Part

 1 ZeSt|     z nowym westchnieniem:~- Ach, gdyby ten kołnierz umiał
 2 III |      Klasa uszy nastawiła.~- Ach, Mosakowski!... - westchnął
 3 III |    spotęgował się jeszcze.~- Ach, ty, tak, panie, tak!...
 4 III |   zanosiła się od śmiechu.~- Ach, ty, tak, panie, tak! -
 5 III |      własne Name zapomniala? Ach, ty oszol!~- Czegoooo? -
 6 V   | pytania. - Com ja widział... ach! com ja widział!...~- Gadajże,
 7 V   |      Już po naszym Wojtku... Ach! Już umarł!... Już w trumnie
 8 VIII|     głowę przed nią pochyla.~Ach! trzeba widzieć obu chłopców
 9 X   |   dali błękitnej przepadną - ach! to okropne! Mieszkańcom
10 XI  |      profesor Effenberger.~- Ach, tak, panie, tak! - krzyczy
11 XI  | przytakujące Sprężyckiemu.~- Ach, tak, panie, tak! - krzyczy
12 XII |     wzrokiem uśmiecha się...~Ach! do śmierci nie zapomni
13 XIII|    Ja! Przyniosłem ci bzu.~- Ach, daj go, daj!~Chory ożywił
14 XIII|      z posiadania tajemnicy. Ach! Wiedzieć coś takiego, co