Part

 1 XVI|  uciszyła się, zabiera znów głos Kuszkowski, ten, co wystąpił z zasadniczym
 2 XVI|        pójścia nocą na cmentarz. Kuszkowski jest z wyższej klasy, co
 3 XVI|   dopytuje z surową wyniosłością Kuszkowski.~- Po wtóre: Kozłowski nie
 4 XVI|       ironicznie:~- A czy to pan Kuszkowski myśli, że pójść na cmentarz
 5 XVI|       Przyjdźcie, to zobaczycie.~Kuszkowski zdjął czapkę, wyjął z kieszeni
 6 XVI|   powiedział. Na próżno jednak i Kuszkowski, i towarzysze oczekują bliższych
 7 XVI|         To prawda - przytwierdza Kuszkowski - choroba zjadła naszego
 8 XVI|          objawy szacunku odbiera Kuszkowski, ubrany w szaty cywilne,
 9 XVI|      wody skakać.~- Zuch! - mówi Kuszkowski, przez pół do siebie, przez
10 XVI|        Spodziewam się - zauważył Kuszkowski dobrotliwie - żeś tego nie
11 XVI|       tym sądzicie? - zwraca się Kuszkowski do obecnych. - Co do mnie,
12 XVI| pamiętasz?~- No tak - potwierdza Kuszkowski, którego zatrzymano.~- Obiecałeś
13 XVI|  Dembowski.~- O jednym tylko pan Kuszkowski zapomniał. Nagrody zdobywają
14 XVI|       kolega. - Niech jednak pan Kuszkowski dowie się, kto tu naprawdę
15 XVI|         inny.~- Panowie! - grzmi Kuszkowski, dochodząc widocznie do