Part

501 XIII |            Lodovico...~- O! ja myślę, że nie znajdzie się ani jeden taki
502 XIII |              oddacie w ręce żołnierzy. - Nie damy się uwieść! Przysięgliśmy
503 XIII |                  ideałem obu przyjaciół. Nie pojmują fałszywego założenia
504 XIII |            fałszywego założenia książki, nie widzą jej częstych wykroczeń
505 XIII |       przedstawieniem: "Nigdy tu jeszcze nie pokazywany Rinaldo Rinaldini,
506 XIII |            tajemniczo pyta.~- Wczoraj.~- Nie poruszony?~- Nie poruszony.~-
507 XIII |              Wczoraj.~- Nie poruszony?~- Nie poruszony.~- Do kryjówki
508 XIII |                  u nas wcale tych rzeczy nie znają. Co robić? W powieściach
509 XIII |                nas nikomu na ziemi całej nie jest znane - cóż to za rozkosz
510 XIII |               mogło? Na te pytania żaden nie umiałby dać odpowiedzi.
511 XIII |                podwójnie ich własnością: nie tylko należała do nich,
512 XIII |             przyjaciołom. Nikt postronny nie został przypuszczony do
513 XIII |                  śmierci, tajemnicy owej nie wyjawią.~Honor Dembowskiego
514 XIII |                 dwóch palców na krzyż...~Nie wiadomo, jaki przebieg i
515 XIII |                  Na posiadaniu tajemnicy nie kończą się tajemnice przyjaciół.
516 XIII |              własny język, ale im się to nie udało. Przy posługiwaniu
517 XIII |                 utrzymania powagi, żaden nie mógł powstrzymać się od
518 XIII |                dnia bez siebie wytrzymać nie mogą. Jeśli jakaś nadzwyczajna
519 XIII |                  nadzwyczajna przeszkoda nie pozwoli im widzieć się ze
520 XIII |                  Z wieczora długo zasnąć nie może; jest też pewnie ostatnim
521 XIII |            oddechy śpiących.~Przez okna, nie dość szczelnie zasłonięte
522 XIII |              Niestety, i rozmawiać z kim nie ma, i czytać mu nie wolno.~
523 XIII |                  kim nie ma, i czytać mu nie wolno.~Dowiedział się o
524 XIII |                  o tym przyjaciel. Jakże nie ulżyć cierpiącemu! jakże
525 XIII |                 ulżyć cierpiącemu! jakże nie pocieszyć opuszczonego!
526 XIII |                  usposobieniu bynajmniej nie żartobliwym...~Sprężycki
527 XIII |               oko.~- Kłamiesz, Bronek!~- Nie... nie kłamię. A zresztą...
528 XIII |               Kłamiesz, Bronek!~- Nie... nie kłamię. A zresztą... mówmy
529 XIII |           dostałem trzeci tom Nędzników. Nie masz pojęcia, jakie awantury
530 XIII |                zakopane pod drzewem, czy nie zginęły?... Czy Javert wciąż
531 XIII |                  surducie?... Czy biskup nie upomniał się wypadkiem o
532 XIII |                 dobrego, czułego chłopca nie odstępował.~Tymczasem przy
533 XIII |            zaleca, żeby starał się o tym nie myśleć...~Ale zalecenie
534 XIII |                  myśleć...~Ale zalecenie nie skutkuje: nad myślami tak
535 XIII |                 woła:~- Więc już ci nogi nie urżną?... Wiwat!...~- A
536 XIII |                  rodziców.~- I ty nic mi nie wspomniałeś!~Tamten milczy
537 XIII |               oknie... pamiętasz?~- Ech, nie ma o czym mówić!... Rzecz
538 XIII |          musiałby mi nogę urwać... A jak nie, to już bym sobie w inny
539 XIV  |                 nich wcale dosięgnąć jej nie mogą.~Te drzwi prowadzą
540 XIV  |         nauczycieli.~Pomimo że żaden mur nie rozgradza tych dwóch połów,
541 XIV  |              dwóch połów, że żaden napis nie wskazuje przeznaczenia jednej
542 XIV  |                przebycia. Nikt też nawet nie próbuje przebywać owej przepaści.
543 XIV  |           przedłużeniem szkolnego, nigdy nie widzi się na nim niebieskiego
544 XIV  |             fraka nauczyciela. Nawzajem, nie pojawia się nigdy na korytarzu
545 XIV  |           nieustannie zażywający tabakę, nie zdejmujący prawie na chwilę
546 XIV  |                  fotelu, który bodaj czy nie był kiedyś konfesjonałem. .
547 XIV  |               mógł rozpocząć "nowicjat". Nie przeczuwa, niestety, że
548 XIV  |                  i przed wszystkimi.~Ale nie tylko pospolite, materialne
549 XIV  |                mundurków. Sprowadziła je nie tyle chęć napicia się wody,
550 XIV  |                  szatańskim uśmiechem.~- Nie wiem, proszę pana.~Od nieboszczyków.~-
551 XIV  |             pompy i postanawia nigdy już nie pić tej wody okropnej.~Ale
552 XIV  |               Ale to postanowienie długo nie trwa. Chłopiec przekonywa
553 XIV  |                to nikomu apetytu do wody nie psuje. Miałżeby okazać się
554 XIV  |                  zakonników. Chowają zaś nie w zamkniętych trumnach,
555 XIV  |                  powiadam: palca... Może nie wierzycie?...~- Co mamy
556 XIV  |                  wierzycie?...~- Co mamy nie wierzyć!... - przytwierdza
557 XIV  |                  pompuję - woda ani rusz nie chce lecieć. Spociłem się,
558 XIV  |                  rzeczy brać - grzech! I nie tylko grzech, ale strach.
559 XIV  |                Potem nieboszczyk spokoju nie daje, nachodzi w nocy, tarmosi
560 XIV  |                 o samej północy. Pojęcia nie macie, co się tam działo.
561 XIV  |              kręci głową jakiś sceptyk - nie może być!~- Co? Nie wierzysz? -
562 XIV  |            sceptyk - nie może być!~- Co? Nie wierzysz? - przyskakuje
563 XIV  |              tamten z miną prawie groźną nie wierzysz?~- Bo... bo... -
564 XIV  |                 się do całej kompanii.~- Nie pojmuję - mówi zagadkowo -
565 XIV  |                  wodę obrzydliwą!~- A ty nie pijesz? - wyrywa się któryś.~-
566 XIV  |                Od tygodnia kropli do ust nie wziąłem. I choćbym miał
567 XIV  |                miał umrzeć z pragnienia, nie wezmę.~Zamyśla się, na palcach
568 XIV  |               się, na palcach liczy...~- Nie, nie od tygodnia. Od pięciu
569 XIV  |                  palcach liczy...~- Nie, nie od tygodnia. Od pięciu dni -
570 XIV  |               Eeee... - wtrąca sceptyk - nie wierzcie mu! On tylko taką
571 XIV  |                  taki niewierzący, niech nie słucha!~- I niech się wynosi!~
572 XIV  |              pytająco:~- Wypłynęło?...~- Nie, tkwi tam dotąd.~Ten i ów
573 XIV  |                  nieśmiało, starając się nie szczękać zębami, co mu się
574 XIV  |                 zębami, co mu się jednak nie udaje -czy jeszcze je tam
575 XIV  |                 kolegom niespodziankę:~- Nie tylko "siedzi", ale nawet "
576 XIV  |              bliźnięta, którzy na minutę nie rozłączają się i czynią
577 XIV  |                  i wrzeszczą:~- Tam jest nie jedno oko, ale dwa... wyraźnie
578 XIV  |             pompa stała bezczynnie. Nikt nie odważył się pić wody, przepływającej
579 XIV  |                 szczątek ciała ludzkiego nie wypłynie na zewnątrz. Nie
580 XIV  |                nie wypłynie na zewnątrz. Nie wypływał jednak.~I byłoby
581 XIV  |                 Bóg wie jak długo, gdyby nie zjawił się wreszcie człowiek
582 XIV  |             wreszcie człowiek rozsądny i nie wyjaśnił chłopcom zagadki -
583 XIV  |            stosownie do reguły zakonnej. Nie słyszało się rozmów głośnych
584 XIV  |              przygląda się przeorowi, co nie opodal, wsparty plecami
585 XIV  |                  to, panie święty, Jaśka nie ma?... ~Pytającym jest ksiądz
586 XIV  |              pełni pozornie Sprężycki.~- Nie... nie ma... - bełkoce wystraszony
587 XIV  |             pozornie Sprężycki.~- Nie... nie ma... - bełkoce wystraszony
588 XIV  |       oszczędzonego na kajetach trojaka.~Nie tyle trapi go myśl, że mógł
589 XIV  |               przy czym i nauk moralnych nie poskąpił.~- Kto ma odwagę,
590 XIV  |                 święty, zrobić głupstwo, nie powinien uciekać tchórzliwie
591 XIV  |           skutkiem. A najlepiej: głupstw nie robić.~Pogłaskał go po głowie
592 XIV  |           pamiętaj, rybko, panie święty, nie pchać się nigdy tam, gdzie
593 XIV  |                 się nigdy tam, gdzie cię nie proszą.~Ostatni nakaz dla
594 XIV  |                spostrzeżeń!~Wszakże nikt nie "prosi" go na wieżę benedyktyńską,
595 XIV  |                  walczyć z jedną pokusą, nie dającą mu od pewnego czasu
596 XIV  |                 światem ukryte - inaczej nie byłoby pustelnią. Znajduje
597 XIV  |                  wpaść do wnętrza gaiku.~Nie trzeba jednak palisad i
598 XIV  |                jedyny ksiądz, do którego nie przybiegają przy spotkaniu
599 XIV  |                chromy. Reguła klasztorna nie pozwala na używanie szczudła -
600 XIV  |             jeszcze czyni dla naiwnych - nie brak zaś tych ostatnich
601 XIV  |              ciała i modlitwa. Sprężycki nie boi się księdza Siennickiego.
602 XIV  |          pustelni".~Prawda, że i tam go "nie proszą", ale... przywykł
603 XIV  |                ale... przywykł już na to nie zważać. I oto przychodzi
604 XIV  |                dziwi się i nadziwić dość nie może.~Śliczny to zakątek,
605 XIV  |             kroków zbliżyć się do siebie nie dadzą... Przejęty podziwem
606 XIV  |                krzaka wychyla.~Ksiądz go nie dojrzał - ale dojrzały ptaki.
607 XIV  |                matkę twoją"... A piąte: "Nie zabijaj!"... A szóste...~-
608 XIV  |               szanować tylko rodziców?~- Nie tylko rodziców, ale także
609 XIV  |              posłuszeństwo... Amen!~Choć nie patrzy wprost na księdza,
610 XIV  |              Czemuż więc, pauprze jeden, nie uszanowałeś ani mego wieku,
611 XIV  |                  Co cię tu ciągnęło, co? Nie ma w moim ogródku wisien
612 XIV  |        niedojrzałych, jabłek cierpkich - nie ma nic, za czym przepadają
613 XIV  |            wysławiały. Tych kwiatów rwać nie można, bo ani głowy ludzkie
614 XIV  |              można, bo ani głowy ludzkie nie są do miecza, ani kwiaty
615 XIV  |                słowo stosowne na myśl mu nie przychodzi. Jest zupełnie
616 XIV  |                 w dzień i w nocy spokoju nie dają. Pewnieś i diabła spodziewał
617 XIV  |                tu zobaczyć, nieprawda?~- Nie, proszę księdza dobrodzieja... -
618 XIV  |            łagodniej jeszcze - że nic tu nie ma ciekawego. Drzewa takie,
619 XIV  |                  wszystkie ptaki...~- O! nie... - przerywa coraz bardziej
620 XIV  |                   jak tutejsze, nigdziem nie widział. I myślę, że nigdzie
621 XIV  |                że nigdzie indziej takich nie ma...~- Dlaczego tak myślisz,
622 XIV  |               ręki brały ziarno, nic się nie bojąc... ~Zakonnik westchnął.~-
623 XIV  |              idąc do niego, w sercu swym nie krył zdrady. Bóg obdarzył
624 XIV  |                 usłyszane słowa. Jeszcze nie bardzo je rozumie - postanawia
625 XIV  |           ptaszkowi najmniejszej krzywdy nie wyrządzi. Ma w domu szczygła
626 XIV  |                  jednak, żeby ich wróble nie zadziobały lub kot nie pożarł,
627 XIV  |            wróble nie zadziobały lub kot nie pożarł, jak to się przytrafiło
628 XIV  |                 ksiąg leżących na ławce (nie nazywa go już "pauprem"
629 XIV  |              przy sobie; opędzić się jej nie mógł. A nie tylko ów mąż
630 XIV  |              opędzić się jej nie mógł. A nie tylko ów mąż święty karmił
631 XIV  |                ja z tobą, nazywał zaś je nie inaczej, jak "braciszkowie
632 XIV  |                  zaś nigdy w przyszłości nie wdzierać się podstępem do
633 XIV  |                 mojej lub czyjejkolwiek. Nie godzi się nikomu przeszkadzać
634 XIV  |             sprawę dokładnie z siódmego. Nie tylko pieniądze kradnie
635 XIV  |                dziecko - ciągnie dalej - nie rozumiesz jeszcze, jak można
636 XIV  |           badawczo, jakby do duszy przez nie zazierał.~- Kto wie - kończy
637 XIV  |                kto wie, czy wówczas i ty nie zatęsknisz do samotności,
638 XIV  |               zniżył prawie do szeptu.~- Nie zapomnij wówczas westchnąć
639 XIV  |                  dziecko. Żalu do ciebie nie mam - i ty go nie miej do
640 XIV  |                 ciebie nie mam - i ty go nie miej do mnie. Jeśli masz
641 XIV  |            kolegów o bytności w pustelni nie wspominać.~Gdyby wyznał
642 XV   |              kolega Bronek - on go wcale nie dojrzał.~- Dowremienno...
643 XV   |                  rozłożonej księgi z rąk nie wypuszczał. Z deklamacją
644 XV   |                    Tego, mój drogi, nikt nie rozumie... I dodał jeszcze
645 XV   |              jeszcze z naciskiem:~- Tego nie rozumie nawet sam Jastrebow!~-
646 XV   |             Matkę Boską. Mówi, że ludzie nie powinni karmić się niczym
647 XV   |            Pamiętasz? Powiedział raz, że nie ma na świecie szczęśliwszej
648 XV   |                 brody i włosów na głowie nie strzyże...~- I mydłem brzydzi
649 XV   |           nauczyciel języka rosyjskiego, nie był lubiany ani przez uczni,
650 XV   |                 jakby nabrzmiałym, stale nie golonym i nie domytym obliczem,
651 XV   |         nabrzmiałym, stale nie golonym i nie domytym obliczem, z długimi
652 XV   |            melancholią dotknięta, której nie były obce idealne porywy.~
653 XV   |            polskich towarzystw stronił - nie dlatego, żeby mu tam niechęć
654 XV   |                że czuł się wśród Polaków nie na swoim miejscu, ani ich
655 XV   |                na swoim miejscu, ani ich nie rozumiejąc, ani przez nich
656 XV   |                przez nich rozumianym być nie mogąc. Gryzło go to i jeszcze
657 XV   |                ciągnął tamten, na obelgę nie zważając - uznajecie się
658 XV   |          Gospodyń fiesor! Ja etoj lekcji nie nauczyłsia. Ja jej w żadnyj
659 XV   |                 żadnyj spasob nauczyćsia nie mog.~- Po czemu?~- Po temu,
660 XV   |                 trójki, nikt po rosyjsku nie uczył się, uważając to za
661 XV   |                  ogóle lekcje Jastrebowa nie były w ścisłym znaczeniu
662 XV   |            tajemne życzenia Sprężyckiego nie ziściły się i świat się
663 XV   |             świat się przed tym terminem nie zapadł, musiał biedak nieszczęsną
664 XV   |         naczelnikowej i naczelnikównach, nie mówiąc o podsędku, kwatermistrzu,
665 XV   |               Dzierżawina mógł rozumieć, nie był obecny na popisie, gdyż
666 XV   |              kurację mleczną rozpoczął - nie było więc komu deklamatorstwa
667 XV   |              czerw'! ja boh!~- obie damy nie dały mu dokończyć, lecz
668 XV   |                  pokoikach na dole. Żony nie miał; kawalerskim jego gospodarstwem
669 XV   |              nich chcą? Czy to pan uczeń nie wie, że tera kanikuły i
670 XV   |            Jastrebow, od dłuższego czasu nie golony, ze szczecinowatą,
671 XV   |                 zarazem dziki i obłędny.~Nie bez strachu przystąpił uczeń
672 XV   |            przyszedł tolko zapytaćsia...~Nie dokończył.~Jastrebow obrócił
673 XV   |                 inną zwrócił stronę. Ale nie trwało to długo. Po chwili
674 XVI  |                  umarlak" głowę ukręcił? Nie głupim!~- Jest na to sposób... -
675 XVI  |         spacerować po cmentarzu. Wówczas nie darują nikomu, kto im w
676 XVI  |                 też do góry pofrunęła?~- Nie wiem. Zniknęła i tyle. Jakby
677 XVI  |                Jakby ją kto zdmuchnął.~- Nie pływaj po piasku! - śmieje
678 XVI  |               Sprężycki. - Duszy widzieć nie można.~- Dlaczego?~- Bo
679 XVI  |                     Dlaczego?~- Bo dusza nie ma ciała. Rozsądniejsi przytakują.~
680 XVI  |              Ciało ciału nierówne. Dusza nie ma ciała takiego, jak my,
681 XVI  |                  ale może mieć inne...~- Nie ma i nie może mieć żadnego!~-
682 XVI  |                  mieć inne...~- Nie ma i nie może mieć żadnego!~- Tamta
683 XVI  |                  ośmielony Petrykowski - nie miała wcale ciała. Była
684 XVI  |                 z mgły.~- A czyż mgła to nie ciało? ~Stronnicy Petrykowskiego
685 XVI  |               decyduje Sitkiewicz głosem nie dopuszczającym zaprzeczenia.~
686 XVI  |                 stanowczość.~- Wcale się nie zbajałem - mówi spokojnie. -
687 XVI  |                  dostaną bicie, i którzy nie wiedzą, co jest "ciało fizyczne".~-
688 XVI  |                  ciało fizyczne".~- Mgła nie jest ciałem fizycznym -
689 XVI  |             pogardliwym lekceważeniem. - Nie ma między wami ani jednego,
690 XVI  |         spokojnie i z wielką powagą - to nie może odnosić się do mnie,
691 XVI  |            gruszkach", ogrodnik Pawlicki nie mnie złapał, lecz Bałandowicza,
692 XVI  |              lecz Bałandowicza, i czapkę nie mnie zerwał, lecz Bałandowiczowi.
693 XVI  |                do moich ciotek na skargę nie przychodził, a do ojca Bałandowicza
694 XVI  |           wszystko jest już w porządku i nie ma o czym mówić.~- Po wtóre?... -
695 XVI  |        Kuszkowski.~- Po wtóre: Kozłowski nie jest tchórzem ani babą. "
696 XVI  |          Umarlaków" ani "dusz" wcale się nie boi i na cmentarz pójdzie
697 XVI  |                  rękojmia wystarczająca. Nie było jeszcze zdarzenia,
698 XVI  |               żeby Kozłowski swego słowa nie dotrzymał. Pomiędzy młodymi
699 XVI  |            trzymając na głowie ubranie i nie zamoczywszy go, lada kiep
700 XVI  |              rzekę w najszerszym miejscu nie raz, lecz dwa razy: tam
701 XVI  |               prawo szydzić, jeśli słowa nie dotrzymam. Tymczasem - trzymaj
702 XVI  |                jakiegoście nawet w cyrku nie widzieli!~- Nie chwal no
703 XVI  |                  w cyrku nie widzieli!~- Nie chwal no się tak, malcze!...~-
704 XVI  |                 no się tak, malcze!...~- Nie nadymaj się, Baloniku, bo
705 XVI  |              pchełko, żeby cię proszkiem nie posypali! ~Chłopcy śmieją
706 XVI  |                   Tego by i Kucharzewski nie dokazał?~- Bo wielki i ciężki.
707 XVI  |                  i lekki, więc dokażę.~- Nie bardzo w to wierzymy.~-
708 XVI  |              ocalili honor waszej klasy. Nie same z was baby i zmokłe
709 XVI  |                  z oczyma podsiniałymi - nie stanął do apelu ten, na
710 XVI  |                krzyczeć, choćbym chciał, nie mogę. Niech nikt jednak
711 XVI  |                  mogę. Niech nikt jednak nie myśli, że się dam innym
712 XVI  |            zapowiedzi.~- Na Sprężyckiego nie ma co liczyć - szepce poufnie
713 XVI  |                  słaby teraz jak kurczę. Nie dałby rady najmniejszemu
714 XVI  |                lekki, niebieskawy, który nie dławi jak wyziew węgla kamiennego,
715 XVI  |             łacińskiego Tirocinium, choć nie rapaces i nie crudeles,
716 XVI  |           Tirocinium, choć nie rapaces i nie crudeles, są jednak pod
717 XVI  |               mówić?~- Toteż moja sztuka nie polega ani na chodzeniu,
718 XVI  |                     Dembowski wzdycha.~- Nie zapominaj, Witek, że tobie
719 XVI  |               twój ojciec powiedział, że nie wymaga od ciebie składania
720 XVI  |               tygodni drużyna bohaterska nie miała czasu na urządzanie
721 XVI  |         posiedzeń "klocowych" - ani razu nie stawiła się w komplecie
722 XVI  |           spławić do Gdańska.~W gromadce nie brakło żadnego z tych, co
723 XVI  |          rozpowiada głosem krzykliwym:~- Nie dwa, ale dwadzieścia razy
724 XVI  |                   ale dwadzieścia razy i nie jedną Narew, ale sto Narwi
725 XVI  |               Narwi przepłynąłbym, gdyby nie kurcz. Ale co z tym diabelstwem
726 XVI  |           wierzch, a kurcz do dna. I sam nie wiesz, jak się to stało,
727 XVI  |               ratujcie!..."~- Więc Narwi nie przepłynąłeś?~- Przepłynąłem
728 XVI  |            podpłynąć. Żeby mi był wiosła nie podał, poszedłbym na dno
729 XVI  |            Murowanki, a w oczach waszych nie dwa, ale trzy razy Narew
730 XVI  |                   bobym do tego głupstwa nie dopuścił. Tam najtęższy
731 XVI  |           dopuścił. Tam najtęższy pływak nie poradzi! Prąd tak rwie,
732 XVI  |               zażegnać burzę w zawiązku, nie dopuszczając zapaśników
733 XVI  |            jeszcze.~- Chcieliśmy do tego nie dopuścić - mówi Sitkiewicz -
734 XVI  |             tamten, nic sobie z pogróżek nie czyniąc - no, i naturalnie,
735 XVI  |                 rękę złamał.~- Kłamiesz. Nie złamałem, lecz zwichnąłem.~-
736 XVI  |             zwichnąłem.~- Jedno licho.~- Nie jedno. W tydzień później
737 XVI  |        Kuszkowski dobrotliwie - żeś tego nie zrobił!~- Wariatem przecie
738 XVI  |               zrobił!~- Wariatem przecie nie jestem!~Śmieją się słuchacze -
739 XVI  |                 Sztuki miałeś dokazać... Nie pamiętasz?~- No tak - potwierdza
740 XVI  | dziesięciomiesięcznego, i to nauczyć się nie tylko na promocję, lecz
741 XVI  |             prosi półgłosem Sprężycki. - Nie ma o czym mówić...~Ale tamten
742 XVI  |                 czym mówić...~Ale tamten nie chce się uspokoić. Czuje,
743 XVI  |                 dokazał dzieła, na jakie nie zdobyłby się z pewnością
744 XVI  |               trzeba, że go nikt do tego nie zmuszał ani nawet nie namawiał.
745 XVI  |               tego nie zmuszał ani nawet nie namawiał. Sam słyszałem,
746 XVI  |                    Ty, Witek, o promocję nie kłopocz się. Już ci ten
747 XVI  |             umiał, w książkach szkolnych nie ma. Ale Sprężycki ma inne
748 XVI  |            zaprasza. Ale Witek protekcji nie potrzebuje - co ma, to własną
749 XVI  |                 naprawdę Sprężycki - jak nie zamkniesz gęby, to sobie
750 XVI  |              arbiter poprawia kapelusza (nie może jakoś dotąd ze swą "
751 XVI  |            względem wartości wewnętrznej nie było żadnej pomiędzy nimi
752 XVI  |              bohatera żadnemu z nich się nie należy. Zastanówmy się bowiem
753 XVI  |          pozwolił. Wyznaję otwarcie, żem nie brał ich na serio. Niech
754 XVI  |                na serio. Niech to nikogo nie obraża, ale nie przypuszczałem,
755 XVI  |                to nikogo nie obraża, ale nie przypuszczałem, żeby w naszej
756 XVI  |               głos mówca. - Honor szkoły nie został stracony. Ocalił
757 XVI  |            wyrwał się ktoś.~- To jeszcze nie wiadomo... - mityguje go
758 XVI  |             bohaterstwem?~- Tak! tak!... Nie inaczej... To bohaterstwo!...
759 XVI  |              miał kilka ważnych powodów. Nie najmniejszym był ten, że...
760 XVII |                nigdy palcem przez nikogo nie tknięty jedynaczek, po otrzymaniu
761 XVII |                Osobistości "ofiary" nikt nie umiał dokładnie wskazać -
762 XVII |                  pewne: że żalu po sobie nie zostawiał.~Kto go miał żałować?
763 XVII |             nawet, co się do żadnej winy nie poczuwali?~Może jednak żal
764 XVII |                   nagród i pochwał?~I to nie!~Ten groźny zwierzchnik,
765 XVII |              Niezawodnie myśli takich on nie miał - uczniom jednak zdawało
766 XVII |                 nagrody, odpowiedział:~- Nie, bo mi ją wręczył "Madej"...~
767 XVII |              pazury, już drżeć przed nim nie trzeba...~Zdarzało się i
768 XVII |                 tylko grzmieć - piorunem nie wystrzelą.~Osowiał też i
769 XVII |                  był chromy stróż, jeśli nie ręką inspektora?~W zwykłym
770 XVII |                  obcych. Dzwonek szkolny nie krzyczał już z wieży tak
771 XVII |                     jeśli chcecie! A jak nie, to nie!... Pal was licho!...
772 XVII |             jeśli chcecie! A jak nie, to nie!... Pal was licho!... Uczcie
773 XVII |                 licho!... Uczcie się lub nie uczcie... wszystko mi jedno!~
774 XVII |            spokojny, że go ta fala nawet nie muśnie. Dziś ani próbował
775 XVII |                  go raz na ziemię i omal nie został na drugą nogę kaleką...~
776 XVII |              lepsza? Czy następca Madeja nie okaże się wypadkiem drugim
777 XVII |               wszystkich - choć z pozoru nie odznaczał się niczym nadzwyczajnym.~
778 XVII |           odwrócenia się od ołtarza - co nie było dozwolone i co narażało
779 XVII |                  swych sąsiadów:~- A co, nie mówiłem?... Ten Wiśnicki
780 XVII |              przeciwieństwo. Ani brzucha nie wystawiał... ani wargi nie
781 XVII |               nie wystawiał... ani wargi nie wysuwał, ani spojrzeń Jowiszowych
782 XVII |                 ani spojrzeń Jowiszowych nie rzucał... Stał skromnie,
783 XVII |                  ani wy mnie, ani ja was nie zobaczę... nie mogę powstrzymać
784 XVII |                ani ja was nie zobaczę... nie mogę powstrzymać się od...
785 XVII |             przykrość - choć współczucia nie budził. Złamana jego postać
786 XVII |                    silił się przemówić - nie mógł. Twarz odwrócił, a
787 XVII |                  się dobrotliwie. Potem, nie przybierając żadnej pozy,
788 XVII |                przybierając żadnej pozy, nie prostując nawet lekko pochylonych
789 XVII |                nim sprawy ważne. "Knoty" nie byli dopuszczeni.~Inicjatorzy
790 XVII |          podobała - na nieszczęście nikt nie wiedział, jak się wziąć
791 XVII |                 muzyk - tradycja wszakże nie mogła zastąpić praktyki.
792 XVII |                większością głosów, gdyby nie nagłe wmieszanie się Sprężyckiego.~
793 XVII |                narad siedział na uboczu, nie odzywając się. Gdy jednak
794 XVII |                   zawołał energicznie:~- Nie! nie! trzeba temu dać spokój!~-
795 XVII |              zawołał energicznie:~- Nie! nie! trzeba temu dać spokój!~-
796 XVII |                    oburzyli się tamci.~- Nie zwariowałem, ale wiem, że
797 XVII |                  ale wiem, że tego robić nie wypada!~- Gadajże: dlaczego?~-
798 XVII |            Żadnego z nich już tam więcej nie widziano. Żyli jednak długo -
799 XVII |                 za Ma deja, to by ci się nie upiekło. "Jęknąłbyś" jak
800 XVII |                     Dziękuj Bogu, że już nie ma kulawego Szymka. Ten
801 XVII |                Za nowego rektorstwa nikt nie został "oćwiczony", nikt
802 XVII |                 został "oćwiczony", nikt nie doznał tego najwyższego
803 XVII |               potem padli i podnieść się nie mogli, tak ich grube blachy
804 XVII |                 dobrych obywateli kraju! Nie zwlekajcie! chodźcie!~Któż
805 XVII |                 Któż by takiego wezwania nie usłuchał! Toteż nie opuszczano
806 XVII |             wezwania nie usłuchał! Toteż nie opuszczano teraz lekcji,
807 XVII |                 opuszczano teraz lekcji, nie spóźniano się. I choć poczciwy,
808 XVII |                 je maruderom - maruderów nie było.~Atmosfera szkoły stała
809 XVII |       zadowolenia.~Rektor Wiśnicki nigdy nie krzyczał na uczniów, nie
810 XVII |                 nie krzyczał na uczniów, nie gromił ich, karami nie straszył.
811 XVII |                   nie gromił ich, karami nie straszył. Czasem, gdy w
812 XVII |           wchodził spokojnie, udając, że nie spostrzega niczego, wcale
813 XVII |              niczego, wcale na zbytników nie patrząc. Oni wówczas uczuwali
814 XVII |               niecierpliwie, żałując, że nie przypadają częściej, że
815 XVII |           przypadają częściej, że dłużej nie trwają...~Uczył bez książki;
816 XVII |                   jakby rzecz działa się nie w klasie, na lekcji, lecz
817 XVII |           poprzewracany, w szafach nigdy nie otwieranych uwięziony. Wiśnicki
818 XVII |             pedagog - rozumiejący, że to nie szkoła uczy, lecz uczniowie
819 XVII |               oni tego najczęściej wcale nie dostrzegali. Opowiadając
820 XVII |          niewłaściwym i bardzo brzydkim. Nie będę im tego zabraniał,
821 XVII |                  zabraniał, tak samo jak nie zabraniałbym swemu przyjacielowi
822 XVII |                  widział, że przyjaciel, nie spostrzegając tego, ma wstąpić
823 XVII |                   ma wstąpić w rynsztok, nie mógłbym się powstrzymać
824 XVII |                  palenia powstrzymać się nie mogą, że od jutra podczas
825 XVII |               łokciami i milczeli. Żaden nie wiedział, czy to żart, czy
826 XVII |        dziesięcio-minutową pauzę), żaden nie poszedł palić skrycie, w
827 XVII |         zbiegowisko, że krokiem postąpić nie mógł. Ściśnięty został ze
828 XVII |              Ostatecznie i malca żadnego nie dosięgnął, i papieros stracił.
829 XVII |              nieudanej próbie już dalsze nie nastąpiły. Nawet stary Jan
830 XVII |                  to żart i z miejsca się nie rusza. Ale rozkaz powtarzają
831 XVII |            kolegów. Rektor udaje, że ich nie słyszy.~To znów zdarzały
832 XVII |                krzyknięcie spod ławki na nie lubianego nauczyciela: "
833 XVII |               duszom poczucie jedności - nie pozwalały wyjawiać przed
834 XVII |        najokropniejsze, ale jeden karany nie będzie!...~Za rządów Madeja
835 XVII |                 tym.~- I zaklęli się, że nie powiedzą, kto to zrobił...~-
836 XVII |                 no zgadnij przez kogo?~- Nie mogę zgadnąć, co on powiedział...~-
837 XVII |                    niech pan rektor tego nie robi!~- Ale w takim razie
838 XVII |                robi!~- Ale w takim razie nie będę wiedział, kto naprawdę
839 XVII |             Ponieważ jednak Dobrosielski nie ucieka od konfrontacji z
840 XVII |              donosiciela przed Wiśnickim nie stanąć.~Pod kierownictwem
841 XVII |            umoralniła i wyszlachetniała. Nie słyszało się nigdy o żadnym
842 XVII |             Salamonowicz był w rozpaczy, nie mogąc mimo potrojonej czujności
843 XVII |                 wszakże cofał je, włosów nie tknąwszy. Zaniechał też
844 XVII |              swym postępowaniu odmieniać nie potrzebował, zawsze był
845 XVII |             zbyteczna, gdyż żaden z nich nie wykraczał nigdy przeciw
846 XVII |             przyzwoitości, obowiązującym nie tylko uczniów względem nauczycieli,
847 XVII |             nastąpią, niczym się od nich nie różniły...~
848 XVIII|                  niepokoju.~Pan Pawlicki nie lubi gości przybywających
849 XVIII|                wyłącznie na przechadzkę. Nie lubi ich zwłaszcza w godzinach
850 XVIII|                  każdej takiej "wizycie" nie może doliczyć się kwiatów
851 XVIII|                  do ogrodu drzwi za sobą nie zamykali. Korzystały z tego
852 XVIII|           niedorzeczne są jego obawy!~To nie "knoty" przyszli, nie urwisy,
853 XVIII|                 To nie "knoty" przyszli, nie urwisy, nie zrywacze kwaśnych
854 XVIII|             knoty" przyszli, nie urwisy, nie zrywacze kwaśnych jabłek,
855 XVIII|                zrywacze kwaśnych jabłek, nie otrząsacze robaczywych gruszek.
856 XVIII|       słodko-kwaskowate!~Poważny nastrój nie odebrał im apetytu.~W tym
857 XVIII|      Kozłowskiego. Jego żywy temperament nie znosi wszelkiej płaczliwości.~-
858 XVIII|                to jutro koniec świata?~- Nie, ale dzień ważny...~- Opuszczamy
859 XVIII|                 się, może już się więcej nie zobaczymy...~- Ha - wykrzykuje
860 XVIII|             zerwać, ani zębami przegryźć nie można.~- Osa, mów wyraźniej.
861 XVIII|               sypią.~- Czy to znaczy, że nie masz pieniędzy? - pyta naiwnie.~-
862 XVIII|                   kiedy mój ojciec także nie ma!~Sprężycki milknie. W
863 XVIII|              Sprężycki milknie. W głowie nie może mu się pomieścić, żeby
864 XVIII|             mogli być na świecie ojcowie nie mający pieniędzy.~- Cóż
865 XVIII|           Chłopcy zaczynają się śmiać.~- Nie śmiejcie się. To dobry kawałek
866 XVIII|               Zwyczajnych kozłów do lasu nie puszczają, boby zniszczyły,
867 XVIII|              głos - żartuje - przecieżem nie ryba.~- Gadaj: co będziesz
868 XVIII|                 a jak się naje, toby nic nie robił. ~Śmieją się. Osowski
869 XVIII|                 skończeniu szkoły?~- Nic nie myślę. Albo ja głupi myśleć?
870 XVIII|               się kształcić?~- Co to, to nie! Mam już tej nauki po dziurki
871 XVIII|                  rumiany i okrągły, choć nie dość jeszcze rozdęty, żeby
872 XVIII|           stanowczego powiedzieć o sobie nie umie. Ojciec jego ma garbarnię -
873 XVIII|           złotych!... Zdumienie chłopców nie ma granic. Kto by przypuszczał,
874 XVIII|              żadnej świeckiej "karierze" nie myśli, postanowił bowiem
875 XVIII|                ma losem jego pokierować.~Nie brak i takich, co mówią
876 XVIII|             wręcz, że tymczasem o niczym nie myślą i myśleć nie chcą,
877 XVIII|                niczym nie myślą i myśleć nie chcą, że dość się w "sztubie"
878 XVIII|              wszystkim muszą - odpocząć.~Nie wszyscy, co kiedyś razem
879 XVIII|                  do czwartej klasy nawet nie dociągnąwszy - umarł.~Kataryniarz-Olszewski
880 XVIII|                ostatniego poradzić na to nie mogła.~...Wszyscy obecni
881 XVIII|           chcecie? - odkrzykuje, z kolan nie wstając. - Nie przeszkadzajcie
882 XVIII|                   z kolan nie wstając. - Nie przeszkadzajcie mi! Znalazłem
883 XVIII|                rzeczy tak dalekie!....~- Nie tak bardzo. Jutro nauki
884 XVIII|        uniwersytecki. A i na tym jeszcze nie koniec.~- Pi, pi, pi...