Part

 1 II   |          obiema rękoma o poręcz - wzrokiem melancholijnym ściga przepływające
 2 IV   |          badawczym i podejrzliwym wzrokiem w Sprężyckiego wpatrywać
 3 IV   |        prawdę. Pełnym współczucia wzrokiem objęli nieszczęśliwą, jakby
 4 IV   |    książką do kolegów mierząc ich wzrokiem pełnym pogardliwej wyższości!~
 5 X    |           na fale wianków i gonić wzrokiem za odpływającymi, aż w dali
 6 XII  |       stoi, wpatrując się w poetę wzrokiem pełnym ukochania i zapału.~
 7 XII  |            do głębi przenikającym wzrokiem uśmiecha się...~Ach! do
 8 XIII |         wziąłeś? - pyta wskazując wzrokiem bez.~- Połowa z ogrodu benedyktynów;
 9 XIII |       okna nie zasłaniał. Zatonął wzrokiem w błękitach nieba - pierś
10 XIV  |            niedowiarku!~Mierzy go wzrokiem złowieszczym, potem spluwa
11 XIV  |        Dalej można sięgać jedynie wzrokiem.~Tylko najodważniejsi i
12 XV   | Przebudził się nauczyciel, mętnym wzrokiem powiódł po wszystkich, a
13 XV   |    wściekłym i pełnym przerażenia wzrokiem - nagle machać zaczął rękami,
14 XVI  |          piątoklasista, wskazując wzrokiem chłopca siedzącego nieco
15 XVII |           nogi, przyglądał im się wzrokiem pogardliwie nienawistnym -
16 XVII |         powiódł jasnym, życzliwym wzrokiem po niebieskich mundurkach
17 XVIII|            wpatruje się wytężonym wzrokiem w kwiat jakiś. Usłyszawszy