Part

 1 ZeSt|       długo wpatrywał się weń w milczeniu, Ciekawość dzieci jeszcze
 2 I   | pierzchają pokonane.~W poważnym milczeniu szli uczniowie na mszę;
 3 II  |        stoi przez kilka chwil w milczeniu. Twarz jego wyraża zupełne
 4 VI  |       każda gromadka w poważnym milczeniu przypatruje się czemuś czy
 5 VII |      Grażynę - oszołomiły go. W milczeniu kolegę pożegnał.~Nazajutrz
 6 XII |     Dość długo przechadza się w milczeniu przed ławkami, wreszcie
 7 XIII|         Przez długi czas leży w milczeniu, potem mówi szeptem:~- Tak
 8 XIII|    długą chwilę leży w zupełnym milczeniu, ciężko oddychając. Dembowski
 9 XIV |   ławkach kamiennych w zupełnym milczeniu, to wodząc oczyma po drzewach
10 XV  |          Kolega pokiwał głową w milczeniu na znak komizeracji.~- Ale,
11 XV  |  wpatrywał się w niego długo, w milczeniu, okropnym, razem wściekłym