Part

 1 I    |         końcu - dajcie mi pokój. Mam was dosyć!~Na ulicach zaniebieszczyło
 2 II   |         i zakłopotania.~- Co nie mam lubić! - odpowiada tamten.~-
 3 II   |    tamten.~- To przyjdź do mnie. Mam cały worek.~- Oho! A gdzie
 4 II   |  uważając sprawy za skończoną.~- Mam piłkę... Chcesz?~- Iiii...
 5 II   |        odzywa się sceptycznie.~- Mam cały garnek.~- Nie gadaj!~-
 6 II   |          Naprawdę dasz?~- Co nie mam dać! I orzechów dołożę.~
 7 IV   |  wybrańcom losu, w obecności ich mam i cioć, wręczono nagrody
 8 VII  |       filozoficznie".~- Dlaczego mam być głupi? - zapytał bez
 9 VII  |       mówię jego Powrót na wieś, mam łzy w oczach. Zawsze też
10 XIII |          czytaj, kochany Bronku! Mam tu pod poduszką książkę -
11 XIII |         Trochę dalej.~- Aha, już mam!~Rozpoznawszy stanowiska
12 XIV  | Zobaczyłem wówczas jedną rzecz i mam już dosyć tej wody i tej
13 XIV  |      dziecko. Żalu do ciebie nie mam - i ty go nie miej do mnie.
14 XV   |      swego uczucia.~- Bo i za co mam go lubić? Jak zły, to porównywa
15 XVII |     szczerym i prostym głosem:~- Mam nadzieję, moje dzieci, że
16 XVIII|     szczecinka.~- To się wie, że mam głos - żartuje - przecieżem
17 XVIII|      kształcić?~- Co to, to nie! Mam już tej nauki po dziurki