Part

 1 ZeSt |      górale".~- Jacy "górale"?~- No, wie tatuś: te sztubaki
 2 ZeSt |     byśmy siedli i słuchali...~- No, to wam je opowiem. Albo
 3 II   |     kupować tymczasem nie chce - no, i nie ma za co); w innym
 4 III  |         Szabuńskiemu podsunął.~- No - dobrotliwie wyrzekł -
 5 VII  |      myśl swą wyrazić słowami.~- No, że... jedno drugiemu nie
 6 VIII |    zdarzeniu dowiedział.~- Niech no jednak - dodał, do tabakiereczki
 7 VIII |        się do Kucharzewskiego:~- No, Kucharzesiu, popisz się! -
 8 VIII |        się w księdza i milczy.~- No, rybko, panie święty, któż
 9 VIII |           że to paradne! Powtórz no początek.~Wroński powtarza -
10 IX   | zamknięta...~- Agnieszka! nakryj no w ogródku - tu zaduch...
11 XI   |         prosi wreszcie - zdejmij no ze mnie to paskudztwo.~Sprężycki
12 XI   |     długo, pilnie nasłuchując.~- No, gadajże! - nalega nauczyciel.~
13 XIII |  uśmiecha się do niego wesoło.~- No, Bronek - mówi rześko -
14 XIII |           druga moja.~- Twoja?~- No tak, bo gdym słyszał, co
15 XIII |           Ale tymczasem... chodź no tu bliżej.~Tamten podchodzi
16 XIV  |         szczerość zakonnikowi.~- No, i przekonałeś się - mówi
17 XV   |          dał szybko pod ławkę.~- No, i wy - ciągnął tamten,
18 XVI  |      Kucharzewski - ale chory.~- No, to ja pana Kuszkowskiego
19 XVI  |        nie widzieli!~- Nie chwal no się tak, malcze!...~- Nie
20 XVI  |           że stchórzył i uciekł? No, to chodźcie ze mną stąd,
21 XVI  |        że chce sztukę powtórzyć! No, niech lepiej trzyma język
22 XVI  |         z pogróżek nie czyniąc - no, i naturalnie, rękę złamał.~-
23 XVI  |      dokazać... Nie pamiętasz?~- No tak - potwierdza Kuszkowski,
24 XVI  |         jak jemu oczy wystarczą. No, i postawił na swoim. Tamten
25 XVI  |     przyjaźni naszej kwita!...~- No, no, już milczę - uspokaja
26 XVI  | przyjaźni naszej kwita!...~- No, no, już milczę - uspokaja go
27 XVI  |    ludzie zdolni do podobnego... no, do podobnego - żakostwa.~
28 XVII |          została wybita przez... no zgadnij przez kogo?~- Nie
29 XVIII|          pociesznie Kozłowski.~- No tak, albo co?~- Winszuję.~