Part

 1 I   |             i z wyraźną już złością krzyczy na spóźniających się. Krzyczy
 2 I   |       krzyczy na spóźniających się. Krzyczy długo, zajadle, potem w
 3 II  |      Nazywam się Kozłowski Karol! - krzyczy miniaturowy kolosik. - A
 4 III |                 Kapuściane głowy! - krzyczy profesor. - Drewniane języki!
 5 VIII|           panie święty, dosyć!... - krzyczy prefekt uszy sobie zasłaniając. -
 6 XI  |        ziewnął szeroko.~- Durniu! - krzyczy, dostrzegłszy to, Izdebski. -
 7 XI  |             Ach, tak, panie, tak! - krzyczy na całe gardło. - Co wirabiacie,
 8 XI  |             Ach, tak, panie, tak! - krzyczy doprowadzony do ostatniej
 9 XI  |             i potłukły się okulary. Krzyczy, klnie, wymachuje laską,
10 XIII|              Dzielni! dzielni!... - krzyczy rozpromieniony Sprężycki. -
11 XIV |          nachodzi w nocy, tarmosi i krzyczy: "Oddaj, coś zabrał!"...~-
12 XIV |             cofnął.~- Jest! jest! - krzyczy, razem z tryumfem i przestrachem. ~
13 XIV |          Oszalałeś, panie święty! - krzyczy prefekt. - Przecie Jasiek
14 XVI |       Balonikiem", i cienkim głosem krzyczy:~- Poczekajcie!~- Czego
15 XVI |              spełnią.~- Spełnimy! - krzyczy głośno bohaterska trójka.~-
16 XVI | zaciśniętymi.~- Głupcy jesteście! - krzyczy - swoje kpinki i przytyki
17 XVI |                  Słuchaj, Bronek! - krzyczy już zły naprawdę Sprężycki -
18 XVI |           twórcy?~W odpowiedzi chór krzyczy wrzaskliwie, lecz jednozgodnie:~-