Part

  1 Aut  |            wówczas cokolwiek rozluźniła, nie można jeszcze było z zupełną
  2 Aut  |           Hurkowych i Apuchtinów jeszcze nie było; tworzyła też sobie
  3 Aut  |                 zgrai rusyfikacyjnej już nie będzie.~Niebo nad Polską
  4 Aut  |                dzień wyglądany długo się nie ukazywał budząc w sercach
  5 Aut  |                   że może wschodu słońca nie doczekamy...~W innych warunkach
  6 Aut  |            wydaniach poprzednich miejsca nie było.~Obok profesorów łaciny,
  7 Aut  |                  młodzieży, wampirów już nie tylko krew, lecz i dusze
  8 Aut  |              chorobliwym marzycielstwem. Nie budzi nienawiści, raczej -
  9 Aut  |               swej książce i jej losach, nie mogę przemilczeć faktu,
 10 ZeSt |           wystąpili z opozycją.~- To być nie może! Żadna szkoła nie nosi
 11 ZeSt |               być nie może! Żadna szkoła nie nosi mundurów niebieskich
 12 ZeSt |         wszystkie: rządowe i prywatne.~- Nie noszą dziś - nosiły pomiędzy
 13 ZeSt |                Górskiego!~- Takie czapki nie nazywają się "kiepy", lecz "
 14 ZeSt |               włosów...~Ojciec tymczasem nie przestawał wpatrywać się
 15 ZeSt |                 smutno średni chłopiec - nie tylko kołnierz, ale nawet
 16 ZeSt |                 cały mundurek tej sztuki nie dokaże.~- Ale może dokazać
 17 I    |             siódma. W końcu października nie wszyscy o tej porze wstają
 18 I    |                 ju drugi raz dzwonili?~- Nie, dopiru pierwszy.~- Nie
 19 I    |                  Nie, dopiru pierwszy.~- Nie gadaj!~- Tociem na własne
 20 I    |          zaczekać. I tak Judkowa jeszcze nie upiekła.~- Upiekła. Lećta
 21 I    |             próżniaki! Czyż się was dziś nie dowołam? Piersi zrywam,
 22 I    |                  zrywam, serce ledwie mi nie pęknie, a wy nic! Śpiesznie
 23 I    |                spóźniać się, nawet wcale nie przychodzić... Nic mi do
 24 I    |                zły!~- Iii... głupstwo!~- Nie gadaj! Ja się znam na dzwonku!~-
 25 I    |                pewnie się wścieka...~Już nie biegną, ale pędzą. Dobiegli
 26 I    |                 jakby jej ten ruch wcale nie dotyczył.~Profesor Salamonowicz,
 27 I    |        Nowozaciężnym" pierwszoklasistom, nie wyzwolonym całkowicie z
 28 I    |                  soboty. W te dni dzieci nie przychodzą już po obiedzie
 29 I    |               skarbów życia, bez których nie można ani szczęścia zdobyć,
 30 I    |              sutannie, a od starości już nie zielony, lecz czarny. Przypomina
 31 I    |                  gnieździe.~Kto wie, czy nie ten sam dzwonek przed dwustu
 32 I    |                skoczny rytm tego dzwonka nie rozweselał ongi uszów księdza
 33 I    |                  przystają zdyszani...~- Nie zdążymy... - szeplenią. -
 34 I    |               laty w podobnym wypadku...~Nie tylko ucząca się dziatwa,
 35 I    |                niepamiętnych czasów snem nie przespanym zasypiają...~
 36 II   |                  najsurowiej, żeby ławki nie rżnął scyzorykiem, gdyż
 37 II   |                 go w ramię ze złością.~- Nie nazywaj mnie, "knocie", "
 38 II   |              knocie", "panem". W sztubie nie ma żadnego państwa. Wszyscyśmy
 39 II   |                myśli, żałując, że go już nie ma przy sobie.~Tamten zaś
 40 II   |                ma przy sobie.~Tamten zaś nie może wytrzymać na jednym
 41 II   |                  zapełnili klasę.~Szkoła nie jest wodą stojącą, przypomina
 42 II   |                 fala, szumna, hałaśliwa, nie umiejąca jeszcze posuwać
 43 II   |                stara gwardia!) rzucają w nie czapkami wołając, że to...
 44 II   |              lekcji, oświadcza, że wstać nie może, gdyż... urwał mu się
 45 II   |              której, zda się, żadna siła nie potrafi wtłoczyć w porządną,
 46 II   |                 powagę kulawego Szymona, nie opalanej zimą "kozy", brzezinowych,
 47 II   |            pierwszego szkolnego kwartału nie przekracza, wrzątek zaczyna
 48 II   |                 ogólnego porządku rzeczy nie są w możności odmienić.~
 49 II   |              Naszego malca jednak nic on nie obchodzi. Rumiany tłuścioszek,
 50 II   |                pobliżu:~- Te, "knot"!...~Nie wiadomo skąd, malec odgaduje
 51 II   |         przyjaźnie ku niemu wyciągniętą.~Nie przełknięte jeszcze jedzenie
 52 II   |             przełknięte jeszcze jedzenie nie pozwala tłuścioszkowi przemówić,
 53 II   |                 o wzajemną rekomendację. Nie można jej uchybiać nawet
 54 II   |             gniewnym.~Chłopcy nic prawie nie rozumieją z jego przemowy.
 55 II   |               Dzieciństwo trwać wiecznie nie może; życia samą zabawą
 56 II   |                jeszcze małe, delikatne i nie przywykło"...~O dziesiątej
 57 II   |                 się na mszę uczniowską, "nie spóźniając się ani na sekundę,
 58 II   |         uprzejmości i zakłopotania.~- Co nie mam lubić! - odpowiada tamten.~-
 59 II   |                  za to? - dopytuje malec nie uważając sprawy za skończoną.~-
 60 II   |                    Pewnie "parcianka".~- Nie, "włosianka". Na wierzchu
 61 II   |            prawdziwa.~- Eeee!... Taka to nie bardzo odskakuje. ~Kozłowski,
 62 II   |            siebie. Ty jeszcze, kochanku, nie znasz Kozłowskiego. Ja wcale
 63 II   |                 Ja wcale twoich orzechów nie potrzebuję!~Malec stoi przez
 64 II   |                zupełne ogłupienie.~- Jak nie, to nie! - przemawia wreszcie
 65 II   |                ogłupienie.~- Jak nie, to nie! - przemawia wreszcie z
 66 II   |              pędzi je Przed sobą, dopóki nie przefrunęły przez mur do
 67 II   |                  blisko, ale jak zawsze, nie idzie doń prosta drogą.
 68 II   |       słonecznikowych (kupować tymczasem nie chce - no, i nie ma za co);
 69 II   |               tymczasem nie chce - no, i nie ma za co); w innym jeszcze,
 70 II   |              gołymi tłustymi nożynami...~Nie wiadomo jak i kiedy znalazł
 71 II   |               który od wyjścia ze szkoły nie porzucał swego protektora,
 72 II   |        sceptycznie.~- Mam cały garnek.~- Nie gadaj!~- Jak Bozię kocham! ~
 73 II   |             patrząc. - I tak wiem, że mi nie dasz!...~- Dam, tylko przyjdź
 74 II   |              mnie.~- Naprawdę dasz?~- Co nie mam dać! I orzechów dołożę.~
 75 II   |               malca, jakby nacieszyć się nie mógł jego widokiem.~- Kiedy
 76 II   |                na zakończenie starszy. - Nie nazywaj mnie odtąd Kozłowskim...~-
 77 III  |                  Zabacułowi, że klasa to nie stajnia.~- Hej, Zabacuł!
 78 III  |                poznaje się, że "Zabacuł" nie jest nazwiskiem. Nikt nazywać
 79 III  |         nazwiskiem. Nikt nazywać się tak nie może. I w istocie, nazwisko
 80 III  |               głośnym przyjmuje, żadnego nie raczyła adoptować. Klasa
 81 III  |            Rozumie się, że to przezwisko nie powstało przypadkowo, że
 82 III  |                poznawszy, że siłą pięści nie można wywalczyć nie tylko
 83 III  |               pięści nie można wywalczyć nie tylko nagrody i pochwały,
 84 III  |                  całych dniach i nocach, nie wiedzą, co zabawa i odpoczynek,
 85 III  |                  Pomimo "kucia" promocji nie otrzymał.~Po wakacjach przyjechał
 86 III  |                 pojechał do domu - i już nie powrócił.~- Co się stało
 87 III  |            Dlaczego Mosakowski do szkoły nie wraca?~Nikt nie umiał na
 88 III  |                do szkoły nie wraca?~Nikt nie umiał na to odpowiedzieć.~
 89 III  |                    westchnął profesor. - Nie zobaczymy więcej Mosakowskiego!
 90 III  |                zapytało kilku śmielszych nie mogąc zapanować nad ciekawością
 91 III  |              panie pro...sorze?~- A cóż! Nie chciał się gałgan uczyć,
 92 III  |                  lenił się, do geografii nie można go było kijem nagnać,
 93 III  |            ojciec, rady żadnej dać sobie nie mogąc, wziął i...~- I co?
 94 III  |           otworzyli szeroko oczy i usta, nie wiedząc, co o tym sądzić.
 95 III  |            Biedny chłopiec! - myśleli. - Nie wolno mu pewnie teraz ani
 96 III  |                żoną" nazywać, na krok go nie odstępuje, za wszelkie wybryki
 97 III  |             mieli dziwnie twarde języki, nie pozwalające im na dobrą "
 98 III  |                 kapuściane, że gdy który nie nauczy się wymawiać dobrze
 99 III  |                  en, tabaką częstować go nie będę, ale jakem Luceński!
100 III  |              utrwaliło.~Księżopolczykowi nie grozi ożenienie się. Nie
101 III  |                 nie grozi ożenienie się. Nie ma on ani tych lat, ani
102 III  |               tych wąsów, co Mosakowski, nie wygląda w ogóle na takiego,
103 III  |                 poza trzecią klasę nigdy nie przechodzą.~Niekiedy jednak
104 III  |               nic tego przetworzenia się nie zapowiada. Owszem, jest
105 III  |         poczwarki nigdy już motyl piękny nie wyfrunie.~Pewna smutna,
106 III  |                 Jego jasne, żółtawe oczy nie mają blasku, jaki zapala
107 III  |               Księżopolczyka, na którego nie zwracał dotąd pilniejszej
108 III  |                  po linii prostej, nigdy nie zbaczając, przed nikim nie
109 III  |               nie zbaczając, przed nikim nie ustępując, krokami odmierzonymi,
110 III  |                 urządzanych w karnawale; nie brak go też na żadnej uroczystości
111 III  |                panie, tak!~Księżopolczyk nie odwracał się, ani wiedząc,
112 III  |                tamten nic sobie z gniewu nie robił - nie rozumiał go
113 III  |               sobie z gniewu nie robił - nie rozumiał go nawet. Dłoń
114 III  |           Effenberger zaś, nic zrozumieć nie mogąc, zwrócił się do prymusa:~-
115 III  |               Czegoooo? - zapytał tamten nie dosłyszawszy i przestępując
116 III  |             choroby.~Jeszcze rok szkolny nie dobiegł do końca, gdy Księżopolczyk
117 III  |                  lata i zdrowia odzyskać nie mógł.~Na kilka dni przed
118 IV   |               lekcji, oświadczono, że go nie ma? Albo: skąd się wziął
119 IV   |               służyć obu stronom, żadnej nie krzywdząc. On, wstępując
120 IV   |                 pokusom jak Kato. Jednak nie pogardza ofiarowanym w porę "
121 IV   |      śmietankowych" wstrętu szczególnego nie żywi, nie widziano też nigdy,
122 IV   |           wstrętu szczególnego nie żywi, nie widziano też nigdy, żeby
123 IV   |                  się, ale mię do niczego nie zobowiązują"... ~Przyjemnie
124 IV   |                  powagę, znaczenie - ale nie ma się miłości współkolegów.~
125 IV   |                   jakby nigdy już z nich nie miało wyjść słowo bratniej,
126 IV   |           miłości...~I nigdy też podobno nie wyszło...~Jakoś w tydzień
127 IV   |                uwaga... nikogo wskazywać nie można... To tajemnica kancelaryjna...
128 IV   |              pilnuj, żebyś z prymusostwa nie wyleciał...~W kilka dni
129 IV   |                  nauczyciel prawie nigdy nie wdawał się w prywatne sprawy
130 IV   |               Sprężycki nic sobie z tego nie robił...~Zaufany w swe zdolności,
131 IV   |              spełnia uczciwie - o resztę nie dbał.~Był zaś z natury żywy
132 IV   |           wówczas Bismark w jedną całość nie spoił!), jak w prawidłach "
133 IV   |                 ruchami powolnymi, nigdy nie brał udziału w zabawach
134 IV   |             zabawach uczniowskich, nigdy nie dokazywał, nigdy się nie
135 IV   |                 nie dokazywał, nigdy się nie uśmiechał.~Profesor Luceński
136 IV   |                stało się widoczne, że to nie jest "prezydent z wyborów",
137 IV   |                  obywateli tej nominacji nie pochwala...~Utworzyła się
138 IV   |             nazwisko jego z niczyich ust nie wybiegło.~Inspektor powtórzył
139 IV   |       Przecierpieli głód mężnie - kolegi nie wydali.~Mimo to nazajutrz,
140 IV   |                 on się uśmiechał - nigdy nie śmiał głośno. Nie widziano
141 IV   |                  nigdy nie śmiał głośno. Nie widziano go też ani razu
142 IV   |                 najbujniejszą wyobraźnią nie byli w stanie wyobrazić
143 IV   |            postacią ślimaka.~Nowy prymus nie cieszył się miłością kolegów -
144 IV   |              udziału w życiu koleżeńskim nie brał, niesłychanie był ciekawy
145 IV   |              jeszcze, że Ślimacki-ojciec nie nosił żadnego zarostu wygalając
146 IV   |           starannością.~Ślimak nigdy się nie unosił. Gdy mu który z zapalczywszych
147 IV   |                 przykład "lizusem" - nic nie odpowiadał. Rybie jego oczy
148 IV   |                   że Sprężyckiemu (który nie przestał popisywać się na
149 IV   |                się za sierotą (Kozłowski nie miał rodziców, wychowywały
150 IV   |                  Ślimaka. Udawał, że jej nie słyszy - jednak uśmiech
151 IV   |             wygarbujemy~Za nas i za was!~Nie były to czcze pogróżki -
152 IV   |               nagrody i listy pochwalne. Nie obyło się przy tej sposobności
153 IV   |               zawiści.~Matka Ślimackiego nie była na akcie obecna. Chroniczna
154 IV   |               obecna. Chroniczna fluksja nie pozwalała tej damie nigdy
155 IV   |                próg mieszkania wyruszać. Nie popsuło to wszakże humoru
156 IV   |      przestrachem uciekają.~I to wszakże nie zamąciło jego spokoju.~Sztywnym
157 IV   |            stanowcza bitwa, której wynik nie mógł być dla nikogo wątpliwy...~
158 IV   |                Choć bity i poniewierany, nie krzyczał, nie płakał, nie
159 IV   |              poniewierany, nie krzyczał, nie płakał, nie wzywał głośno
160 IV   |                nie krzyczał, nie płakał, nie wzywał głośno pomocy. Zaciął
161 IV   |           Mieszkowskich miejsca już dlań nie było.~Ślimacki dopiął swego:
162 V    |             Wojtek", a profesor Luceński nie zaniedbał Krystka przefasonować
163 V    |              wrażenie wzrokowe szyków mu nie popsuło.~Za to w zwykłej
164 V    |              rozmowie płynnym bynajmniej nie był. Zawadzała mu tu samogłoska "
165 V    |               otwierał.~- A... pójdę! Co nie miałbym... a... pójść!~To,
166 V    |              prostym robotnikiem, nikogo nie raziło. Niebieskie mundurki
167 V    |              raziło. Niebieskie mundurki nie znały różnic stanowych -
168 V    |               zgadzasz się na to?~- A... nie.~- Pewnie wolisz być stolarzem?~-
169 V    |            trudno to będzie. Mój "tatko" nie lubi, jak mu kto w robocie
170 V    |               gapiów... a... pomstuje...~Nie brzmiało to zachęcająco -
171 V    |                    na tytuł "gapia" nikt nie chciał zasłużyć. Jednak
172 V    |                 ciekawość niezaspokojona nie przestawała chłopcom dokuczać.~
173 V    |           dokuczać.~Jednego dnia Krystek nie przyszedł do szkoły. Nie
174 V    |                 nie przyszedł do szkoły. Nie przyszedł drugiego dnia
175 V    |                  swe towarzystwo Bellon. Nie brakło też Piotrusia Mieszkowskiego,
176 V    |            Sprężycki zapukał - ze środka nie odpowiedziano. Nacisnął
177 V    |                 wieczór" - na co również nie otrzymał odpowiedzi. W dużej
178 V    |           pozwalało rozeznać przedmioty. Nie dokończone meble, deski
179 V    |                 że koledzy zdążyć za nim nie mogli. Przytrzymali go dopiero
180 V    |                     Gadajże, Sprężyk!... nie bądź głupi!~- Już po naszym
181 V    |                stali z otwartymi ustami, nie będąc w stanie przemówić.~
182 V    |                Przecież jeżeli umarł, to nie mógł jęczeć...~- Ani ruszać
183 V    |               przyjaciela Piotruś.~- Nic nie wiem, nie rozumiem - tłumaczył
184 V    |                 Piotruś.~- Nic nie wiem, nie rozumiem - tłumaczył się
185 V    |                    ale zapewniam was, że nie kłamię. Jak ojca kocham,
186 V    |          warsztatu i do środka zajrzeli. Nie było już żadnej wątpliwości:
187 V    |               gadaj... Umarłeś ty... czy nie?~Na to zaś głos z trumny:~-
188 V    |               Każdy biegł w swoją stronę nie oglądając się za siebie,
189 V    |                  powitał, był - Krystek.~Nie przestraszyli go się i nie
190 V    |               Nie przestraszyli go się i nie uciekli przed nim. W świetle
191 V    |                  i prawie wesoło.~Wojtuś nie wyglądał ani na umarłego,
192 V    |              Stolarczyk przez długi czas nie mógł przyjść do słowa, powtarzając
193 V    |                słuchacze przeszkadzać mu nie mogli, mając usta zapchane
194 V    |             jeszcze żadnego nieboszczyka nie można było do niej "dopasować" -
195 V    |            sypiał. A że na łóżko miejsca nie było, więc sypiał - w trumnie.~
196 V    |           zupełnie naturalne i zrozumieć nie mógł, dlaczego dziwią się
197 VI   |                wielką pauzę nikt z klasy nie wychodzi. Jeden tylko odważył
198 VI   |                  przecie, że i jej nawet nie ma na stanowisku.~W klasie
199 VI   |              śliwek.~Ale on "iskrą Bożą" nie kupczy, swe mistrzowskie,
200 VI   |              mruknął tylko przez zęby:~- Nie wierzę...~Zapalczywszy od
201 VI   |                 W takim razie Mickiewicz nie był geniuszem - stanowczo
202 VI   |            czterdziestu sześciu.~Artysta nie był obraźliwy - poprzestał
203 VI   |                  cóż! - krzyczał tamten, nie mogąc się uspokoić.~- Do
204 VI   |                uspokoić.~- Do kaligrafii nie trzeba wielkiego rozumu!
205 VI   |           pozostawiając na ławce kajet z nie dokończonym tytułem.~Wszystko
206 VI   |                 powagą. Koledzy milczeli nie wiedząc, jak się zachować...~
207 VI   |           przepraszając, zapewniając, że nie miał bynajmniej zamiaru
208 VI   |                  spokojnie, że wcale się nie gniewa, ale... już mu kajetów "
209 VI   |                już mu kajetów "opisywać" nie będzie.~Słowa dotrzymał.
210 VI   |                  prośby, umizgi, podarki nie pomogły. Nieszczęsne "Ćwiczenia"
211 VI   |               ostrożnie, aby pracującemu nie przeszkadzać, aby go, broń
212 VI   |         przeszkadzać, aby go, broń Boże, nie trącić...~Każdy trzyma i
213 VI   |           któregokolwiek z rysowników, a nie potrafi napisać pięknie
214 VI   |                cugiem", pióra od papieru nie odejmując, wypisuje prześlicznego
215 VI   |              tego pewnego siebie Konopki nie jest zbyt rozległa. Zając,
216 VI   |                  praktyczniejszym.~Są to nie tyle artyści, co majsterkowie,
217 VI   |          zręcznością ręki. Nikt w klasie nie dorównywa Hefajstosowi w
218 VI   |                samo pismo.~Ponieważ gęsi nie noszą w skrzydłach piór
219 VI   |                  o całej wartości pióra.~Nie można przycinać "noska"
220 VI   |            nacięć i skaleczeń.~Hefajstos nie pracuje wyłącznie dla idei
221 VI   |        zapadnięte, usta rażąco szerokie, nie domykające się, z których
222 VI   |           tajemnicy sposobów. Pobiera za nie zapłatę wysoką, dochodzącą
223 VI   |                że atrament nigdy z niego nie spływa.~Hefajstos zdobywa
224 VI   |        przedstawia Olszewski, przezwany, nie wiadomo dlaczego, "Kataryniarzem".~
225 VI   |                  do grania.~W miasteczku nie ma ani jednego sklepu, w
226 VII  |                  mokrymi, cały zmoczony. Nie tylko ugasił pragnienie,
227 VII  |         zazdrością, jednak naśladować go nie śpieszą.~Obezwładniło ich
228 VII  |        Obezwładniło ich dziwne lenistwo, nie pozwalające ruszyć się z
229 VII  |              przygnębiający wpływ upału. Nie wydobył katalożka, nie rozłożył
230 VII  |                   Nie wydobył katalożka, nie rozłożył nawet dziennika
231 VII  |                 o lekcji właściwej wcale nie myśli.~Przyniósł ze sobą
232 VII  |                 poczucie rzeczywistości.~Nie jest mu już gorąco ani duszno;
233 VII  |                   marzyć...~- Sprężycki, nie śpij!...~Chłopiec prostuje
234 VII  |            humoru. Nawet figlować im się nie chce.~I znów na katedrze
235 VII  |                 szeroką dłoń na książce, nie patrząc na nią powtarza:~
236 VII  |               niewczesnym nastroju duszy nie popsuli.~Wieczorem zanudza
237 VII  |        nadzwyczajną nieprzystępnością... Nie ma sposobu zbliżenia się
238 VII  |               roli półboga.~Gdy wykłada, nie patrzy na uczniów. Ciężkie,
239 VII  |               lekcję stoi tuż przed nim, nie widzi go, nie chce widzieć.
240 VII  |                 przed nim, nie widzi go, nie chce widzieć. Oczy jego
241 VII  |               oschłość serca posądzać go nie można. Miewa czasem łzy
242 VII  |          marginesach wypisuje upomnienia nie tylko stylistyczne, lecz
243 VII  |                 wierszów, wygłaszając je nie tylko w klasie, lecz i na
244 VII  |                 będę...~Nikt tego w żart nie obraca. Koledzy przysłuchują
245 VII  |             kołyszesz, a drugie całujesz~Nie gardź tą siwą bródką - a
246 VII  |            uczucie zawiści; uczy się też nie dla stopni, lecz przez gorące
247 VII  |           sprzeciwiają mu się domownicy.~Nie wyobraża sobie, by mogła
248 VII  |              Konrada Wallenroda, Dziady. Nie zwlekając, usiedli na klockach
249 VII  |               czytali.~Dopiero ciemność, nie pozwalająca rozróżniać liter,
250 VII  |                 to? Gadaj!~Ale Sprężycki nie był w stanie "gadać". Wybuchy
251 VII  |               kolegę pożegnał.~Nazajutrz nie było mowy o Mickiewiczu.
252 VII  |        Naruszewicz!~Sprężycki, na kolegę nie patrząc, zauważył tylko:~-
253 VII  |                kocham, język gryzę, żeby nie wybuchnąć śmiechem!~- Ooooo! -
254 VII  |                  dwuznacznie.~- Albo czy nie śmieszny i ten twój Pacierz...~-
255 VII  |             Słońce złotego gońca"... już nie pamiętam.~Sprężycki cisnął
256 VII  |               pamiętam.~Sprężycki cisnął nie dojedzoną gruszkę na ziemię,
257 VII  |                 zapytał bez gniewu.~- Bo nie możesz zrozumieć, że...
258 VII  |                 No, że... jedno drugiemu nie przeszkadza! - dokończył
259 VII  |               kręcił głową, naprawdę nic nie rozumiejąc. Usiedli na ławce.
260 VII  |                  owoców dobrych, to czyż nie większa szkoda dobrych wierszów?
261 VII  |                  nikt już więcej istnieć nie może? Czy dlatego, że Konrad
262 VII  |                  głową przecząco.~- Ależ nie, doprawdy nie... Wiesz,
263 VII  |          przecząco.~- Ależ nie, doprawdy nie... Wiesz, Witek? Przekonałeś
264 VII  |                dzienne sprawy... i nigdy nie zapomnę Pacierza staruszka...~
265 VII  |                odwagę Dembowski - nigdyś nie słyszał od Skowrona wierszów,
266 VII  |               bibulastej książki wiersz, nie wiem czyj, co się zaczynał: "
267 VII  |                tego wiersza odżegnać się nie mogę. Nie lubię go, mogę
268 VII  |           wiersza odżegnać się nie mogę. Nie lubię go, mogę nawet powiedzieć,
269 VII  |                go się boję, ale chcę czy nie chcę, powtarzać go muszę.
270 VII  |              okolicznościach o tej porze nie dzwoniono - przy tym i samo
271 VII  |                idzie na pogrzeb - lekcji nie będzie...~Zmrok już padał
272 VIII |               Wroński - istne kurczątko.~Nie tylko klasa, lecz i szkoła
273 VIII |                  i obnosić go po klasie, nie podtrzymując rękoma. Niczym
274 VIII |               się, żeby mu Dawidek głowy nie uciął bo teraz "Dawidkom"
275 VIII |               teraz "Dawidkom" dowierzać nie można - parole!~Wywołuje
276 VIII |          otworzył - śmieje się.~- To być nie może... - mówi grubym głosem.~-
277 VIII |                 mówi grubym głosem.~- Co nie może być?~- Żeby koń zjadł...
278 VIII |               trzciną w stolik.~- Ciebie nie pytają o zdanie! Każą ci
279 VIII |                To dla mnie za trudne; ja nie wiem, jak to będzie po~francusku.~-
280 VIII |               wykrzywia się do płaczu.~- Nie wiem, za co pałka?... -
281 VIII |                karku. A Kucharzewski jej nie ma. Stało się, com przepowiedział:
282 VIII |       Kucharzesio" nic prawie o Mojżeszu nie wie. Nastały właśnie dni
283 VIII |                  mu przed oczyma, zdania nie dają się pochwycić - osłabły,
284 VIII |              ksiądz. - Córką przecie być nie mógł. Zapewne też był synem
285 VIII |                  wystraszoną, bynajmniej nie bohaterską miną.~- Niegodziwcze,
286 VIII |                   Przecież jej w kieszeń nie schowa ani do teki. A tu
287 VIII |                czoło czerwonym fularem i nie tracąc miny poważnej, kończy:~-
288 VIII |             sposób bez głowy zostawić go nie można. Bo i to uważ, panie
289 VIII |             święty, że gdyby on promocji nie dostał i na grzyby poszedł,
290 VIII |                się, żeby przy egzaminach nie "obciąć się" i roku nie
291 VIII |                  nie "obciąć się" i roku nie stracić. "Ekstra" i "palant"
292 VIII |           strzelającą" nikt Kataryniarza nie pyta - nawet talenty Welinowicza
293 VIII |                wiele się zużywa. Nadążyć nie może z temperowaniem i...
294 VIII |                   Nawet na pauzę z klasy nie wychodzi, lecz skulony jak
295 VIII |               sposób utkwić mu w pamięci nie może.~Jednego dnia, wyjątkowo
296 VIII |                 Nauczyciel zachorował, a nie było komu go zastąpić. Jak
297 VIII |                  ignis..." Ojoj, jeszcze nie koniec?... "Pulvis, panis,
298 VIII |             piscis..." Jak Bozię kocham, nie wytrzymam!~Ociera spocone
299 VIII |           Przypomina sobie i przypomnieć nie może. Wyfrunęły pewnie otwartym
300 VIII |              cienkim, nieśmiałym głosem.~Nie odwracając się, nie otwierając
301 VIII |              głosem.~Nie odwracając się, nie otwierając zamkniętych oczu
302 VIII |         odpowiada szorstko:~- Idź sobie, nie przeszkadzaj!~- Pomogę ci,
303 VIII |                 Łeb mi pęka, a nic wykuć nie mogę.~- Widzisz... jest
304 VIII |          podobnym do tresowanego słonia. Nie mógł też wytrzymać, żeby
305 VIII |                żeby w jakikolwiek sposób nie okazać wdzięczności koledze.
306 VIII |           wdzięczności koledze. Wymownym nie był, poprzestał więc na
307 VIII |           wzdycha, znów stęka. Tym razem nie z łacińskimi słówkami mocuje
308 VIII |               arytmetyką. W żaden sposób nie może dać rady regule trzech,
309 VIII |             sprawca tego cudu na nagrodę nie czeka. Zmyka czym prędzej
310 VIII |              tego czasu olbrzym z malcem nie rozłączają się prawie. Codziennie
311 VIII |    Kucharzewskiego. Celem tych odwiedzin nie jest ani piłka, ani gra
312 VIII |              stawać się nieśmiałym - już nie tylko nie nazywa go Wroną,
313 VIII |               nieśmiałym - już nie tylko nie nazywa go Wroną, lecz nawet
314 VIII |            apetytu - jednak Wroński, aby nie sprawić przykrości pani
315 VIII |                   chorobliwą twarzą. Nic nie mówi, tylko uśmiecha się,
316 IX   |             szlachty. Włościanie jeszcze nie odważają się posyłać dzieci
317 IX   |            których mieszczą się stancje. Nie brak stancji i w innych
318 IX   |            wykwintach na zwykłej stancji nie słychać. Rano pija się tam
319 IX   |                  i sera używać muszą już nie noży i scyzoryków, lecz -
320 IX   |                zasną, w przeciwnym razie nie tylko od towarzystwa nie
321 IX   |                 nie tylko od towarzystwa nie ucieka, lecz owszem, sam
322 IX   |                   lecz owszem, sam się o nie stara.~Na początku każdego
323 IX   |             Wicek przywiózł baumkucha!~- Nie powąchasz go. Wicek skąpiec!~-
324 IX   |       chronologii, to już ty się, głupi, nie bój! Jak cię fater wyrwie,
325 IX   |                 diablego minusa skasować nie można!~Żebrowski, sięgając
326 IX   |                 na stancjach zajmują się nie tylko opróżnianiem zapasów
327 IX   |                   zupełnie do jej figury nie dopasowanym. Trudno zrozumieć,
328 IX   |                  się z tyloma "żbikami", nie licząc dwóch sióstr, jednej
329 IX   |                  na wybryki młodości i - nie żałuje swym pensjonarzom "
330 IX   |            tabaka.~Żadna z dam nerwowych nie wytrzymałaby w tym wrzasku
331 IX   |         dojrzałości, w którą świat jakoś nie bardzo chce uwierzyć...~
332 IX   |                   żeby dozorcy szkolnemu nie dać się przyłapać na gorącym
333 IX   |             Jednak te środki ostrożności nie zawsze pomagają. Są nauczyciele,
334 IX   |              nauczyciele, co podejść się nie dadzą; są inni, którzy sami
335 IX   |             oddaje się swobodnej, niczym nie krępowanej zabawie. Nagle
336 IX   |               śpiewnym głosem:~- Ooo!... nie można!~Chłopcy stają wyprostowani,
337 IX   |               otwarte okno do ogródka.~- Nie można... nie można... -
338 IX   |                  ogródka.~- Nie można... nie można... - powtarza Salamonowicz,
339 IX   |               zdrowia... bezeceństwo!... Nie można... stanowczo nie można.~-
340 IX   |                   Nie można... stanowczo nie można.~- Czego pan psor
341 IX   |                nas chce? Myśmy nic złego nie robili!~- Nic złego?...
342 IX   |            posądza?~- Paliliście... A to nie można... nie można...~-
343 IX   |          Paliliście... A to nie można... nie można...~- I cóż to paliliśmy
344 IX   |                 Chłopczyki palili... Tak nie można... I to już po raz
345 IX   |              wypycha go z pokoju.~- Ależ nie można... nie można... -
346 IX   |              pokoju.~- Ależ nie można... nie można... - mówi Salamonowicz
347 IX   |                  postąpić.~"Nieporządki" nie na wszystkich stancjach
348 IX   |          literaturą, nauką, w miasteczku nie ma. Mały tam jest jeszcze
349 X    |                  wyłącznie ze studzien - nie uwierzyłby; uwierzywszy
350 X    |                żyć bez sąsiedztwa rzeki? Nie widzieć wspaniałych zachodów
351 X    |               odbijających się w wodzie; nie słyszeć rytmicznego plusku
352 X    |                  rytmicznego plusku fal; nie czuć tchnień świeżych, idących
353 X    |                idących od chłodnej toni; nie móc pływać łodzią, kąpać
354 X    |            okropne! Mieszkańcom Pułtuska nie braknie wody. Narew dwiema
355 X    |           nieustannie, nawet gdy się jej nie widzi. Któż to, jeśli nie
356 X    |                nie widzi. Któż to, jeśli nie ona, w chłodne ranki i wieczory
357 X    |              opalowe mgły; gdzież, jeśli nie w płytkich jej zatoczkach,
358 X    |            spracowanym mieszczuchom spać nie dają; skądże, jeśli nie
359 X    |                  nie dają; skądże, jeśli nie z jej nurtów, pochodzi to
360 X    |                  warunkach jakże tu mogą nie kwitnąć wodne "sporty",
361 X    |           jeszcze by stojący na szczycie nie sięgnął powierzchni wody.
362 X    |                   atletycznie zbudowany, nie tylko nie ucieka przed niebezpieczeństwem,
363 X    |         atletycznie zbudowany, nie tylko nie ucieka przed niebezpieczeństwem,
364 X    |           wszystkiemu dał spokój. Ale on nie jest z tych, którzy ustępują.~
365 X    |             natychmiast się otrząśnie...~Nie otrząsa się jednak.~Deska,
366 X    |                Siny, szczękający zębami, nie słucha pochwał, nie odpowiada
367 X    |              zębami, nie słucha pochwał, nie odpowiada na pytania.~W
368 X    |                 kilka sekund ubrał się i nie odpoczywając, pędzi do matki
369 X    |               się, żeby już nigdy, nigdy nie powtórzyły się te skoki.~
370 X    |             skoki.~Matka Kucharzewskiego nie ma nikogo na świecie prócz
371 X    |                  odnogach ani jedna ryba nie cieszy się spokojem. Gromady
372 X    |                  równego Kucharzewskiemu nie ma pomiędzy nimi - są jednak
373 X    |               czapce na głowie, na którą nie pryśnie ani jedną kropelką
374 X    |                  największej szerokości; nie brak i takiego, który wrzuciwszy
375 X    |                 A jednak dotąd pływać go nie nauczył. Okrągły, pulchniutki
376 X    |              nawet pod ochroną pęcherzów nie pozbywa się strachu i odważa
377 X    |            wierzga piętami, ile ma siły. Nie zaniedbuje przy tym macać
378 X    |            Piotruś, raz pogrążywszy się, nie wypływa; może zaplątał się
379 X    |                Wypadek był tak nagły, że nie zwrócił nawet niczyjej uwagi.~
380 X    |                   a choć sił mu braknie, nie przestaje nurkować szukając
381 X    |                  jednak tonącym chłopcom nie śpieszy z pomocą.~Nagle
382 X    |          zanurzył się z głową - nurkuje. Nie upłynęły dwie, trzy minuty,
383 X    |            Ocaleni, na pół nieprzytomni, nie wiedzieli, co się z nimi
384 X    |                  bohatyra i wybawcy. Ale nie było go w tłumie. Olbrzym,
385 X    |               religii wszedł inspektor i nie tracąc surowego wyrazu twarzy,
386 X    |                  medal!... - Ale żeby to nie kosztowało... - dodał, oczy
387 X    |                się ukrył, że żadną miarą nie można go było odnaleźć.
388 X    |                     co tam, proszę pani. Nie ma o czym mówić!... ~Potem
389 X    |             porzucił cię w nieszczęściu, nie byłbym Kozłem, ale...~Tu
390 X    |                nazwę pewnego zwierzęcia, nie odznaczającego się ani szlachetnością
391 X    |              Lutek i Władek! ~Nic więcej nie byli w stanie powiedzieć -
392 X    |                   Ojciec, zrozpaczony, a nie tracący przytomności, myślał
393 X    |              przeciągały się te wysiłki, nie dające żadnego wyniku. Zniechęceni
394 X    |               zaniechać i oddać rodzicom nie synów, lecz ich zwłoki -
395 X    |                  przykazując, żeby o nim nie myślał.~Chłopiec usnął...
396 X    |                 nawet śnie, zobaczyć już nie miał...~Młodszy, słabszy
397 X    |              dłużej pozostawał w wodzie, nie mógł już być przywołany
398 X    |                   że martwić się o niego nie potrzebuję, bo tam jest
399 XI   |            głośno - ale w pamięci nic mu nie pozostaje.~A tu, jak na
400 XI   |                 mi pęka... Ja tego nigdy nie zapamiętam... nigdy się
401 XI   |                  zapamiętam... nigdy się nie nauczę!~Mimo to znów wraca
402 XI   |             dokoła jego głowy.~Sprężycki nie chwyta go. Z czułością,
403 XI   |                  Już się teraz jeografii nie lęka; już mu Żebrowski niestraszny.~
404 XI   |                  benedyktyńskiego.~- Ba, nie wpuszczą...~- To i cóż!
405 XI   |                prócz nich nic na świecie nie widzieć.~Profesor, dobrze
406 XI   |           naczelnego. - Korneliusza dziś nie będzie. Przypomnimy sobie
407 XI   |               choćby biskupem, ale jeśli nie znasz deklinacyjki i koniugacyjki,
408 XI   |             deklinacyjki i koniugacyjki, nie będziesz nawet dobrym...~-
409 XI   |                rękę, w której trzyma już nie tabakę, lecz chustkę czerwoną. -
410 XI   |                 lecz chustkę czerwoną. - Nie wiadomo... kto - będzie -
411 XI   |              właśnie w okno, niczego się nie spodziewając.~Jest to "poczciwości"
412 XI   |                  ruch pozytywka, kończy, nie mogąc się powstrzymać:~-
413 XI   |             brzęk. Jeszcze go nauczyciel nie zauważył - już Sprężycki
414 XI   |             półgłośne uwagi.~- Złapie... Nie złapie... Właśnie, że złapie...
415 XI   |                 że złapie... Właśnie, że nie złapie... Sprężycki przy
416 XI   |              wracają. Co gorsza, wracają nie same, lecz w towarzystwie
417 XI   |                miną potulną Sprężycki.~- Nie, nie! - poprawia go drugi -
418 XI   |                potulną Sprężycki.~- Nie, nie! - poprawia go drugi - to
419 XI   |                 się harmider nieopisany. Nie ustaje on nawet po dzwonku,
420 XI   |              miną niewinną zauważa:~- To nie robak, panie prosorze, to
421 XI   |                  nim do klasy. Sprężycki nie ustępuje.~- To dopiero! -
422 XI   |                 co innego. Więc my teraz nie wiemy, kogo słuchać.~- Sprężycki,
423 XI   |               sroka albo papuga?~Koledzy nie mogą powstrzymać się od
424 XI   |                własnej sile podnieść się nie mogąc, wciąż leży na podłodze
425 XI   |        chrabąszczów.~O lekcji mowy nawet nie ma. Zresztą Effenberger,
426 XI   |            potłuczone okulary.~Inspektor nie zjawia się, nie chcąc powagi
427 XI   |                Inspektor nie zjawia się, nie chcąc powagi swej nadwerężać.
428 XI   |                kaligraficzne odbywać się nie mogą. Uczniowie twierdzą
429 XI   |           wszystek atrament wylał się" i nie mają czym pisać.~Rozpoczynają
430 XI   |             psorze! W żaden sposób pisać nie można!~- Dlaczego?~- Chrabąszcze
431 XI   |                  Dlaczego?~- Chrabąszcze nie dadzą!~- Jak to nie dadzą?
432 XI   |          Chrabąszcze nie dadzą!~- Jak to nie dadzą? Czyście zwariowali?~-
433 XI   |               wreszcie postanawia:~- Ha, nie ma co!... musicie się wszyscy
434 XI   |             uprzykrzonych owadów.~Już to nie jest lekcja, lecz jakaś
435 XI   |                sprzysiężenia osiągnięty: nie odbyła się normalnie ani,
436 XI   |           nieprzygotowania się ani jeden nie dostał "pałki" - nic też
437 XI   |               nic też na przyszłą lekcję nie zadano. Wreszcie na domiar
438 XI   |             soboty po południu do szkoły nie przychodzono.~Zresztą jak
439 XI   |                południu młodzież szkolna nie widzi nic, niczym się nie
440 XI   |                nie widzi nic, niczym się nie zajmuje, o niczym nie myśli
441 XI   |                się nie zajmuje, o niczym nie myśli prócz chrabąszczów.
442 XI   |          pluskiem głośnym rzucają się na nie.~Błogosławione dnie chrabąszczowe!
443 XI   |                  biorą udział i starsi - nie ma w miasteczku człowieka,
444 XI   |              który by idąc na spoczynek, nie śmiał się lub przynajmniej
445 XI   |               śmiał się lub przynajmniej nie uśmiechał, przypominając
446 XI   |               jedna wiosna i że tych dni nie bywa więcej niż dwa, trzy
447 XII  |           polskiego. Nauczyciela jeszcze nie ma. Klasa, przed każdą lekcją
448 XII  |               wieczór późny tak jaskrawo nie odcinały się od siebie.~
449 XII  |                  i - ujarzmił. To, czego nie mogli dokonać: Luceński
450 XII  |                broń przeciw nauczycielom nie lubianym.~I profesor Chabrowski
451 XII  |            profesor Chabrowski zdaje się nie być wolnym od tej specjalnej
452 XII  |        Naruszewicz jakby wcale dla niego nie istniał; Trembeckiego chwali,
453 XII  |                przerwać czytanie i rzec, nie patrząc na nikogo:~- Słowacki
454 XII  |                  tajemniczą, na katedrze nie zasiada, dziennika klasowego
455 XII  |             zasiada, dziennika klasowego nie otwiera. Dość długo przechadza
456 XII  |                    Dziś lekcji właściwej nie będzie. Przyniosłem panom
457 XII  |                  bogów mitologicznych...~Nie mógł powstrzymać się od
458 XII  |                 dziwne. Wyobrażał sobie, nie wiadomo dlaczego, że wszyscy
459 XII  |            nazwisko wrażenia na uczniach nie czyni, dodał więc jeszcze:~-
460 XII  |                 się cicho i przyzwoicie. Nie chciałbym, żeby się inni
461 XII  |                ducha. Cisza taka, jakiej nie bywa nawet podczas urzędowych
462 XII  |               obraz ani żadna myśl poety nie giną w jego wyrazistej dykcji.
463 XII  |                 wsi. Nikt lepiej od nich nie zna tych przeróżnego kształtu
464 XII  |                 chciał powiedzieć:~"Ależ nie tak, nie tak!... U nas,
465 XII  |               powiedzieć:~"Ależ nie tak, nie tak!... U nas, na Mazowszu,
466 XII  |                dalej, milczenia ogólnego nie przerywając.~Sprężycki zmęczył
467 XII  |                 zrozumieć. Gdy im się to nie udaje, zwieszają głowy i
468 XII  |           przejeżdżającym poecie spokoju nie daje, kręci się, oknem wygląda,
469 XII  |               spojrzenie w prawo i lewo. Nie dostrzegł nikogo - chyłkiem
470 XII  |            zobaczyć Syrokomlę.~Na pocztę nie idzie, do czego ma kilka
471 XII  |           dygnitarzy przed oblicze poety nie dopuszczą. Wreszcie obliczył,
472 XII  |                  trakcie petersburskim", nie skręca w lewo, w stronę
473 XII  |                gęściejszy; lasów za mgłą nie widać, szosa, jak okiem
474 XII  |                  serca chłopczyny smutek nie ustąpił - owszem, wzrastać
475 XII  |                  turkot ód strony miasta nie nadlatuje. I znów sięga
476 XII  |               Toteż on do zwykłych ludzi nie może być podobnym."~Wyraziwszy
477 XII  |           spuszczone, na nic i na nikogo nie patrzą.~Na siedzeniu obok
478 XII  |          uśmiecha się...~Ach! do śmierci nie zapomni Sprężycki tego spojrzenia
479 XII  |                 deszczu stoi bez czapki. Nie czuje zimnego wiatru, który
480 XIII |           pejzaże kolorem indy go.~Jakby nie dość było tej zapory dla
481 XIII |              lekarstwami. Zwykłych mebli nie widać; fortepian wyniesiony;
482 XIII |             grubym opatrunkiem.~W pokoju nie ma nikogo. Chory oczy przymknął,
483 XIII |                często i po nocach sypiać nie dają. Mimo wszystko na duchu
484 XIII |                   Mimo wszystko na duchu nie upada, wesołości wewnętrznej
485 XIII |             upada, wesołości wewnętrznej nie traci.~- Bronek - mówi prosząco -
486 XIII |                 takiej potęgi, do jakiej nie wzniosą się nigdy preparaty
487 XIII |              Melechowicza.~- Pozwolił?~- Nie pytałem.~Śmieją się obydwa.~
488 XIII |               zażywa i mówi: "Żeby kózka nie skakała..." Ksiądz prefekt
489 XIII |                  i dotąd jeszcze uczniów nie poznał, odpowiadał za Sprężyckiego
490 XIII |               wszyscy.~- Szkoda, żem jej nie mógł słyszeć!...~Zasmuca
491 XIII |                 Rinaldini!~- Mnie czytać nie wolno... - alem ukradkiem
492 XIII |               spokój... niech go światło nie razi..." Ale mnie nic nie
493 XIII |                nie razi..." Ale mnie nic nie razi - mógłbym patrzeć śmiało
494 XIII |                 Inaczej wcale czytać bym nie mógł.~- Wiesz, Bronek? Teraz
495 XIII |              Wiesz, Bronek? Teraz nikogo nie ma w domu; wszyscy w ogrodzie.
496 XIII |               Boga! może ci zaszkodzi?~- Nie zaszkodzi - pomoże. Czuję,
497 XIII |                 jakoś wykręcę.~Dembowski nie bez trudności uwalnia okno
498 XIII |                  zaostrzył; włosy, dawno nie strzyżone, długimi kosmykami
499 XIII |           pokazuje koledze, żeby mu okna nie zasłaniał. Zatonął wzrokiem
500 XIII |         zakrywały księżyc, żadna gwiazda nie iskrzyła się na posępnym