Part

  1 Aut  |            dowiadywała się z niej, jak to szkoła polska wyglądała,
  2 Aut  |          których wspomnienie dotąd jak zmora cięży nad nami.~Jest
  3 ZeSt |         gdy wasz ojciec był takim, jak wy, uczniakiem...~Chłopcy
  4 ZeSt |       starali się wyobrazić sobie, jak wyglądał ich ojciec w niebieskim
  5 ZeSt |            mundurka?"...~- Jeszcze jak, kochany tatusiu!... Zaraz
  6 I    |          śpi jeszcze, nakryte mgłą jak pierzyną. Godzina zaledwie
  7 I    |      Żydówki.~- Na jednej nodze!~- Jak bocion!~Kilka dziewuch pędzi
  8 I    |          porze unosi się to prosta jak obelisk, to maczugowato
  9 I    | rozszerzająca się, to rozpryśnięta jak fontanna, to spiralnie skręcona,
 10 I    |             urywa w jednej chwili, jak człowiek, który głośno i
 11 I    |            bo inaczej... Zresztą - jak się wam podoba! Możecie
 12 I    |            okienek. Jest wysmukły, jak kleryk w obcisłej sutannie,
 13 I    |          drugie stulecie zabiera", jak dzwonek ów usłyszawszy,
 14 I    |           dzwonka benedyktyńskiego jak starego, dobrego przyjaciela
 15 II   |          go do środka. Malec wpada jak kartacz na środek klasy,
 16 II   |             gdyż za to "biją".~- A jak wejdzie inspektor, wstać,
 17 II   |          zaczyna mocować się z nim jak siłacz cyrkowy.~Z całego
 18 II   |      zresztą w klasie kilku takich jak on. Odbijają od tłumu nieśmiałych,
 19 II   |          biegające w prawo i lewo, jak u myszy schwytanej w pułapkę;
 20 II   |        pośpiechem ser, najgłośniej jak może odpowiada:~- Moje nazwisko:
 21 II   |       wyraża zupełne ogłupienie.~- Jak nie, to nie! - przemawia
 22 II   |             Do domu ma blisko, ale jak zawsze, nie idzie doń prosta
 23 II   |            i ucieszyć się, widząc, jak pada, fikając gołymi tłustymi
 24 II   |            nożynami...~Nie wiadomo jak i kiedy znalazł się na moście
 25 II   |        cały garnek.~- Nie gadaj!~- Jak Bozię kocham! ~Kozłowski
 26 II   |            odtąd Kozłowskim...~- A jak?~- Mów do mnie po prostu: "
 27 III  |          osobą płci żeńskiej, taką jak ich matki i babcie, i uczuwali
 28 III  |        wymawiać inaczej: nosowo... jak najbardziej nosowo: 1'enfaant!...
 29 III  |            na chwilę tak czerwony, jak jego peruka. Potem chwycił
 30 III  |      Profesor walił trzciną w stół jak Jupiter tonans. Wśród grzmotów
 31 III  |  największych krzykaczów w szkole. Jak wszyscy nauczyciele niemczyzny,
 32 III  |            krzyczał - natichmiast! jak najpręsej! w pól minuta!...~
 33 III  |            ty, tak, panie, tak!... jak sze nazywasz?~Ale tamten
 34 III  |          żąda... żebyś powiedział, jak się nazywasz!~Księżopolczyk
 35 III  |        Pierwszy uczeń wyprężył się jak struna i cienkim głosem
 36 III  |         prosorze, że on zapomniał, jak się nazywa!~Effenberger
 37 IV   |         ale on niedostępny pokusom jak Kato. Jednak nie pogardza
 38 IV   |        dbał.~Był zaś z natury żywy jak skra, równie biegły w wymienianiu
 39 IV   |          jedną całość nie spoił!), jak w prawidłach "palanta" i "
 40 IV   |    Sprężycki, uprosiwszy kolegów o jak największą spokojność, wystąpił
 41 IV   |            klasy, żeby im pokazać, jak to się tańczy "polkę-ułankę".
 42 IV   |         poważny, groźny, z wydętym jak balon brzuchem, z wysuniętą
 43 IV   |      krzaczastymi brwiami zabłysły jak u tygrysa.~- Kto to powiedział? -
 44 IV   |        Ostatni siedział spokojnie "jak trusia" - blady, zimny z
 45 IV   |    rozdawczyniami nagród były damy jak na turniejach średniowiecznych)
 46 IV   |          pozostał sam, rażąco sam, jak człowiek zadżumiony, od
 47 IV   |         Sztywnym krokiem, z twarzą jak zawsze bladą i zimną, ale
 48 IV   |        której biła łuna.~Przeszedł jak tryumfator dwie ulice "pryncypalne",
 49 IV   |        przypomnienia:~- Pamiętasz, jak Sprężyckiego pozbawiłeś
 50 IV   |    prymusostwa? Masz!~- Pamiętasz, jak "wydałeś" Kozła przed inspektorem?
 51 IV   |    inspektorem? Masz!~- Pamiętasz, jak oszczekałeś Mieszka przed
 52 IV   |            jęczał głucho, a czasem jak wąż groźnie syczał...~Po
 53 V    |          zagadywali - to ty wiesz, jak się robi szafę?~- A... wiem.~-
 54 V    |     tłumaczył im metodą poglądową: jak to powstają stoły, łóżka,
 55 V    |       każda sztuka była wykończona jak najdokładniej, mocno sklejona
 56 V    |      będzie. Mój "tatko" nie lubi, jak mu kto w robocie przeszkadza.
 57 V    |      zapewniam was, że nie kłamię. Jak ojca kocham, jak Matkę Boską
 58 V    |           kłamię. Jak ojca kocham, jak Matkę Boską kocham: widziałem
 59 V    |          on leżał w niej wygodnie, jak w łóżku, łokciem wspierając
 60 V    |    przeraziły. Trzęśli się wszyscy jak galareta i starali umieścić
 61 V    |        przewracając, poszturgując, jak garść wystrzelonych kartaczów
 62 V    |          zmartwychwstańca. Prosto, jak zawsze, trzymał swą dużą
 63 VI   |           tytułami. Proszą go o to jak o łaskę największą. Gdyby
 64 VI   |      tamten - że Mickiewicz pisał "jak kura pazurem"...~Welinowicz
 65 VI   |       każdy kancelista "sztychuje" jak sam Łypaczewski!~W gromadce
 66 VI   |      Koledzy milczeli nie wiedząc, jak się zachować...~Sprężycki
 67 VI   |      niebieskie mundurki poczęły i jak by sobie radziły bez kolegi "
 68 VI   |         pracuje wyłącznie dla idei jak Welinowicz i Konopka. Za
 69 VI   |           co mu dadzą. Wygląda zaś jak głodomór. Twarz ma szeroką,
 70 VI   |          robót wyjątkowych, takich jak "woskowanie" piór i ich "
 71 VI   |           które tną się na długie, jak najcieńsze paski, te zaś
 72 VI   |        znawców wysoko ceniona. Ale jak trudne, mozolne i... wstrętne
 73 VI   |         całych godzinach, podobnie jak i oni, porusza szczękami.
 74 VI   |        daje się w palcach ugniatać jak wosk.~Małe kulki tego ciasta
 75 VI   |     naleśnika zlepiają się ze sobą jak najszczelniej, z pozostawieniem
 76 VII  |          wierszu sielankowym. Żywy jak iskra, zawsze figlować gotowy,
 77 VII  |           od chłodnego strumienia. Jak pachnie mięta wśród gęstej,
 78 VII  |           wśród gęstej, puszystej, jak aksamit miękkiej i połyskującej
 79 VII  |       nakrochmalonych kołnierzyków jak z wielkiej porcelanowej
 80 VII  |          niż latem. Jest tak samo, jak szyby, zmatowany, głuchy.
 81 VII  |             zmatowany, głuchy. Ale jak zawsze, przelewa się rytmicznie,
 82 VII  |       działa na młodych słuchaczów jak muzyka.~Nauczyciel czyta:~
 83 VII  |          czym stara się naśladować jak najwierniej jęczący głos
 84 VII  |           gotowi są nawet figlować jak zwykli ludzie. Jeden Skowroński
 85 VII  |         mojej zajrzała okienko?~O, jak ślicznie z twej twarzy promień
 86 VII  |            promienieje zachwytem i jak żółw ze skorupy wychyla
 87 VII  |   Kucharzewskiego każde "r" warczy jak brytan na łańcuchu, każde "
 88 VII  |    łańcuchu, każde "z" i "s" syczy jak żądło wężowe, każde "wi", "
 89 VII  |          wi", "wia", "wie" gwiżdże jak kartacz lecący - a w wyrazie "
 90 VII  |   postawiony na "mecie" kręcił się jak wrzeciono i podskakiwał,
 91 VII  |       trudno było trafić go piłką, jak zabić kulą jaskółkę w locie.
 92 VII  |       zauważył tylko:~- Iiiii...~- Jak stary zacznie prawić o swoim "
 93 VII  |              śpiewaku Justyny", to jak Bozię kocham, język gryzę,
 94 VII  |           Witek? Przekonałeś mnie. Jak Bozię kocham, przekonałeś.
 95 VII  |        Skowrona wierszów, które... jak by to powiedzieć?... świdrem
 96 VII  |     świdrem wkręcają się w głowę - jak na przykład niektóre śpiewki
 97 VIII |            za trudne; ja nie wiem, jak to będzie po~francusku.~-
 98 VIII |       Kucharzewski staje w miejscu jak ściągnięty uzdą rumak. Przez
 99 VIII |     prefekt z udaną zawziętością - jak mogłeś pozbawić kolegę najpotrzebniejszej
100 VIII |         nie wychodzi, lecz skulony jak kariatyda, powtarza wciąż
101 VIII |         nie było komu go zastąpić. Jak ptaki, gdy ujrzą drzwi klatki
102 VIII |          Pulvis, panis, piscis..." Jak Bozię kocham, nie wytrzymam!~
103 VIII |            niej oddala kiwając się jak Żyd nad Talmudem. Idzie
104 VIII |     gestykulacją, potężnym głosem, jak odę Naruszewicza. Tegoż
105 VIII |       wytrząsając czerwoną chustką jak sztandarem - musiałeś dziś
106 VIII |         wstać z łóżka. Odpowiadasz jak z nut. - Baczność, uwaga,
107 VIII |          jakiejś olbrzymki, silnej jak Samson i Herkules w jednej
108 VIII |      tamten stoi przy nim, śledząc jak najpilniej oczyma każde
109 VIII |           przejęty olbrzym wygląda jak słoń prowadzony przez kornaka.~
110 VIII |          rozkładając - a żółciutka jak złoto dukatowe...~Nazywa
111 VIII |        zaczynają biegać po ogródku jak rozhasane na łące źrebce.
112 IX   |            mieszczańskich, czyli - jak się mówi powszechnie - "
113 IX   |            ty się, głupi, nie bój! Jak cię fater wyrwie, patrz
114 IX   |     dopasowanym. Trudno zrozumieć, jak w tych kilku niskich, w
115 IX   |          bezdenna otchłań czystego jak kryształ błękitu. Zdaje
116 IX   |         dym z komina kręci w nosie jak tabaka.~Żadna z dam nerwowych
117 IX   |    pewnością przed jednym i drugim jak pies przed kijem. Ale że
118 IX   |           Władza będzie wiedziała, jak z tym postąpić.~"Nieporządki"
119 X    |            się po trosze wszędzie, jak kaczki - w dwóch wszakże
120 X    |         Przez pewien czas widać go jak, zalewany pianą, walczy
121 X    |             i siadł na nim skulony jak żaba.~W tej chwili wydaje
122 X    |          cielistej przedstawia się jak coś znikomego, słabego,
123 X    |          wygiętymi stopami trzymać jak najkrzepciej śliskiego drzewa.~
124 X    |           głową w klin i wyprężony jak cięciwa, przesuwając ostrożnie
125 X    |        postać pływaka.~Ocieka wodą jak tryton, rzuca głową, parska
126 X    |       wysiłku na powierzchni wody, jak jabłko, gdyby tylko miał
127 X    |            znika pod wodą.~Szybko, jak błyskawica, Kozłowski przesadza
128 X    |           przesadza poręcz mostu i jak stał, w mundurze i czapce,
129 X    |           Ale rzeka była wszędzie, jak okiem sięgnąć, rozpaczliwie
130 X    |           przyszedł do klasy, taki jak zawsze: spokojny, trochę
131 X    |           nogach: Kozioł taki sam, jak zawsze, Piotruś nieco szczuplejszy
132 X    |          ratunku. Niestety! Rzeka, jak okiem zasięgnąć, była pokryta
133 X    |            zgromadzili, puścił się jak strzała brzegiem rzeki.~
134 X    |    rozemknął oczy i głosem cichym, jak szelest liści, szepnął:~-
135 X    |          przez długi czas ukrywano jak najstaranniej przed Lutkiem.
136 XI   |            mu nie pozostaje.~A tu, jak na złość, profesor Żebrowski
137 XI   |      latającego - ręce doń wyciąga jak do przyjaciela, jak do wybawcy...~
138 XI   |        wyciąga jak do przyjaciela, jak do wybawcy...~Już się teraz
139 XI   |            ręką wciąż podniesioną, jak u wodza naczelnego. - Korneliusza
140 XI   |          Smoliński! - pada komenda jak wystrzał.~Smoliński patrzył
141 XI   |           tylko o amo!~Ale tamten, jak puszczona w ruch pozytywka,
142 XI   |       Bonuś ściera.~- Mów, durniu, jak będzie czas przeszły niedokonany
143 XI   |       Oleszczyńskiego: "Honor jest jak przepaścista skała"...~Zaledwie
144 XI   |           Chrabąszcze nie dadzą!~- Jak to nie dadzą? Czyście zwariowali?~-
145 XI   |       wspólnie z chłopcami, prawie jak ich rówieśnik, zajmuje się
146 XI   |          nie przychodzono.~Zresztą jak przed południem, tak i po
147 XI   |          owady sypią się na ziemię jak dojrzałe śliwki. Co chwila
148 XI   |             Ofiara figla rzuca się jak ukąszona przez żmiję, a
149 XII  |          za mgłą nie widać, szosa, jak okiem sięgnąć, puściuteńka...~
150 XII  |     tysięcy zwykłych ludzi, takich jak ja, moi koledzy i moi nauczyciele -
151 XII  |           usiłuje wyobrazić sobie, jak też wygląda ta nadzwyczajna
152 XII  |         zachwyca go równie silnie, jak one. Jakże by pragnął uścisnąć,
153 XII  |    zdejmuje czapkę i wyprostowany, jak przed inspektorem, w swym
154 XII  |       poeta zniknął w dali we mgle jak senne widzenie.~Sprężycki
155 XIII |            to za chłopczyna, blady jak opłatek, na tym łóżku spoczywa?
156 XIII |  podobieństwa do rumianego, żywego jak iskra Sprężyckiego.~A jednak
157 XIII |           O, jaki dobry! Kocham go jak rodzonego brata! Zamilkli
158 XIII |          figlach szkolnych, o tym, jak Kucharzewski w czasie pauzy
159 XIII |      stolikiem i fotelem pod piec, jak Kataryniarz przyniósł do
160 XIII |          którego mu skonfiskowano, jak Miłkowskiemu wypisano na
161 XIII |   posiłkowali się wszyscy koledzy, jak Hefajstos przy temperowaniu
162 XIII |         skaleczył się scyzorykiem, jak Piesiowi Mieszkowskiemu
163 XIII |            dla mnie tak konieczne, jak woda dla ryby.~- A co powie
164 XIII |          śmigają jaskółki.~Wiosna, jak wspaniała, dobroczynna królowa,
165 XIII |            świetle dziennym widać, jak bardzo go choroba wycieńczyła.
166 XIII |             wykrzykuje Sprężycki - jak myślisz, Bronek: czy połakomi
167 XIII |          przesuwających się szybko jak w kinematografie.~Ponadawali
168 XIII |            rzadko tak się kochają, jak oni. Jednego dnia bez siebie
169 XIII |      roletami, zagląda noc, czarna jak kir na katafalku. Co pewien
170 XIII |      przedziera się przez ciemność jak ostatni jęk konającego...~
171 XIII |         sondowania, plastry palące jak ogień, okłady podobne kajdanom,
172 XIII |        rozpuszczono kilka drobnych jak ziarnka makowe kuleczek.~
173 XIII |      ostrożnie, nawet serdecznie - jak z własnym synem.~Napiwszy
174 XIII |            że dwie nogi ocalały.~- Jak to dwie?~- Jedna twoja,
175 XIII |        musiałby mi nogę urwać... A jak nie, to już bym sobie w
176 XIV  |    papierosy i paplą, paplą, paplą jak sroki sejmujące.~Najczęstszym
177 XIV  |          Od nieboszczyków.~- Ja... jak to, proszę pana?~Wiadomo,
178 XIV  |            każdy nieboszczyk zimny jak lód; pod kościołem pełno
179 XIV  |         kawałki ciała ludzkiego.~- Jak Bozię kocham... widziałem
180 XIV  |       zdarzyło się jeszcze lepiej, jak matkę kocham. Pompuję ja
181 XIV  |             a tu ani kropli. Naraz jak buchnie... Coś upadło na
182 XIV  |          się, patrzę: palec trupi, jak kość bielusieńki, a na palcu -
183 XIV  |             hi!... hi, hi, hi!..." Jak ciotkę kocham!~- Eeee... -
184 XIV  |         pojmuję - mówi zagadkowo - jak wy możecie pić tę wodę obrzydliwą!~-
185 XIV  |     obwieszcza i stara się odsunąć jak najdalej od pompy.~Trzeci
186 XIV  |          pierwszy odkrywca cudu.~- Jak mamcię kocham!... jak papcię
187 XIV  |              Jak mamcię kocham!... jak papcię kocham!...~- Kłamiecie!~
188 XIV  |           byłoby to trwało Bóg wie jak długo, gdyby nie zjawił
189 XIV  |           na grubym konarze gruszy jak na koniu i zbierając rzekomo
190 XIV  |       znaczeniu zarówno fizycznym, jak moralnym.~Jedno tylko ma
191 XIV  |         Zewnątrz pustelnia wygląda jak piękny, gęsty gaik, różnorodnymi
192 XIV  |      równie trudny od strony wody, jak lądu. Otacza pustelnię żywopłot,
193 XIV  |           ze współbraćmi zakonnymi jak najmniej przestaje.~Bliżej
194 XIV  |    sprawach zarówno teologicznych, jak i filologicznych jest uznaną
195 XIV  |      ptakom i samemu pustelnikowi.~Jak się tam dostał? Najprostszą
196 XIV  |  gospodynię lub panienkę ze dworu, jak wyszedłszy na środek dziedzińca,
197 XIV  |           ciekawego. Drzewa takie, jak wszędzie; kwiaty podobne
198 XIV  |          wszystkich kwiatów; ptaki jak wszystkie ptaki...~- O!
199 XIV  |                To co?~- To takich, jak tutejsze, nigdziem nie widział.
200 XIV  |     chłopcze?~- Przecie widziałem, jak przybiegały do księdza dobrodzieja
201 XIV  |     zadziobały lub kot nie pożarł, jak to się przytrafiło kanarkowi
202 XIV  |          on rozmawiał z ptaszkami, jak ja z tobą, nazywał zaś je
203 XIV  |        nazywał zaś je nie inaczej, jak "braciszkowie moi"... "siostrzyczki
204 XIV  |             nie rozumiesz jeszcze, jak można czuć się szczęśliwym
205 XIV  |       szczęśliwym z dala od ludzi, jak można dobrowolnie szukać
206 XIV  |           cichego odludnego kącika jak ta moja samotnia... A gdy
207 XV   |           dźwięczny, brzmiał teraz jak pianie zachrypłego koguta.~
208 XV   |   zachrypłego koguta.~Nieustannie, jak pozytywka, powtarzał chłopczyna
209 XV   |           Bo i za co mam go lubić? Jak zły, to porównywa każdego
210 XV   |            z nas z kotem (skot), a jak dobry, to mówi o całej klasie: "
211 XV   |              Wierzy w swoje mołoko jak w Matkę Boską. Mówi, że
212 XV   |               I mydłem brzydzi się jak Żyd świniną...~Obu chłopców
213 XV   |           siebie zarówno młodzież, jak starszych pewnymi właściwościami
214 XV   |            i zasypiał...~Jednakże, jak w grubej, dziwacznie ukształtowanej
215 XV   |            przepaścistą, półdziką, jak kocha puszczę niedźwiedź,
216 XV   |           siedzącego była czerwona jak kołnierz burmistrza, a oczy,
217 XVI  |        Sitkiewicz. - To tak będzie jak z nieboszczykiem Lutrem,
218 XVI  |  przeleciała obok mnie tak blisko, jak stąd do tego kloca...~Wyznanie
219 XVI  |              bada jeden.~- Jeszcze jak! Alem zaraz odmówił: "A
220 XVI  |        Dusza nie ma ciała takiego, jak my, ale może mieć inne...~-
221 XVI  |          ciała. Była przeźroczysta jak z mgły.~- A czyż mgła to
222 XVI  |     większą, kiedyś taki zuch!~- A jak też na przykład zdaje się
223 XVI  |      lekceważąco.~- Czy wy wiecie, jak ja umiem skakać?~- Jak pchła! -
224 XVI  |             jak ja umiem skakać?~- Jak pchła! - śmieje się któryś.~-
225 XVI  |            rozhuśtam się najwyżej, jak tylko można, aż tam, het,
226 XVI  |           do śmierci", słaby teraz jak kurczę. Nie dałby rady najmniejszemu
227 XVI  |       niebieskawy, który nie dławi jak wyziew węgla kamiennego,
228 XVI  |            chłopców ze wsi, którzy jak lupus z ich łacińskiego
229 XVI  |          że tobie przykazano: jeść jak najwięcej, sypiać jak najdłużej,
230 XVI  |         jeść jak najwięcej, sypiać jak najdłużej, mieć dobry humor
231 XVI  |         się przyjaciele serdecznie jak zawsze, całują się jak bracia -
232 XVI  |  serdecznie jak zawsze, całują się jak bracia - jednak przy rozstaniu
233 XVI  |             że walczyć będziesz.~- Jak lew... ale z "duszami" i "
234 XVI  |           tym diabelstwem zrobisz, jak ci w nogę wlezie? Zupełnie
235 XVI  |           do dna. I sam nie wiesz, jak się to stało, ale wrzeszczysz
236 XVI  |           podał, poszedłbym na dno jak amen w pacierzu! ~Wśród
237 XVI  |         trzyma język za zębami, bo jak Boga kocham...~Głos olbrzyma
238 XVI  |           namawiał. Sam słyszałem, jak pan Sprężycki powiedział
239 XVI  |     kwękającym..." A Sprężycki co? Jak wszyscy posnęli, wymykał
240 XVI  |            poczęstował. A "polski" jak umiał - niech powiedzą koledzy.
241 XVI  |           aż ja dziwię się nieraz, jak jemu oczy wystarczą. No,
242 XVI  |          tylko przez protekcję, bo jak jego ojciec przyjedzie ze
243 XVI  |       inspektor, choć zły na niego jak pies za to, że go naśladuje,
244 XVI  |             że go naśladuje, wargę jak on wysuwa i brzuch wypina -
245 XVI  |           zły naprawdę Sprężycki - jak nie zamkniesz gęby, to sobie
246 XVI  |         chwili pytanie zasadnicze: jak nazwać to, co uczynił ten
247 XVI  |            spieszno mu było zagrać jak najprędzej w kręgle, które
248 XVII |           tak rześko i rozgłośnie, jak niegdyś. Odzywał się głosem
249 XVII |         szkoły... jeśli chcecie! A jak nie, to nie!... Pal was
250 XVII |  pozdrowieniem, które smakowało im jak łakotka wytworna prostemu,
251 XVII |          przemowa surowa i oschła, jak wszystko, co z ust jego
252 XVII |         się, że w waszych sercach (jak dziwnie brzmiało w jego
253 XVII |       Wszystkie pięć klas milczały jak zaklęte.~Przeciągające się
254 XVII |         powodujących się chłopiąt, jak młodzieńców dorastających,
255 XVII |    nieszczęście nikt nie wiedział, jak się wziąć do tego. Istniała
256 XVII |      kolegi kwiczy, miauczy, beczy jak stado dzikich zwierząt?~
257 XVII |           nie upiekło. "Jęknąłbyś" jak amen w pacierzu. ~Albo:~-
258 XVII |       stróża uczniowie cisnęli się jak do przyjaciela....~Nierzadko
259 XVII |           można było widzieć Jana, jak siedząc na zydlu i trzymając
260 XVII |           tego zabraniał, tak samo jak nie zabraniałbym swemu przyjacielowi
261 XVII |        pana rektora. Widziałem go, jak łowił ryby na wędkę przy
262 XVII |           bezimienne przestępstwa, jak na przykład: wybicie szyby
263 XVII |          zawsze był bowiem łagodny jak baranek, cierpliwy i wyrozumiały.
264 XVII |           modlili się, żeby trwały jak najdłużej i żeby te, które
265 XVIII|      Korzystały z tego w granicach jak najszerszych psy i świnie -
266 XVIII|             można temu zaradzić.~- Jak?~- Zostańcie wszyscy na
267 XVIII|           Będziemy mówili kolejno, jak siedzimy.~- Osa! zaczynaj
268 XVIII|       Wiecie, że rwę się do nauki, jak koń do żłobu. Ale cóż, kiedy
269 XVIII|  praktycznym ma pojęcie tak słabe, jak dziecko. Wygląda też dziecinnie
270 XVIII|       Głównie chodzi mi o to, żeby jak najwięcej umieć, wiedzieć!~
271 XVIII|       poufnym i zęby wyszczerza.~- Jak zwyczajnie kozła... - zauważa
272 XVIII|          Gadaj: co będziesz robił, jak dostaniesz patent.~- Schowam
273 XVIII|           głodny, to do niczego, a jak się naje, toby nic nie robił. ~
274 XVIII|           Naczelnik powiedział, że jak będę pilny, mogę dojść po