Part

 1 VII  | białymi włosami naczesanymi na czoło i skronie, a z tyłu spadającymi
 2 VIII |    panie święty!~Ksiądz ociera czoło czerwonym fularem i nie
 3 VIII |      wytrzymam!~Ociera spocone czoło - ciężko, z głębi piersi
 4 VIII |        całym światem...~Ściska czoło obiema dłońmi - przez długą
 5 IX   |        chustkę, ociera spocone czoło, postępuje kilka kroków,
 6 X    |  biedny ojciec, dłońmi ścisnął czoło - zdawało się, że oszaleje...
 7 XIII |        kosmykami spadają mu na czoło.~Dembowski przygląda się
 8 XIII |        chustkę wodą kolońską i czoło mu naciera.~Nagle Sprężycki,
 9 XV   |   znużenia. Choć było chłodno, czoło chłopca pokrywały drobne
10 XVII |    zawsze namarszczone groźnie czoło, wysuniętą pogardliwie wargę,
11 XVIII|    myśli wytężonej pofałdowane czoło Osowskiego; widać też przejętych
12 XVIII|        nauki zawzięty, pociera czoło i powiódłszy oczyma po towarzyszach,