Part

 1 ZeSt |    dowiedzieć!...~Ojciec przesunął ręką po oczach - może mu się
 2 I    |       spierając się, nagle machnął ręką, odwrócił się - odchodzi...~
 3 II   | ostrzyżonymi (przy czym niewprawna ręka matki lub służącej usiała
 4 II   |     postawie Kolosa Rodyjskiego, z ręką przyjaźnie ku niemu wyciągniętą.~
 5 IV   |            do góry zadzierał, lewą ręką trzymał się pod bok, a rękę
 6 X    |          go na powierzchni - prawą ręką sięga po "pierzydło".~Przypatrujący
 7 X    |          płynie ku brzegowi, jedną ręką rozgarniając wodę, drugą
 8 X    |      chwili wynurzyła się z wody - ręka. Skierowali się tam, podsunęli
 9 X    |         się tam, podsunęli wiosło. Ręka chwyciła je kurczowo. Zaczęli
10 XI   |     drzwiach z podniesioną do góry ręką, w której dwóch palcach:
11 XI   |           zamknijcie! - dyryguje z ręką wciąż podniesioną, jak u
12 XI   |        tejże chwili rozczapierzona ręka nauczyciela spada mu na
13 XII  |            welinowy kajecik własną ręką zapisany i z jego treścią
14 XIII |          zapory dla słońca, czyjaś ręka rozwiesiła jeszcze w oknach
15 XIII |         raz za nim i dostrzegł, że ręką oczy ociera.~- Bronek! -
16 XIV  |       badawczo spod oka - wreszcie ręką machnął - odchodzi.~Sprężycki
17 XIV  |             Szorstką, pomarszczoną ręką starca przesunął mu po czole.~-
18 XVII |    organizm, tam szwankować musi i ręka - czymże zaś był chromy
19 XVII |            chromy stróż, jeśli nie ręką inspektora?~W zwykłym czasie
20 XVII |           W zwykłym czasie była to ręka dzwoniąca, bijąca i sadzająca
21 XVII |           byli przerażeni.~On lewą ręką oczy zakrył - silił się
22 XVII |            Twarz odwrócił, a prawą ręką wykonał w stronę kolegi
23 XVII |           i miasteczko jego "prawa ręka" (bijąca) - kulawy Szymon.~
24 XVIII|          siebie. ~Osowski przesuwa ręką po czole.~- Znacie mnie