Part

 1 III |             klasa zanosiła się od śmiechu.~- Ach, ty, tak, panie,
 2 III |     okrzyki oburzenia lub wybuchy śmiechu szyderczego, w jednym zaś
 3 VIII|        olbrzyma, pokładają się od śmiechu.~Niedługo potem przypadła
 4 VIII| Kucharzewski przerywa mu wybuchem śmiechu.~- Wiesz, Wrono, że to paradne!
 5 XI  |           mogą powstrzymać się od śmiechu. Odzywają się zewsząd głosy
 6 XI  |            z hałasem, z wybuchami śmiechu, z głośnym potrząsaniem
 7 XI  |        któremu towarzyszą wybuchy śmiechu... To jakiś figlarz strachliwemu
 8 XI  |           przysiadają do ziemi od śmiechu.~Po zachodzie słońca brzęk
 9 XIII|       powstrzymać się od głośnego śmiechu. Jest coś rozrzewniającego
10 XIV |         głośnych ani tym bardziej śmiechu.~Księża mruczeli pacierze,
11 XIV |      uczniowie. Bajki to są godne śmiechu. Jedno tylko pewne, że ten
12 XV  |         miał z miejsca, które dla śmiechu chyba nazwał ktoś ogrodem,
13 XVII|            więcej za to szczerego śmiechu i spokojnego zadowolenia.~