Part

 1 I   |       poranki głos dzwonka dopływa aż do krańców miasta, gdzie
 2 II  |         kulawemu Szymonowi ćwiczyć aż do zdechnięcia!...~Po odejściu
 3 VI  |        przepięknego "Z".~Sprężycki aż podskoczył z oburzenia.~-
 4 VI  | zatemperowania jednego pióra używa aż trzech ostrz. Największym,
 5 VI  |           posiedzeniu pięć, sześć, aż do dziesięciu - chowa do
 6 VI  |          go, czyli "kulga" dopóty, aż do wosku przylgnie tyle
 7 VIII|           wracali do domu, olbrzym aż podskakiwał z uciechy -
 8 IX  |             piątego licho zaniosło aż na dach domku - co prawda
 9 X   |         wzrokiem za odpływającymi, aż w dali błękitnej przepadną -
10 X   |         pierzydła" - czeka. Czeka, aż deska dojdzie do największej
11 X   |          do największej wysokości, aż stanie zupełnie prostopadle.~
12 XI  |       ukąszona przez żmiję, a inni aż przysiadają do ziemi od
13 XIII|           karetę, zaprzągł do niej aż sześć chrabąszczów i puścił
14 XIII|            wierność i tę zachowamy aż do śmierci - odezwał się
15 XIV |       rzeczy wrażliwością, jest on aż do łez wzruszony. Zapomina
16 XIV |      brulionowy.~- Zimna, panie... aż zęby cierpną... - mówi malec,
17 XVI |         najwyżej, jak tylko można, aż tam, het, pod same chmury,
18 XVI |           wydał ją potem expedite, aż "Dziad" głową kręcił, piątkę
19 XVI |   niejednego piątoklasistę. Chaber aż w głowę zachodził, skąd
20 XVI |          pożycza i czyta a czyta - aż ja dziwię się nieraz, jak
21 XVI |             Tamten dawny prymus to aż zachorował z zazdrości.
22 XVII|           Przez ciebie.~Baranowski aż podskakuje.~- To dopiero