Part

 1 III |        Gdy Luceński popisywał się swym nosowym wymawianiem - on
 2 IV  |     myśleli, że inspektor zagrzmi swym basem potężnym - on jednak
 3 VI  |           nieco skromniej, jednak swym świetnym, perłowym, tuszowoczarnym "
 4 VII |     szacunkiem myśli o poezji i o swym starym nauczycielu. Ale
 5 VIII|    Olbrzym jest niemal przerażony swym szczęściem. Nieoczekiwany
 6 IX  |           młodości i - nie żałuje swym pensjonarzom "wiktu".~Jednak
 7 XI  |        nicponie? - grzmi od progu swym basem urzędowym. Prymus
 8 XII |       nadzwyczajną uprzejmością i swym wykwintem niesfornych chłopców
 9 XII |          jak przed inspektorem, w swym niebieskim, przez deszcz
10 XIII|     jednak tajemniczy flakonik na swym miejscu pozostał - i dotąd
11 XIV | szepleniącym głosem rzuca stamtąd swym pomocnikom krótkie, energiczne,
12 XIV |          gdy ojcowie ugaszczają w swym refektarzu "matadorów" z
13 XIV |       żeby idąc do niego, w sercu swym nie krył zdrady. Bóg obdarzył
14 XV  |          ciężką rękę na stoliku i swym głębokim, tym razem od tłumionego
15 XV  |       Tymczasem niepowstrzymany w swym biegu czas sprowadził na
16 XVI |   naprawdę jest zuch, a kto tylko swym zuchostwem ludziom oczy
17 XVI |      wręcz przeciwne i wykonawcom swym oraz innym osobom zamiast
18 XVII|        Wiśniewski, prefekt, nic w swym postępowaniu odmieniać nie