Part

 1 I   |                                 I. Dzwonek szkolny~- Dendele!... Dendele!...~
 2 I   |            dendele!... dendele!...~Dzwonek odzywa się to głośniej,
 3 I   |         pięciominutowym odpoczynku dzwonek z nową siłą, i z wyraźną
 4 I   |          Gęba.~- A co?~- Słyszałeś dzwonek?~- Aha!~- To ci dopiero
 5 I   |           do mszy, uderzył mocno w dzwonek, zagrzmiał z góry akord
 6 I   |           od ósmej do dziewiątej".~Dzwonek spełnił, co do niego należało.
 7 I   |         Gembarzewski, Gomulicki...~Dzwonek zrobił swoje - teraz może
 8 I   |    Poczciwy, czujny, niezmordowany dzwonek! Ileż pokoleń budzi wytrwale
 9 I   |       słowa znaczeniu!~Mieszka ten dzwonek wysoko, na jednej z wież
10 I   |           Kto wie, czy nie ten sam dzwonek przed dwustu kilkudziesięciu
11 I   |      drugie stulecie zabiera", jak dzwonek ów usłyszawszy, stają w
12 I   |          nim umiera, temu jest ten dzwonek nieodstępnym przez całe
13 XI  |        uczniach.~I znów odzywa się dzwonek; odbyć się ma czwarta z
14 XI  | niezwykłych i w głośnych krzykach.~Dzwonek szkolny kładzie kres tym
15 XV  |    prawdziwą słuchających uciechą. Dzwonek szkolny kładł koniec niewinnemu,
16 XVII|        dźwięków dawniej mu obcych. Dzwonek szkolny nie krzyczał już
17 XVII|       ucierał się z Czeczeńcami.~I dzwonek szkolny innym teraz głosem
18 XVII| przyprowadził.~Mówiąc to, sięga po dzwonek.~- Panie rektorze! - jęczy