Part

 1 Aut |  wypijających, których wspomnienie dotąd jak zmora cięży nad nami.~
 2 ZeSt|            daszkiem, takie, jakich dotąd wojsko francuskie używa.~-
 3 III |             na którego nie zwracał dotąd pilniejszej uwagi.~Ten nauczyciel
 4 V   |           tak wielka i szeroka, że dotąd jeszcze żadnego nieboszczyka
 5 VII |            go to dziwnym, obcym mu dotąd uczuciem: zaczyna poznawać
 6 VII | romantyczne wieszcza, którego znał dotąd tylko ballady i spokojną,
 7 VIII|         Wrońskiego "panem Edziem", dotąd zaś mówiła mu wprost: "Edziu"...~
 8 X   |     przyjaciel Kozłowski! A jednak dotąd pływać go nie nauczył. Okrągły,
 9 X   |          odbiła się w ich pamięci. Dotąd ją niezawodnie wspominają.~
10 XIII|         jest zawsze roztargniony i dotąd jeszcze uczniów nie poznał,
11 XIII|          swym miejscu pozostał - i dotąd tam zapewne pozostaje...~
12 XIII|     więzienna ciemność, otaczająca dotąd małego męczennika.~Homeopata
13 XIII|           biszkopciki, którymi cię dotąd żywiono.~Chory, długim postem
14 XIV |      Wypłynęło?...~- Nie, tkwi tam dotąd.~Ten i ów pobladł. Jednemu
15 XIV |       złocista kraska, będąca dlań dotąd czymś niepochwytnym, niemal
16 XIV |       wieczoru zachował na długo. ~Dotąd o nim pamięta...~
17 XVI |          Tu zabrał głos Kozłowski, dotąd milczący:~- Najpierw - mówi
18 XVI |             Wprawdzie znaleźli się dotąd dopiero kandydaci na bohaterów,
19 XVI |      Wariat!~To przemówił milczący dotąd Kucharzewski.~Wszyscy zwracają
20 XVI |          kapelusza (nie może jakoś dotąd ze swą "cywilnością" dojść
21 XVII|         papieru. Okłamywali siebie dotąd, że wciąganie w płuca cuchnącego,