Part

 1 I   |         na kołkach, wsunięcie tek we właściwe przegródki.~Już
 2 I   |            i ferii, miewa jeszcze we środy i w soboty. W te dni
 3 III |           historia - jest wszakże we wszystkich szczegółach prawdziwa.~
 4 III |    chorego organistę. Uczestniczy we wszystkich wieczorkach ponczowo-pączkowych,
 5 IV  |        punktualny, przeświadczony we własnym sumieniu, że obowiązki
 6 IV  |           zrozumiał, że go wzięto we dwa ognie. Na chwilę stracił
 7 V   |        tylko trochę podsiniałe, a we włosach więcej niż zwykle
 8 VI  |   najszczelniej, z pozostawieniem we środku pustej, a właściwie
 9 VIII|       żeby konie... Może tak jest we Francji, ale u nas... Trzcina
10 VIII|    wspomniał nieszczęsną "głowę", we wszystkich ławkach podnoszą
11 IX  |        gospodyni lub też trzymają we własnych, zamkniętych skrzyniach,
12 IX  |           kuchni, po trosze także we wszystkich bez wyjątku izbach.
13 IX  |        otwierają się cichuteńko - we drzwiach staje niewielka
14 XI  |       wszystko ciszę, ukazuje się we drzwiach z podniesioną do
15 XI  |        praeteritum imperfectum... we wszystkich czasownikach
16 XII |    wzgórza - poeta zniknął w dali we mgle jak senne widzenie.~
17 XIII| Sprężyckiego.~A jednak on to jest we własnej postaci. Jeszcze
18 XIV |        nieprzytomny, zagłębia się we własnej duszy szukając słów,
19 XIV |      zobaczył?... co?...~- Tam... we środku tej rury... - wyjaśnił
20 XIV |  rozłączają się i czynią wszystko we dwójkę.~Obaj przyłożyli
21 XIV |     Pytającym jest ksiądz prefekt we własnej osobie. Zapytuje
22 XVI |   naciskiem - bo trzeba" mieć źle we łbie, żeby się narażać na
23 XVII|          rzeczy, gdy dnia jednego we wszystkich klasach po kolei
24 XVII|        mundurowy. Człowiek niknął we wspaniałościach szaty urzędowej.~