Part

  1 Aut  |       pociechą, a częstokroć i jedyną za pracę nagrodą, jest przeświadczenie,
  2 I    |              kulawy Szymon zatrzasnął za nimi z łoskotem ciężkie,
  3 I    |             Kilku maruderów pozostało za drzwiami, ale dwustu kilkudziesięciu
  4 II   |       chłopiec jedenastoletni, ujmuje za kołnierz pytającego malca,
  5 II   |               rżnął scyzorykiem, gdyż za to "biją".~- A jak wejdzie
  6 II   |            chusteczką kurz strzepuje. Za chwilę jest już przy tablicy,
  7 II   |                że uważa się w istocie za "starszą osobę".~Jest zresztą
  8 II   |             workowatych mundurkach, w za długich, zawiniętych u dołu
  9 II   |          nauce moralnej wspomniał, że za nieposłuszeństwo pierwszych
 10 II   |         pociąga go nagle z całej siły za połę...~Ogląda się i spostrzega
 11 II   |               niebawem znów go ciągną za połę.~- A co mi dasz za
 12 II   |               za połę.~- A co mi dasz za to? - dopytuje malec nie
 13 II   |             malec nie uważając sprawy za skończoną.~- Mam piłkę...
 14 II   |          pewnie "dętki" albo ,,lanki" za swoje głupie orzechy! Możesz
 15 II   |               swą teką, potem biegnie za spłoszonymi i pędzi je Przed
 16 II   |               nie chce - no, i nie ma za co); w innym jeszcze, żeby
 17 II   |              miód? - odzywa się nagle za jego plecami głos dziecinny,
 18 II   |               swego protektora, łażąc za nim w odległości kilku kroków
 19 II   |       pozwolisz.~- Pozwolę!~Biorą się za ręce, potem za szyję i głośno,
 20 II   |              Biorą się za ręce, potem za szyję i głośno, serdecznie
 21 III  |             na krok go nie odstępuje, za wszelkie wybryki karci..."~
 22 III  |               Ocknęła się w nim dusza za późno - gdy już na sen wieczny
 23 IV   |              też nigdy, żeby wyrzucał za okno jabłko lub gruszkę,
 24 IV   |        Sprężyckiego, chwycił go lekko za sterczącą czuprynkę i rzekł
 25 IV   |           niedozwolonych po mieście i za miastem...~Na poczekaniu
 26 IV   |         szkoły. Na szczęście ujął się za sierotą (Kozłowski nie miał
 27 IV   |                A lizusy w skórę brali~Za nas i za was!~Piosenka była
 28 IV   |         lizusy w skórę brali~Za nas i za was!~Piosenka była śpiewana
 29 IV   |            Piosenka była śpiewana tuż za plecami Ślimaka. Udawał,
 30 IV   |        nałamiemy,~Lizusów wygarbujemy~Za nas i za was!~Nie były to
 31 IV   |          Lizusów wygarbujemy~Za nas i za was!~Nie były to czcze pogróżki -
 32 IV   |              bez "grubych kijów", ale za to z pękami mocnych, giętych
 33 IV   |             pozwalała tej damie nigdy za próg mieszkania wyruszać.
 34 IV   |               terować, ale spostrzegł za sobą drugi takiż sam hufiec,
 35 IV   |          wykrzykiwane sentencje:~- To za długi ozór!~- To za szpiegostwo!~-
 36 IV   |                To za długi ozór!~- To za szpiegostwo!~- To za donosicielstwo!~-
 37 IV   |               To za szpiegostwo!~- To za donosicielstwo!~- To za
 38 IV   |               za donosicielstwo!~- To za intrygi u inspektora! Potem
 39 IV   |          Pójdziem wszyscy w las!"... "Za nas i za was!"...~Ostatni
 40 IV   |          wszyscy w las!"... "Za nas i za was!"...~Ostatni wynurzył
 41 IV   |       drwiącego na wąskich wargach, a za to z nienaturalnymi na bladych
 42 V    |       wzrokowe szyków mu nie popsuło.~Za to w zwykłej rozmowie płynnym
 43 V    |            książki, na kajety; szkołę za mnie... a... opłaca.~- Pewnie
 44 V    |         postanowili odwiedzić kolegę. Za Sprężyckim pociągnął nieodstępny
 45 V    |             szybko, że koledzy zdążyć za nim nie mogli. Przytrzymali
 46 V    |           noga każdego znajdowała się za progiem.~Wreszcie Kozłowski
 47 V    |               wyciągać.~Tego już było za wiele. Chłopcy z błyskawiczną
 48 V    |              stronę nie oglądając się za siebie, jakby go śmierć
 49 V    |                 stale służyła chłopcu za łóżko.~Wynikało to z koniecznej
 50 V    |             ośmiu osób.~Pokoik służył za sypialnię rodzicom i pięciorgu
 51 VI   |      znakomici ludzie pisali brzydko! Za to każdy kancelista "sztychuje"
 52 VI   |         zachować...~Sprężycki pobiegł za przyjacielem, przepraszając,
 53 VI   |            szukać zająca, a zając tuż za jego plecami wesoło sobie
 54 VI   |        rodzaju niższym cokolwiek, ale za to - praktyczniejszym.~Są
 55 VI   |          względem nóg, wynagrodził go za to zwiększoną zręcznością
 56 VI   |             jak Welinowicz i Konopka. Za zdolność swą i usługi każe
 57 VI   |           tajemnicy sposobów. Pobiera za nie zapłatę wysoką, dochodzącą
 58 VI   |               trzech groszy w gotówce za sztukę. Toteż na ten zbytek
 59 VI   |      wyłącznie "dziewczynom"), mająca za podstawę także gumę kaloszową,
 60 VI   |        jeszcze zlepiają i zaokrąglają za pomocą kręcenia pomiędzy
 61 VII  |       strumienia,~A pastyrze, chodząc za niem,~Budzą echa swoim graniem.~
 62 VII  |          ciebie w tym wieku niesporo.~Za tym sobie ogródkiem na wschód
 63 VII  |                  Cudowne!~- Wiesz? Ja za jednego Mickiewicza oddałbym
 64 VII  |             nową sapieżankę.~- Cóż to za poeta ten tam Krasicki!
 65 VII  |               to Effenberger wyrzucił za drzwi Kamińskiego, bo przyszedł
 66 VIII |          chorobie ledwie nożyny wlókł za sobą. Niewiele myśląc wypróżnił
 67 VIII |                żeby rękami trzymał go za szyję.~Słaby i trochę lękliwy
 68 VIII |      tłumaczyć i basta!~- To dla mnie za trudne; ja nie wiem, jak
 69 VIII |            się do płaczu.~- Nie wiem, za co pałka?... - mruczy basem,
 70 VIII |          panie święty! - woła ksiądz, za głowę się chwytając - czego
 71 VIII |              musiałbyś, rybko, koszyk za nim nosić. Pamiętajże. Pamiętajże,
 72 VIII |           zwykle cieszą się uznaniem. Za to Hefajstos tryumfuje:
 73 VIII |              się ambicja - postanowił za wszelką cenę egzamin złożyć
 74 VIII |                na której kupienie był za biedny. Już prawie całą
 75 VIII |      spojrzenie rzuca w otwarte okno, za którym widać młode, kwitnące
 76 IX   |          maluje się zawsze nuda.~Inni za to, choć im często brakuje
 77 IX   |            Jeśli chłopcy ubiegają się za nimi, to podobno dlatego
 78 IX   |             uczniów do kozy, kazał im za karę pić ów likier i palić
 79 IX   |              powietrze. Uczniowie idą za jego przykładem. Przez chwilę
 80 IX   |         chwili najuprzejmiej dziękuje za poziomki i najsłodziej prosi
 81 IX   |     Eugeniusza Sue i - Pawła de Kock.~Za to w każdej bez wyjątku
 82 X    |              wianków i gonić wzrokiem za odpływającymi, aż w dali
 83 X    |       Kucharzewskiemu przyznano medal za ratowanie tonących.~- A
 84 X    |              Matka chciała się rzucić za dziećmi w przepaść. Ojciec,
 85 X    |              Przed chwilą był u mnie, za szyję mnie objął, pocałował
 86 XI   |              chce sprzedawać po sześć za bułkę.~- Niech się obędzie
 87 XI   |      Nauczyciel przerażony chwyta się za kark, za łysinę, maca po
 88 XI   |        przerażony chwyta się za kark, za łysinę, maca po plecach,
 89 XI   |       chrabąszczami.~- Prymus, wirzuć za drzwi ten robak! - woła
 90 XI   |              aby chwycić Sprężyckiego za ucho.~Ale chłopcu przychodzą
 91 XI   |            owego chwyta i targa mocno za ucho. Targani płaczą, towarzysze
 92 XI   |             ulatuje w górę, a chłopcy za nim, krzycząc i na palce
 93 XI   |            koledze wsunął chrabąszcza za kołnierz albo wpuścił do
 94 XII  |         wymyślaniem, Izdebski darciem za włosy i bębnieniem po plecach,
 95 XII  |            wyjątki z niego przytacza.~Za to o romantycznych poetach
 96 XII  |               spotyka dziś szczęście: za chwilę zatrzyma się w nim
 97 XII  |            wychodzi na palcach, drzwi za sobą ostrożnie zamykając...~
 98 XII  |        wyraźnie określony: postanowił za wszelką cenę - zobaczyć
 99 XII  |               coraz gęściejszy; lasów za mgłą nie widać, szosa, jak
100 XII  |            ściemniało?"... - powtarza za poetą z tak głębokim przejęciem
101 XIII |               w głębi - łóżko.~Cóż to za chłopczyna, blady jak opłatek,
102 XIII |               najpierw wielki bukiet; za bukietem - niebieski mundurek.~
103 XIII |               piersi. On go znienacka za nos chwyta i śmieje się
104 XIII |        uczniów nie poznał, odpowiadał za Sprężyckiego ktoś inny i
105 XIII |               ale my na to poradzimy. Za sceną będzie kamień, na
106 XIII |              i mówi: "Drżyj, hrabino, za chwilę ujrzysz całą bandę
107 XIII |               nie jest znane - cóż to za rozkosz dla trzecioklasistów!
108 XIII |              przyrządzona. Cóż to był za okropny jad! - włosy się
109 XIII |              pokoju.~Odwrócił się raz za nim i dostrzegł, że ręką
110 XIII |      nasmarowane zwykłym tłuszczem, a za jedyne lekarstwo używać
111 XIII |           chwyta go wychudłymi rękami za szyję i poczyna wycałowywać. ~
112 XIV  |             można zmienić.~- A tyś co za jeden, rybko, panie święty?~
113 XIV  |           ogrodnika, przebrał się i - za bramę. W pośpiechu zapomniał
114 XIV  |              małgorzatkach, kupionych za oszczędzonego na kajetach
115 XIV  |               go po głowie i dodał:~- Za karę, rybko, pozwalam ci
116 XIV  |               korytarzu, wychylił się za nim i dał mu wielką, soczystą
117 XIV  |        księdzu Siennickim kumoszki, a za kumoszkami łatwowierni uczniowie.
118 XIV  |              Siennickiego. Szanuje go za wielką naukę i trzyma się
119 XIV  |      zaczarowanym gaiku i przyczajony za krzakiem jaśminu, którego
120 XIV  |           pochwyconym kościstą dłonią za ramię, silnie szarpniętym
121 XIV  |      strasznego, niż sobie~wyobrażał, za to bardziej smutnego.~-
122 XIV  |               cierpkich - nie ma nic, za czym przepadają takie niedorostki.
123 XIV  |              zakonnik. Cóż by to było za szczęście, gdyby na przykład
124 XIV  |        wówczas westchnąć do Pana Boga za spokój duszy księdza Siennickiego -
125 XIV  |              na niebo, na słońce...~- Za chwilę dzwonić będą na wieczorne
126 XV   |               był i sam siebie uważał za wielkiego lingwistę.~- Frantik -
127 XV   |                Pewnie uważają to imię za obelgę.~- Kpię sobie z obelgi
128 XV   |          motywy swego uczucia.~- Bo i za co mam go lubić? Jak zły,
129 XV   |         nacisk największy uważając je za najdoskonalsze, przez samą
130 XV   |              wskazane pożywienie oraz za lek uniwersalny na wszystkie
131 XV   |          widziano Jastrebowa ukrytego za filarem i ocierającego podpuchłe
132 XV   |            nie uczył się, uważając to za rzecz zbyteczną. I w ogóle
133 XV   |          Procz!~Sprężycki schował się za drzewo.~Drżał ze strachu,
134 XVI  |          dostał "złoty, groszy sześć" za zerwany owoc. I wszystko
135 XVI  |             Tymczasem - trzymaj język za zębami!~- Więc słowo?~-
136 XVI  |         imponujący scyzorykiem, nieco za wielkim słomianym kapeluszem,
137 XVI  |       słomianym kapeluszem, cokolwiek za krótką marynarką beżową,
138 XVI  |          cmentarzu schwytali i biorąc za złodzieja - obili.~- Zapewniałeś,
139 XVI  |        musiałem "złoty, groszy sześć" za kwiatki podeptane na jednej
140 XVI  |             cetnarowe kamienie unosi. Za uszy bym "knota" przytrzymał!
141 XVI  |             niech lepiej trzyma język za zębami, bo jak Boga kocham...~
142 XVI  |             pozwalam się nazywać, ale za "smarkacza" możesz oberwać.~-
143 XVI  |            choć zły na niego jak pies za to, że go naśladuje, wargę
144 XVI  |           jednak oglądają się wszyscy za Sprężyckim. Ulotnił się -
145 XVI  |          kręgle, które dostał od ojca za promocję z nagrodą.~
146 XVII |           przeważnie, że to była kara za zbytnią surowość. Jakiś "
147 XVII |                Kto go miał żałować? i za co? Czy ci, których skazywał
148 XVII |      wpatrzoną w siebie młodzież.~Gdy za wejściem "zwierzchności"
149 XVII |              nowego i starego stylu), za numerem (dokładny numer),
150 XVII |        należało być innym... Dziś już za późno...~Wszystkie kąty
151 XVII |           kraj syczały mu do ucha: ~- Za późno!... za późno!...~Pochylił
152 XVII |              do ucha: ~- Za późno!... za późno!...~Pochylił się nagle
153 XVII |          knotom":~- Oho! żeby to było za Ma deja, to by ci się nie
154 XVII |              wszystkim zaznaczyły, że za nich w szkole pułtuskiej
155 XVII |              się wszystko na strachu. Za nowego rektorstwa nikt nie
156 XVII |            bójkami połączonej, więcej za to szczerego śmiechu i spokojnego
157 XVII | przyrodniczych, pomocy naukowych itp. Za poprzedniego rektora ten
158 XVII |         powstrzymać od pochwycenia go za ramię i zawołania: "Wariacie!
159 XVII |             gromada "knotów" pobiegła za nim dalej, niby stado wróbli
160 XVII |              dalej, niby stado wróbli za rarogiem, krzycząc, drażniąc
161 XVII |              wytępieniem innej plagi, za jego poprzednika bardzo
162 XVII |        pochwaliłby był takiego ucznia za lojalność i wysługiwanie
163 XVII |              powtarzane hasło: "jeden za wszystkich, wszyscy za jednego",
164 XVII |          jeden za wszystkich, wszyscy za jednego", wreszcie wrodzone
165 XVII |           jeden karany nie będzie!...~Za rządów Madeja zawsze w takich
166 XVII |            niekiedy nawet i pochwały.~Za Wiśnickiego ta rzecz odbywała
167 XVIII|              wchodząc do ogrodu drzwi za sobą nie zamykali. Korzystały
168 XVIII|               chwil powtarzający się.~Za każdym huknięciem kamienia
169 XVIII|            papierosem. Przyszli jeden za drugim, umówiwszy się widać
170 XVIII|            drugi rok w piątej klasie!~Za dobrą radę Kozioł dostaje
171 XVIII|             zabiera głos siedzący tuż za Sitkiewiczem Bellon.~Dobry,
172 XVIII|          odważał się myśleć.~Uważałby za szaleńca tego, kto by posądzał
173 XVIII|              okazał się wszakże na to za tłusty. Według powszechnego
174 XVIII|         wybiegają, biorą Sprężyckiego za ramiona i prawie przemocą