Part

1 II   |       ale jak zawsze, nie idzie doń prosta drogą. W jednym miejscu
2 VII  | ramienia kolegi i obracając się doń twarzą, wyrzekł dobitnie:~-
3 XI   |         się w latającego - ręce doń wyciąga jak do przyjaciela,
4 XII  |   bryczce.~Ta postać zbliża się doń coraz szybciej, staje się
5 XIV  |        każde zawołanie sfruwała doń z wierzchołka wysokich drzew,
6 XVIII|       Sprężyckiego.~Przystępuje doń, rękę mu ściska...~- Zazdroszczę