Part

 1 ZeSt |    układać. Przywdziewał je też każdy inaczej, nieraz bardzo fantastycznie.~
 2 II   |            Są to - drugoroczni.~Każdy z nich z wyższością i lekceważeniem
 3 III  |        lniane pozostawia z nich każdy... kanarkom. Wówczas też
 4 V    |     kartaczów wypadli na ulicę.~Każdy biegł w swoją stronę nie
 5 VI   |    ludzie pisali brzydko! Za to każdy kancelista "sztychuje" jak
 6 VI   |        broń Boże, nie trącić...~Każdy trzyma i podsuwa artyście
 7 VI   |       artyście papier i ołówek, każdy pragnąłby pozyskać choćby
 8 VI   |   litera w alfabecie. Tymczasem każdy dobry kaligraf, gdy zechce,
 9 VI   |        specjalnego uzdolnienia.~Każdy wprawdzie, kto posiada dobrze
10 VI   |       rzecz jest bardzo wiele i każdy z niebieskich mundurków,
11 VII  |  Otwierają oczy, prostują się - każdy ma jakby przyjemne widzenie
12 VII  |   Dmochowski to jego bożyszcza.~Każdy poeta nosi u niego pewien
13 VIII |        w trąbkę list pochwalny, każdy od pierwszego spojrzenia
14 IX   |        wypełnia się - razowcem.~Każdy z uczniów, stojący na stancji,
15 X    |   spokojnym zupełnie powietrzu.~Każdy zwykły pływak omija kotlinę
16 X    |          ramionami wzruszając - każdy na moim miejscu zrobiłby
17 XII  |       fatalnością pedagogów, że każdy z nich posiada w obejściu
18 XII  |        bardzo szczęśliwy, gdyby każdy z panów umiał później opowiedzieć
19 XIV  |        proszę pana?~Wiadomo, że każdy nieboszczyk zimny jak lód;
20 XIV  |  jeszcze je tam widać?~- Widać. Każdy zobaczyć je może. Rzucają
21 XIV  |    zagadki - śmiesznie prostej. Każdy zaglądający do rury widział...
22 XIV  |       widzieli dwoje oczu, gdyż każdy oprócz własnego dostrzegał
23 XIV  |      powiadam tobie i innym, że każdy z was może żyć z ptakami,
24 XVI  |     zwykłym miejscu nad Narwią.~Każdy myślał tylko o sobie, zajmował
25 XVIII| opowiedzieć sobie wzajemnie: co każdy z nas zamierza czynić po