Part

 1 Aut  |              jednak dzień wyglądany długo się nie ukazywał budząc
 2 ZeSt |             do oczu go przybliżył - długo wpatrywał się weń w milczeniu,
 3 I    |          spóźniających się. Krzyczy długo, zajadle, potem w największym
 4 III  |           na niej namysł głęboki...~Długo milczał szukając czegoś
 5 VII  |          ukrywa w dłoniach i siedzi długo w milczącej zadumie...~Napełnia
 6 VII  |         Usiedli na ławce. Sprężycki długo milczał, napiętkiem ziemię
 7 VIII |           panie święty?~Kucharzesio długo milczy, rzucając na prawo
 8 IX   |          Tym chwastom przygląda się długo, długo...~Nagle wstaje,
 9 IX   |       chwastom przygląda się długo, długo...~Nagle wstaje, wydobywa
10 X    |          wszelkie środki ratunkowe.~Długo przeciągały się te wysiłki,
11 XI   |       przestankami. Szczyptą tabaki długo w powietrzu potrząsając
12 XI   | niespokojnie na miejscach. Izdebski długo milczy, upatrując wśród
13 XI   |           nogę przestępuje - milczy długo, pilnie nasłuchując.~- No,
14 XII  |         klasowego nie otwiera. Dość długo przechadza się w milczeniu
15 XIII |     rozstroiły mu nerwy. Z wieczora długo zasnąć nie może; jest też
16 XIII |           na rozum", zastanawia się długo nad tym, co usłyszał. Wreszcie
17 XIV  |      okropnej.~Ale to postanowienie długo nie trwa. Chłopiec przekonywa
18 XIV  |        byłoby to trwało Bóg wie jak długo, gdyby nie zjawił się wreszcie
19 XIV  |            w oczy jego wpatruje się długo, badawczo, jakby do duszy
20 XIV  |          owego wieczoru zachował na długo. ~Dotąd o nim pamięta...~
21 XV   |        Tamten wpatrywał się w niego długo, w milczeniu, okropnym,
22 XV   |           stronę. Ale nie trwało to długo. Po chwili znów dojrzał
23 XVII |            Piękny to był dzień i na długo utrwalił się w pamięci wszystkich -
24 XVII |           nie widziano. Żyli jednak długo - w tradycji.~Stare szkolne "
25 XVIII|      jeszcze z tobą!~Tymczasem zbyt długo wytrzymywana powaga opuszcza