Part

 1 III |        Nauczyciel niemieckiego, Effenberger, pomimo bardzo krótkiego
 2 III |    panie, tak..."~Otóż profesor Effenberger, dojrzawszy przez silne
 3 III |   wiedząc, że do niego mówiono.~Effenberger zaperzony zeskoczył z katedry,
 4 III | Zabacułem...~- Klasa w śmiech - Effenberger zaś, nic zrozumieć nie mogąc,
 5 III |      zapomniał, jak się nazywa!~Effenberger oczy wytrzeszczył - klasa
 6 VII |        mgła paskudna i kiedy to Effenberger wyrzucił za drzwi Kamińskiego,
 7 IX  |       tam gościem jest profesor Effenberger, którego energiczne "raz,
 8 XI  |       trzciną, wkracza profesor Effenberger.~- Ach, tak, panie, tak! -
 9 XI  |        w pudełkach chrabąszcze.~Effenberger siada na katedrze i w tejże
10 XI  | doprowadzony do ostatniej pasji Effenberger i wyciąga rękę, aby chwycić
11 XI  |       po rękach, twarzy i szyi.~Effenberger cofa szybko rękę, a przy
12 XI  |      mowy nawet nie ma. Zresztą Effenberger, wyczerpawszy swój zapas
13 XII |   grzmoceniem trzciną w stolik, Effenberger krzykiem i wymyślaniem,
14 XVII|        hojnie szafował profesor Effenberger, zostały przezeń zastąpione