Part

  1 Aut  |                                    Od autora~Największą dla piszącego
  2 Aut  |       dzieląca młodzież dzisiejszą od tamtej, która żyła, ślęczała
  3 Aut  |      zwycięską, tryumfującą Polskę od końca do końca!~Zmienione
  4 ZeSt |     tasiemką.~- Co to, tatusiu?... Od czego to?... Skąd się to
  5 ZeSt |         głosem:~- To jest kołnierz od mojego mundura...~- Od mundura? -
  6 ZeSt |    kołnierz od mojego mundura...~- Od mundura? - zdziwił się najmłodszy
  7 ZeSt |           tatuś był w wojsku?...~- Od mego mundura szkolnego!~
  8 ZeSt |             wie tatuś: te sztubaki od Górskiego!~- Takie czapki
  9 ZeSt |           kepi". Tamte różniły się od dzisiejszych tym, że były
 10 I    |          obywatele używają tylko ,,od wielkiego dzwonu": szkoda
 11 I    |        ulicach zaniebieszczyło się od mundurków granatowych. Z
 12 I    |  Rozpoczyna się pierwsza lekcja, ,,od ósmej do dziewiątej".~Dzwonek
 13 I    |            miejscu głos mocniejszy od innych wywołuje donośnie:~-
 14 I    |      kleryk w obcisłej sutannie, a od starości już nie zielony,
 15 I    |            prochy praojców, co tam od niepamiętnych czasów snem
 16 II   |            o rok niecały młodszego od siebie, i otworzywszy drzwi,
 17 II   |            takich jak on. Odbijają od tłumu nieśmiałych, niezgrabnych,
 18 II   |         gdyż... urwał mu się guzik od spodni.~Zwłaszcza pierwszego
 19 II   |       wiadomo skąd, malec odgaduje od razu, że to o nim mowa.~
 20 II   |         tylko zapytuje, czego chcą od niego.~- Nazywam się Kozłowski
 21 II   |      chwilą. Obawiać się można, że od grzmotliwego tupania zapadnie
 22 II   |         podłoga, że szyby popękają od okropnego krzyku.~Kładzie
 23 II   |    przybywa stróż szkolny z kartką od inspektora; to matka jednego
 24 II   |          oczyma.~To Piotruś, który od wyjścia ze szkoły nie porzucał
 25 III  |        może byś przyjść tu racuł! ~Od razu poznaje się, że "Zabacuł"
 26 III  |      świadectwo otrzymanej niegdyś od któregoś z królów polskich
 27 III  |           chciał się gałgan uczyć, od gramatyki uciekał, do pisania
 28 III  |     zanurzył dwa palce w kieszonce od kamizelki, wyjął małe, szyldkretowe
 29 III  |          odwracają się ze wstrętem od grochu, siemię lniane pozostawia
 30 III  |  wytrzeszczył - klasa zanosiła się od śmiechu.~- Ach, ty, tak,
 31 III  |            i wstrętu, odwrócił się od sponiewieranego ucznia.~
 32 III  |         jedzenia.~Klasa - ryczała.~Od owego to dnia Księżopolczyk
 33 IV   |      rzucił na środek klasy skórkę od pomarańczy? albo: dlaczego
 34 IV   |       Wszyscy wiedzą, że Sprężycki od niego zdolniejszy, że ma
 35 IV   |         zagrzmiał głosem okropnym, od którego serca dzieci na
 36 IV   |     uczniowski pod wodzą organisty od fary wykonał "pienia religijne",
 37 IV   |           jak człowiek zadżumiony, od którego wszyscy z przestrachem
 38 IV   |       widoku swą książkę czerwoną, od której biła łuna.~Przeszedł
 39 V    |        których tyle się nasłuchali od młodego Krystka...~Ale on
 40 V    |         niewielki dom, oddzielając od siebie dwa mieszkania i
 41 V    |   Sprężycki przysunął się do drzwi od mieszkania pana Wojciecha
 42 V    |            trwogę, odemknęli drzwi od warsztatu i do środka zajrzeli.
 43 VI   |       brzuszek czynić wypuklejszym od górnego, może z czasem zajść
 44 VI   |     Sprężycki miał być "ćwiczony"? Od kogo pochodził rozkaz w
 45 VI   |         Nie wierzę...~Zapalczywszy od niego kolega Bellon zawołał:~-
 46 VI   |             Welinowicz odjął pióro od papieru.~- W takim razie
 47 VI   |      Mickiewiczowi! Ty... "czwarty od końca"!...~Ostatnie wyrażenie
 48 VI   |        artyści trzymają się z dala od siebie i jeden drugiemu
 49 VI   |         posuwistym "cugiem", pióra od papieru nie odejmując, wypisuje
 50 VI   |            stopniu trudna i ważna. Od przyciętego tak lub inaczej "
 51 VI   |          Honorarium pobiera stałe: od każdego zatemperowanego
 52 VI   |        czarna" (odróżnić ją należy od "dętki białej", będącej
 53 VII  |         snu. Są jakby nieprzytomni od upału. Niektórzy na pół
 54 VII  |       przyjemny wiaterek przeciąga od chłodnego strumienia. Jak
 55 VII  |         płytkiej stali,~Kupami się od Wiednia zbita gawiedź wali.~
 56 VII  |         świecie poezja piękniejsza od poezji Karpińskiego, Krasickiego,
 57 VII  |  krytyczniej.~Pewnego dnia wolnego od lekcji Dembowski przyszedł
 58 VII  |     rozróżniać liter, oderwała ich od książki. Podnieśli się wzdychając.~-
 59 VII  |            Wyborne!~- Wyborniejsze od innych?~- Hm... pewnie,
 60 VII  |  sapieżanki są wyborne, może nawet od innych wyborniejsze, to -
 61 VII  |     Dembowski - nigdyś nie słyszał od Skowrona wierszów, które...
 62 VII  |            sterany..." Wiesz? - ja od tego wiersza odżegnać się
 63 VII  |    rozkołysało się nagle powietrze od potężnego huczenia dzwonów
 64 VIII |            mruczy basem, odchodząc od katedry. - Pierwsze słyszę,
 65 VIII |            olbrzyma, pokładają się od śmiechu.~Niedługo potem
 66 VIII |      wycieczkach dalekich na ryby. Od książki coś go odpycha.
 67 VIII |        niezrozumiałe wyrazy, potem od razu milknie i wpatruje
 68 VIII |        słuszny kawaler i tak prawi od rzeczy! Gdzieżeś ty podział
 69 VIII |    przepisać kilka kart z drogiej, od kolegi pożyczonej książki,
 70 VIII |   Zwyciężył pokusę - oczy odwrócił od okna - wzniósł je w górę
 71 VIII |         zagląda do książki, to się od niej oddala kiwając się
 72 VIII |            zapalił się do wiersza, od razu zatrzymuje w pamięci
 73 VIII |            wzorowo z arytmetyki, i od nauczyciela, który jest
 74 VIII |            zanadto boli łopatka...~Od tego czasu olbrzym z malcem
 75 VIII |       trąbkę list pochwalny, każdy od pierwszego spojrzenia poznaje,
 76 VIII |        wątłe barki kolegi, odpędza od siebie tę pokusę.~Wprost
 77 IX   |         niewiele zapewne zmieniony od czasów jezuickich. Wszystkie
 78 IX   |       Kategoria pierwsza otrzymuje od "gospodyni" wszystko: mieszkanie,
 79 IX   |   malowidło wpatrywać. Są tacy, co od tego bólu zębów dostają...
 80 IX   |         przeciwnym razie nie tylko od towarzystwa nie ucieka,
 81 IX   |     Szymczaka, mówi z błyszczącymi od tłuszczu policzkami:~- Co
 82 IX   |      filuternie oko...~- Ehe!... A od czego guma?...~Jednak na
 83 IX   |            można.~- Czego pan psor od nas chce? Myśmy nic złego
 84 IX   |          sądzić, że o wiele więcej od poziomek i śmietany zajmują
 85 IX   |            nadtłuczonego kieliszka od wódki i niedopałków papirusowych
 86 IX   |        drżą ściany i brzęczą szyby od wrzaskliwego chóru:~Pijmy
 87 X    |          tchnień świeżych, idących od chłodnej toni; nie móc pływać
 88 X    |           omija kotlinę z daleka - od czasu zwłaszcza, gdy kozak,
 89 X    |  odległości kilkudziesięciu kroków od młyna, gdzie odnoga rozszerza
 90 X    |         zabezpieczają najzupełniej od pójścia na dno. Trzeba tylko
 91 X    |        nich leżeć poruszając tylko od czasu do czasu rękoma i
 92 X    |       trzeciej.~Rodzice zrozumieli od razu, że chłopcom przytrafiło
 93 X    |      zręczni, inteligentni Niemcy, od razu rzecz zrozumieli.~W
 94 XI   |    szerokie, otwarte przestrzenie.~Od strony rzeki słychać jękliwe "
 95 XI   |          doświadczone ucho chłopca od razu złowiło i rozpoznało.
 96 XI   |            greckiego. Bonusiem był od początku, i to przezwisko
 97 XI   |          mu na czuprynę. Pozytywka od razu grać przestaje.~Tymczasem
 98 XI   |            praeteritum imperfectum od amo, moneo et caetera.~Kreda
 99 XI   |          czas przeszły niedokonany od amo?~- Ami, ame... ama... -
100 XI   |        sposób stara się oswobodzić od skrzydlatych, drapiących
101 XI   |       Sprężyckiego.~Chłopiec, choć od katastrofy ubezpieczony,
102 XI   |      wyrabiacie, nicponie? - grzmi od progu swym basem urzędowym.
103 XI   |      lekcji - przerywa mu czerwony od gniewu Niemiec. - Gadaj
104 XI   |           nie mogą powstrzymać się od śmiechu. Odzywają się zewsząd
105 XI   |      nauczyciel opędza się chustką od nacierających nań owadów,
106 XI   |            aż przysiadają do ziemi od śmiechu.~Po zachodzie słońca
107 XII  |          jaskrawo nie odcinały się od siebie.~Młody, piękny nauczyciel
108 XII  |         pozornego wysiłku osiągnął od razu młody przybysz, profesor
109 XII  |             ekscentrycznego, co go od ludzi normalnych odróżnia.
110 XII  |           zdaje się nie być wolnym od tej specjalnej ekscentryczności.
111 XII  |   wyróżnienia chłopiec zabiera się od razu do czytania - ale go
112 XII  |           Nie mógł powstrzymać się od zapytania:~- Który to poeta,
113 XII  |        chłopcy ze wsi. Nikt lepiej od nich nie zna tych przeróżnego
114 XII  |             O kilkadziesiąt kroków od Sprężyckiego konie zwalniają
115 XII  |        wiatru, który coraz silniej od pól zawiewa. Od wewnętrznego
116 XII  |            silniej od pól zawiewa. Od wewnętrznego wzruszenia
117 XIII |      Panuje tu półmrok niebieskawy od zapuszczonych kartonowych
118 XIII |           podczas nocy bezsennych!~Od kilku tygodni męczył domowników
119 XIII |      uważając, że w jego położeniu od jaskółek, bzów i akacji
120 XIII |        ogrodu benedyktynów; reszta od Melechowicza.~- Pozwolił?~-
121 XIII |            potem gałązką bzu muchy od niego ogania. Jest serdeczny,
122 XIII |         bez trudności uwalnia okno od ciężkich zasłon i na całą
123 XIII |         Zawistowska; Rinaldo - ja. Od ojca wezmę krócicę, burmistrz
124 XIII |           wachluje go gałązką bzu, od much opędza, zwilżył chustkę
125 XIII |           wytężywszy, na jeden cal od ziemi podnieśli. Mieści
126 XIII |           nie mógł powstrzymać się od głośnego śmiechu. Jest coś
127 XIII |          służące biegają z listami od jednego do drugiego.~Sprężycki
128 XIII |       pobladły, z zaczerwienionymi od płaczu powiekami. Było widoczne,
129 XIV  |          biret.~Istnieją dwa tylko od tej zasady wyjątki. Na połowę
130 XIV  |          wrażenia otrzymuje szkoła od klasztoru.~Ileż to razy,
131 XIV  |     oddzielają dziedziniec szkolny od wewnętrznego, wyłącznie
132 XIV  |             Nie wiem, proszę pana.~Od nieboszczyków.~- Ja... jak
133 XIV  |         był nieboszczykiem.~Ucieka od pompy i postanawia nigdy
134 XIV  |     podziemiach kościelnych, gdzie od kilku stuleci chowają zmarłych
135 XIV  |               wyrywa się któryś.~- Od tygodnia kropli do ust nie
136 XIV  |        palcach liczy...~- Nie, nie od tygodnia. Od pięciu dni -
137 XIV  |              Nie, nie od tygodnia. Od pięciu dni - od poniedziałku.
138 XIV  |          tygodnia. Od pięciu dni - od poniedziałku. Zobaczyłem
139 XIV  |           się odsunąć jak najdalej od pompy.~Trzeci zwiastował
140 XIV  |      kilkadziesiąt kroków zaledwie od bramy, jakby dopiero u progu
141 XIV  |   Bezpośrednio po nauce otrzymanej od prefekta Sprężycki próbuje
142 XIV  |        jedną pokusą, nie dającą mu od pewnego czasu spokoju. Chciałby
143 XIV  |        wody i spokojem, i wyprawia od świtu do wieczora niesłychane
144 XIV  |          do pustelni równie trudny od strony wody, jak lądu. Otacza
145 XIV  |    zapewnić niedostępność. Silniej od tego wszystkiego broni ją:
146 XIV  |       ponuro błyszczące oczy, żeby od razu onieśmielić się i uciec
147 XIV  |          wielką naukę i trzyma się od niego z daleka. Ale dręczy
148 XIV  |            go przyprawiają, drżący od strachu i wzruszenia, z
149 XIV  |        czuć się szczęśliwym z dala od ludzi, jak można dobrowolnie
150 XIV  |            na całe życie zachować. Od Pana Boga otrzymasz resztę.~
151 XV   |            gęba rozszerzyła mu się od ucha do ucha i powiedział: -
152 XV   |        Albo to jego mleko! - dodał od siebie kolega. - Wierzy
153 XV   |   wszystkich profesorów, zacząwszy od Jastrzębia, skończywszy
154 XV   |      przezeń przedmiot. Odstręczał od siebie zarówno młodzież,
155 XV   |   wszystkim jaskrawo odróżniał się od otoczenia swą zewnętrznością.
156 XV   |            laską do taktu wywijał. Od polskich towarzystw stronił -
157 XV   |           swym głębokim, tym razem od tłumionego wzruszenia drżącym
158 XV   |        dokończył:~- Boh z wami!...~Od uczniów w ogóle mało wymagał -
159 XV   |  mieszkania Rosjanina jako delegat od grona kolegów. Było zwyczajem,
160 XV   |               A czego to pan uczeń od nich chcą? Czy to pan uczeń
161 XV   |       przykrą tego miejsca pustkę. Od kołków do pni i od pni do
162 XV   |         pustkę. Od kołków do pni i od pni do kołków przeprowadzono
163 XV   |            rosyjskiego.~Jastrebow, od dłuższego czasu nie golony,
164 XV   |         czy kogoś odepchnąć chciał od siebie, i krzyknął przeraźliwie:~-
165 XVI  |           kazali odmawiać prędko: "Od powietrza, głodu, ognia
166 XVI  |            skręciło i powiedział: "Od pół fieprza, glowa, ogon
167 XVI  |           naszą huśtawkę.~- Wyższa od gołębnika.~- Więc cóż?~-
168 XVI  |         okazuje się mniej skłonnym od poprzedników do czynienia
169 XVI  |          powiedział, że nie wymaga od ciebie składania egzaminów...
170 XVI  |        obowiązek arbitra i zażądać od ochotników zdania sprawy
171 XVI  |          Stróż i dziadek kościelny od Świętego Krzyża, którzy
172 XVI  |  najprędzej w kręgle, które dostał od ojca za promocję z nagrodą.~
173 XVII |             XVII. Nowy zwierzchnik~Od początku roku szkolnego
174 XVII |          czasy "rektorem" - został od obowiązków swych usunięty
175 XVII |     promocji i nagród, że gdyby to od niego wyłącznie zależało,
176 XVII |            wymagało odwrócenia się od ołtarza - co nie było dozwolone
177 XVII |       prawdziwie ojcowski uśmiech, od którego chłopcom ciepło
178 XVII |          numer), zostaję zwolniony od obowiązków, gdy przemawiam
179 XVII |           nie mogę powstrzymać się od... od... (wszyscy myśleli,
180 XVII |         mogę powstrzymać się od... od... (wszyscy myśleli, że
181 XVII |                wszyscy myśleli, że od łez - okazało się wszakże
182 XVII |     okazało się wszakże co innego) od przypomnienia wam przepisów,
183 XVII |            spodziewać się drżących od wzruszenia okrzyków - chóralnych
184 XVII |           fałszywą, że trzeba było od początku pójść w innym kierunku...~
185 XVII |          czynią, było wymowniejsze od słów.~Z tego natłoku niebieskich
186 XVII |          rektora zostały zwolnione od lekcji.~W godzinach popołudniowych,
187 XVII |            mógłbym się powstrzymać od pochwycenia go za ramię
188 XVII | Zawiadamiam panów palaczów, którzy od palenia powstrzymać się
189 XVII |       powstrzymać się nie mogą, że od jutra podczas każdej pauzy
190 XVII |           będą mogli otrzymywać je od niego na każde żądanie -
191 XVII |     dosięgnął, i papieros stracił. Od proszenia o drugi odbiegła
192 XVII |          odwracano się pośpiesznie od zdradnej pokusy.~Odtąd palenie
193 XVII |            Dobrosielski nie ucieka od konfrontacji z tobą, ty
194 XVII |         nerwowych chłopców, że się od nich często rozchorowywali.~
195 XVII |          nich nastąpią, niczym się od nich nie różniły...~
196 XVIII|             lekko naznaczone ospą, od myśli wytężonej pofałdowane
197 XVIII|          siedzimy.~- Osa! zaczynaj od siebie. ~Osowski przesuwa
198 XVIII|        całego grona, odbija rażąco od swych kolegów, wyrostków,
199 XVIII|             Ja zostanę lekarzem... od zwierząt.~Chłopcy zaczynają
200 XVIII|          ale dlatego tylko, że już od roku uczęszczał do jednego
201 XVIII|         energiczne, przerzucił się od razu z izby szkolnej na
202 XVIII|           rodzaj swych "operacji". Od drobnego ptactwa przeniósł
203 XVIII|           do wielkich czworonogów, od gołębi do... wieprzów i
204 XVIII|         się o kilkadziesiąt kroków od altany. Klęczy na skraju
205 XVIII|           mająca ich odtąd dzielić od niego.~Oni już cel swój
206 XVIII|           bose stopy i ręce czarne od ziemi inspektowej...~ ~