Part

 1 ZeSt |          wzięło?.. Ojciec wziął w ręce wąski, wypłowiały pasek,
 2 II   |            piersi w tył cofnięte, ręce i nogi w ciągłych podrygach...
 3 II   |             Pozwolę!~Biorą się za ręce, potem za szyję i głośno,
 4 VII  |          on, wyprostowawszy się i ręce ku otwartemu oknu lub -
 5 VII  |     publicznym, trzymając się pod ręce i zajadając kupioną do spółki
 6 VIII |       Ksiądz, naprawdę strapiony, ręce załamał...~- Rybko, panie
 7 VIII |           jej jedynaka. Ściska mu ręce, w głowę go całuje, potem
 8 VIII |               taka... - pokazuje, ręce szeroko rozkładając - a
 9 VIII | Kucharzewski chwyta Wrońskiego na ręce i obnosi dokoła, okrywając
10 IX   |       śmiechem.~Siada przy stole, ręce zaciera. - Proszę cię, kochaneczku -
11 X    |        już gotuje się do skoku...~Ręce złożył nad głową w klin
12 X    |        pomocą.~Nagle czyjeś silne ręce roztrącają tłum - na brzegu
13 X    |         powiedzieć - łamali tylko ręce i zalewali się łzami. Lutek
14 XI   |       wpatruje się w latającego - ręce doń wyciąga jak do przyjaciela,
15 XIII |    opuścicie i na słowo oddacie w ręce żołnierzy. - Nie damy się
16 XIII |     będziesz klęczał z młotkiem w ręce. W chwili gdy Rinaldo przystępuje
17 XIII |         ze ślepą latarką w jednej ręce, z oskardem żelaznym w drugiej.~-
18 XIII |           na fotelu z zegarkiem w ręce, pilnując pory podawania
19 XIV  |           nożycami lub drabinką w ręce iść między drzewa owocowe
20 XIV  |       przy spotkaniu dzieci, żeby ręce jego całować. Wystarcza
21 XIV  |           Zamilkł, oczy spuścił - ręce składa jakby do modlitwy.~-
22 XVII |       obwisły mu tłuste policzki, ręce, zwykle skrzyżowane na brzuchu,
23 XVIII|      smutkiem na swe bose stopy i ręce czarne od ziemi inspektowej...~ ~