Part

 1 II   |            musi...~O Adamie! o Ewo! Jakże was serdecznie te wszystkie
 2 VII  |      powtarza echem wielokrotnym...~Jakże przyjemny wiaterek przeciąga
 3 VIII |            dysząc i wzdychając. Uf! jakże go męczy gramatyka łacińska!
 4 VIII |           męczy gramatyka łacińska! Jakże go wyczerpują ułamki dziesiętne
 5 VIII | kilkakrotnie "poklepał" po plecach.~Jakże silnie Wroński odczuł tę ",
 6 X    |             targi! W tych warunkach jakże tu mogą nie kwitnąć wodne "
 7 XII  |             równie silnie, jak one. Jakże by pragnął uścisnąć, ucałować
 8 XIII |       Czytuje wam swoje poezje?~- A jakże. Wczoraj czytał powiastkę,
 9 XIII |       jaskółki już przyleciały?~- A jakże. Wczoraj to się nawet czubiły
10 XIII |    Dowiedział się o tym przyjaciel. Jakże nie ulżyć cierpiącemu! jakże
11 XIII |        Jakże nie ulżyć cierpiącemu! jakże nie pocieszyć opuszczonego!
12 XIII |            swojej.~- Co wygadujesz! Jakże mógłbyś to zrobić?~- Alboż
13 XIV  |             Obiecałeś przecie!... A jakże!... Cóżeś zobaczył?... co?...~-
14 XIV  |         chciał ściśle go wypełniać, jakże fatalnie zacieśniłoby się
15 XVI  |             śmieje się i arbiter.~- Jakże zatem - pyta ostatni - zapatrujesz
16 XVII |         swego wykładu. A ten wykład jakże był prosty, przystępny,
17 XVIII|              czapkę łap i kwita!...~Jakże bardzo myli się pan Pawlicki!
18 XVIII|       bardzo myli się pan Pawlicki! Jakże bezpodstawne i niedorzeczne