Part

1001 II   |         spłoszonymi i pędzi je Przed sobą, dopóki nie przefrunęły przez mur
1002 VI   |                kręci się go, czyli "kulga" dopóty, aż do wosku przylgnie tyle
1003 XVI  |                     Chcieliśmy do tego nie dopuścić - mówi Sitkiewicz - ale
1004 XVI  |                 bobym do tego głupstwa nie dopuścił. Tam najtęższy pływak nie
1005 XII  |                    przed oblicze poety nie dopuszczą. Wreszcie obliczył, że uroczystość
1006 XVI  |             zażegnać burzę w zawiązku, nie dopuszczając zapaśników do siebie.~-
1007 XVI  |             decyduje Sitkiewicz głosem nie dopuszczającym zaprzeczenia.~Ale Sprężycki
1008 XVII |                    ważne. "Knoty" nie byli dopuszczeni.~Inicjatorzy wiecu wystąpili
1009 V    |                    mecenasami.~- Wojtek! - dopytywali "mistrza" koledzy - dla
1010 XIII |              męczył domowników nieustannym dopytywaniem: czy jaskółki już przyleciały,
1011 XI   |               przesuwa.~- Panie prosorze - doradza z udaną troskliwością Sprężycki -
1012 XVII |                  chłopiąt, jak młodzieńców dorastających, dokładnie świadomych, co
1013 X    |             przywołany felczer udzielał im doraźnej pomocy.~Z wielkim trudem
1014 XVIII|                  na wylocie, którym rektor doręczyć ma jutro patenty, a wraz
1015 VI   |                    ręki. Nikt w klasie nie dorównywa Hefajstosowi w talencie "
1016 XIV  |                 niżsi spomiędzy nich wcale dosięgnąć jej nie mogą.~Te drzwi prowadzą
1017 XVII |            Ostatecznie i malca żadnego nie dosięgnął, i papieros stracił. Od
1018 IX   |                 Zanim wiejski "knot" pozna doskonalsze duchowe rozkosze, jakie
1019 XII  |               głosem niezbyt silnym, ale z doskonałym zrozumieniem rzeczy. Żaden
1020 VI   |          towarzystwa "zjadaczów chleba" (w dosłownym tych słów znaczeniu), po
1021 XVII |                     wieloletnich sztubaków dosłuchiwało się teraz dźwięków dawniej
1022 XIII |                wszedł na palcach, chory go dosłyszał.~- Czy to ty, Bronek? -
1023 XIII |                   odzywa się słabe, ledwie dosłyszalne zapytanie.~- Ja! Przyniosłem
1024 XI   |                   brzęk - cichutki, ledwie dosłyszalny brzęk, który jednak doświadczone
1025 III  |             Czegoooo? - zapytał tamten nie dosłyszawszy i przestępując z nogi na
1026 XIII |                 mówmy o czym innym. Wiesz? dostałem trzeci tom Nędzników. Nie
1027 X    |              drugim, wpadli do przerębla i dostali się pod lód.~Matka chciała
1028 XVI  |                    tylko, co ich boli, gdy dostaną bicie, i którzy nie wiedzą,
1029 IV   |                  pauzach "polką - ułanką") dostanie się co najwyżej "list pochwalny".
1030 XVI  |                 podtrzymują zapał dysputy, dostarczając coraz nowego do niej przedmiotu.~
1031 VI   |                  sobie względy nauczycieli dostarczaniem na katedrę - bezinteresownie,
1032 VII  |                  kiedyś przez nauczyciela, dostarczył mu na kilka dni wątku do
1033 VII  |                  Skowrońskiego. On tylko z dostateczną energią języka umie wypowiadać
1034 V    |                  był zawzięty. Zawziął się dostawać dobre stopnie i - dostawał
1035 XII  |                  jesiennego przedwieczerza dostrojony. Z mgły wynurza się bryczka
1036 XII  |                    błyskawiczną szybkością dostrzec i zapamiętać. Z niej też
1037 XIV  |                 gdyż każdy oprócz własnego dostrzegał jeszcze oko swego brata.~
1038 XVII |                 tego najczęściej wcale nie dostrzegali. Opowiadając raz na przykład
1039 XI   |              szeroko.~- Durniu! - krzyczy, dostrzegłszy to, Izdebski. - Mów zaraz,
1040 IX   |             wszystko w porządku". Wszelkie dostrzeżone uchybienia są zapisywane
1041 XII  |                   Najpierw, boi się zostać dostrzeżonym przez Chabrowskiego. Po
1042 Aut  |                zbudziła echo.~Tej pociechy doświadcza i tą nagrodą szczyci się
1043 Aut  |          pierwszych trosk o przyszłość swą doświadczała przed laty kilkudziesięciu.~
1044 XII  |               skargę własne życie i własne doświadczenia podyktowały.~A na drodze
1045 XIV  |                    po frukta!~Wielokrotnym doświadczeniem zostało stwierdzone, że
1046 VI   |          trudniejsze jeszcze niż pierwsze. Doświadczył tego na sobie Sprężycki.
1047 I    |               juchtowej skóry, ze startymi doszczętnie napiętkami. Nosowym, przyciszonym
1048 X    |                  bardzo długich staraniach doszedł do tego tylko, że nauczył
1049 XVII |             manifestacja, choćby do skutku doszła, chybiłaby celu, gdyż Madej
1050 IV   |                    gdy się do tej godności doszło prostą drogą osobistych
1051 XV   |                  istota czuła, melancholią dotknięta, której nie były obce idealne
1052 XVI  |                   szydzić, jeśli słowa nie dotrzymam. Tymczasem - trzymaj język
1053 ZeSt |              napiszę.~...Z tej rozmowy i z dotrzymanego przez ojca przyrzeczenia
1054 IX   |                   krowę i wydaje polecenia dotyczące podwieczorku. Nad jej głową,
1055 XVI  |                    z zasadniczym pytaniem, dotyczącym pójścia nocą na cmentarz.
1056 I    |               jakby jej ten ruch wcale nie dotyczył.~Profesor Salamonowicz,
1057 II   |             nieustannie coś skubać, czegoś dotykać, po czymś bębnić...~Niektórym
1058 XVIII|                   kozła... - zauważa jakiś dowcipniś.~- Głupiś, kochanku. Zwyczajnych
1059 Aut  |                    spodziewanych. Młodzież dowiadywała się z niej, jak to szkoła
1060 XVI  |                Niech jednak pan Kuszkowski dowie się, kto tu naprawdę jest
1061 IV   |                rwie do miejsca pierwszego. Dowiedziawszy się o swej porażce, spochmurniał.
1062 ZeSt |                koniecznie chcielibyśmy się dowiedzieć!...~Ojciec przesunął ręką
1063 XIV  |                    to czymś nadzwyczajnym. Dowiedzże się, że coś widział, jest
1064 VIII |                  uciął bo teraz "Dawidkom" dowierzać nie można - parole!~Wywołuje
1065 XVI  |                  Bałandowiczowi. Najlepszy dowód, że do moich ciotek na skargę
1066 XIII |                  wołając: "Niech żyje nasz dowódca?..."~Zmęczony długą mową
1067 VI   |                  uśmiechając się pogodnie, dowodzi:~- Kaligrafia jest podstawą
1068 IV   |                  groźnie prętami z łoziny. Dowodził oddziałem Sprężycki.~Tknięty
1069 I    |           próżniaki! Czyż się was dziś nie dowołam? Piersi zrywam, serce ledwie
1070 XVIII|                  spacerowym i publicznym), doznaje dziś co kilka chwil nerwowego
1071 XVII |               został "oćwiczony", nikt nie doznał tego najwyższego upokorzenia
1072 IX   |             opranie, opiekę macierzyńską i dozór nad nauką.~Kategoria druga
1073 IX   |          zaludnione posiadają nadto swego "dozorcę", wybieranego spośród uczniów
1074 IX   |            chłopców wysila się na to, żeby dozorcy szkolnemu nie dać się przyłapać
1075 XVII |                   od ołtarza - co nie było dozwolone i co narażało na skręcenie
1076 XVII |                rządu, następnie - wasze... Dożyłem siwizny na tym ciężkim i
1077 I    |                  czarny. Przypomina kruka, dożywającego dni swych w niedostępnym
1078 IX   |                    przystawionej do ściany drabince; trzeci urządził sobie siedzenie
1079 XIV  |                    koszykiem, nożycami lub drabinką w ręce iść między drzewa
1080 III  |                     ułożywszy na prostych "drabkach" wysoko sianem wysłanych.
1081 XIV  |                    się grubym papierosem z drajkenigu, zawiniętego w papier brulionowy.~-
1082 V    |                    ciarki"?~On w głowę się drapał i usta szeroko otwierał.~-
1083 XI   |                innych wpełzło na profesora drapiąc go po rękach, twarzy i szyi.~
1084 XI   |                oswobodzić od skrzydlatych, drapiących owadów. O Smolińskim, jego
1085 XIV  |                   do miecza, ani kwiaty do drapieżnych rąk głupców i szkodników...
1086 V    |                    błyskawiczną szybkością drapnęli do sieni i przepychając
1087 XIII |                zakończenie miała ta sprawa drażliwa w domu państwa Dembowskich -
1088 XVIII|                inni. ~I również wzdychają.~Drażni to Kozłowskiego. Jego żywy
1089 XIII |                 wreszcie, najbardziej może drażniącym, łacińskim szwargotem.~Matka
1090 XV   |              mocnym powrozie kozę, z którą drażniła się gromada brudnych, rozczochranych
1091 III  |                    Profesora nadzwyczaj to drażniło. W zniecierpliwieniu uderzał
1092 Aut  |                budząc w sercach i umysłach dręczący niepokój. I bywały chwile,
1093 XVII |                  tak pochopny do karania i dręczenia i rozwijający w tym kierunku
1094 XIV  |               szarpane i na wszelki sposób dręczone codziennie, po sześć godzin
1095 XIV  |                 się od niego z daleka. Ale dręczy go nadzwyczajna, prawie
1096 XIII |               konsylia lekarskie. Doktorzy dręczyli go nieustannym macaniem
1097 VIII |               kredą trójkąty i kwadraty na drewnianej ściance chlewka, zastępującego
1098 V    |                    pociągnęła wieczorem ku drewnianemu domowi, ozdobionemu zielono -
1099 I    |                  kamienic i kamieniczek, z drewnianych oparkanionych dworków, z
1100 XII  |                poety", "wielkiego poety" - drgnął. Wiadomość, że przez miasteczko
1101 VII  |           leszczyny krzewistej!...~Pochyla drobną postać, jakby ciężarem lat
1102 XVIII|                rodzaj swych "operacji". Od drobnego ptactwa przeniósł się do
1103 VI   |         przygotowania jej krają kalosze na drobniutkie kawałeczki, gotują w ukropie
1104 XII  |                szary, posępny. Zaczął mżyć drobny deszczyk. Droga opustoszała;
1105 XIV  |                 pod krzyżem na rozstajnych drogach o samej północy. Pojęcia
1106 VIII |                 aby przepisać kilka kart z drogiej, od kolegi pożyczonej książki,
1107 XIV  |                    wilgi, kraski, dzwońce, drozdy, jemiołuchy - dostęp wszakże
1108 II   |            znamienne "wicherki"...~Są to - drugoroczni.~Każdy z nich z wyższością
1109 IV   |                  ale gdy skręcił w boczną, drugorzędną uliczkę, opuściła go nagle
1110 VII  |                  samą niewielką, na bibule drukowaną książkę - czyta...~Głos
1111 IX   |               jeszcze dostęp i wpływ słowa drukowanego.~Gazety czytają tylko osoby
1112 VII  |               głosem z niedużej, na bibule drukowanej książeczki.~Błogosławiona,
1113 Aut  |                 mundurka, przygotowując do druku trzecie swej pracy wydanie.~
1114 XVI  |                   tych pracowitych tygodni drużyna bohaterska nie miała czasu
1115 IV   |            spokojną - ale już bez uśmiechu drwiącego na wąskich wargach, a za
1116 XVIII|               chcesz zostać czy co? - pyta drwiąco Właszczuk.~- Daj kurze grzędę,
1117 XII  |                    mogli dokonać: Luceński drwinami i grzmoceniem trzciną w
1118 IX   |               codziennie o szarej godzinie drżą ściany i brzęczą szyby od
1119 V    |                    na ulicy, przerażonego, drżącego...~- Gadaj, co się stało?...~-
1120 XVII |                    lwu obcięto pazury, już drżeć przed nim nie trzeba...~
1121 XIII |                  oczy przymknął, zdaje się drzemać. Ale i w tym na pół tylko
1122 I    |                    mu sił brakło lub sam w drzemkę zapadał...~W szarym świetle
1123 XI   |                   mundurków.~Z trzęsionych drzewek senne owady sypią się na
1124 XIV  |                biedronek.~Przy najgrubszym drzewie, pod baldachimem z liści,
1125 XVI  |                    powietrzu snuje się dym drzewny, lekki, niebieskawy, który
1126 XIV  |              wytrzeszczonymi przygląda się drzewom, kwiatom, ptakom i samemu
1127 XIII |                    otwartego okna i mówi: "Drżyj, hrabino, za chwilę ujrzysz
1128 XIII |        Sprężyckiemu wydawało się, że jakiś duch dobroczynny wydobył go z
1129 I    |                  upiekła.~- Upiekła. Lećta duchem do Żydówki.~- Na jednej
1130 IX   |                    knot" pozna doskonalsze duchowe rozkosze, jakie daje nauka,
1131 XIV  |                   cudze, i grzechy przeciw Duchowi Świętemu... Wszystko znam,
1132 XV   |                masz przy sobie sto tysięcy dukatów?" Po chwili, skupiwszy myśli,
1133 VIII |                      a żółciutka jak złoto dukatowe...~Nazywa Wrońskiego "panem
1134 IX   |             tłumaczone powieści Aleksandra Dumas, Eugeniusza Sue i - Pawła
1135 XIII |                Obaj chłopcy są niezmiernie dumni z posiadania tajemnicy.
1136 VIII |                 szczególnej troskliwości i dumy. Owoc ich zielony jeszcze,
1137 VII  |              gawiedź wali.~Stoi zdrętwiały Dunaj, że na bystrym grzbiecie~
1138 XVI  |                 ani babą. "Umarlaków" ani "dusz" wcale się nie boi i na
1139 XVI  |              będziesz.~- Jak lew... ale z "duszami" i "umarlakami". O! wynik
1140 XIII |             światła i powietrza wpadają do dusznego pokoju. Odsłania się widok
1141 XVII |                   wreszcie wrodzone młodym duszom poczucie jedności - nie
1142 I    |           mundurków, kołysząc się lekko na dużych, płaskich stopach, w obuwiu
1143 XI   |                 Ile?~- Sześć.~- Mało... ja dwanaście.~- Ja piętnaście!~- Ja dwadzieścia!~-
1144 IX   |             minusem.~- O rety! to tyleż co dwója. Że też to tego diablego
1145 IX   |                   jest ich główne ognisko. Dwojakie są warunki, na których przyjmuje
1146 XIV  |                  Bracia Polkowscy widzieli dwoje oczu, gdyż każdy oprócz
1147 X    |                Narew dwiema odnogami, niby dwojgiem ramion do uścisku wyciągniętych,
1148 XIV  |                   się i czynią wszystko we dwójkę.~Obaj przyłożyli równocześnie
1149 VI   |                   miewał z kaligrafii same dwójki... "Artysta", całkowicie
1150 I    |                 środkiem korytarza, między dwoma rzędami mundurków, kołysząc
1151 II   |                   go bardziej dworkiem niż dworem.~- Przyjdę! - zgadza się
1152 II   |                 prostoty. Czuć go bardziej dworkiem niż dworem.~- Przyjdę! -
1153 II   |          urzędniczych i rzemieślniczych, z dworów, dworków, nawet z chat słomą
1154 XIV  |                 gospodynię lub panienkę ze dworu, jak wyszedłszy na środek
1155 XVII |            otrzymaniu z rozkazu inspektora dwudziestu rózeg, miał ciężko rozchorować
1156 III  |              madamą, to znaczy utrzymywała dwuklasową pensję dla panien. I on
1157 XVI  |                 nocy na cmentarz;~secundo, dwukrotne przepłynięcie rzeki;~tertio,
1158 XVIII|                  opuścił klasę trzecią (po dwuletnim w niej pobycie) z powodów
1159 XVIII|                 czy panowie studenty mają "dydki"?...~- Oho!... dziś moglibyśmy
1160 IX   |                   Pórzycka - uśmiechnięta, dygająca.~- A, pan prefesor... Jakie
1161 IX   |               szybko, "księgę" zamyka i na dygania pani Pórzyckiej odpowiadając
1162 XII  |                zgromadzeniu miasteczkowych dygnitarzy przed oblicze poety nie
1163 VII  |                   jej brak "kadencji" oraz dykcję "śmietankową'', "maślaną"...
1164 XII  |                 nie giną w jego wyrazistej dykcji. Świetnego opisu ze szczególnym
1165 IX   |              nijakiej racji... Piec u mnie dymi i swąd do uczniowskiej izby
1166 XVII |                 jeszcze swędem.~Śmiałek, z dymiącym papierosem w ustach, zaczął
1167 XVI  |              powonienia.~Razem z tym miłym dymkiem nadlatują zapachy skwarek
1168 IX   |                   książką na sianie, głowę dymnikiem wychyla; piątego licho zaniosło
1169 VIII |                   i najokazalszą z młodych dyń - potem na tej dyni, wyjętą
1170 XVIII|                    patentem będzie dopiero dyplom uniwersytecki. A i na tym
1171 IV   |                  Ślimak okazał się wielkim dyplomatą. Choć bity i poniewierany,
1172 IV   |                   rumieńcami.~Jego geniusz dyplomatyczny raz jeszcze się objawił:
1173 X    |                   Kozłowski stał na moście dyrygując; Piotruś z nieodstępnymi
1174 XI   |                      Książki zamknijcie! - dyryguje z ręką wciąż podniesioną,
1175 XII  |                 wreszcie basem urzędowym i dyscyplinarną srogością - bez żadnego
1176 IX   |                  chórem panuje przenikliwy dyskant Gembarzewskiego, który na
1177 XVI  |                  głównie podtrzymują zapał dysputy, dostarczając coraz nowego
1178 VIII |                książką lub kajetem, ciężko dysząc i wzdychając. Uf! jakże
1179 XV   |                    wspiąwszy się na palce, dyszkantem zachrypniętego koguta zapiał:~
1180 XVI  |                      Świadkowie?~- Stróż i dziadek kościelny od Świętego Krzyża,
1181 XIV  |                   miej do mnie. Jeśli masz dziadka, w moich latach być musi.~
1182 XVI  |             zupełnie inny!~- A jakiż był z dziadkiem i stróżem?~- Taki, żem na
1183 I    |                   razem z nią jej ojcowie, dziadkowie i pradziadkowie słuchają
1184 VII  |                przykład niektóre śpiewki z Dziadów albo ballada o Alpuharze...~
1185 XV   |                   rozpoznał w deklamującym dziadzie z niezawodną pewnością,
1186 I    |                       Nie tylko ucząca się dziatwa, ale razem z nią jej ojcowie,
1187 XVIII|                przez kilka lat uczył cudze dzieciaki i grosz do grosza ciułał.
1188 XVI  |               matki, czuwającej nad chorym dziecięciem. - Czyś zapomniał, że doktor
1189 II   |                 słowo! ale żeby do umysłów dziecięcych trafiło, musi występować
1190 XII  |                 szkolne czasy,~Kiedy serce dziecinne z wiarą i otuchą~Do grona
1191 II   |                      przybywający wprost z dziecinnego pokoju, z izby czeladnej,
1192 II   |                 nagle za jego plecami głos dziecinny, nieśmiały.~Jednocześnie
1193 I    |                    wyzwolonym całkowicie z dziecinnych, domowych przyzwyczajeń,
1194 XIV  |                  się, że coś widział, jest dzieciństwem, uwagi niegodnym w porównaniu
1195 II   |                 trzeba z koniecznością!... Dzieciństwo trwać wiecznie nie może;
1196 XIII |             królowa, przychodzi do chorego dziecka, aby je pocieszyć. Sprężycki
1197 XIV  |                  wodą oblani i wyrzuceni z dziedzińczyka.~Przez kilka dni pompa stała
1198 XIV  |               szamotania się i niebawem na dziedzińczyku o jeden mundurek mniej!~-
1199 XV   |               proklatyj moskal, kacap...~- Dziegciarz!... - pisnął któryś ze śmielszych
1200 XIV  |               myślałeś, pauprze, że tu się dzieją jakieś nadzwyczajności,
1201 VII  |                     Naruszewicz - "poeta - dziejopis"; Karpiński - "poeta serca"
1202 XVII |                  amen w pacierzu. ~Albo:~- Dziękuj Bogu, że już nie ma kulawego
1203 XVI  |                 kolega - Sprężycki dokazał dzieła, na jakie nie zdobyłby się
1204 Aut  |              przynajmniej ideowo - różnica dzieląca młodzież dzisiejszą od tamtej,
1205 V    |            zachwycali się w równym stopniu dziełem i twórcą. W nowym też, ponętnym
1206 IX   |                  właściciele "skrzynek" do dzielenia swego chleba i sera używać
1207 II   |                Jest dumny z posiadania tak dzielnego kolegi...~Hałas wzmaga się
1208 X    |                   łącząc mostami dwie jego dzielnice; obraca koła młyńskie, dźwiga
1209 III  |                     i w końcu wyrastają na dzielnych co się zowie ludzi. Inni
1210 XVI  |                   swą rzecz mówca - jeżeli dzieło samo nazwaliśmy bohaterstwem,
1211 VII  |                    zorze i Wszystkie nasze dzienne sprawy... i nigdy nie zapomnę
1212 XI   |                    czarną strugą płynie po dzienniku szkolnym.~Powstaje hałas
1213 XIII |                 kapy kolorowe, które blask dzienny prawie zupełnie tłumią.~
1214 XVIII|            Pawlicki, ogrodnik, a właściwie dzierżawca ogrodu zamkowego (który
1215 IX   |               synowie obywateli ziemskich, dzierżawców, oficjalistów i drobnej,
1216 XV   |                tryumf święcili owego dnia: Dzierżawin, Jastrebow i Sprężycki.~
1217 XV   |                     wielikolepnym językiem Dzierżawinów i Łomonosowów.~W jakim stopniu
1218 XII  |                 się w tym słowie! Tysiące, dziesiątki, setki tysięcy zwykłych
1219 X    |                   ze smokiem.~Raz, drugi i dziesiąty mokra, wodnymi porostami
1220 XI   |              przyczepia ich do nauczyciela dziesięć.~Niebawem odczuwa Izdebski
1221 XVII |                      tak nazywano dłuższą, dziesięcio-minutową pauzę), żaden nie poszedł
1222 XVI  |                   musiał nauczyć się kursu dziesięciomiesięcznego, i to nauczyć się nie tylko
1223 VIII |                 Jakże go wyczerpują ułamki dziesiętne i reguła trzech. Zdaje mu
1224 VII  |                 staruszka.~Cienkim, prawie dziewczęcym głosem, ale z wielkim zapałem
1225 VI   |                   pozostawionej wyłącznie "dziewczynom"), mająca za podstawę także
1226 I    |             pierwsza lekcja, ,,od ósmej do dziewiątej".~Dzwonek spełnił, co do
1227 VII  |                 osiemnasty i pierwsze lata dziewiętnastego. Najwymowniej wychwala,
1228 I    |                 nodze!~- Jak bocion!~Kilka dziewuch pędzi w stronę wąskiej uliczki,
1229 XVII |                   miauczy, beczy jak stado dzikich zwierząt?~Projekt kociej
1230 XIV  |                  skończył polewać kwiaty - dzikie kwiaty! Odstawił konewkę,
1231 XV   |                     Gryzło go to i jeszcze dzikszym czyniło. Raz tylko jeden
1232 XIV  |                   z niezmiernie długim, do dzioba kruczego podobnym nosem,
1233 XII  |                 wzrastać się zdaje.~- "Czy dzisiaj świat postarzał? czy w oczach
1234 Aut  |                  różnica dzieląca młodzież dzisiejszą od tamtej, która żyła, ślęczała
1235 ZeSt |                kepi". Tamte różniły się od dzisiejszych tym, że były miękkie i dawały
1236 II   |               Pomiędzy dniem wczorajszym a dzisiejszym wyrósł nagle mur nieprzebyty,
1237 XVIII|                  nie! Mam już tej nauki po dziurki w nosie. Niech moje wrogi
1238 III  |               oryginalności, graniczącej z dziwactwem.~Twarz profesora Effenbergera
1239 III  |                    i wymawiać kazał zdania dziwaczne, służyć mające do gimnastyki
1240 XV   |                    Jednakże, jak w grubej, dziwacznie ukształtowanej konsze miękki
1241 Aut  |                 przeżarty melancholią oraz dziwacznym, chorobliwym marzycielstwem.
1242 XIII |               których litery są zastąpione dziwacznymi zygzakami. Próbowali nawet
1243 V    |               zrozumieć nie mógł, dlaczego dziwią się temu inni.~Ale było
1244 XVI  |                 Uprzedzając je objaśnia:~- Dziwić się może kto będzie, żem
1245 XVI  |                    i czyta a czyta - aż ja dziwię się nieraz, jak jemu oczy
1246 V    |                 Koledzy mają nowy powód do dziwienia się. Kilku chłopców objawiło
1247 VII  |                   do taktu pluskała, ptaki dziwiły się zmieszanymi krzykliwie
1248 IX   |                   i po Wielkanocy. Nic też dziwnego, że przy końcu kwartału
1249 V    |                 kątach - wszystko tworzyło dziwny, fantastyczny, ponury zamęt.~
1250 XIII |              językiem wytwarzały się takie dziwolągi, że mimo największych wysiłków
1251 IX   |                Agnus venerant...~Przeróżne dziwy z tą bajką wyprawia. To
1252 XVIII|                  słodkich chwil użycza!...~Dźwięcznej pieśni przysłuchują się
1253 XV   |                  ten głos, zwykle świeży i dźwięczny, brzmiał teraz jak pianie
1254 VII  |              rytmiczne, uroczyste, posępne dźwięki, "poległym w bojach z niewiernymi"
1255 XVII |           sztubaków dosłuchiwało się teraz dźwięków dawniej mu obcych. Dzwonek
1256 X    |           dzielnice; obraca koła młyńskie, dźwiga prom, unosi rybackie łodzie
1257 VIII |                powracają do domu, pierwszy dźwigając czerwoną, wyzłacaną książkę,
1258 XIV  |                    sidła na wilgi, kraski, dzwońce, drozdy, jemiołuchy - dostęp
1259 VII  |            okolicznościach o tej porze nie dzwoniono - przy tym i samo dzwonienie
1260 I    |                 się - odchodzi...~Kto mowę dzwonków rozumie, w tym dzwonieniu
1261 XIV  |                    wieżę benedyktyńską, na dzwonnicę farską, do leśnych gąszczów,
1262 VII  |            powietrze od potężnego huczenia dzwonów farskich. Nigdy w zwykłych
1263 I    |               używają tylko ,,od wielkiego dzwonu": szkoda jej dla dzieciaków,
1264 VII  |                   kilka godzin im zbiegło. Dzwony kościelne oddzwoniły już
1265 VII  |                ligawki, które las powtarza echem wielokrotnym...~Jakże przyjemny
1266 VIII |                   Nazywa Wrońskiego "panem Edziem", dotąd zaś mówiła mu wprost: "
1267 VIII |                     Po wakacjach niech pan Edzio po swoją dynię przyjdzie.
1268 VIII |               dotąd zaś mówiła mu wprost: "Edziu"...~Chłopcy zapominają na
1269 III  |                dziwactwem.~Twarz profesora Effenbergera posiada latem barwę czerwoną,
1270 VIII |              pływać.~- Mojżesz wyprowadził Egipcjan z niewoli żydowskiej...
1271 VIII |                 postanowił za wszelką cenę egzamin złożyć i promocję dostać.
1272 VIII |            energicznie uczą się, żeby przy egzaminach nie "obciąć się" i roku
1273 VIII |                     żeby ją skończyć przed egzaminami.~- Wrona! - woła nagle olbrzym
1274 XVI  |                tygodni, wypełnionych pracą egzaminową, podnieceniem nerwów, niepokojem
1275 IV   |               natychmiastowej egzekucji.~Z egzekucjami kulawy Szymon ledwie mógł
1276 IX   |             wytłuszczonych, zdefektowanych egzemplarzach tłumaczone powieści Aleksandra
1277 IX   |                 Słychać tam zawsze gamy i "egzercycje", wygrywane na fortepianie,
1278 VII  |                   nadając zakątkowi znamię egzotyczne. Chłopcom, wydawało się
1279 IX   |                  mruży filuternie oko...~- Ehe!... A od czego guma?...~
1280 XIII |                  erudycją: - Es war einmal ein Konig, der hatte einen grossen
1281 XIII |                einmal ein Konig, der hatte einen grossen Floh...~Potem Dembowski
1282 XIII |                   chory erudycją: - Es war einmal ein Konig, der hatte einen
1283 VIII |                  jakby chciał powiedzieć:~"Ej, rzucę ja to wszystko...
1284 VI   |                   artysta wykreśla ją przy ekierce) w biednego szaraka...~Klasa
1285 XII  |              obejściu się coś niezwykłego, ekscentrycznego, co go od ludzi normalnych
1286 XII  |                   wolnym od tej specjalnej ekscentryczności. Ma on przyzwyczajenie oglądać
1287 VII  |               zebraniach koleżeńskich, na "ekskursjach" na "majówkach" - prowadzą
1288 VIII |                  się" i roku nie stracić. "Ekstra" i "palant" poszły w zapomnienie,
1289 XII  |                zwyczajna, zielono malowana ekstrapoczta, pędząca szybkim kłusem
1290 XIII |                dnia zaszły przed dom konie ekstrapocztowe; ojciec Sprężyckiego siadł
1291 IV   |                    prawidłach "palanta" i "ekstry" - chłopiec, słowem, do
1292 X    |                   Trzeba prawdziwych cudów ekwilibrystyki, żeby się na niej utrzymać.~
1293 VII  |              oczach - wówczas, gdy wiersze elegijne wygłasza. Uczniów swych
1294 VII  |                 tak całkowicie pod wpływem elegijnej poezji, że wraca umyślnie
1295 I    |                    Dembowski, Demianowicz, Elżanowski, Gadomski. Gembarzewski,
1296 XVII |                lata swoje wysłużyć, dostać emeryturę, ustąpić miejsca swego młodszemu...~
1297 VII  |                     On tylko z dostateczną energią języka umie wypowiadać wiersze,
1298 XVI  |                   Bynajmniej!... - przeczą energicznym chórem głosy chłopięce.~-
1299 XVII |                  tym kierunku nadzwyczajną energię, stawał się dziwnie ociężałym,
1300 XII  |               igiełkami...~Aby dodać sobie energii, podniecić się zapałem,
1301 III  |                  jak najbardziej nosowo: 1'enfaant!... sentimaaant!...~Szabuński,
1302 III  |                    gimnastyki języków.~- L'enfant en venant sentit le sentiment... ~
1303 XIII |                 sercach dwóch przyjaciół - entuzjastów...~Chory, o wszystkim zapominając,
1304 XII  |                   się z pochwałą, gdy przy epizodach wesołych roześmieje się,
1305 Aut  |                    groza tylko co minionej epoki Apuchtinowskiej. Mimo że
1306 XIII |                 Wiem - pochwalił się chory erudycją: - Es war einmal ein Konig,
1307 XIV  |                   że posiada ogrom nauki i erudycji. Prócz łaciny włada doskonale
1308 VII  |       najzapaleńszych i najzręczniejszych "esktramecistów", rej tam wodził. Gdy postawiony
1309 VI   |                 tak surowej, a zarazem tak estetycznej formie wydany?~Wszystko
1310 XV   |               wręcz:~- Gospodyń fiesor! Ja etoj lekcji nie nauczyłsia. Ja
1311 IX   |                 powieści Aleksandra Dumas, Eugeniusza Sue i - Pawła de Kock.~Za
1312 IX   |                    bajkę Fedra:~- Ad rivum eundem Lupus et Agnus venerant...~
1313 XVIII|                   uczą się. Niech tłumaczą Eutropiusza, Korneliusza, Owidiusza
1314 II   |               zdobywać musi...~O Adamie! o Ewo! Jakże was serdecznie te
1315 XVI  |                    łaciną i wydał ją potem expedite, aż "Dziad" głową kręcił,
1316 VI   |                  jednak odpowiednio rękami fabrykanta na masę plastyczną; "lanka",
1317 VI   |         zakrzywionym nosem, prowadzi jakby fabrykę piłek, którymi handluje
1318 XVIII|                   aby go z czasem na czele fabryki postawić. Stryj znów jest
1319 VI   |                  Produktem pobocznym, przy fabrykowaniu piłek gumowych otrzymywanym,
1320 XVI  |                  tamci chwalą, owi czynią "fachowe" uwagi.~Podrażniony chłopiec
1321 XVII |               mieściła się po dawnemu - de facto jednak przestała istnieć.~
1322 XVII |                 drzwiach krótką żołnierską fajeczkę, kręcili się ciekawie, ale
1323 II   |                    zawczasu formy. Wybuchy fajerwerkowe zdarzają się i później niekiedy,
1324 XVII |             dokładnie wskazać - sam jednak fakt narodzenia się tej wieści
1325 Aut  |               losach, nie mogę przemilczeć faktu, że do powodzenia Niebieskiego
1326 XIII |                Odsłania się widok na ogród falami słońca zalany, na czysty
1327 I    |                  zatabaczony, w granatowym fałdzistym, szeroko rozpostartym płaszczu
1328 XII  |                   Droga w tym miejscu jest falista. O kilkadziesiąt kroków
1329 X    |                  miał odwagę powierzyć się falom z ufnością - na nieszczęście
1330 XVII |           czterdzieści kroczył, była drogą fałszywą, że trzeba było od początku
1331 XIII |                    przyjaciół. Nie pojmują fałszywego założenia książki, nie widzą
1332 XIV  |           rzecznych otchłani, między zboża falujące na polach, między kwiaty
1333 XV   |                    mnie mieli, ale że moja familia ruska, tak ja dla was cóż? -
1334 XVI  |           powiedzieć, że to było żakostwo, fanfaronada, wariacja?~- Co znowu!...
1335 XIII |               rolet, na których wymalowano fantastyczne górskie pejzaże kolorem
1336 ZeSt |               każdy inaczej, nieraz bardzo fantastycznie.~Chłopcy starali się wyobrazić
1337 V    |                  wszystko tworzyło dziwny, fantastyczny, ponury zamęt.~Sprężycki
1338 XIV  |                czymś niepochwytnym, niemal fantastycznym, rodzajem powietrznego zjawiska,
1339 XIII |                   Cóż się stało z córeczką Fantiny?... Czy stary pan kupił
1340 VIII |                  ani gra w "cztery kąty", "farby", lub "ślepą babkę", lecz -
1341 XIV  |                benedyktyńską, na dzwonnicę farską, do leśnych gąszczów, do
1342 VII  |                 potężnego huczenia dzwonów farskich. Nigdy w zwykłych okolicznościach
1343 XVIII|                 niekiedy nawet tyczek przy fasoli.~Dawniej było jeszcze gorzej.
1344 XIV  |                 ściśle go wypełniać, jakże fatalnie zacieśniłoby się pole jego
1345 XV   |              upalny czerwiec, a wraz z nim fatalny ów dzień, który "zwierzchność"
1346 IX   |                    głupi, nie bój! Jak cię fater wyrwie, patrz tylko na mnie:
1347 IX   |                     Widziałem. Postawił ci fatrowski tróję z minusem.~- O rety!
1348 IX   |               wąsów i brody, z siwiejącymi faworytami.~Postać wykonywa ruch, wyrażający
1349 IX   |         sąsiedztwie komina, skanduje bajkę Fedra:~- Ad rivum eundem Lupus
1350 X    |              taczano po piasku; przywołany felczer udzielał im doraźnej pomocy.~
1351 X    |            anatomicznym.~Przybyli lekarze, felczerzy; zaczęto stosować wszelkie
1352 VIII |                    starego jenerała"... la femme d'un wieux general.~Luceński
1353 IV   |         wywracającego koziołka.~- Osobliwy fenomen!... parole! - mówił o nim
1354 I    |                   prócz świąt, "galówek" i ferii, miewa jeszcze we środy
1355 IV   |                   poczekaniu składano sąd, ferowano wyrok i poddawano go natychmiastowej
1356 III  |                       Pan psor każe... Pan fesor żąda... żebyś powiedział,
1357 XVI  |             skręciło i powiedział: "Od pół fieprza, glowa, ogon i nogi..."~
1358 XV   |           zapytując nieśmiało o gospodynia fiesora. Zapytana wyprostowała się,
1359 XIII |                   w tym i podziękowanie, i figiel, i pieszczota.~- Skąd go
1360 XI   |                  wpuścił do rękawa. Ofiara figla rzuca się jak ukąszona przez
1361 XI   |                wybuchy śmiechu... To jakiś figlarz strachliwemu koledze wsunął
1362 VI   |              mistrzowskie, nadzwyczajnymi "figlasami" i "wykrętasami" zdobne
1363 XV   |            niewinnemu, a zawsze bezkarnemu figlowi.~Tymczasem niepowstrzymany
1364 IV   |                   hałaśliwe, śmiejące się, figlujące - on pozostał sam, rażąco
1365 II   |            ucieszyć się, widząc, jak pada, fikając gołymi tłustymi nożynami...~
1366 IV   |                   wesołości najpocieszniej fikał nogami i rękami, ktoś drzwi
1367 IV   |                    zbereżeństwa", że kozły fikasz, na rękach chodzisz, węglem
1368 XV   |            widziano Jastrebowa ukrytego za filarem i ocierającego podpuchłe
1369 VIII |            przykazuję. Chociaż Kucharzesio Filistyńczyk, bo Goliat, na żaden sposób
1370 VIII |                  chwytając - czego chcą te Filistyńczyki?~Prymus raportuje:~- A to,
1371 VIII |                 córką Plagą... Potem pobił Filistyńczyków i zatopił ich wojsko w morzu
1372 XIV  |               zarówno teologicznych, jak i filologicznych jest uznaną powagą. Prowadzi
1373 VII  |       spokojniejszy, uśmiechnął się na to "filozoficznie".~- Dlaczego mam być głupi? -
1374 XVI  |        rozwiązywaniu najzawilszych zagadek filozoficznych i życiowych.~Czapki na tył
1375 XVI  |               znużenie.~W odpoczywającej i filozofującej gromadce rej wodzą: Kozłowski,
1376 I    |                   do wyjścia; piąta - same filozofy z rękoma w kieszeniach,
1377 IX   |                    babki waniliowej, mruży filuternie oko...~- Ehe!... A od czego
1378 III  |                    barwę czerwoną, w zimie fioletową. Profesor jest zapamiętałym
1379 XVI  |                 nie wiedzą, co jest "ciało fizyczne".~- Mgła nie jest ciałem
1380 III  |                    oborze.~Zdrowi, krzepcy fizycznie, imponują z początku kolegom
1381 VIII |                 domaga się ruchu, wysiłków fizycznych, obcowania z przyrodą, wszystek
1382 IV   |                    rękach chodzisz, węglem fizys smarujesz...~Sprężycki zerwał
1383 XIII |              ostatecznie jednak tajemniczy flakonik na swym miejscu pozostał -
1384 XIII |                  kosztownego, pamiątkowego flakonika, posądziła o przywłaszczenie
1385 XIII |                    w maleńkim kryształowym flakoniku po perfumach; jest zaś -
1386 XVIII|              prostuje plecy przy sadzeniu "flanców" zgięte, głowę w stronę
1387 VI   |                 sobie, schował do kieszeni flaszeczkę z czerwonym atramentem,
1388 IX   |                  fortepianie, skrzypcach i flecie - niekiedy na wszystkich
1389 II   |                       przemawia wreszcie z flegmatyczną rezygnacją.~I przełożywszy
1390 XIII |                    der hatte einen grossen Floh...~Potem Dembowski opowiada
1391 IV   |                   akcie obecna. Chroniczna fluksja nie pozwalała tej damie
1392 I    |                   się, to rozpryśnięta jak fontanna, to spiralnie skręcona,
1393 XV   |              wyszukanych potraw i gładkich form towarzyskich. Zalecał wszystkim
1394 II   |                    w porządną, wychowawczą formę. Oczy stale roztargnione,
1395 I    |               łączącym szkołę z kościołem, formują się pary. Pierwsza klasa
1396 XIII |                  Zwykłych mebli nie widać; fortepian wyniesiony; duże zwierciadło
1397 IX   |                  egzercycje", wygrywane na fortepianie, skrzypcach i flecie - niekiedy
1398 XI   |                   tejże chwili zrywa się z fotela. Po kałamarzu łazi chrabąszcz.
1399 XIII |                całą katedrę ze stolikiem i fotelem pod piec, jak Kataryniarz
1400 V    |                    ze stołu, kanapy, dwóch foteli i sześciu krzeseł, mieściła
1401 VIII |                  konie... Może tak jest we Francji, ale u nas... Trzcina znów
1402 III  |                Dobra, parole!... Prawdziwa francuska, w sam raz do wymawiania
1403 VIII |                  kazał przetłumaczyć je na francuski. Pierwsze zdanie: "Koń mego
1404 III  |                  dobrą "pronuncjację" słów francuskich. Profesora nadzwyczaj to
1405 ZeSt |                 takie, jakich dotąd wojsko francuskie używa.~- To musiały być "
1406 ZeSt |            rękawach. Czapki zaś były formy francuskiej, również niebieskie, z białą
1407 XIV  |            pomocnikom krótkie, energiczne, francusko-polskie rozkazy.~Uczniowie, przechodzący
1408 Aut  |                    Obok profesorów łaciny, francuszczyzny itd. ukazuje się w tym nowym
1409 XIV  |                    wodę, stary kuchmistrz, Francuz, o którym mówią, że podczas
1410 XVII |                   krajowego... Następowały frazesy coraz większe.~- ...Spodziewam
1411 XVIII|                Uważaj, a dobrze, na drzewa fruktowe... Na studentów cięgiem
1412 XII  |             uśmiechniętą twarzą, z włosami fryzowanymi, wesoły, delikatny, uprzejmy,
1413 VIII |              Ksiądz ociera czoło czerwonym fularem i nie tracąc miny poważnej,
1414 IV   |                    w porę "papataczem", do fundowanych sobie "babek śmietankowych"
1415 XVIII|                    gdy uzbieram potrzebny "fundusz", wstąpię do gimnazjum,
1416 XIV  |               Odprowadził chłopca do samej furtki. Przy rozstaniu Sprężycki
1417 XIV  |                    Trzeba mocno kołatać do furty, na zapytanie zaś: "A kto
1418 X    |                tamci nazywają wzgardliwie "fuszerami" lub "partaczami".~Poczciwy
1419 XV   |                  ślimak, tak w tym ludzkim futerale, szorstkim i niepięknym,
1420 Pam  |                    przeżytych ~poświęcam~W.G.~
1421 II   |                  ściera rysunek rękawem, a gąbką nos uciera, co wywołuje
1422 IV   |                    tablicy "wypisała się", gąbkę "ktoś świsnął"...~Do prymusa
1423 VII  |                Sprężycki nie był w stanie "gadać". Wybuchy romantyczne wieszcza,
1424 XI   |             kunktatorską:~- Sroki i papugi gadają; człowiek mówi. Tak nas
1425 I    |                   Demianowicz, Elżanowski, Gadomski. Gembarzewski, Gomulicki...~
1426 XIV  |                  wygląda jak piękny, gęsty gaik, różnorodnymi drzewami zarosły,
1427 V    |                    Trzęśli się wszyscy jak galareta i starali umieścić się w
1428 VII  |                liczyć Ustki na najbliższej gałązce - i marzyć... marzyć...~-
1429 XVI  |               pociesznie skrzywiona. Oczy "galerii" zwracają się na nią ciekawie.
1430 XIII |              radość - ". Las z prawdziwych gałęzi, ognie bengalskie, wystrzały.
1431 IX   |                  Szymczak, kołysząc się na gałęziach, wykuwa monotonnym głosem
1432 XVIII|                    wciągają pod rozłożyste gałęzie gruszy.~- Sprężycki! - przemawia "
1433 XV   |                  bezlistnych, z obłamanymi gałęźmi pni oraz kilka wbitych w
1434 III  |                      A cóż! Nie chciał się gałgan uczyć, od gramatyki uciekał,
1435 I    |          Odpoczynek dłuższy, prócz świąt, "galówek" i ferii, miewa jeszcze
1436 XV   |                   oceanowe wieloryb. Gdy w galówkę cała szkoła in corpore,
1437 XVII |                    nauczycieli w mundurach galowych. Ciału nauczycielskiemu
1438 XVII |                otoczeniu świty profesorów, galowymi mundurami błyszczącej, weszli
1439 IX   |            artystyczny. Słychać tam zawsze gamy i "egzercycje", wygrywane
1440 XVI  |                    się głosy krytyczne. Ci ganią, tamci chwalą, owi czynią "
1441 V    |                    zachęcająco - na tytuł "gapia" nikt nie chciał zasłużyć.
1442 V    |              przeszkadza. Czeladnik też na gapiów... a... pomstuje...~Nie
1443 XVIII|                   nie umie. Ojciec jego ma garbarnię - może syna weźmie do pomocy,
1444 VIII |                  Dawidku... Tu es un brave garcon! Zażyj, boś wart tego.~Chłopiec
1445 XVIII|        powstrzymywanym, grzechoczącym mu w gardle śmiechem:~- Sobie powinszuj,
1446 VII  |           kołyszesz, a drugie całujesz~Nie gardź tą siwą bródką - a przez
1447 II   |                    sceptycznie.~- Mam cały garnek.~- Nie gadaj!~- Jak Bozię
1448 V    |                  im zrobiony przez siebie "garnitur" maleńkich, lilipucich mebelków.
1449 V    |            przewracając, poszturgując, jak garść wystrzelonych kartaczów
1450 XIV  |                 ręki rzuca na prawo i lewo garście ziarna. Rzucając mówi coś
1451 XV   |                  gdy przyjaciel cisnął weń garstką żwiru, ze ścieżki podjętego,
1452 VII  |                wśród purpurowozłotych smug gasnącego na zachodzie słońca.~Opuściła
1453 VII  |             żałośniejszy i jakby stopniowo gasnący:~Kiedy oczy śmierć zaciemni,~
1454 XV   |                  zaczął jąkać nieśmiało:~- Gaspadyń fiesor! Ja bardzo przepraszaju...
1455 XIV  |                    klasztorna, przy której gaszą pragnienie na pauzach, a
1456 XIV  |              konary splatają się ze sobą - gąszcz krzaków; przy krzakach rozkołysana
1457 VII  |                    się na przechadzce - ku gąszczom leśnym wyciągnąwszy, ze
1458 XIII |                 głowę; całą twarz w wonnym gąszczu zanurza. Nozdrzami, ustami,
1459 XII  |                    U nas, na Mazowszu, ten gatunek nazywa się inaczej".~Uwagę
1460 XIV  |             zakonnicy posiadają w przednim gatunku.~Na pograniczu tych dwóch
1461 XII  |                   Dęboroga i prześlicznych Gawęd. W zeszłym miesiącu czytałem
1462 XVII |             pozbawiony! Wiśnicki po prostu gawędził z uczniami, jakby rzecz
1463 VII  |                Kupami się od Wiednia zbita gawiedź wali.~Stoi zdrętwiały Dunaj,
1464 VIII |                    wśród wrzasku kolegów i gawiedzi ulicznej.~- Goliat i Dawid...
1465 IX   |                   wpływ słowa drukowanego.~Gazety czytają tylko osoby starsze,
1466 XII  |              nieposłuszeństwo, zuchwałość, gburowatość. Nawet Kozłowski przy nowym
1467 XV   |                tylko bieliźnie; na trzecim gdakały kury otaczając koguta, który
1468 XVI  |                 następnie Wisłą spławić do Gdańska.~W gromadce nie brakło żadnego
1469 XIII |                   mówi:~- Słuchaj, Bronek. Gdybyś zrobił, co mówisz, byłby
1470 XIII |                moja.~- Twoja?~- No tak, bo gdym słyszał, co doktór mówi,
1471 XIV  |              wdzierając się podstępem tam, gdziem się schował przed podobnymi
1472 X    |                    jednolitą skorupą lodu, gdzieniegdzie tylko połyskiwały małe,
1473 VIII |             kawaler i tak prawi od rzeczy! Gdzieżeś ty podział głowę, Kucharzesiu?~
1474 XVI  |              Sprężycki - jak nie zamkniesz gęby, to sobie pójdę, ale pamiętaj,
1475 IX   |                      to już bagatela. Może gelb wirginien... może drajkenig...
1476 I    |         Demianowicz, Elżanowski, Gadomski. Gembarzewski, Gomulicki...~Dzwonek zrobił
1477 IX   |                 panuje przenikliwy dyskant Gembarzewskiego, który na szczycie dachu,
1478 VIII |                        la femme d'un wieux general.~Luceński wydostał swą małą
1479 VI   |                choćby mały szkic jego ręki genialnej. Niektórzy przynieśli przygotowane
1480 VI   |                    robić, a więc i pisać - genialnie!~- Jednak upewniam cię -
1481 IX   |                    das Buch... das Buch... Genitiv: des Buches... des Buches...
1482 VI   |                   razie Mickiewicz nie był geniuszem - stanowczo oświadczył.~
1483 II   |            ciągłych podrygach... Trzeba by geniuszu Napoleona I, żeby z tej "
1484 III  |               pisania słówek lenił się, do geografii nie można go było kijem
1485 IX   |                  minuty. Niczym cheder ani gęsiarnia. Ale pani Pórzycka stoi
1486 VI   |                    pisać wyłącznie piórami gęsimi.~- Strzeżcie się piór stalowych! -
1487 XVIII|                   altany. Klęczy na skraju gęstego klombu i rozgarnąwszy liście,
1488 VII  |                    Jak pachnie mięta wśród gęstej, puszystej, jak aksamit
1489 XII  |                 czytania - ale go profesor gestem wstrzymuje.~- Podczas gdy
1490 VII  |                   ptakami, które na wiosnę gęsto tu zalatywały. Nierzadkim
1491 XIV  |              pustelnia wygląda jak piękny, gęsty gaik, różnorodnymi drzewami
1492 VIII |                    je wygłasza z teatralną gestykulacją, potężnym głosem, jak odę
1493 VI   |                   mu mówią, że jest "marny geszefciarz"...~
1494 XVII |        powstrzymanej nienawiści.~Inspektor giął się, jakby pod ciężarem
1495 II   |                 zimą "kozy", brzezinowych, giętkich, w wodzie deszczowej wymoczonych
1496 X    |               martwy. Obu oplatały długie, giętkie łodygi zielsk wodnych.~Po
1497 IV   |                    za to z pękami mocnych, giętych prętów łozinowych.~Popis
1498 XVIII|               Kozłowskiego, żadna jednak z gimnastycznych i pływackich sztuk ostatniego
1499 III  |                dziwaczne, służyć mające do gimnastyki języków.~- L'enfant en venant
1500 II   |               szukając dla siebie ujścia w gimnazjach gubernialnych, w kancelariach
1501 XVIII|                    uczęszczał do jednego z gimnazjów warszawskich.~Inni zawieruszyli