Part

  1 I    |       blisko, służył jezuitom. Kto ma dobre oko, dojrzeć go może
  2 II   |              panem". W sztubie nie ma żadnego państwa. Wszyscyśmy
  3 II   |             żałując, że go już nie ma przy sobie.~Tamten zaś nie
  4 II   |     przypomina raczej morze, które ma swe ciągłe, stałe przypływy
  5 II   |        zupełnie zapomniał.~Do domu ma blisko, ale jak zawsze,
  6 II   |     tymczasem nie chce - no, i nie ma za co); w innym jeszcze,
  7 III  |            to łatwo, bo pan prosor ma nos zapchany tabaką...~Klasa
  8 III  |           grozi ożenienie się. Nie ma on ani tych lat, ani tych
  9 III  |           chleba razowego, którymi ma wypchane wszystkie kieszenie.~
 10 III  |           się w przeręblu.~Postawę ma sztywną, włosy szpakowate,
 11 IV   |       wchodzi do kancelarii, gdzie ma dostęp do samego inspektora;
 12 IV   |             oświadczono, że go nie ma? Albo: skąd się wziął w
 13 IV   |      profesorowi pióra lub ołówka, ma sposobność zerknąć na dziennik
 14 IV   |        zręczni.~W ostatnim wypadku ma się władzę, powagę, znaczenie -
 15 IV   |        powagę, znaczenie - ale nie ma się miłości współkolegów.~
 16 IV   |           od niego zdolniejszy, że ma pojęcie żywe, bystre, że
 17 IV   |        Dobrze mu się dzieje, humor ma zawsze pogodny - i tylko
 18 VI   |        przecie, że i jej nawet nie ma na stanowisku.~W klasie
 19 VI   |          kolegę. Po chwili ten już ma zająca, ten charta, ten
 20 VI   |            na szczęście nauczyciel ma na myśli tylko tak zwany "
 21 VI   |           noska" zależy: czy pióro ma służyć do cieńszego lub
 22 VI   |            zaś jak głodomór. Twarz ma szeroką, kościstą, policzki
 23 VI   |           grania.~W miasteczku nie ma ani jednego sklepu, w którym
 24 VI   |         gotówką płacącego nabywcy, ma przygotowany między zębami
 25 VII  |            pasmach na plecy. Twarz ma zawsze wygoloną, szyję owiązaną
 26 VII  |          otworzył ją i czyta. Głos ma potężny, teatralny, patetyczny -
 27 VII  |         oczy, prostują się - każdy ma jakby przyjemne widzenie
 28 VII  |           nieprzystępnością... Nie ma sposobu zbliżenia się do
 29 VII  |    pędzącego konia...~Kucharzewski ma zawsze z polskiego stopnie "
 30 VII  |             reszta polskich poetów ma iść na śmietnik?~Dembowski
 31 VIII |             A Kucharzewski jej nie ma. Stało się, com przepowiedział:
 32 VIII |           o tym, rybko. Ale cóż to ma do Kucharzewskiego?~- A
 33 VIII |          Dawida i Goliata. Ostatni ma minę zakłopotaną i złą;
 34 VIII |         Lubi niezmiernie wiersze - ma szczególną zdolność do zapamiętywania
 35 VIII |      przyjaciele. Ale mały Pilades ma tu widoczną wyższość nad
 36 VIII |       zachęca do jedzenia. Ogromną ma ochotę "poklepać" Wrońskiego
 37 IX   |           Dziś idziemy do Mieszka. Ma szynkę i placek.~- To nic,
 38 IX   |            nauką, w miasteczku nie ma. Mały tam jest jeszcze dostęp
 39 X    |          Matka Kucharzewskiego nie ma nikogo na świecie prócz
 40 X    |        równego Kucharzewskiemu nie ma pomiędzy nimi - są jednak
 41 X    |      oddycha, wierzga piętami, ile ma siły. Nie zaniedbuje przy
 42 X    |           co tam, proszę pani. Nie ma o czym mówić!... ~Potem
 43 XI   |        wieczornego koncertu.~Niebo ma barwę złocistoróżową, która
 44 XI   | dwadzieścia!~- Wiecie? Kataryniarz ma całe pudło - chce sprzedawać
 45 XI   | nieustannie powtarzaną.~Nauczyciel ma osobliwą słabość do początków
 46 XI   |            ją zaraz, gdyż chłopiec ma włosy przy samej skórze
 47 XI   |            O lekcji mowy nawet nie ma. Zresztą Effenberger, wyczerpawszy
 48 XI   |      odzywa się dzwonek; odbyć się ma czwarta z kolei lekcja.
 49 XI   |           na katedrze. Wszystko to ma na celu zyskanie na czasie
 50 XI   |     wreszcie postanawia:~- Ha, nie ma co!... musicie się wszyscy
 51 XI   |        biorą udział i starsi - nie ma w miasteczku człowieka,
 52 XII  |            Nauczyciela jeszcze nie ma. Klasa, przed każdą lekcją
 53 XII  |       specjalnej ekscentryczności. Ma on przyzwyczajenie oglądać
 54 XII  |       przez miasteczko przejeżdżać ma prawdziwy poeta, wydała
 55 XII  |         pocztę nie idzie, do czego ma kilka ważnych powodów. Najpierw,
 56 XII  |        spadającymi włosami. Jadący ma na sobie płaszcz ciemnozielony
 57 XII  |         prawie gorąco.~Jednak oczy ma pełne łez. Może mu instynkt
 58 XIII |          opatrunkiem.~W pokoju nie ma nikogo. Chory oczy przymknął,
 59 XIII |             Zamilkli obydwa. Chory ma łzy w oczach - łzy rozrzewnienia.~-
 60 XIII |           Bronek? Teraz nikogo nie ma w domu; wszyscy w ogrodzie.
 61 XIII |      choroba wycieńczyła. Policzki ma zapadłe, kości wystające.
 62 XIII |          wędrownego, który na lato ma przybyć do Pułtuska. Przy
 63 XIII |    Niestety, i rozmawiać z kim nie ma, i czytać mu nie wolno.~
 64 XIII |              pamiętasz?~- Ech, nie ma o czym mówić!... Rzecz główna,
 65 XIII |         poradził.~Sprężycki, który ma zwyczaj brać wszystko "na
 66 XIV  |            panie święty, Jaśka nie ma?... ~Pytającym jest ksiądz
 67 XIV  |            Sprężycki.~- Nie... nie ma... - bełkoce wystraszony
 68 XIV  |          prefekt. - Przecie Jasiek ma tylko siostrę.~Wystraszony
 69 XIV  |          jak moralnym.~Jedno tylko ma przed sobą wyjście, iść
 70 XIV  |      moralnych nie poskąpił.~- Kto ma odwagę, panie święty, zrobić
 71 XIV  |            żer przeznaczony.~Teraz ma przed sobą widowisko podobne,
 72 XIV  |           cię tu ciągnęło, co? Nie ma w moim ogródku wisien kwaśnych,
 73 XIV  |             jabłek cierpkich - nie ma nic, za czym przepadają
 74 XIV  |         ksiądz Siennicki z diabłem ma do czynienia, że kiedyś
 75 XIV  |            jeszcze - że nic tu nie ma ciekawego. Drzewa takie,
 76 XIV  |         nigdzie indziej takich nie ma...~- Dlaczego tak myślisz,
 77 XIV  | najmniejszej krzywdy nie wyrządzi. Ma w domu szczygła w klatce -
 78 XV   |           w tym miesiącu prowadzić ma kurację mleczną...~- Pamiętasz?
 79 XV   |             Powiedział raz, że nie ma na świecie szczęśliwszej
 80 XV   |         gdzież ten ogród?~- Gdzież ma być? Na podwórzu!~Na środku
 81 XVI  |           Dlaczego?~- Bo dusza nie ma ciała. Rozsądniejsi przytakują.~
 82 XVI  |           Rozsądniejsi przytakują.~Ma rację. Prawda. Petrykosio
 83 XVI  |          ciału nierówne. Dusza nie ma ciała takiego, jak my, ale
 84 XVI  |            może mieć inne...~- Nie ma i nie może mieć żadnego!~-
 85 XVI  |   pogardliwym lekceważeniem. - Nie ma między wami ani jednego,
 86 XVI  |          jest już w porządku i nie ma o czym mówić.~- Po wtóre?... -
 87 XVI  |  zapowiedzi.~- Na Sprężyckiego nie ma co liczyć - szepce poufnie
 88 XVI  |        beżową, a najwięcej tym, że ma w kieszeni patent z ukończenia
 89 XVI  |         Prosimy o uwagę. Kozłowski ma głos.~Spośród ciżby niebieskich
 90 XVI  |          natężenie uwagi. Radzicki ma głos.~Po "wprowadzeniu sprawy",
 91 XVI  |         półgłosem Sprężycki. - Nie ma o czym mówić...~Ale tamten
 92 XVI  |            książkach szkolnych nie ma. Ale Sprężycki ma inne jeszcze
 93 XVI  |    szkolnych nie ma. Ale Sprężycki ma inne jeszcze książki, skąd
 94 XVI  |      protekcji nie potrzebuje - co ma, to własną zasługą zdobył.
 95 XVII |       wymieniano miasto, z którego ma przybyć.~Na nieszczęście
 96 XVII |         cała szkoła zgromadzić się ma w klasie trzeciej (która
 97 XVII |               Oho! żeby to było za Ma deja, to by ci się nie upiekło. "
 98 XVII |           Dziękuj Bogu, że już nie ma kulawego Szymka. Ten to
 99 XVII |            nie spostrzegając tego, ma wstąpić w rynsztok, nie
100 XVIII|             którym rektor doręczyć ma jutro patenty, a wraz z
101 XVIII|         Garniec jabłek...~- Agrest ma być miękki!~- Gruszki soczyste!~-
102 XVIII|            ale o życiu praktycznym ma pojęcie tak słabe, jak dziecko.
103 XVIII|         kiedy mój ojciec także nie ma!~Sprężycki milknie. W głowie
104 XVIII|       uciszyć wrzawę.~- Sitkiewicz ma głos - przypomina. Sitkiewicz
105 XVIII|          mądry bierze. ~Sitkiewicz ma słabość do przysłów i "przygadawek".~-
106 XVIII|        sobie nie umie. Ojciec jego ma garbarnię - może syna weźmie
107 XVIII|             Zdumienie chłopców nie ma granic. Kto by przypuszczał,
108 XVIII|            do bogatego wuja, który ma losem jego pokierować.~Nie