Part

 1 I    |             Mają tylko tyle czasu, ile trzeba na zrzucenie płaszczów,
 2 III  |          osypaną, osowiałą, unika, ile tylko może, towarzystwa
 3 IV   |         natomiast bali się go oni. Ile razy jakieś kółko żywo o
 4 VII  | nasiąknięty poezją XVIII wieku, że ile razy wraca ze szkoły, deklamuje
 5 VII  |            Karpiński mnie wzrusza. Ile razy mówię jego Powrót na
 6 VII  |        chcę, powtarzać go muszę. A ile razy go powtarzam, zawsze
 7 IX   | wydzielając codziennie tyle tylko, ile potrzeba na śniadanie, obiad
 8 X    |          oddycha, wierzga piętami, ile ma siły. Nie zaniedbuje
 9 XI   |      Przyniosłeś?~- Przyniosłem.~- Ile?~- Sześć.~- Mało... ja dwanaście.~-
10 XI   |          smakiem. Mogę mieć darmo, ile zechcę. Żeby mnie tylko
11 XII  |        bukietów, które podskakują, ile razy bryczka o wystający
12 XIV  |        Sprężycki starając się głos ile można zmienić.~- A tyś co
13 XIV  |         księdza prefekta poznanym, ile, że skłamał. Nienawidzi
14 XIV  |            że towarzystwa ludzi, o ile może, unika, że nawet ze
15 XVII |           łóżeczko, ale pomyślcie: ile was tu czeka przyjemności
16 XVIII|         nich - niebieski mundurek. Ile huknięć, tyle mundurków.~-