Part

  1 I    |              rzecz! Może zaczekać. I tak Judkowa jeszcze nie upiekła.~-
  2 II   |             nawet wówczas, gdy się w tak niezwykłej formie odbywa.
  3 II   |              Jest dumny z posiadania tak dzielnego kolegi...~Hałas
  4 II   |        nieboraczek zabrać zapomniał, tak się wyląkł dzwonka - bo
  5 II   |           mówi, na wodę patrząc. - I tak wiem, że mi nie dasz!...~-
  6 II   |          mógł jego widokiem.~- Kiedy tak - wybucha wreszcie - to...
  7 III  |         nazwiskiem. Nikt nazywać się tak nie może. I w istocie, nazwisko
  8 III  |         nazwisko chłopca, na którego tak wołają, brzmi zupełnie inaczej,
  9 III  |        właściwe. Reszta wymawiała je tak:~- Ląfą ą weną sąti le sątimą...~-
 10 III  |          Luceński stał się na chwilę tak czerwony, jak jego peruka.
 11 III  |      sympatycznych oraz przysłowie: "tak, panie, tak..."~Otóż profesor
 12 III  |             przysłowie: "tak, panie, tak..."~Otóż profesor Effenberger,
 13 III  |               zawołał:~- A ty tam... tak, panie, tak... skąd sze
 14 III  |              A ty tam... tak, panie, tak... skąd sze wsząleś? ~Chłopiec
 15 III  |            kasztana.~- Gadaj sara... tak, panie, tak!~Księżopolczyk
 16 III  |            Gadaj sara... tak, panie, tak!~Księżopolczyk nie odwracał
 17 III  |              się jeszcze.~- Ach, ty, tak, panie, tak!... jak sze
 18 III  |                 Ach, ty, tak, panie, tak!... jak sze nazywasz?~Ale
 19 III  |             do prymusa:~- Prymus!... tak, panie, tak!... gadaj sara,
 20 III  |               Prymus!... tak, panie, tak!... gadaj sara, so on powiedzial?~
 21 III  |          oder po arabsku?... Prymus, tak, panie, tak! gadaj sara,
 22 III  |                  Prymus, tak, panie, tak! gadaj sara, so to znaczy?~
 23 III  |           się od śmiechu.~- Ach, ty, tak, panie, tak! - wpadł Niemiec
 24 III  |                 Ach, ty, tak, panie, tak! - wpadł Niemiec na Księżopolczyka. -
 25 III  |           blaskiem rozpromienioną:~- Tak bym chciał poznać się z
 26 IV   |              wąskie usta zacięły się tak szczelnie, jakby nigdy już
 27 IV   |          jednak milczał, milczał zaś tak wymownie, że słuchającym
 28 V    |              maść na odciski?~- A... tak.~Koledzy mają nowy powód
 29 V    |       wybiegł pędem do sieni.~Pędził tak szybko, że koledzy zdążyć
 30 V    |                 Ledwie się rusza - i tak jęczy, jęczy!...~Chłopcy
 31 V    |            tarmosząc go i szczypiąc, tak ich paliła ciekawość.~Stolarczyk
 32 V    |     Największa z nich i najszersza - tak wielka i szeroka, że dotąd
 33 VI   |              wyrysowane i wymalowane tak pięknie, jakby je wyjęto
 34 VI   |              kogo pochodził rozkaz w tak surowej, a zarazem tak estetycznej
 35 VI   |             w tak surowej, a zarazem tak estetycznej formie wydany?~
 36 VI   |            bez kolegi "Hefajstosa" - tak przezwanego stąd, że jest
 37 VI   |         nauczyciel ma na myśli tylko tak zwany "charakter pisma",
 38 VI   |              i ważna. Od przyciętego tak lub inaczej "noska" zależy:
 39 VI   |         główną jest skręcanie pasków tak mocno, żeby piłka tworzyła
 40 VI   |          gumowych otrzymywanym, jest tak zwana "guma strzelająca".
 41 VII  |               i śpiewny rytm wiersza tak go ukołysały, że stracił
 42 VII  |         Błogosławiony i ten, co umie tak zawładnąć myślami, tak je
 43 VII  |          umie tak zawładnąć myślami, tak je do swego wykładu przynęcić.~...
 44 VII  |              inaczej niż latem. Jest tak samo, jak szyby, zmatowany,
 45 VII  |         sobie powtarza. Znajduje się tak całkowicie pod wpływem elegijnej
 46 VII  |             prości, wrażliwi chłopcy tak silnie odczuwają urok poezji,
 47 VII  |           ukochanie przedmiotu.~Jest tak nasiąknięty poezją XVIII
 48 VII  |         rzekł:~- Widzisz, Bronek, to tak jest. Czy ty lubisz na przykład -
 49 VII  |           innych?~- Hm... pewnie, że tak...~- Dobrze. Teraz więc
 50 VII  |               jedwabnice, diuszesy i tak dalej, trzeba wziąć i -
 51 VII  |              was, młodości dnie!~Gdy tak nasiąkali obydwa poezją
 52 VIII |           słyszę, żeby konie... Może tak jest we Francji, ale u nas...
 53 VIII |               Taki słuszny kawaler i tak prawi od rzeczy! Gdzieżeś
 54 VIII |             z piórami, których teraz tak wiele się zużywa. Nadążyć
 55 VIII |            zapodział. A tych wyrazów tak wiele! Prawie pół stronicy
 56 VIII |             po prostu, przystępnie i tak jakoś przekonywająco, że
 57 VIII |    przygnębia. Idąc po nagrodę, jest tak zgięty i skurczony, że wydaje
 58 IX   |          stojący na stancji, posiada tak zwaną "skrzynkę". Jest to
 59 IX   |                 Chłopczyki palili... Tak nie można... I to już po
 60 IX   |        trociczki.~- Eeee... to tylko tak bez delikatność!~Burza zdaje
 61 X    |             wiosennymi rechoczą żaby tak głośno, że spracowanym mieszczuchom
 62 X    |             zarastają... Wypadek był tak nagły, że nie zwrócił nawet
 63 X    |        chłopców, splecionych ze sobą tak silnie, że tworzyli jakby
 64 X    |              podziękowaniem uciekł i tak się ukrył, że żadną miarą
 65 XI   |              caetera?~- Pan profesor tak dyktował.~- Zwariowałeś,
 66 XI   |         cedzić słówko po słówku, ale tak wolno i z takim trudem,
 67 XI   |             to tamci z czwartej. Oni tak zawsze!~Znalazł się trzeci,
 68 XI   |         profesor Effenberger.~- Ach, tak, panie, tak! - krzyczy na
 69 XI   |      Effenberger.~- Ach, tak, panie, tak! - krzyczy na całe gardło. -
 70 XI   |        papugi gadają; człowiek mówi. Tak nas uczył psor Skowroński.
 71 XI   |    przytakujące Sprężyckiemu.~- Ach, tak, panie, tak! - krzyczy doprowadzony
 72 XI   |     Sprężyckiemu.~- Ach, tak, panie, tak! - krzyczy doprowadzony
 73 XI   |         Zresztą jak przed południem, tak i po południu młodzież szkolna
 74 XII  |            jutrzenka i wieczór późny tak jaskrawo nie odcinały się
 75 XII  |         chciał powiedzieć:~"Ależ nie tak, nie tak!... U nas, na Mazowszu,
 76 XII  |       powiedzieć:~"Ależ nie tak, nie tak!... U nas, na Mazowszu,
 77 XII  |    benedyktyński i znalazłszy się na tak zwanym "trakcie petersburskim",
 78 XII  |                  powtarza za poetą z tak głębokim przejęciem się,
 79 XIII |       Podesłano mu pod głowę i plecy tak wiele poduszek, że w łóżku
 80 XIII |             źle i wprowadzono w stan tak groźny, że już stopę miał
 81 XIII |       męczennika przyszła wiosna. On tak jej pożądał! Tyle o niej
 82 XIII |         powiastkę, też pewnie swoją. Tak była zabawna... Uśmialiśmy
 83 XIII |            ucieszyła chorego.~- Och, tak, tak - czytaj, kochany Bronku!
 84 XIII |       ucieszyła chorego.~- Och, tak, tak - czytaj, kochany Bronku!
 85 XIII |              okropnie" ciekawy.~- Tu tak ciemno - mówi tamten przerzucając
 86 XIII |              powietrze jest dla mnie tak konieczne, jak woda dla
 87 XIII |               mówi kręcąc głową.~- A tak, jestem teraz jasno-kościsty.
 88 XIII |     milczeniu, potem mówi szeptem:~- Tak bym chciał mieć skrzydła!...~
 89 XIII |          Sprężycki. - Wiedziałem, że tak postąpią. I ja bym uczynił
 90 XIII |            Margot itp. naczytali się tak wiele o truciznach, że wydało
 91 XIII |      chłopców. Bracia rodzeni rzadko tak się kochają, jak oni. Jednego
 92 XIII |   najboleśniejsze.~Czuje się wówczas tak samotny, tak opuszczony
 93 XIII |             się wówczas tak samotny, tak opuszczony przez wszystkich,
 94 XIII |         opuszczony przez wszystkich, tak nieszczęśliwy...~Domownicy,
 95 XIII |            nie skutkuje: nad myślami tak trudno zapanować! Sprężycki,
 96 XIII |            druga moja.~- Twoja?~- No tak, bo gdym słyszał, co doktór
 97 XIII |      trudnego? Poszedłbym na wojnę i tak bym manewrował, że kartacz
 98 XIV  |         mosiężną klamką, umieszczoną tak wysoko, że "knoty" wspinać
 99 XIV  |         dzwonić zaczyna. Robi mu się tak zimno, jakby sam był nieboszczykiem.~
100 XIV  |           Narwi, które tu wrzyna się tak głęboko w rzekę, że tworzy
101 XIV  |          takich nie ma...~- Dlaczego tak myślisz, mój chłopcze?~-
102 XV   |              miał złość do ciebie.~- Tak jest, niezawodnie - potwierdził
103 XV   |           się - nierzadko zaś ulegał tak silnym napadom senności,
104 XV   | ukształtowanej konsze miękki ślimak, tak w tym ludzkim futerale,
105 XV   |           ale że moja familia ruska, tak ja dla was cóż? - proklatyj
106 XV   |          okropno trudnaja.~- Nu-sss, tak mnie trzeba postawić tobie
107 XV   |              głównie, że "chłopczyna tak się męczy".~A gdy mały deklamator,
108 XV   |              zaś stanowiła żydowskie tak zwane "bety". Do jednego
109 XV   |              wygłoszone basem słowa, tak dobrze mu znane i w pamięci
110 XV   |            oczy. Wyraz tych oczu był tak straszny, że chłopcu ciarki
111 XV   |           twarz jego przybrała znany tak dobrze uczniom wyraz ostatecznego
112 XVI  |       podrwiwa znów Sitkiewicz. - To tak będzie jak z nieboszczykiem
113 XVI  |         dusza" przeleciała obok mnie tak blisko, jak stąd do tego
114 XVI  |        innego, a mgła co innego...~- Tak?... A z czegóż powstaje
115 XVI  |              rad by poznać tajemnicę tak nadzwyczajnego pływackiego "
116 XVI  |         widzieli!~- Nie chwal no się tak, malcze!...~- Nie nadymaj
117 XVI  |      słuchaniem belfrów. Wszakże czy tak, czy inaczej, ten rok dla
118 XVI  |             dla ciebie stracony...~- Tak myślisz, Bronek?~- Nawet
119 XVI  |             najniecierpliwsi, którym tak się spieszyło do jazdy konnej
120 XVI  |             pływak nie poradzi! Prąd tak rwie, że cetnarowe kamienie
121 XVI  |        kocham...~Głos olbrzyma brzmi tak groźnie, a oczy Radzickiego
122 XVI  |             oczy Radzickiego ciskają tak straszne błyskawice, że
123 XVI  |            huśtawki - mówi wesoło.~- Tak. Z huśtawki rozbujanej.
124 XVI  |       dokazać... Nie pamiętasz?~- No tak - potwierdza Kuszkowski,
125 XVI  |             przemyśliwa o innym...~- Tak, tak - prawi tym głośniej,
126 XVI  |        przemyśliwa o innym...~- Tak, tak - prawi tym głośniej, im
127 XVI  |             której ukończenia jestem tak dumny, mogli znaleźć się
128 XVI  |          nazwać to - bohaterstwem?~- Tak! tak!... Nie inaczej...
129 XVI  |            to - bohaterstwem?~- Tak! tak!... Nie inaczej... To bohaterstwo!...
130 XVII |             Czy ci, których skazywał tak często na hańbiącą chłostę
131 XVII |              Ten groźny zwierzchnik, tak pochopny do karania i dręczenia
132 XVII |             nie krzyczał już z wieży tak rześko i rozgłośnie, jak
133 XVII |      szkolnych korytarzy, teraz było tak wątłe, że się je ledwie
134 XVII |          wszystkie lasy okoliczne...~Tak stały rzeczy, gdy dnia jednego
135 XVII |               czulszym. Wyglądało to tak, jakby kto basem odśpiewywał
136 XVII |           Oto zapłata - zasłużona... Tak! należało być innym... Dziś
137 XVII |      strumień pieni się, skacze...~- Tak! tak!... Prawda!... Będziemy
138 XVII |          pieni się, skacze...~- Tak! tak!... Prawda!... Będziemy
139 XVII |             wiecownicy rzecz pojęli. Tak jest, niezawodnie: rektor
140 XVII |              podnieść się nie mogli, tak ich grube blachy obciążały;
141 XVII |              będę im tego zabraniał, tak samo jak nie zabraniałbym
142 XVII |          Nazajutrz, na "dziesiątej" (tak nazywano dłuższą, dziesięcio-minutową
143 XVII |          spoglądając, rzekł:~- Kiedy tak, to idźże, moje dziecko,
144 XVII |            owe grzmoty, przerażające tak bardzo nerwowych chłopców,
145 XVII |             barrran", "wól", którymi tak hojnie szafował profesor
146 XVIII|         Jutro zatem... ~I wzdycha.~- Tak, jutro!... - powtarzają
147 XVIII|         życiu praktycznym ma pojęcie tak słabe, jak dziecko. Wygląda
148 XVIII|     pieniędzy? - pyta naiwnie.~- Ano tak...~- To poproś swego ojca,
149 XVIII|           pociesznie Kozłowski.~- No tak, albo co?~- Winszuję.~Bonuś
150 XVIII|          Inni zawieruszyli się kędyś tak, że nawet ślad ich przepadł.~
151 XVIII|            tym powiedzieć? To rzeczy tak dalekie!....~- Nie tak bardzo.
152 XVIII|        rzeczy tak dalekie!....~- Nie tak bardzo. Jutro nauki kończysz.~-
153 XVIII|              któremu się roją rzeczy tak dalekie i tak wysokie.~Jeden
154 XVIII|            roją rzeczy tak dalekie i tak wysokie.~Jeden Osowski właściwie