Part

   1 III  |                    jak najbardziej nosowo: 1'enfaant!... sentimaaant!...~
   2 XIII |                    chorą nogę kolegi.~- Do 13 czerwca muszę chodzić –
   3 XIV  |                 mówią, że podczas kampanii 1812 roku służył u któregoś z
   4 ZeSt |                     nosiły pomiędzy rokiem 1860 a 1870, to jest wówczas,
   5 ZeSt |              nosiły pomiędzy rokiem 1860 a 1870, to jest wówczas, gdy wasz
   6 Aut  |               artyści.~Warszawa, w czerwcu 1918 r. Wiktor Gomulicki~
   7 VI   |               mundurków, których liczba do 350 dochodzi, prędzej by się
   8 IX   |             Podobno masz ser z kminkiem?~- Abo co?~- Może się zamienisz?
   9 XIV  |                 powstrzymując, udzielił mu absolucji, przy czym i nauk moralnych
  10 XVII |              wydala się zapowiedzią rządów absolutnych, surowych...~Ów bohater,
  11 VIII |                    obowiązkiem jest twoim, abyś mu głowę na powrót przyprawił!~
  12 XII  |                   jeszcze:~- Proszę panów, abyście sprawiali się cicho i przyzwoicie.
  13 II   |                    swój zdobywać musi...~O Adamie! o Ewo! Jakże was serdecznie
  14 X    |                  pomiędzy nimi - są jednak adepci, uzdolnieni to w tym, to
  15 III  |             przyjmuje, żadnego nie raczyła adoptować. Klasa ochrzciła "knota"
  16 XVIII|               Wszystko mi jedno: lekarzem, adwokatem, urzędnikiem... Głównie
  17 IX   |            skrzynkach rodzą się najczulsze afekty, zawiązują najtrwalsze przyjaźnie.
  18 IX   |                    może być zamknięta...~- Agnieszka! nakryj no w ogródku - tu
  19 IX   |                   Ad rivum eundem Lupus et Agnus venerant...~Przeróżne dziwy
  20 XVIII|             gruszek... Garniec jabłek...~- Agrest ma być miękki!~- Gruszki
  21 XIII |              jaskółki już przyleciały, czy akacja rozwinęła się; czy bez zakwitł?...~
  22 XIII |              położeniu od jaskółek, bzów i akacji stokroć są ważniejsze:.
  23 VIII |                     Nauczył mnie go pewien akademik z Warszawy.~- Jakiż to sposób?~-
  24 I    |                  dzwonek, zagrzmiał z góry akord organowy - noc i sen pierzchają
  25 XIV  |                  niej stłumione, uroczyste akordy organu - często złączone
  26 VI   |                 Wprawdzie kilku chybionych akrobatów skacze przez ławki i usiłuje
  27 VII  |               wśród gęstej, puszystej, jak aksamit miękkiej i połyskującej
  28 IV   |                sądowego, zasuszonego wśród aktów, z twarzą bladą, zimną,
  29 XI   |                   poprzednio głosy krzyczą alarmująco:~- Ooo!... drugi chrabąszcz!~
  30 IX   |                wyprowadzić w pole.~Pikieta alarmuje na przykład obóz krzykiem:~-
  31 XIII |                 Jakże mógłbyś to zrobić?~- Alboż to co trudnego? Poszedłbym
  32 IX   |          egzemplarzach tłumaczone powieści Aleksandra Dumas, Eugeniusza Sue i -
  33 VII  |              wygrzmiewa Naruszewiczowskie "aleksandryny":~Już widzę... jako wdziawszy
  34 XVIII|              sapieżanki i zaraz wołają na "Alesia":~- Garniec agrestu... Garniec
  35 XIII |                chrabąszcze są?~- Już giną. Aleśmy mieli z nimi paradną zabawę.
  36 VI   |                  to najłatwiejsza litera w alfabecie. Tymczasem każdy dobry kaligraf,
  37 XIII |                   Wymyślili nadto sztuczny alfabet i pisują do siebie listy
  38 XI   |                wymawiania ostatniej litery alfabetu greckiego. Bonusiem był
  39 XVI  |             kandydatów na bohatera: Bellon alias Balonik. Uciszcie się, panowie,
  40 XIII |                   Walerka Bałandowiczówna; Alicja, jej siostra i powiernica -
  41 XVII |                    gada zakonserwowanego w alkoholu.~Szkoła posiadała niewielki
  42 XV   |                 przykład lub Cudowną lampę Alladyna - i czytanie odbywało się
  43 VII  |                   z Dziadów albo ballada o Alpuharze...~Sprężycki zamyślił się.~-
  44 XVIII|                    kilkadziesiąt kroków od altany. Klęczy na skraju gęstego
  45 I    |                    prefekta:~- Introibo ad altare Dei.~Trzecioklasista w białej
  46 XIII |                  to samo, będąc na miejscu Altaverda.~Rinaldo jest ideałem obu
  47 XI   |          niedokonany od amo?~- Ami, ame... ama... - bąka Smoliński, dziwnie
  48 XI   |             słucham!... Tryb bezokoliczny: amare, monere, legere, audire!...
  49 XI   |                    Czas przeszły dokonany: amavi, monui, le...~W tejże chwili
  50 VIII |                 Kucharzewskim obudziła się ambicja - postanowił za wszelką
  51 XI   |                 niedokonany od amo?~- Ami, ame... ama... - bąka Smoliński,
  52 XI   |             przeszły niedokonany od amo?~- Ami, ame... ama... - bąka Smoliński,
  53 X    |               suknie bilardu niby na stole anatomicznym.~Przybyli lekarze, felczerzy;
  54 VI   |                pisma, do liter pochyłych, "angielskich", czy też do prostego, okrągłego "
  55 IX   |                   i prawdziwie chłopięcego animuszu.~Całą połać ulicy Benedyktyńskiej,
  56 VI   |                     wypisuje prześlicznego aniołka w chmurkach, z kędzierzawą
  57 V    |                  Krystka przefasonować na "Antychrystka".~Wojtek miał małe zdolności,
  58 XVIII|                  Owidiusza i kują greckie "aorysty!"~- Obrałeś już sobie zawód?~-
  59 XV   |                    ostatecznego znużenia i apatii. Po chwili wyciągnął rękę
  60 III  |                 siermiędze.~Wilczy apetyt, apatyczne spojrzenie, przytępiony
  61 XVI  |               podsiniałymi - nie stanął do apelu ten, na którego miałem prawo
  62 XIII |                  nad grzbietami wyniosłych Apeninów, kołysał stuletnich dębów
  63 VII  |               zdyszany. - Dziś po południu apopleksja go tknęła. Pojutrze szkoła
  64 XV   |                 chodził.~Gorący miłośnik i apostoł prostoty, życia na łonie
  65 XIII |                wzniosą się nigdy preparaty apteczne.~Gdy Sprężycki napawa się
  66 V    |                   a... "wykierować się" na aptekarza.~- Pigułki kręcić, lukrecję
  67 Aut  |                    gdy Hurków, Hurkowych i Apuchtinów jeszcze nie było; tworzyła
  68 Aut  |                    tylko co minionej epoki Apuchtinowskiej. Mimo że cisnąca nas wszystkich
  69 III  |                  żydowsku musi być oder po arabsku?... Prymus, tak, panie,
  70 XVI  |                    swój honorowy obowiązek arbitra i zażądać od ochotników
  71 XVIII|                przekonania, że szkoła jest areną zbyt szczupłą dla jego wielkich
  72 XVII |                   stopnie, że skazanych na areszt zamyka w odwachu policyjnym
  73 IV   |                    skutku.~- Cała klasa do aresztu!...~Pogroził wszystkim i
  74 VI   |               słowa poprzeć czynem, bierze arkusz papieru i jednym posuwistym "
  75 XI   |               przychodzą z pomocą posiłki. Armia chrabaszczów rozpoczęła
  76 XIII |                   Gdy Sprężycki napawa się aromatem kwiatów, zdaje się, że mu
  77 XIV  |          przedziwne, dobywające się z niej aromaty...~Wonna i obfita jest ta
  78 VI   |                     Każdy trzyma i podsuwa artyście papier i ołówek, każdy pragnąłby
  79 VI   |                     ujawniały również rękę artysty.~Dlaczego Witold Sprężycki
  80 IX   |                  Inne stancje mają nastrój artystyczny. Słychać tam zawsze gamy
  81 V    |                       każdą rzecz zrobił.~"Arystokraci klasowi", umiejący zaledwie
  82 XVIII|                    nawiedzić ogród zamkowy arystokracja szkoły: same piąto-klasisty,
  83 VIII |                   głosikiem wykłada teorię arytmetyczną. Wykłada po prostu, przystępnie
  84 VIII |                słówkami mocuje się, lecz z arytmetyką. W żaden sposób nie może
  85 XIV  |                     chorowity, ledwie żywy asceta, z odkrytą głową, na której
  86 XIV  |                  średniowiecznego mnicha - ascety. Jest to również jedyny
  87 XIV  |                Życie wypełniają mu: nauka, ascetyczne umartwienie ciała i modlitwa.
  88 VI   |              względami upośledzony, asinus asinorum, potrzebujący sześciu lat
  89 VI   |              innymi względami upośledzony, asinus asinorum, potrzebujący sześciu
  90 XV   |               rożdiennu,~W siebie samom Ty asnawał!~- Kujesz Boha? - zapytał
  91 XIII |                chorego odprawić. Na lekcji Astrowa, który jest zawsze roztargniony
  92 XIV  |                jest to święty Franciszek z Asyżu. Widzisz tę chmarę ptactwa,
  93 XI   |            chrabaszczów rozpoczęła właśnie atak ogólny.~Kilkadziesiąt owadów,
  94 X    |            Kucharzewskiego pociąga. Silny, atletycznie zbudowany, nie tylko nie
  95 XVII |            maruderom - maruderów nie było.~Atmosfera szkoły stała się milsza,
  96 XI   |                    i ścierką do wycierania atramentu. Na przyprowadzaniu katedry
  97 XI   |                     amare, monere, legere, audire!... Czas przeszły dokonany:
  98 XVI  |                powie.~"Ów" wyskakuje przed audytorium, maleńki, pyzaty, rumiany,
  99 XVI  |                    kędzierzawą głowę jakby aureolą. ~- Tchórze! baby! - woła
 100 XVIII|                    kamienia, który je sam, automatycznie, z nadzwyczajnym łoskotem
 101 Aut  |                                         Od autora~Największą dla piszącego
 102 Aut  |                   nici nawiązanej pomiędzy autorem a czytelnikami zatarła się -
 103 Aut  |                Zmienione warunki pozwoliły autorowi do serii obrazków składających
 104 XII  |                 wierszy. Teraz myśli o ich autorze.~"Poeta... Ileż mieści się
 105 XIII |                    Nie masz pojęcia, jakie awantury wyprawia ten Valjean...~
 106 XVIII|                 Zebraliśmy się tu - mówi - ażeby opowiedzieć sobie wzajemnie:
 107 VI   |                  Jeśli nauczy się w dużym "B" dolny brzuszek czynić wypuklejszym
 108 XVI  |            Kozłowski nie jest tchórzem ani babą. "Umarlaków" ani "dusz"
 109 III  |             żeńskiej, taką jak ich matki i babcie, i uczuwali żal nad jego
 110 IV   |                      do fundowanych sobie "babek śmietankowych" wstrętu szczególnego
 111 VI   |           uwięziona kulka powietrza tworzy bąbelek, który po naciśnięciu palcem
 112 III  |                 którym by czyjaś matka lub babka chodzić mogła pod rękę.~
 113 IX   |               świeżo ukrajany łom wybornej babki waniliowej, mruży filuternie
 114 VI   |                boleśne oparzenia skóry, na bąble i rany.~Produktem pobocznym,
 115 IX   |               czekoladzie i tym podobnych "babskich" wykwintach na zwykłej stancji
 116 XIV  |                   komu mogą zaufać, a kogo bać się mają.~Sprężycki rozważa
 117 II   |                żeby postraszyć żydowskiego bachórka i ucieszyć się, widząc,
 118 XII  |            stronicę, zatrzymuje się, jakby badał wrażenie uczynione na słuchaczach.~
 119 XII  |           Znalazłszy się w korytarzu ciska badawcze spojrzenie w prawo i lewo.
 120 IV   |                milczący inspektor dziwnym, badawczym i podejrzliwym wzrokiem
 121 IX   |    Hessen-Darmstadt!... Sachsen-Weimar!... Badeńskie!... Toskańskie!...~- Siedem
 122 IX   |                profesora?~- Ooo!... to już bagatela. Może gelb wirginien...
 123 I    |                innych wywołuje donośnie:~- Bagiński, Batogowski, Bellon, Brudzyński,
 124 XIV  |       nadzwyczajności, czarodziejstwa? Toć bają przekupki, że ksiądz Siennicki
 125 IX   |                       Przeróżne dziwy z tą bajką wyprawia. To ją śpiewa na
 126 IX   |               sąsiedztwie komina, skanduje bajkę Fedra:~- Ad rivum eundem
 127 XI   |                       Ami, ame... ama... - bąka Smoliński, dziwnie w tych
 128 V    |                   same. Wszedł zalękniony, bąkając nieśmiało: "dobry wieczór" -
 129 X    |              Przecież, panie inspektorze - bąkał, ramionami wzruszając -
 130 II   |                    tymi, co przeszli przez bakalarnię, gdzie nabrali choć cokolwiek
 131 XIII |             Dembowski jest Altaverde, Maks Bałandowicz - Cinthio, Józio Sitkiewicz -
 132 XVI  |                   do mnie, bo choć byłem z Bałandowiczem "na gruszkach", ogrodnik
 133 XVI  |               czapkę nie mnie zerwał, lecz Bałandowiczowi. Najlepszy dowód, że do
 134 XIII |              obmyśliłem. Hrabina - Walerka Bałandowiczówna; Alicja, jej siostra i powiernica -
 135 XIV  |                   najgrubszym drzewie, pod baldachimem z liści, kawał deski na
 136 IV   |               miłością kolegów - natomiast bali się go oni. Ile razy jakieś
 137 VII  |            niektóre śpiewki z Dziadów albo ballada o Alpuharze...~Sprężycki
 138 VII  |                   którego znał dotąd tylko ballady i spokojną, prawie klasyczną
 139 IV   |             poważny, groźny, z wydętym jak balon brzuchem, z wysuniętą wargą
 140 XVIII|               balonika" mógł zostać całym "balonem" - nic stanowczego powiedzieć
 141 XVI  |                  na bohatera: Bellon alias Balonik. Uciszcie się, panowie,
 142 XVIII|                   jeszcze rozdęty, żeby z "balonika" mógł zostać całym "balonem" -
 143 XVI  |                      Co do mnie, przyznaję Balonikowi słuszność.~- I ja!... i
 144 X    |                    pieni się tworząc silne bałwany i lejkowa te wiry.~Gdy młyn
 145 III  |                   an. Przy nich też zawsze bambus profesorski wywoływał grzmoty,
 146 XIII |                 wciąż wyprostowaną, okrytą bandażami i grubym opatrunkiem.~W
 147 XIII |                     za chwilę ujrzysz całą bandę Rinaldiniego", ja podniosę
 148 XIII |        przebaczenie każdemu z Rinaldiniego bandy, który opuści wodza swojego
 149 XIII |                  Rinaldo Rinaldini, wielki bandyta włoski, czyli tajemniczy
 150 V    |                   winkielaki, piony, bory, bankajzy - te wszystkie nadzwyczajne
 151 XVII |              zawsze był bowiem łagodny jak baranek, cierpliwy i wyrozumiały.
 152 XI   |                    Co wirabiacie, wariaty, baranie głowy, szpicbuby? Cicho
 153 XI   |                 wydają mu się niesłychane, barbarzyńskie, potworne...~Nagle w powietrzu
 154 XVII |                 teraz wybuchów hałaśliwej, barbarzyńskiej wesołości, z wywracaniem
 155 III  |         wysypującym się już wąsem, wysoki, barczysty, z głosem dojrzałego już
 156 III  |               stolik stojący na katedrze), bark (obnoszą po czterech na
 157 XVII |               Energiczne tytuły: "oszol", "barrran", "wól", którymi tak hojnie
 158 XIV  |               ludzkie cieszyły, a harmonią barw i kształtów chwałę Stwórcy
 159 XIV  |              oprawione w skórę, z czerwono barwionymi brzegami.~Zakonnik tylko
 160 XII  |                przesunęły się w tej chwili barwne obrazy z Szkolnych czasów
 161 VIII |                zdanie! Każą ci tłumaczyć i basta!~- To dla mnie za trudne;
 162 I    |             wywołuje donośnie:~- Bagiński, Batogowski, Bellon, Brudzyński, Ciaputowicz,
 163 IX   |                   nic, ale Wicek przywiózł baumkucha!~- Nie powąchasz go. Wicek
 164 VI   |               wyprutej ze starych pończoch bawełny; przeplata się ją wąską
 165 XIII |                   Sprężyckiego to wszystko bawi i smuci. Kiedyż będzie mógł
 166 XVI  |                   wymykał się cichaczem do bawialni, zapalał świece i kuł a
 167 VIII |               piłkę z dziećmi, śmiać się i bawić z całym światem...~Ściska
 168 VII  |               których słychać jakby warkot bębna, jakby poryk lwa...~Zdrrrajco!
 169 II   |                   czegoś dotykać, po czymś bębnić...~Niektórym matki poprzypinały
 170 XII  |                Izdebski darciem za włosy i bębnieniem po plecach, Salamonowicz
 171 XVII |                    kolegi kwiczy, miauczy, beczy jak stado dzikich zwierząt?~
 172 XIV  |               szafirowo - złocista kraska, będąca dlań dotąd czymś niepochwytnym,
 173 VI   |                  należy od "dętki białej", będącej u uczniów w pogardzie i
 174 XIV  |              zarazem w stosunkach zażyłych będący z ogrodnikiem, przedostają
 175 VIII |                 wykrętasa - ty mógłbyś być belfrem!~Wroński przyjmuje z uśmiechem
 176 XIV  |            Sprężycki.~- Nie... nie ma... - bełkoce wystraszony chłopiec.~-
 177 XVIII|                 uroczystych: Sprężyckiego, Bellona, Sitkiewicza, Właszczuka,
 178 XVI  |                 Zatem - finis. Skończone z Bellonem i skończone ze wszystkimi.
 179 XIV  |            ucałował ze łzami wychudłą rękę benedyktyna; on mu na czole znak krzyża
 180 XIV  |                 sanctuarium, gdzie ojcowie benedyktyni używają przechadzki lub
 181 XIV  |                    nie "prosi" go na wieżę benedyktyńską, na dzwonnicę farską, do
 182 XII  |               Ostatecznie, przebywszy most benedyktyński i znalazłszy się na tak
 183 XVII |                  ryby na wędkę przy moście benedyktyńskim!...~Madej pochwaliłby był
 184 XIII |                  prawdziwych gałęzi, ognie bengalskie, wystrzały. Wszystko obmyśliłem.
 185 X    |                 stawać szaro. Na szczęście berliniarze, zręczni, inteligentni Niemcy,
 186 X    |                    przystań berlinek; przy berlinkach duża przestrzeń, oczyszczona
 187 VIII |                  kilka wiorst pod wodą lub berlinkę kilka godzin holował, mniej
 188 X    |                    Tam, przy moście, gdzie berlinki!...~I razem z ludźmi, którzy
 189 VII  |                 inne, a więc: małgorzatki, bery, panny, jedwabnice, diuszesy
 190 VIII |                  poradź mi, co zrobić z tą bestią regułą?~- Przecież to łatwe. .~-
 191 XV   |             stanowiła żydowskie tak zwane "bety". Do jednego z kołków przywiązano
 192 XIV  |                Przez kilka dni pompa stała bezczynnie. Nikt nie odważył się pić
 193 IX   |                 podwórkiem wisi olbrzymia, bezdenna otchłań czystego jak kryształ
 194 XII  |                zarazem niewypowiedzianego, bezdennego smutku.~Bryczka przeleciała,
 195 XI   |             obfitsze strugi wylewa ze swej bezdennej czeluści. Niemcowi spadły
 196 XV   |                kocha puszczę niedźwiedź, a bezdnie oceanowe wieloryb. Gdy w
 197 IX   |              przepisów... ruina zdrowia... bezeceństwo!... Nie można... stanowczo
 198 XVII |                  znów zdarzały się ciężkie bezimienne przestępstwa, jak na przykład:
 199 XVII |                    lub tp. Rozumie się, że bezimiennymi były one tylko dla zwierzchności...~
 200 VI   |                 dostarczaniem na katedrę - bezinteresownie, rozumie się - piór, doskonale
 201 II   |                  Jakaś masa bezkształtna i bezkarna, której, zda się, żadna
 202 XV   |                koniec niewinnemu, a zawsze bezkarnemu figlowi.~Tymczasem niepowstrzymany
 203 IX   |                   krzepkie nerwy, żeby się bezkarnie w to malowidło wpatrywać.
 204 II   |                przestraszająco. Jakaś masa bezkształtna i bezkarna, której, zda
 205 XI   |                 nadzwyczajny. A ponad całą bezładną masą ludzi i rzeczy, z brzękiem
 206 XV   |                śmietnikiem. Kilka suchych, bezlistnych, z obłamanymi gałęźmi pni
 207 XII  |                   wśród wielkich, płaskich bezludnych przestrzeni, ogarnia z wolna
 208 XI   |                     audio słucham!... Tryb bezokoliczny: amare, monere, legere,
 209 XVI  |              cokolwiek za krótką marynarką beżową, a najwięcej tym, że ma
 210 XI   |             spocony, ale już o swoje plecy bezpieczny, tryumfalnie na miejsce
 211 XVIII|                    się pan Pawlicki! Jakże bezpodstawne i niedorzeczne są jego obawy!~
 212 XVI  |              zapytanie wywołało ten skutek bezpośredni, że wszyscy naraz zamilkli.~-
 213 XIV  |                   rozwiniętym człowiekiem.~Bezpośrednio po nauce otrzymanej od prefekta
 214 XVII |                   zupełnie z tropu zbity i bezradny.~- Chyba... - wtrąca rektor
 215 XVII |               teraz skamieniałego w nagłym bezruchu, tchnął lodowaty powiew:
 216 XIII |              drugiego.~Sprężycki cierpi na bezsenność. Brak ruchu, osłabienie,
 217 XIII |                   o niej roił podczas nocy bezsennych!~Od kilku tygodni męczył
 218 XIII |                  można dopatrzeć w bladym, bezsilnym chłopczynie pewnego, bardzo
 219 XV   |           chłopczyna dwa wiersze, usiłując bezskutecznie wbić je sobie w pamięć:~
 220 I    |                stróżem, może nawet wysyłka bezterminowa "na grzyby"... W końcu -
 221 XVII |             skrzyżowane na brzuchu, opadły bezwładnie wzdłuż bioder.~Widok jego
 222 I    |              uśmiech rozszerza ich szczęki bezzębne, w przygasłych oczach żywy
 223 XV   |            opiekunka wszystkich niemłodych bezżenników. Właśnie zatrudniona była
 224 XIV  |               której wiatr rozwiewa długie białe włosy, stoi wśród ziół polnych
 225 XVII |               zajął stary Jan - inwalida z białym, szczotkowatym wąsem, z
 226 VII  |                 polskiego, stary, gruby, z białymi włosami naczesanymi na czoło
 227 XIV  |                     ani do ogrodów, ani do bibliotek, ani na tłumne odpusty,
 228 VII  |               wypożycza im książki ze swej biblioteki, ćwiczenia ich nadzwyczaj
 229 VII  |              Skowroński czytał nam ze swej bibulastej książki wiersz, nie wiem
 230 VII  |                    sobą książkę na szarym, bibulastym papierze, otworzył ją i
 231 XVIII|                   w prawdziwej angielskiej bibułce.~Z kolei zabiera głos siedzący
 232 VI   |              okładce, przekładany kolorową bibułką, wychuchany, wycackany,
 233 VI   |                  ćwiartkami różnokolorowej bibułki angielskiej.~Ze wszystkich
 234 IV   |             którego serca dzieci na chwilę bić przestały.~Wszyscy wiedzieli,
 235 XVI  |                   co ich boli, gdy dostaną bicie, i którzy nie wiedzą, co
 236 I    |                    sobie do lotu - próbują biec na równi z uczniami w stronę
 237 XVIII|                wyraźniej. Jakaż to uzda?~- Bieda.~Sprężycki przypatruje się
 238 XV   |                terminem nie zapadł, musiał biedak nieszczęsną odę Dzierżawina
 239 IX   |                prefesor "powsiadł" na tych biedaków przez nijakiej racji...
 240 XVI  |                jakiejże to sztuce myślisz, biedaku? - pyta ostatni z niepokojem
 241 VI   |                wykreśla ją przy ekierce) w biednego szaraka...~Klasa posiada
 242 XIV  |                 złocistych, chrząszczyków. biedronek.~Przy najgrubszym drzewie,
 243 I    |           Salamonowicz, ruchliwy, nerwowy, biega szybko w prawo i lewo, na
 244 VIII |                     laureatom" i zaczynają biegać po ogródku jak rozhasane
 245 XIII |                 się ze sobą, zaraz służące biegają z listami od jednego do
 246 IV   |                   piłkę, ślizgającego się, biegającego do mety. Ludzie obdarzeni
 247 XVI  |                  jazdy konnej na oklep, do biegania boso po łąkach, do kąpieli
 248 XI   |                  uczniów. I teraz, zgrzany bieganiem, zrzucił frak mundurowy -
 249 V    |                    wypadli na ulicę.~Każdy biegł w swoją stronę nie oglądając
 250 XII  |             świętokrzyskiego, mimo którego biegła szosa.~Dzień był jesienny,
 251 IV   |               natury żywy jak skra, równie biegły w wymienianiu państewek,
 252 I    |             wzgórzu ponad Narwią szarzeją, bieleją i złoceniami migocą krzyże
 253 XV   |                  gołą głową, w samej tylko bieliźnie; na trzecim gdakały kury
 254 XVI  |                  była? - dopytuje drugi.~- Bielusieńka.~Trzeci jest ciekawy szczegółów.~-
 255 XIV  |              patrzę: palec trupi, jak kość bielusieńki, a na palcu - sygnet.~-
 256 VIII |                  to będzie po~francusku.~- Bien. Masz "pałkę" i możesz iść
 257 XVI  |                     A jakie słowo? Czynne, bierne, posiłkowe?~- Słowo Kozłowskiego!~
 258 VIII |                    pójdę, potem na ryby... Bierz licho promocję i szkołę!"~
 259 XIV  |                  zwracał się z przemową do biesiadników, co stół jego obsiedli.~
 260 XV   |                osnował!~A bytnost' prezdie biezd rożdiennu,~Iz wieków wiecznosti
 261 II   |                   scyzorykiem, gdyż za to "biją".~- A jak wejdzie inspektor,
 262 IV   |                książkę czerwoną, od której biła łuna.~Przeszedł jak tryumfator
 263 XVIII|            chodzenia z laskami, grywania w bilard, zaciągania się papierosem.
 264 X    |                  cukiernia z restauracją i bilardem. Do tej cukierni przeniesiono
 265 X    |                 ułożono na zielonym suknie bilardu niby na stole anatomicznym.~
 266 XIV  |                    sowy hukały, nietoperze biły skrzydłami po głowie, a
 267 XVII |                   opadły bezwładnie wzdłuż bioder.~Widok jego sprawiał przykrość -
 268 XV   |                  płócienne szarawary i nad biodrami paskiem rzemiennym ściśniętą.~
 269 XIV  |                oraz takiż wysoki, składany biret.~Istnieją dwa tylko od tej
 270 XIII |                 piaskowym surducie?... Czy biskup nie upomniał się wypadkiem
 271 XI   |           Wergiliusza możesz zostać choćby biskupem, ale jeśli nie znasz deklinacyjki
 272 IV   |            Niemiecką" (jeszcze jej wówczas Bismark w jedną całość nie spoił!),
 273 XIII |               będzie smakowało niż kleik i biszkopciki, którymi cię dotąd żywiono.~
 274 IV   |               miała się rozegrać stanowcza bitwa, której wynik nie mógł być
 275 XII  |            kilkanaście kartek - czyta opis bitwy w zaścianku dobrzyńskim.
 276 IV   |                    wielkim dyplomatą. Choć bity i poniewierany, nie krzyczał,
 277 XVII |                   nie mogli, tak ich grube blachy obciążały; w czterdziestym
 278 XVIII|                   mu ogniście na okrągłej, bladej twarzy. W kolegach budzi
 279 XVII |          Smarrrkacze!... Rrrózgi!...~Nagła bladość powlekała wówczas oblicza
 280 IV   |                  za to z nienaturalnymi na bladych policzkach rumieńcami.~Jego
 281 XIV  |             rumiane, pełne policzki uczyni bladymi i zapadłymi... kto wie,
 282 XIII |                podniecony, rozpromieniony. Bladziutki rumieniec wystąpił na jego
 283 VIII |                   lewo wymowne spojrzenia, błagając o "pomoc koleżeńską", wreszcie
 284 IX   |                 tonem na przemian groźnym, błagalnym, wesołym, jęczącym... Wyrazy
 285 XVI  |           rozstaniu na ustach Sprężyckiego błąka się uśmiech zagadkowy.~Z
 286 IV   |                    dwuznacznym uśmieszkiem błąkającym się na wąskich wargach.
 287 XIV  |                     Do... doprawdy?~"Knot" blednie i zębami dzwonić zaczyna.
 288 IV   |                    twarz stała się jeszcze bledszą i chłodniejszą; wąskie usta
 289 X    |               Piotruś nieco szczuplejszy i bledszy.~Matka Piotrusia, którą
 290 IX   |         niewinności.~- Pan profesor jest w błędzie. Myśmy palili - trociczki. ~
 291 XIII |                zalany, na czysty turkusowy błękit nieba, po którym w różnych
 292 XIII |              zasłaniał. Zatonął wzrokiem w błękitach nieba - pierś jego szybko
 293 I    |                może nawet, że gdy w ciche, błękitne poranki głos dzwonka dopływa
 294 X    |                   odpływającymi, aż w dali błękitnej przepadną - ach! to okropne!
 295 XIII |          przyglądać się przez otwarte okno błękitowi nieba, po którym na kształt
 296 IX   |              otchłań czystego jak kryształ błękitu. Zdaje się, że z nieba i
 297 IV   |                 Narwi, skierowała kroki do bliskiego lasu. Powrócono z wycieczki
 298 XVII |             Madejową.~Pod wpływem wieści o bliskim ustąpieniu inspektora zmienił
 299 XIV  |                tłumnie się zlatuje, nęcone bliskością wody i spokojem, i wyprawia
 300 IV   |               wąskich wargach uśmieszkiem. Bliźniacze podobieństwo istniało pomiędzy
 301 III  |                    naznaczone, które wśród bliźnich budzą okrzyki oburzenia
 302 XIV  |                tylko pieniądze kradnie się bliźniemu: można mu także kraść -
 303 XVI  |          Kuszkowski, i towarzysze oczekują bliższych wyjaśnień - czwarty "bohater"
 304 XIII |                zdolny przez całą godzinę z błogim na ustach uśmiechem przyglądać
 305 II   |           nabierają nadzwyczajnego blasku. Błogo uśmiechnięty, rozrzewniony
 306 XIV  |              przybywających gości albo ich błogosławił. Są zaś między tymi ptakami
 307 VII  |              bibule drukowanej książeczki.~Błogosławiona, cuda czyniąca książeczka!
 308 XI   |                głośnym rzucają się na nie.~Błogosławione dnie chrabąszczowe! Ileż
 309 VII  |                  cuda czyniąca książeczka! Błogosławiony i ten, co umie tak zawładnąć
 310 X    |                  rzek, leżące nad wąskimi, błotnistymi strugami lub nawet zmuszone
 311 I    |            przygasłych oczach żywy płomień błyska. Machając rękoma, niby ptaki
 312 XIII |                   się, że mu sił przybywa. Błyskają mu nawet w oczach iskierki
 313 XIII |                  kształt ciemnoszafirowych błyskawic przelatywały nieustannie
 314 XVI  |           Radzickiego ciskają tak straszne błyskawice, że przezorniejsi śpieszą
 315 XIII |                  nóż osobliwego kształtu i błysnąwszy nim przed oczyma chłopca,
 316 V    |                   mocno sklejona i pokryta błyszczącą politurą.~Koledzy zachwycali
 317 XIV  |               żółtosiną, w zapadłe, ponuro błyszczące oczy, żeby od razu onieśmielić
 318 XVII |             profesorów, galowymi mundurami błyszczącej, weszli na salę obaj rektorzy.
 319 XVIII|             apetytu.~W tym świetnym gronie błyszczy, na kształt wielkiej "bursztówki",
 320 XVIII|              kozłów do lasu nie puszczają, boby zniszczyły, a ja będę las
 321 XVI  |                    że byłem wówczas chory, bobym do tego głupstwa nie dopuścił.
 322 XV   |              prostej ławie leżał napoczęty bochenek razowca i stała miska mleka
 323 IX   |                połcie słoniny oraz wielkie bochny chleba razowego. To wszystko
 324 I    |                     Na jednej nodze!~- Jak bocion!~Kilka dziewuch pędzi w
 325 IV   |              dzieciaków, ale gdy skręcił w boczną, drugorzędną uliczkę, opuściła
 326 IV   |                  bowiem inne Jeszcze drogi boczne, kręte, którymi nawet i
 327 I    |               rytmicznie stopami. Wpłynęła bocznym wejściem do kościoła i skupiła
 328 XVIII|           Właszczuk zdobędzie kiedyś takie bogactwo!~Po Właszczuku zadziwia
 329 XVIII|                 rolniczej; jeden jedzie do bogatego wuja, który ma losem jego
 330 VI   |                  pozwalać sobie mogą tylko bogatsi i najwybredniejsi.~Tu objaśnić
 331 IX   |                 Mała ilość chłopców, synów bogatszych obywateli, mieszka u profesorów.
 332 XVII |              odwołać!~- Więc idźże sobie z Bogiem, moje dziecko. ~Chłopiec
 333 XII  |              Jowisza, Saturna lub innego z bogów mitologicznych...~Nie mógł
 334 XV   |                 samom Ty asnawał!~- Kujesz Boha? - zapytał Bronek głosem
 335 XVI  |                                  XVI. Mali bohaterowie~- A czy odważyłby się który
 336 XVI  |                   co by zdobył się na czyn bohaterski. Znam was! Wyście zuchy:
 337 XVI  |               jedzenia - insatiabiles.~I w bohaterskiej drużynie wrażenia żołądkowe
 338 X    |                   się do Kucharzewskiego - bohatyra i wybawcy. Ale nie było
 339 VII  |             Justyny"; Dmochowski - "polski Boileau".~Uczniowie muszą znać te
 340 XVII |                   ty zaś widocznie jej się boisz, więc tobie zostanie wymierzony
 341 XIV  |                  brały ziarno, nic się nie bojąc... ~Zakonnik westchnął.~-
 342 VII  |               posępne dźwięki, "poległym w bojach z niewiernymi" poświęcone -
 343 VII  |                nawet powiedzieć, że go się boję, ale chcę czy nie chcę,
 344 XVII |           wesołości, z wywracaniem ławek i bójkami połączonej, więcej za to
 345 XVI  |              stróżem?~- Taki, żem na placu boju pozostawił pięć guzików:
 346 XIII |         spuchniętej nogi, sondowaniem rany bolącej, wreszcie, najbardziej może
 347 VIII |              oczach. Potem przez kilka dni bolała go łopatka.~Nazajutrz Kucharzewski
 348 IV   |                 zapłakany.~Koledzy odgadli bolesną prawdę. Pełnym współczucia
 349 IX   |             wpatrywać. Są tacy, co od tego bólu zębów dostają... Niewiele
 350 XI   |                 litery alfabetu greckiego. Bonusiem był od początku, i to przezwisko
 351 XVIII|                    dobry kawałek chleba.~- Bonusiowi zawsze chodzi najbardziej
 352 IX   |               ziemi, z dalekich pól, łąk i borów płyną głosy wzywające do
 353 III  |                wielką skalę przez grubych, borsukowatych, z wystającymi żołądkami "
 354 V    |             śrubsztaki, winkielaki, piony, bory, bankajzy - te wszystkie
 355 VIII |                    un brave garcon! Zażyj, boś wart tego.~Chłopiec zanurza
 356 X    |                    kilkudziesięciu ludzi z bosakami zaczęło przeszukiwać rzekę.~
 357 X    |                      Czółna!... Wioseł!... Bosaków!... Ratujcie, kto w Boga
 358 XVIII|                spogląda ze smutkiem na swe bose stopy i ręce czarne od ziemi
 359 IX   |                drzwi wyziera obrazek Matki Boskiej, przy każdym wejściu wisi
 360 XV   |               Dzierżawina deklamował dziad bosonogi, na trawie siedzący.~Sprężycki
 361 XI   |             Windsor... Masaczuzet, stolica Boston...~Zniecierpliwiony, zaczyna
 362 XV   |                   siedział wprost na ziemi bosy dziad z gołą głową, w samej
 363 VI   |                  lub śliwek.~Ale on "iskrą Bożą" nie kupczy, swe mistrzowskie,
 364 XIV  |                  bratem każdemu stworzeniu bożemu i żeby idąc do niego, w
 365 VI   |                    że jest na podobieństwo bożka owego kulawy.~Los, upośledzając
 366 IX   |              trzykrotnie: po wakacjach, po Bożym Narodzeniu i po Wielkanocy.
 367 VII  |                Osiński, Dmochowski to jego bożyszcza.~Każdy poeta nosi u niego
 368 X    |               indziej. Na nowe zapytania o bracie dano mu odpowiedź uspokajającą,
 369 XIV  |                   zaś je nie inaczej, jak "braciszkowie moi"... "siostrzyczki moje"...~
 370 IX   |                 Inni za to, choć im często brakuje guzika u mundurka, choć
 371 IV   |                tańcowali,~A lizusy w skórę brali~Za nas i za was!~Piosenka
 372 XIV  |               ramionach mu siadały, z ręki brały ziarno, nic się nie bojąc... ~
 373 IX   |              pojawiają się na stole, przed bramą któryś z młodszych uczniów
 374 XIV  |           kilkadziesiąt kroków zaledwie od bramy, jakby dopiero u progu właściwego
 375 XIV  |                    żeby był przyjacielem i bratem każdemu stworzeniu bożemu
 376 XIV  |             zwierzem po przyjacielsku i po bratersku - trzeba tylko, żeby był
 377 IV   |                 nich nie miało wyjść słowo bratniej, koleżeńskiej miłości...~
 378 VIII |                  zuch, Dawidku... Tu es un brave garcon! Zażyj, boś wart
 379 XII  |               który mu się wydaje zawsze z brązu odlany, z marmuru wykuty;
 380 VIII |                   Gorączkę masz, rybko!... bredzisz, panie święty!~Kucharzewski
 381 XIV  |            pacierze, odczytywali półgłosem brewiarz lub siedzieli na ławkach
 382 XVIII|                    cywilnego, zapuszczania bród i wąsów, chodzenia z laskami,
 383 I    |                     z golonymi scyzorykiem brodami - wygląda przez okna obojętnie,
 384 VII  |                 całujesz~Nie gardź tą siwą bródką - a przez wdzięczne wianie,~
 385 XIV  |                Silniej od tego wszystkiego broni ją: strach przed osobą pustelnika.~
 386 Pam  |                                    Pamięci~BRONISŁAWA DEMBOWSKIEGO~towarzysza
 387 XIII |             zwrócono się z podejrzeniem do Bronka. Sumienie małego bohatera
 388 XIII |                 tak, tak - czytaj, kochany Bronku! Mam tu pod poduszką książkę -
 389 XIV  |           odpowiada niewyraźnie:~- Brrr... brr... brat Jaśka. ~Źle trafił,
 390 XIV  |                   odpowiada niewyraźnie:~- Brrr... brr... brat Jaśka. ~Źle
 391 VII  |                Klasa wydaje się mniejszą i brudniejszą niż zwykle. Na suficie widać
 392 XV   |                 którą drażniła się gromada brudnych, rozczochranych dzieciaków.
 393 XIV  |             skłamał. Nienawidzi wszelkiego brudu w znaczeniu zarówno fizycznym,
 394 I    |              Bagiński, Batogowski, Bellon, Brudzyński, Ciaputowicz, Dąbrowski,
 395 V    |               zielono - czerwonym znakiem.~Brukowana sień, "na przestrzał", przepoławiała
 396 XIV  |                  Przy pompie, na maleńkim, brukowanym placyku, otoczonym murami,
 397 VI   |                może tylko do pospolitszej, brulionowej roboty. Pisać takim piórem "
 398 XIV  |           drajkenigu, zawiniętego w papier brulionowy.~- Zimna, panie... aż zęby
 399 IX   |                   w gruby papier wydarty z brulionu.~Gdyby inspektor, zamiast
 400 III  |            sentimaaant!...~Szabuński, żywy brunecik, był najśmielszy do profesora,
 401 XVI  |                     Radzicki, niski, krępy brunet, żywo poruszający się, z
 402 IV   |                      oczy pod krzaczastymi brwiami zabłysły jak u tygrysa.~-
 403 XII  |                rozeznać postać siedzącą na bryczce.~Ta postać zbliża się doń
 404 X    |                 nieruchome, skostniałe, do brył lodu podobne.~Ogromny tłum
 405 VI   |                      charta!~- A mnie, mój brylantowy - zająca! ~Konopka, tęgi,
 406 X    |                strasznych fal ta niewielka bryłka barwy cielistej przedstawia
 407 VII  |       Kucharzewskiego każde "r" warczy jak brytan na łańcuchu, każde "z" i "
 408 X    |                   szumi, wre i białą pianą bryzga istna otchłań wodna.~Otóż
 409 IX   |              szarej godzinie drżą ściany i brzęczą szyby od wrzaskliwego chóru:~
 410 XIV  |                  hakami najeżoną palisadą.~Brzeg rzeki, wyniosły i stromy,
 411 VI   |                małego naleśnika, następnie brzegi tego naleśnika zlepiają
 412 X    |                     puścił się jak strzała brzegiem rzeki.~W odległości blisko
 413 X    |                    na wierzchu i płynie ku brzegowi, jedną ręką rozgarniając
 414 IX   |                  zapachu bzów i czeremchy, brzęku komarów i muszek. Nad małym
 415 II   |                  nie opalanej zimą "kozy", brzezinowych, giętkich, w wodzie deszczowej
 416 XIII |                wyczytywać.~Teraz usiadł na brzeżku krzesła i opowiada, co słychać
 417 XII  |                    Słowo szlacheckie!... - brzmią na wszystkie strony uroczyste,
 418 XV   |                 zwykle świeży i dźwięczny, brzmiał teraz jak pianie zachrypłego
 419 II   |                  na skraju lasu, pod kępką brzóz lub sosenek.~Nagle ktoś
 420 XVI  |           naśladuje, wargę jak on wysuwa i brzuch wypina - musiał przyznać,
 421 XVII |                 tamtym przeciwieństwo. Ani brzucha nie wystawiał... ani wargi
 422 XVII |                ręce, zwykle skrzyżowane na brzuchu, opadły bezwładnie wzdłuż
 423 II   |                myszy schwytanej w pułapkę; brzuchy wystające, piersi w tył
 424 VI   |               nauczy się w dużym "B" dolny brzuszek czynić wypuklejszym od górnego,
 425 XVI  |              napełniły się łzami żalu albo brzydkiej zawiści - i miasteczko zapadło
 426 X    |                     grobowej ciszy - potem buchnęły krzyki...~- Czółna!... Wioseł!...
 427 XIV  |                   tu ani kropli. Naraz jak buchnie... Coś upadło na kamienie.
 428 XIV  |             zeskoczył z drzewa, pobiegł do budki ogrodnika, przebrał się
 429 II   |                  mularzom, pracującym przy budowie nowej kamienicy; w innym,
 430 X    |                    staje wysoki, krzepkiej budowy młodzieniec w niebieskim
 431 VII  |                 którego uprzątnięto drzewo budulcowe. Sprężycki, liczący się
 432 III  |                   rozlegające się po całym budynku szkolnym.~Profesor układał
 433 V    |               Krystek miał stały przywilej budzenia w kolegach podziwu. Raz
 434 V    |                    przeznaczeniem Wojtusia budzić zawsze podziw wśród kolegów...~
 435 V    |                rzemiosło Wojciecha Krystka budziło ciekawość w kolegach jego
 436 XIII |             Thenardierów najwyższy zachwyt budziły w sercach dwóch przyjaciół -
 437 XI   |                    całe stado chrabąszczów buja po klasie. Huk taki; jakby
 438 VIII |                    otwartym oknem na ulicę bujać z chrabąszczami, grać w
 439 XIII |                 najpierw wielki bukiet; za bukietem - niebieski mundurek.~Pomimo
 440 XII  |               kilka większych i mniejszych bukietów, które podskakują, ile razy
 441 XIII |                   się wódki i przekąsiwszy bułeczkę z kawiorem, homeopata wydostaje
 442 VI   |                     i ciekawych. Zarobione bułki - a zdobywa ich na jednym
 443 I    |                      Spieszajta! paniczowi bułków na gwałt trzeba!~- Ojoj!
 444 IX   |           Niebezpieczeństwo zażegnane. Sok buraczany z melasą i gryzący drajkenig
 445 IX   |              gorzałka, zaprawiona sokiem z buraków i melasą, albo żeby z upodobaniem
 446 XIV  |                   pobladł. Jednemu zaczyna burczeć głośno w żołądku woda, której
 447 I    |                    w dół spadająca kolumna burego dymu. W tym domku mieszka
 448 XV   |                burmistrza z burmistrzową i burmistrzównami, naczelnika powiatu przy
 449 XVIII|             błyszczy, na kształt wielkiej "bursztówki", okrągła rumiana twarz
 450 IX   |                 tylko tak bez delikatność!~Burza zdaje się zażegnana. Ale
 451 II   |           prościejsze. Po okresie wrzenia, burzenia się, rozpryskiwania, który
 452 II   |                klasie, stwierdza, że okres burzy trwa tu w całej pełni -
 453 XV   |                 klasy w nowym mundurze i w butach na glanc wypucowanych. "
 454 XV   |                   do połowy już opróżniona butelka z wódką. Wódkę pił Rosjanin
 455 XIII |                stoi wielki stół zastawiony butelkami; w głębi - łóżko.~Cóż to
 456 XV   |                   chwili wyciągnął rękę po butelkę, szklankę napełnił i wychylił.
 457 VI   |                  pociąga sobie z oplatanej butelki; to wreszcie pies stoi wyprężony
 458 X    |              jednej chwili zrzucił mundur, buty - już jest w wodzie - zanurzył
 459 VII  |                    jakby śpiewał:~Już mdłe bydło szuka cienia~I ciekącego
 460 XIII |                    brać ze sobą łopaty. To byłaby śmieszność zabijająca.~Wpadli
 461 III  |                     Zabacuł! Zabacuł! może byś przyjść tu racuł! ~Od razu
 462 ZeSt |                  kochany tatusiu!... Zaraz byśmy siedli i słuchali...~- No,
 463 XV   |                  Chaosu bytnost'... chaosu bytność... chaosu bytnost'... -
 464 III  |            najśmielszy do profesora, który bywał u jego matki - miał się
 465 VII  |             zalatywały. Nierzadkim gościem bywała wilga, pogwizdująca co kilka
 466 XVII |                    pułtuskiej rozpanoszył.~Bywało na przykład, że rektor czyta
 467 Aut  |              umysłach dręczący niepokój. I bywały chwile, gdy w dusze padał
 468 XIII |                  kości policzkowe.~Razem z bzem do łóżka małego męczennika
 469 XVI  |                     Wariat! postrzeleniec, bzik!... I jeszcze mówi, że chce
 470 VII  |             ogrodzenia, niedobitki krzewów bzowych, jaśminowych, wreszcie jedna,
 471 XVIII|                 mieszkańcy miasteczka iure caduco uczynili spacerowym i publicznym),
 472 XIII |                  siły wytężywszy, na jeden cal od ziemi podnieśli. Mieści
 473 I    |                skubentami", najpierwsza na całe-miasteczko obwarzankarka, przez nikogo
 474 XV   |                   stara Wojciechowa, znana całemu miasteczku opiekunka wszystkich
 475 VII  |                     do połowy się kryją. W całości przypomina owe szanowne
 476 XIV  |           spotkaniu dzieci, żeby ręce jego całować. Wystarcza dziecku spojrzeć
 477 V    |                 szkole na jednych prawach, całowali się i czubili bez żadnych
 478 VII  |                 ziółka kołyszesz, a drugie całujesz~Nie gardź tą siwą bródką -
 479 VIII |                 tygodni Narwi i jej ponęt, całymi godzinami siedzi nad książką
 480 XV   |                  śpiewała obowiązkowe Boże caria chrani, widziano Jastrebowa
 481 XI   |                    Czytaj!~- Amo, moneo et catera.~- Po coś napisał et caetera?~-
 482 XVI  |                   jajecznicy z przysmażoną cebulką. Na stancjach przygotowywa
 483 XI   |              nauczyciel.~Sprężycki zaczyna cedzić słówko po słówku, ale tak
 484 IX   |                    bywają stale albo barwy ceglanej z żółtymi i zielonymi kwiatami,
 485 III  |                   też posługiwać się nim w celach pedagogicznych.~"Knoty"
 486 VIII |                stancję do Kucharzewskiego. Celem tych odwiedzin nie jest
 487 VII  |                zawsze z polskiego stopnie "celujące"; Sprężycki zdobywa zaledwie "
 488 VIII |              stopień dobry, bardzo dobry i celujący.~Niebawem cud wypełnia się
 489 VIII |                    wyraźnym rondem, którym celuje i które raczy pochwalać
 490 XI   |                 łacina. Profesor Izdebski, ceniący nad wszystko ciszę, ukazuje
 491 VI   |               rzecz i przez znawców wysoko ceniona. Ale jak trudne, mozolne
 492 XVIII|            zuchwałe i zawstydzone, żółtawa cera twarzy mówią o życiu spędzonym
 493 XVIII|                 jakby co, to przez żadnych ceregielów, czapkę łap i kwita!...~
 494 I    |                   niebieskiej, o srebrnych cętkach liszki, posuwa się cała
 495 XVI  |                 poradzi! Prąd tak rwie, że cetnarowe kamienie unosi. Za uszy
 496 I    |            plecionych", "jajecznych" oraz "chał", "makagig" i słodkich "
 497 VIII |                 zatopił ich wojsko w morzu Chanaan... Na puszczy kazał odlać
 498 XIV  |                  widowisko podobne, lecz z charakterem zupełnie odmiennym, bez
 499 II   |                   dworów, dworków, nawet z chat słomą krytych napływa świeża
 500 VII  |               różana jutrzenko!~Jużeś to w chatki mojej zajrzała okienko?~