Part

 1 I   |         siebie cwałem, rzucając słowa oderwane...~- Te, Gęba.~-
 2 I   |       człowiekiem w pełnym tego słowa znaczeniu!~Mieszka ten dzwonek
 3 V   |        czas nie mógł przyjść do słowa, powtarzając tylko swoje:~-
 4 VI  |  kajetów "opisywać" nie będzie.~Słowa dotrzymał. Żadne późniejsze
 5 VI  | doskonale piórem rysował...~Aby słowa poprzeć czynem, bierze arkusz
 6 VII |         zaczyna poznawać potęgę słowa. Z szacunkiem myśli o poezji
 7 VII |    głośne, starannie odmierzone słowa rzuca w przestrzeń. Nawet
 8 VII |         nasiąkali obydwa poezją słowa i poezją przyrody, rozkołysało
 9 VIII|     równocześnie. Słychać wciąż słowa: "Goliat"... "Dawid"... "
10 VIII|        przyjmuje z uśmiechem te słowa jako niezasłużony komplement -
11 IX  |     jest jeszcze dostęp i wpływ słowa drukowanego.~Gazety czytają
12 XI  |        Napisz na tablicy cztery słowa czynne: amo, moneo, lego,
13 XI  |        już wypisać kredą żądane słowa. W chwili gdy łacinnik odwrócił
14 XIV |   obsiedli.~Na ten ruch i na te słowa ze wszystkich drzew i krzaków
15 XIV |       rozważa w myśli usłyszane słowa. Jeszcze nie bardzo je rozumie -
16 XIV |          samym życiem! Ostatnie słowa wymawia zakonnik z wielkim
17 XIV |       chwila, przypomnisz sobie słowa moje i znaczenie ich lepiej
18 XV  |    dobiegły go wygłoszone basem słowa, tak dobrze mu znane i w
19 XVI | zdarzenia, żeby Kozłowski swego słowa nie dotrzymał. Pomiędzy
20 XVI |       miał prawo szydzić, jeśli słowa nie dotrzymam. Tymczasem -
21 XVII|    wysuniętą pogardliwie wargę, słowa zimne, grube, oschłe, pełne
22 XVII|  wywarły na chłopcach te proste słowa. W niebieskiej gromadce
23 XVII|    upewniała, że w każdym razie słowa jego wypłynęły ze szczerej,