Part

 1 I    |        ale dwustu kilkudziesięciu chłopców klęczy przykładnie w ławkach,
 2 II   |     prowiantu"...~Sześćdziesięciu chłopców wybucha śmiechem i krzykiem.
 3 V    |           do dziwienia się. Kilku chłopców objawiło chęć odwiedzenia
 4 VIII |       ćwierkanie jaskółek, krzyki chłopców grających w palanta...~Wyraz
 5 VIII |           Ach! trzeba widzieć obu chłopców przy lekcji! Wroński, wspinając
 6 VIII |      otrzymanych nagród pozbawiła chłopców apetytu - jednak Wroński,
 7 VIII |          siebie tę pokusę.~Wprost chłopców siedzi matka olbrzyma, kobiecina
 8 IX   |      wdowy niezamożne. Mała ilość chłopców, synów bogatszych obywateli,
 9 IX   |          słyszeć umawiających się chłopców:~- Dziś idziemy do Mieszka.
10 IX   |           wykrzywiał.~Cały dowcip chłopców wysila się na to, żeby dozorcy
11 X    |      cieszy się spokojem. Gromady chłopców kąpiących się zewsząd ją
12 X    |          wciągnęli do łodzi dwóch chłopców, splecionych ze sobą tak
13 X    |      zwłoki - gdy nagle starszy z chłopców rozemknął oczy i głosem
14 XI   |      Organistą! - kończy któryś z chłopców, na pamięć już znający tę
15 XI   |    odmykać. Kilku najsilniejszych chłopców pracuje nad tym przez kwadrans
16 XI   |       owadów i nieznośnego krzyku chłopców.~Po otwarciu okien nowy
17 XI   |           Kilku, potem kilkunastu chłopców wtyka nauczycielowi pod
18 XII  |        swym wykwintem niesfornych chłopców oczarował i - ujarzmił.
19 XIII |  rozrzewniającego w stosunku tych chłopców. Bracia rodzeni rzadko tak
20 XIV  |    otoczeniu kilku kuchcików oraz chłopców przynoszących drzewo i wodę,
21 XV   |        się jak Żyd świniną...~Obu chłopców opanowała pustota. Zaczęli
22 XVI  |         tych pyzatych, ociężałych chłopców ze wsi, którzy jak lupus
23 XVI  |      panów.~Chce odchodzić - wtem chłopców kilku poczyna wykrzykiwać:~-
24 XVII |       największą okropność.~Serca chłopców zamierały ze strachu przed
25 XVII |            ojcowskiej miłości dla chłopców.~Nazajutrz, na "dziesiątej" (
26 XVII |        przestępcy... Zacięte usta chłopców zdawały się mówić: Możemy
27 XVII | przerażające tak bardzo nerwowych chłopców, że się od nich często rozchorowywali.~
28 XVII |      wygłaszano, bardzo zajmowały chłopców.~Ksiądz Wiśniewski, prefekt,
29 XVIII|         Sto złotych!... Zdumienie chłopców nie ma granic. Kto by przypuszczał,