszy na dziedziniec szkolny podczas
  82 III  |            szkolny podczas pauzy. Miał na sobie prostą włościańską
  83 III  |                w zębach stolik stojący na katedrze), bark (obnoszą
  84 III  |              bark (obnoszą po czterech na raz malców, siadających
  85 III  |             raz malców, siadających im na ramionach i plecach) - potem
  86 III  |        odpoczynek, i w końcu wyrastają na dzielnych co się zowie ludzi.
  87 III  |                już mężczyzny. Siedział na ostatniej ławce i kuł a
  88 III  |           coraz gęściejszy i twardszy.~Na Boże Narodzenie pojechał
  89 III  |              Mosakowskim? - wypytywali na wszystkie strony malcy. -
  90 III  |              nie wraca?~Nikt nie umiał na to odpowiedzieć.~Dopiero
  91 III  |        profesor Luceński, przyszedłszy na lekcję w dobrym humorze
  92 III  |                on musi "żoną" nazywać, na krok go nie odstępuje, za
  93 III  |             języki, nie pozwalające im na dobrą "pronuncjację" słów
  94 III  |                sentit le sentiment... ~Na dziesięciu malców jeden
  95 III  |         nauczyciela!~Luceński stał się na chwilę tak czerwony, jak
  96 III  |               i... I spokojnie położył na stoliku obok kałamarza i
  97 III  |                przybrała zwykły wyraz; na ustach pojawił się zwykły,
  98 III  |                po razu, krzyknęli mu: "Na zdrowie!" W klasie zapanował
  99 III  |          przyjemny.~Ale w tejże chwili na katedrze rozległ się grzmot.
 100 III  |           szkoły powiatowej pułtuskiej na zawsze się utrwaliło.~Księżopolczykowi
 101 III  |        Mosakowski, nie wygląda w ogóle na takiego, z którym by czyjaś
 102 III  |               jest sportem, uprawianym na wielką skalę przez grubych,
 103 III  |           którzy przybywają do miast z na pół chłopskich zagród wiejskich.
 104 III  | ucywilizowańszych kolegów oddziaływają na nich korzystnie - czynią
 105 III  |                stan ten pogarsza: jest na pół głuchy. Z przytępieniem
 106 III  |        ostatniej ławki Księżopolczyka, na którego nie zwracał dotąd
 107 III  |         nauczyciele niemczyzny, świeżo na grunt polski przeflancowani,
 108 III  |            Poza szkołą daje lekcje gry na skrzypcach; zastępuje też
 109 III  |                 zastępuje też niekiedy na chórze chorego organistę.
 110 III  |             karnawale; nie brak go też na żadnej uroczystości rodzinnej
 111 III  |           razowy, i patrzył przez okno na liście opadające z kasztana.~-
 112 III  |         zdumienia, potem odmalował się na niej namysł głęboki...~Długo
 113 III  |            panie, tak! - wpadł Niemiec na Księżopolczyka. - Ty własne
 114 III  |     dosłyszawszy i przestępując z nogi na nogę, bo go długie stanie
 115 III  |          wypadku zasługują wyłącznie - na współczucie.~Należał do
 116 III  |             położyć.~Ojciec wywiózł go na wieś, ułożywszy na prostych "
 117 III  |          wywiózł go na wieś, ułożywszy na prostych "drabkach" wysoko
 118 III  |             zdrowia odzyskać nie mógł.~Na kilka dni przed śmiercią
 119 III  |               dusza za późno - gdy już na sen wieczny kłaść się musiał...~
 120 IV   |          dziennik klasowy; on dwa razy na dzień wchodzi do kancelarii,
 121 IV   |                że atrament w kałamarzu na katedrze "wysechł", kreda
 122 IV   |          sprawach "delikatnej natury", na przykład: kto rzucił na
 123 IV   |                na przykład: kto rzucił na środek klasy skórkę od pomarańczy?
 124 IV   |          Nazwisko prymusa znajduje się na wszystkich ustach w szkole
 125 IV   |           wszystkich ustach w szkole i na wielu ustach poza szkołą.
 126 IV   |               krzywdząc. On, wstępując na katedrę dla podania profesorowi
 127 IV   |          ołówka, ma sposobność zerknąć na dziennik lub katalożek i
 128 IV   |                 kręte, którymi nawet i na to miejsce wcisnąć się umieją
 129 IV   |                Mówią, że się puszczasz na "zbereżeństwa", że kozły
 130 IV   |        zbereżeństwa", że kozły fikasz, na rękach chodzisz, węglem
 131 IV   |               zapytał. ~Profesor palec na ustach położył, obejrzał
 132 IV   |        największą spokojność, wystąpił na środek klasy, żeby im pokazać,
 133 IV   |       wykonywał ją solo, popisując się na wieczorkach tańcujących
 134 IV   |              po napoleońsku" rękami...~Na ten widok wszystko nagle
 135 IV   |             silna "partia opozycyjna", na której czele stał - Kozłowski.~
 136 IV   |              usadzaniu", gdy inspektor na miejscu naczelnym wygłosił
 137 IV   |                od którego serca dzieci na chwilę bić przestały.~Wszyscy
 138 IV   |         rozdzielono zaraz po dwunastej na małe grupy i w pustych klasach
 139 IV   |             uśmieszkiem błąkającym się na wąskich wargach. Zawsze
 140 IV   |            bladą, zimną, z dwuznacznym na wąskich wargach uśmieszkiem.
 141 IV   |              przykrego - gdy nazwał go na przykład "lizusem" - nic
 142 IV   |         spokojnie, choć z natężeniem - na wargach pojawiał się wyraźniejszy
 143 IV   |               niż zwykle uśmieszek - i na tym wszystko się kończyło.~
 144 IV   |                mieście i za miastem...~Na poczekaniu składano sąd,
 145 IV   |             nie przestał popisywać się na pauzach "polką - ułanką")
 146 IV   |               innych promocja wisiała "na włosku". Do ostatnich należał
 147 IV   |         zupełnym wydaleniem ze szkoły. Na szczęście ujął się za sierotą (
 148 IV   |                 zaraz zaczął brykać...~Na kilka dni przed "popisem
 149 IV   |             przed "popisem publicznym" na cały głos zaintonował w
 150 IV   |                pauzy:~Vacationes cras!~Na lizusów czas!~Dobrzy będą
 151 IV   |                drugim. Słychać je było na korytarzach szkolnych, na
 152 IV   |              na korytarzach szkolnych, na dziedzińcu podczas wielkiej
 153 IV   |               podczas wielkiej pauzy - na ulicach miasteczka. Brzmiało
 154 IV   |       mundurków przeprawiła się promem na drugą stronę Narwi, skierowała
 155 IV   |             Matka Ślimackiego nie była na akcie obecna. Chroniczna
 156 IV   |    rozdawczyniami nagród były damy jak na turniejach średniowiecznych)
 157 IV   |              środkiem ulicy, trzymając na widoku swą książkę czerwoną,
 158 IV   |           zaopatrzony w tęż samą broń. Na czele drugiego hufca maszerował
 159 IV   |                go wzięto we dwa ognie. Na chwilę stracił przytomność
 160 IV   |              najbliższego domu. Liczył na to, że "tyłami", przez drugą
 161 IV   |             drugą bramę wydostanie się na rynek.~Niestety! ten manewr
 162 IV   |    nieprzyjaciela". W sieni czekał już na Ślimaka zapasowy oddziałek,
 163 IV   |                Piotrusiem Mieszkowskim na czele...~Tam to właśnie,
 164 IV   |             Ślimak został rozciągnięty na ziemi i sromotnie obity.~
 165 IV   |       egzekucji" chłopcy rozbiegli się na wszystkie strony. Niebawem
 166 IV   |       powtarzać energiczne okrzyki:~- "Na lizusów czas!"... "Pójdziem
 167 IV   |             już bez uśmiechu drwiącego na wąskich wargach, a za to
 168 IV   |               a za to z nienaturalnymi na bladych policzkach rumieńcami.~
 169 IV   |             się objawił: wymógł bowiem na ojcu, że go ze szkoły pułtuskiej
 170 IV   |               zawsze pogodny - i tylko na wspomnienie o szkole w Pułtusku
 171 IV   |             się i rozmowę czym prędzej na inny przedmiot skierowywa...~
 172 V    |                takim duży szyld, gdzie na tle zielonym było wymalowane
 173 V    |        zaniedbał Krystka przefasonować na "Antychrystka".~Wojtek miał
 174 V    |               lekcję wykuwał doskonale na pamięć i wypowiadał nauczycielowi
 175 V    |               kto:~- Wojtek! pójdziesz na "ciarki"?~On w głowę się
 176 V    |               ziemskiego żyli w szkole na jednych prawach, całowali
 177 V    |          szacunkiem dla kolegi.~Czasem na przechadzce, gdy znaleźli
 178 V    |               a on, zasiadłszy w rowie na kamieniu przydrożnym lub
 179 V    |                w kolegach podziwu. Raz na przykład pokazywał im zrobiony
 180 V    |         krzeseł, mieściła się wygodnie na wierzchu zwykłej uczniowskiej
 181 V    |              go?~- A... lubię! Daje mi na książki, na kajety; szkołę
 182 V    |             lubię! Daje mi na książki, na kajety; szkołę za mnie...
 183 V    |              chce.~- I ty zgadzasz się na to?~- A... nie.~- Pewnie
 184 V    |                  a... "wykierować się" na aptekarza.~- Pigułki kręcić,
 185 V    |            smażyć, robić pomadę i maść na odciski?~- A... tak.~Koledzy
 186 V    |             przeszkadza. Czeladnik też na gapiów... a... pomstuje...~
 187 V    |              brzmiało to zachęcająco - na tytuł "gapia" nikt nie chciał
 188 V    |              znakiem.~Brukowana sień, "na przestrzał", przepoławiała
 189 V    |           nieśmiało: "dobry wieczór" - na co również nie otrzymał
 190 V    |                wnętrzami, stosy wiórów na środku i po kątach - wszystko
 191 V    |           chwili włosy z jeżyły mu się na głowie - krzyknął głośno
 192 V    |                Przytrzymali go dopiero na ulicy, przerażonego, drżącego...~-
 193 V    |                      odpowiadał tamten na wszystkie pytania. - Com
 194 V    |              sprytny i trzeźwo patrzył na rzeczy, wystąpił zaraz z
 195 V    |               jednozgodnie: zawrócić i na własne oczy sprawdzić, co
 196 V    |                 łokciem wspierając się na poduszce.~Na widok kolegów
 197 V    |            wspierając się na poduszce.~Na widok kolegów poruszył się,
 198 V    |                 Umarłeś ty... czy nie?~Na to zaś głos z trumny:~-
 199 V    |               a... opowiem.~I siadłszy na "śmiertelnej pościeli",
 200 V    |        wystrzelonych kartaczów wypadli na ulicę.~Każdy biegł w swoją
 201 V    |                Wojtuś nie wyglądał ani na umarłego, ani na zmartwychwstańca.
 202 V    |          wyglądał ani na umarłego, ani na zmartwychwstańca. Prosto,
 203 V    |                 A... a... a...~Dopiero na pauzie, gdy słuchacze przeszkadzać
 204 V    |            Ojciec Wojtusia miał zawsze na składzie kilka trumien gotowych.
 205 V    |         odrabiał lekcje i sypiał. A że na łóżko miejsca nie było,
 206 VI   |        śniegiem, błoto, wiatr...~Nawet na wielką pauzę nikt z klasy
 207 VI   |               tylko odważył się wybiec na dziedziniec szukając Judkowej
 208 VI   |         przecie, że i jej nawet nie ma na stanowisku.~W klasie mniej
 209 VI   |                ławki i usiłuje chodzić na rękach, jeden gra na grzebieniu,
 210 VI   |           chodzić na rękach, jeden gra na grzebieniu, dwóch rzuca
 211 VI   |            przyzwoicie.~Podzielili się na małe gromadki; każda gromadka
 212 VI   |          gromadce uwagę kolegów skupia na sobie studencik gładko uczesany,
 213 VI   |             pierwsze. Doświadczył tego na sobie Sprężycki. Jeden z
 214 VI   |           wychuchany, wycackany, nosił na pierwszej karcie taki zadziwiający
 215 VI   |      wykonywaniem wspaniałego nagłówka na "Ćwiczeniach polskich" kolegi
 216 VI   |               oświadczył.~I zabrał się na powrót do wykończania swego
 217 VI   |           obraźliwy - poprzestał tylko na uwadze:~- Z kaligrafii jestem
 218 VI   |               i odszedł, pozostawiając na ławce kajet z nie dokończonym
 219 VI   |              Ćwiczenia" pozostać miały na zawsze już z dwuznacznym
 220 VI   |               zawsze już z dwuznacznym na pierwszej karcie napisem: "
 221 VI   |             zeszyty z przytwierdzonymi na jedwabnych wstążeczkach
 222 VI   |           znanej piosenki: "Pojedziemy na łów, na łów...", spełnia
 223 VI   |          piosenki: "Pojedziemy na łów, na łów...", spełnia ochotnie
 224 VI   |            pragnienia. Wyciąga rękę to na prawo, to na lewo, bierze
 225 VI   |           Wyciąga rękę to na prawo, to na lewo, bierze najbliższy
 226 VI   |         wielbią go, kochają i szanują.~Na nieszczęście urok sympatycznego
 227 VI   |             chłopca słabiej oddziaływa na nauczycieli i wskutek tego
 228 VI   |             nauczycieli i wskutek tego na liście klasowej Konopka
 229 VI   |             zajechać" do biura powiatu na "wolnonajemnego" z pensją
 230 VI   |   wolnonajemnego" z pensją stu złotych na kwartał.~Kaligraf, uśmiechając
 231 VI   |             jest podstawą wszystkiego. Na kaligrafii świat stoi. Weźcie
 232 VI   |      skrzydłami!...~Koledzy wykrzykują na różne tony: "a!..." "aa!..." ,,"
 233 VI   |                poświstuje: "Pojedziemy na łów, na łów, towarzyszu
 234 VI   |        poświstuje: "Pojedziemy na łów, na łów, towarzyszu mój..."~
 235 VI   |                 myśliwy - to wszystko, na co zdobyć się potrafi. Jedynym
 236 VI   |                i niezastąpieni.~Trudno na przykład wyobrazić sobie,
 237 VI   |              przezwanego stąd, że jest na podobieństwo bożka owego
 238 VI   |                Ostrzeżenie groźne... - na szczęście nauczyciel ma
 239 VI   |                szczęście nauczyciel ma na myśli tylko tak zwany "charakter
 240 VI   |               cieńsze i grubsze kreski na papierze zostawiało - takie
 241 VI   |            roboty. Pisać takim piórem "na czysto", a tym bardziej
 242 VI   |                można przycinać "noska" na żadnej sztucznej podkładce.
 243 VI   |             wielkiej pauzy, zasiadłszy na wierzchu ławki, przy oknie,
 244 VI   |        Zarobione bułki - a zdobywa ich na jednym posiedzeniu pięć,
 245 VI   |               gotówce za sztukę. Toteż na ten zbytek pozwalać sobie
 246 VI   |             sprężystością, pozwalającą na wykonywanie najsubtelniejszych
 247 VI   |              nauczycieli dostarczaniem na katedrę - bezinteresownie,
 248 VI   |               potrzebujący sześciu lat na przeciśnięcie się przez
 249 VI   |                klasy - jest najlepszym na całą szkołę i w specjalności
 250 VI   |               A ponieważ zapotrzebowań na tę rzecz jest bardzo wiele
 251 VI   |          Wszystkich jednak prześcignął na tym polu Olszewski. Ten
 252 VI   |         piłkowy. Mówią też, że zarabia na tym dużo pieniędzy, które
 253 VI   |                 które wydaje następnie na jedyną namiętność swoja:
 254 VI   |            kawałek wosku umieszcza się na grzbiecie krowy, a potem
 255 VI   |    niebezpieczeństwem, gdy się natrafi na krowę ligającą); "zwijanka"
 256 VI   |                 kaloszy, które tną się na długie, jak najcieńsze paski,
 257 VI   |          odpowiednio rękami fabrykanta na masę plastyczną; "lanka",
 258 VI   |        przygotowania jej krają kalosze na drobniutkie kawałeczki,
 259 VI   |             być zawczasu przygotowanym na boleśne oparzenia skóry,
 260 VI   |               boleśne oparzenia skóry, na bąble i rany.~Produktem
 261 VI   |        Kataryniarz, który usadowił się na ostatniej ławce wśród mało
 262 VI   |           nawet i dni poświęcić trzeba na to niemiłe żucie, aby z
 263 VI   |               kulki tego ciasta kupują na wagę złota uczniowie - najmłodsi
 264 VI   |            Kupują je do zabawy. Zabawa na tym polega, że kulkę najpierw
 265 VI   |               najpierw rozpłaszcza się na kształt małego naleśnika,
 266 VII  |       nieprzytomni od upału. Niektórzy na pół drzemią, kilku zupełnie
 267 VII  |      pozwalające ruszyć się z miejsca.~Na katedrze siedzi Skowroński,
 268 VII  |            białymi włosami naczesanymi na czoło i skronie, a z tyłu
 269 VII  |          spadającymi w długich pasmach na plecy. Twarz ma zawsze wygoloną,
 270 VII  |              wizerunki przechowały się na starych litografiach.~I
 271 VII  |              Przyniósł ze sobą książkę na szarym, bibulastym papierze,
 272 VII  |               patetyczny - taki, jakim na publicznych posiedzeniach
 273 VII  |              sposób cudowny oddziaływa na niektórych. Otwierają oczy,
 274 VII  |               jakby przyjemne widzenie na jawie.~Zwłaszcza Sprężycki
 275 VII  |               gorąco ani duszno; czuje na policzkach świeże wilgotne
 276 VII  |               się pod drzewem, patrzeć na sunące po niebie lekkie,
 277 VII  |                 przelatującej z drzewa na drzewo, liczyć Ustki na
 278 VII  |                na drzewo, liczyć Ustki na najbliższej gałązce - i
 279 VII  |         Chłopiec prostuje się, otwiera na całą szerokość oczy. Znów
 280 VII  |            znów mu gorąco - znów widzi na katedrze granatowy frak,
 281 VII  |          teatralnym głosem z niedużej, na bibule drukowanej książeczki.~
 282 VII  |                brudniejszą niż zwykle. Na suficie widać smugi kurzu,
 283 VII  |                im się nie chce.~I znów na katedrze zasiadł ten sam
 284 VII  |           rozłożył tęż samą niewielką, na bibule drukowaną książkę -
 285 VII  |         deklamacyjnością, która działa na młodych słuchaczów jak muzyka.~
 286 VII  |          kołnierzyki: siwe włosy niżej na plecy opadają.~Płynie ze
 287 VII  |             dnie!~Kładzie szeroką dłoń na książce, nie patrząc na
 288 VII  |                na książce, nie patrząc na nią powtarza:~Żegnam was,
 289 VII  |               się oknami, głucha cisza na korytarzach, smutna, niby
 290 VII  |      deklamacja nauczyciela - wszystko na wrażliwego chłopca działa
 291 VII  |           ściągający, choć zamieszkali na wyżynach oku chłopięcemu
 292 VII  |               zstępują jednak niekiedy na ziemię, przemawiają, żartują,
 293 VII  |                Gdy wykłada, nie patrzy na uczniów. Ciężkie, głośne,
 294 VII  |         nadzwyczaj starannie poprawia, na marginesach wypisuje upomnienia
 295 VII  |                gniewu.~Cokolwiek bądź, na lekcjach języka polskiego
 296 VII  |             nie tylko w klasie, lecz i na zebraniach koleżeńskich,
 297 VII  |               zebraniach koleżeńskich, na "ekskursjach" na "majówkach" -
 298 VII  |         koleżeńskich, na "ekskursjach" na "majówkach" - prowadzą nawet
 299 VII  |            oraz rzewne, liryczne. Umie na pamięć całe strofy z Myszeidy,
 300 VII  |             Myszeidy, umie cały Powrót na wieś, cały Pacierz staruszka.~
 301 VII  |                 Za tym sobie ogródkiem na wschód słońca siądą~I łąkom
 302 VII  |            oknu lub - gdy znajdują się na przechadzce - ku gąszczom
 303 VII  |               członki końskimi kopyty!~Na wzrok jego ogromny na blask
 304 VII  |          kopyty!~Na wzrok jego ogromny na blask płytkiej stali,~Kupami
 305 VII  |              Stoi zdrętwiały Dunaj, że na bystrym grzbiecie~Most mu,
 306 VII  |            każde "r" warczy jak brytan na łańcuchu, każde "z" i "s"
 307 VII  |               szkoły, deklamuje głośno na korytarzu:~Oto mój dom ubogi -
 308 VII  |                sobie, by mogła istnieć na świecie poezja piękniejsza
 309 VII  |             nauczyciela, dostarczył mu na kilka dni wątku do marzeń
 310 VII  |            powściągliwy w zachwytach - na rzeczy patrzy spokojniej,
 311 VII  |            trzymając coś pod rozpiętym na piersiach mundurkiem. Wywołał
 312 VII  |       piersiach mundurkiem. Wywołał go na podwórze; potem zaproponował,
 313 VII  |          rozmawiać, grać w piłkę, ryby na wędkę łowić.~Rosło na tym
 314 VII  |             ryby na wędkę łowić.~Rosło na tym placyku wierzb kilka
 315 VII  |              się między ptakami, które na wiosnę gęsto tu zalatywały.
 316 VII  |                 Nie zwlekając, usiedli na klockach pod śpichrzem,
 317 VII  |                czytać zaczęli.~Czytali na przemian, głośno - a cudnym
 318 VII  |         wybijający kwadranse i godziny na wieży farskiej.~Na czytaniu
 319 VII  |             godziny na wieży farskiej.~Na czytaniu kilka godzin im
 320 VII  |            szła wspaniała "ekstrameta" na jednym z placów nadrzecznych,
 321 VII  |             tam wodził. Gdy postawiony na "mecie" kręcił się jak wrzeciono
 322 VII  |         zapomniał o wszystkich poetach na świecie.~Dopiero w kilka
 323 VII  |                Naruszewicz!~Sprężycki, na kolegę nie patrząc, zauważył
 324 VII  |           cisnął nie dojedzoną gruszkę na ziemię, wyrwał rękę spod
 325 VII  |          spokojniejszy, uśmiechnął się na to "filozoficznie".~- Dlaczego
 326 VII  |                nie rozumiejąc. Usiedli na ławce. Sprężycki długo milczał,
 327 VII  |                tak jest. Czy ty lubisz na przykład - sapieżanki?~-
 328 VII  |          reszta polskich poetów ma iść na śmietnik?~Dembowski potrząsnął
 329 VII  |             Ile razy mówię jego Powrót na wieś, mam łzy w oczach.
 330 VII  |              słońca, który widzieliśmy na majówce? Zawsze on mi się
 331 VII  |         przypomina.~- Jednakże - wziął na odwagę Dembowski - nigdyś
 332 VII  |             wkręcają się w głowę - jak na przykład niektóre śpiewki
 333 VII  |        purpurowozłotych smug gasnącego na zachodzie słońca.~Opuściła
 334 VII  |              wyjścia. Gdy znaleźli się na rynku, podbiegł do nich
 335 VII  |          tknęła. Pojutrze szkoła idzie na pogrzeb - lekcji nie będzie...~
 336 VII  |              będzie...~Zmrok już padał na miasto, gdy Sprężycki wracał
 337 VIII |             zęby ciężki stolik stojący na katedrze i obnosić go po
 338 VIII |                rękoma. Niczym posadzić na fotelu profesorskim czterech
 339 VIII |        zarzuciwszy sobie ten "ładunek" na plecy, swobodnie z nim chodzić.
 340 VIII |              Masz "pałkę" i możesz iść na miejsce.~Profesor skrzypiącym
 341 VIII |              nas... Trzcina znów grzmi na katedrze.~- Milczeć, bo
 342 VIII |               i kazał przetłumaczyć je na francuski. Pierwsze zdanie: "
 343 VIII |               Jesteś zuch i masz głowę na karku. A Kucharzewski jej
 344 VIII |                czas pozaszkolny spędza na kąpaniu się w Narwi, pływaniu
 345 VIII |            łódką, wycieczkach dalekich na ryby. Od książki coś go
 346 VIII |     Kucharzesio długo milczy, rzucając na prawo i lewo wymowne spojrzenia,
 347 VIII |           koleżeńską", wreszcie bierze na odwagę i podtrzymywany przez "
 348 VIII |              wojsko w morzu Chanaan... Na puszczy kazał odlać cielca
 349 VIII |         prefektowi...~- "Wrona", wyjdź na środek!...~Niebawem maleńki
 350 VIII |     Niegodziwcze, panie święty - wpada na niego ksiądz prefekt z udaną
 351 VIII |               Filistyńczyk, bo Goliat, na żaden sposób bez głowy zostawić
 352 VIII |               on promocji nie dostał i na grzyby poszedł, musiałbyś,
 353 VIII |              jest twoim, abyś mu głowę na powrót przyprawił!~Powszechna
 354 VIII |                minę zakłopotaną i złą; na twarzy pierwszego maluje
 355 VIII |           promocję dostać. Wyrzekł się na kilka tygodni Narwi i jej
 356 VIII |             czułby się znużonym.~Nawet na pauzę z klasy nie wychodzi,
 357 VIII |        upalnego, pozwolono uczniom iść na godzinę do domu. Nauczyciel
 358 VIII |             kolegi pożyczonej książki, na której kupienie był za biedny.
 359 VIII |          głośno, czyta:~- "Rzeczowniki na is są rodzaju żeńskiego".~
 360 VIII |            rzeczowniki... rzeczowniki. Na is... na is... na is...
 361 VIII |                  rzeczowniki. Na is... na is... na is... Są rodzaju
 362 VIII |         rzeczowniki. Na is... na is... na is... Są rodzaju żeńskiego...
 363 VIII |           piersi wzdycha. Przez chwilę na jego twarzy maluje się walka.
 364 VIII |                do kąpieli pójdę, potem na ryby... Bierz licho promocję
 365 VIII |        Wyfrunęły pewnie otwartym oknem na ulicę bujać z chrabąszczami,
 366 VIII |                mogę.~- Widzisz... jest na to sposób. Nauczył mnie
 367 VIII |        podniesionym:~Trzydzieści sześć na is~Masculini generis:~Panis,
 368 VIII |         deklamuje:~- Trzydzieści sześć na is - masculini generis...
 369 VIII |               nie był, poprzestał więc na tym, że go kilkakrotnie "
 370 VIII |          chwili maleńki Wroński siedzi na kolanach u wielkiego Kucharzewskiego
 371 VIII |                teraz sprawca tego cudu na nagrodę nie czeka. Zmyka
 372 VIII |           wieczorem Wroński przychodzi na stancję do Kucharzewskiego.
 373 VIII |                 Wroński, wspinając się na palce, rysuje kredą trójkąty
 374 VIII |              kredą trójkąty i kwadraty na drewnianej ściance chlewka,
 375 VIII |        Szacunek opiera się w tym razie na przyjaźni i wdzięczności.
 376 VIII |               teraz wszystkie egzaminy na stopień dobry, bardzo dobry
 377 VIII |             cud wypełnia się do końca. Na popisie publicznym, gromadzącym
 378 VIII |            matki swej, zaprasza kolegę na "poczęstunek". Biedna wdowa,
 379 VIII |              plecach - ale spojrzawszy na swą olbrzymią łapę i wątłe
 380 VIII |           przenosi co chwila z jednego na drugiego. Nieustannie też
 381 VIII |     najokazalszą z młodych dyń - potem na tej dyni, wyjętą z włosów
 382 VIII |           Edziu"...~Chłopcy zapominają na chwilę o powadze potrzebnej "
 383 VIII |               po ogródku jak rozhasane na łące źrebce. Potem Kucharzewski
 384 VIII |         Kucharzewski chwyta Wrońskiego na ręce i obnosi dokoła, okrywając
 385 VIII |             pani Kucharzewska, patrząc na to, uśmiecha się i łzy ociera.~...
 386 VIII |        Goliatowi głowę - a potem mu ją na powrót przyprawił.~
 387 IX   |          przemyśliwa.~Przybysze ze wsi na czas nauki szkolnej zamieszkują
 388 IX   |              mówi powszechnie - "stoją na stancji".~Stancje w Pułtusku
 389 IX   |         wyrażenia, "trzymaniem uczniów na stancji" zajmują się przeważnie
 390 IX   |               i dostają promocję - ale na ich twarzach maluje się
 391 IX   |          ognisko. Dwojakie są warunki, na których przyjmuje się uczniów
 392 IX   |          których przyjmuje się uczniów na stancję. Różnice między
 393 IX   |          wiktem" i "bez wiktu", albo: "na własnym wikcie". Kategoria
 394 IX   |                pierwszorzędną.~Chłopcy na "własnym wikcie" przywożą
 395 IX   |               tyle tylko, ile potrzeba na śniadanie, obiad i wieczerzę.~
 396 IX   |        podobnych "babskich" wykwintach na zwykłej stancji nie słychać.
 397 IX   |               Każdy z uczniów, stojący na stancji, posiada tak zwaną "
 398 IX   |                Jest to kufer drewniany na kłódkę zamykany, u dołu
 399 IX   |                sprzęt, kupowany zwykle na jarmarku, odznacza się odrębnym
 400 IX   |           owszem, sam się o nie stara.~Na początku każdego kwartału
 401 IX   |               skąpiec!~- Zapraszam was na babkę puchową.~- A ja na
 402 IX   |               na babkę puchową.~- A ja na zimną cielęcinę.~- Te, Pietrek!
 403 IX   |                najtrwalsze przyjaźnie. Na wędkę wiejskich przysmaków
 404 IX   |              fater wyrwie, patrz tylko na mnie: każdą datę na palcach
 405 IX   |              tylko na mnie: każdą datę na palcach ci pokażę.~- A ostatni
 406 IX   |               od czego guma?...~Jednak na stancjach zajmują się nie
 407 IX   |              zapasów skrzynkowych.~Oto na przykład ostatni miesiąc
 408 IX   |           charakteru: jest wyrozumiała na wybryki młodości i - nie
 409 IX   |              Zabrali książki i wylegli na podwórko oraz do małego
 410 IX   |               zakryli dłońmi i krzyczą na całe gardło, jakby chcieli
 411 IX   |            siebie samych. Jeden siedzi na niskim daszku obórki; drugi
 412 IX   |            niskim daszku obórki; drugi na przystawionej do ściany
 413 IX   |          starej jabłoni; czwarty wlazł na górkę stajenną, położył
 414 IX   |        stajenną, położył się z książką na sianie, głowę dymnikiem
 415 IX   |              piątego licho zaniosło aż na dach domku - co prawda parterowego
 416 IX   |           podwieczorku. Nad jej głową, na kształt kartaczów, przelatują
 417 IX   |                 Szymczak, kołysząc się na gałęziach, wykuwa monotonnym
 418 IX   |          powszechną - opuszczając daty na zasadzie konwencji zawartej
 419 IX   |         dyskant Gembarzewskiego, który na szczycie dachu, w sąsiedztwie
 420 IX   |           bajką wyprawia. To ją śpiewa na nutę krakowiaka, to deklamuje
 421 IX   |         krakowiaka, to deklamuje tonem na przemian groźnym, błagalnym,
 422 IX   |         stancją w czasie przeznaczonym na uczenie się lekcji. Do tolerowanych:
 423 IX   |                 przewracanie koziołków na pościeli i granie w piłkę.~
 424 IX   |             dowcip chłopców wysila się na to, żeby dozorcy szkolnemu
 425 IX   |        szkolnemu nie dać się przyłapać na gorącym uczynku. Zwykle,
 426 IX   |        kieliszek i tytuń pojawiają się na stole, przed bramą któryś
 427 IX   |                młodszych uczniów stoi "na pikiecie".~Jednak te środki
 428 IX   |               w pole.~Pikieta alarmuje na przykład obóz krzykiem:~-
 429 IX   |               książkami. Pikieta wraca na stanowisko.~Po kilku chwilach
 430 IX   |              poszedł w rynek - skręcił na Warszawską... Niebezpieczeństwo
 431 IX   |         drajkenig w bibule tryumfalnie na stół wracają. Pikiety ściągnięte,
 432 IX   |             uczniów, Łaguna, występuje na środek.~- O cóż pan psor
 433 IX   |                   Pan prefesor pozwoli na poziomki ze śmietaną...~
 434 IX   |                pan prefesor "powsiadł" na tych biedaków przez nijakiej
 435 IX   |              szybko, "księgę" zamyka i na dygania pani Pórzyckiej
 436 IX   |              przepisów i ruina zdrowia na stancji wielmożnej pani
 437 IX   |            postąpić.~"Nieporządki" nie na wszystkich stancjach panują.
 438 IX   |             niemal zawodowo kandydatów na księży.~Panuje tam zawsze
 439 IX   |                 egzercycje", wygrywane na fortepianie, skrzypcach
 440 IX   |         skrzypcach i flecie - niekiedy na wszystkich instrumentach
 441 IX   |               pustej uliczce.~Stancji, na których by w szerszym zakresie
 442 X    |              każdej porze dnia, rzucać na fale wianków i gonić wzrokiem
 443 X    |               ranki i wieczory nawiewa na miasteczko mlecznobiałe
 444 X    |               porządną głębokość, oraz na Kępie Wierzbinowej, gdzie
 445 X    |           gdzie są duże ławice piasku, na których w upał, po wyjściu
 446 X    |           kąpieli, można się wygrzewać na słońcu na podobieństwo jaszczurek.~
 447 X    |                się wygrzewać na słońcu na podobieństwo jaszczurek.~
 448 X    |                Kucharzewskich, jednego na drugim, jeszcze by stojący
 449 X    |             drugim, jeszcze by stojący na szczycie nie sięgnął powierzchni
 450 X    |           niemu.~Aby zrozumieć dobrze, na czym "skok" Kucharzewskiego
 451 X    |                sobie kilka szczegółów.~Na osi koła młyńskiego są osadzone
 452 X    |          wykonywa ruchy utrzymujące go na powierzchni - prawą ręką
 453 X    |            jego silnie naprężone, żyły na skroniach i szyi nabrzmiałe,
 454 X    |           złudzenie. On tylko wskoczył na "pierzydło" i siadł na nim
 455 X    |        wskoczył na "pierzydło" i siadł na nim skulony jak żaba.~W
 456 X    |              wydaje się małym, marnym. Na tle potężnego koła, wśród
 457 X    |                z wolna w górę, unosząc na sobie przyrosłego do niej
 458 X    |                Patrzącym serce zamiera na widok niebezpieczeństwa,
 459 X    |        poślizgnęła mu się stopa, gdyby na chwilę stracił równowagę -
 460 X    |               ekwilibrystyki, żeby się na niej utrzymać.~Kucharzewski
 461 X    |           zgięty - już wyprostował się na całą wysokość - już gotuje
 462 X    |            przesuwając ostrożnie stopy na samą krawędź "pierzydła" -
 463 X    |              dalej się obraca, rozbita na chwilę piana znów zbiera
 464 X    |           chwilę piana znów zbiera się na falach, lejkowate wiry zaczynają
 465 X    |               lejkowate wiry zaczynają na nowo kręcić się, szumieć,
 466 X    |          kipieć - pływaka ani śladu...~Na brzegu odzywają się niespokojne,
 467 X    |          słucha pochwał, nie odpowiada na pytania.~W kilka sekund
 468 X    |           odpoczywając, pędzi do matki na gorącą kawę ze śmietanką
 469 X    |          Kucharzewskiego nie ma nikogo na świecie prócz swego jedynaka,
 470 X    |           który jest jej całą pociechą na dziś, całą nadzieją na jutro...~
 471 X    |        pociechą na dziś, całą nadzieją na jutro...~W letnie wieczory
 472 X    |             pozycji stojącej, w czapce na głowie, na którą nie pryśnie
 473 X    |          stojącej, w czapce na głowie, na którą nie pryśnie ani jedną
 474 X    |                wody; inny pływa, leżąc na wznak i paląc przez cały
 475 X    |              dawszy nurka, znajdzie go na dnie i z wody wyniesie.
 476 X    |               sam, bez żadnego wysiłku na powierzchni wody, jak jabłko,
 477 X    |       powierzyć się falom z ufnością - na nieszczęście na tej odwadze
 478 X    |             ufnością - na nieszczęście na tej odwadze całkowicie mu
 479 X    |         nienawidzi tchórzów, zżyma się na to, niecierpliwi i gotów
 480 X    |           powstrzymuje go tylko pamięć na ślubowaną "zmokłej kurze"
 481 X    |                najzupełniej od pójścia na dno. Trzeba tylko spokojnie
 482 X    |                 Trzeba tylko spokojnie na nich leżeć poruszając tylko
 483 X    |       benedyktyńskiego. Kozłowski stał na moście dyrygując; Piotruś
 484 X    |            pogłębiała się stopniowo, a na środku były nawet niebezpieczne
 485 X    |              przeciw wodzie i upatruje na falach głowy przyjaciela.
 486 X    |                kurcz - czuje, że idzie na dno, i z krzykiem "ratujcie!
 487 X    |           silne ręce roztrącają tłum - na brzegu staje wysoki, krzepkiej
 488 X    |            dwie, trzy minuty, już jest na wierzchu i płynie ku brzegowi,
 489 X    |              Piotrusia.~Złożył chłopca na brzegu, otrząsnął się, przeżegnał -
 490 X    |               zniknął...~Między tłumem na brzegu długa chwila tragicznej,
 491 X    |               drugie czółno; wypłynęły na środek, zaczęły gorączkowo
 492 X    |               stronę, upatrując śladów na rzece. Ale rzeka była wszędzie,
 493 X    |              zielsk wodnych.~Po chwili na piasku nadbrzeżnym leżeli
 494 X    |                Kucharzewski, wysadzony na ląd, zatoczył się i padł
 495 X    |                sam się ocknął i porwał na nogi.~Tymczasem topielców
 496 X    |          niebieskie mundurki.~Ocaleni, na pół nieprzytomni, nie wiedzieli,
 497 X    |              oczy, kopnął się do matki na swą zwykłą gorącą kawę ze
 498 X    |             spokojny, trochę ociężały.~Na lekcji religii wszedł inspektor
 499 X    |          Kucharzewskiego i kładąc rękę na jego ramieniu, oddał mu
 500 X    |           ramionami wzruszając - każdy na moim miejscu zrobiłby to