Part

 1 II   |  najgłośniej jak może odpowiada:~- Moje nazwisko: Mieszkowski Piotruś!...~-
 2 XII  |     Syrokomli.~Gdzie wy, jasne dni moje, moje szkolne czasy,~Kiedy
 3 XII  |          Gdzie wy, jasne dni moje, moje szkolne czasy,~Kiedy serce
 4 XIV  |            westchnął.~- To prawda, moje dziecko. Ale czy sądzisz,
 5 XIV  |  przytrafiło kanarkowi sąsiadów.~- Moje dziecko - mówi ksiądz, biorąc
 6 XIV  | braciszkowie moi"... "siostrzyczki moje"...~Chłopiec, przyjrzawszy
 7 XIV  |     zwrócić.~- Zatrzymaj go sobie, moje dziecko. Niech ci będzie
 8 XIV  |          jakby odmłodzoną.~- Dziś, moje dziecko - ciągnie dalej -
 9 XIV  |            przypomnisz sobie słowa moje i znaczenie ich lepiej zrozumiesz... ~
10 XIV  |            po czole.~- Żegnam cię, moje dziecko. Żalu do ciebie
11 XVII |            głosem:~- Mam nadzieję, moje dzieci, że się wzajemnie
12 XVII |            Albo:~- Jeśli uważacie, moje dzieci, że wam zimno, to
13 XVII |               Kiedy tak, to idźże, moje dziecko, i pomóż mu... ~
14 XVII |        Baranowski.~- Czego chcesz, moje dziecko? - pyta dobrotliwie
15 XVII |         zajęcie.~- Zadziwiasz mię, moje dziecko! - mówi zdejmując
16 XVII |     powtórzy!...~- Masz słuszność, moje dziecko - mówi rektor. -
17 XVII |         Więc idźże sobie z Bogiem, moje dziecko. ~Chłopiec o pokręconym
18 XVIII|          po dziurki w nosie. Niech moje wrogi uczą się. Niech tłumaczą